เมื่อมาถึงโรงประมูลเฟยหรงเพียงแค่นำตรารูปวิหคสีทองออกมาแสดงเหล่าพนักงานก็แสดงความเคารพอย่างสุดซึ้งและพาเขาไปยังห้องพิเศษหมายเลขหนึ่งในทันที และห้องหมายเลขหนึ่งนี้เองคือห้องสำหรับคนของราชวงศ์และผู้ที่มีป้ายทองเท่านั้นหากจะกล่าวให้ถูกคือโรงประมูลในเวลานี้ให้ความสำคัญกับเฟยหรงมากเลยทีเดียว และเหตุผลก็เนื่องมากจากเขาเป็มือกระบี่นั่นเอง มีกระบี่เป็สิ่งที่มีเกียรติเป็อย่างมากและยิ่งระดับของเฟยหรงที่สามารถใช่ออกด้วยพลังปราณแทนกระบี่ได้นั้นจะไม่ให้หอประมูลให้ความสำคัญได้อย่างไร การผูกมิตรกับมือกระบี่ที่โดดเด่นเช่นนี้แม้จะเสียป้ายทองไปทางหอประมูลก็ถือว่าคุ้มค่ายิ่งนัก
"มาดูกันว่าที่นี่จะมีอะไรให้ข้าได้ประมุลบ้าง"เมื่อนั่งลงในห้องแล้วเฟยหรงกล่าวออกมา สายตาจับจ้องไปที่ลานประมูลที่กำลังจะเริ่มการประมูลแล้วในเวลานี้
"สหายน้อยข้าขอเข้าไปได้หรือไม่"ขณะที่เฟยหรงกำลังสนใจการประมูลอยู่นั้น เฟิงหย่งหรือผู้จัดการหอประมูลได้ขออนุญาติเข้ามาด้านในห้องซึ่งเฟยหรงก็ให้เขาเข้ามา แต่เข้าไม่ได้มาคนเดียวแต่กลับมีหญิงสาวเดินมาด้วยนางนั้นงดงามและเย้ายวน ผมสีแดงฉาน ทรดทรงของนางนับว่าเป็หนึ่งในแผ่นดินเลย หากให้หาคำจำกัดความนางแล้วละก็มีเพียงแค่ นางมารร้าย เท่านั้นในสายตาของเฟยหรง
"เชิญนั่ง"เฟยงหรงผายมือไปที่โซฟาอย่างสุภาพ เฟยหย่งพลันนั่งลงในทันทีส่วนหญิงสาวยังคงยืนอยู่เช่นเดิมราวกับนางเป็ผู้ติดตามของเฟิงหย่งเท่านั้น
"สหายน้อยที่ข้ามาในวันนี้ ข้าเพียงนำแหวนมิตินี้มาให้กับสหายน้อย และยังนำสาวใช้มาปรนณีบัตร"ชายวัยกล่างคนกล่าวออกมาเช่นนั้นพร้อมกับเหงือที่ออกอยู่ตลอดเวลาซึ่งเฟยหรงก็สังเกตุเห้นมาได้อย่างชัดเจน
'มีพิรุธเกินไป เหอะหญิงสาวนางนี้ไม่ใช่สาวใช้ธรรมดาๆอย่างแน่นอน'เฟยหรงคิดเช่นนั้นก่อนจะรับแหวนมิติมาจากเฟิงหย่งก่อนจะกล่าว "ขอบคุณสำหรับแหวนแต่ข้าไม่ได้้าสาวใช้ท่านพานางกลับไปเถอะตอนนี้การประมูลเริ่มขึ้นแล้ว"
เมื่อเฟยหรงกล่าวออกไปเช่นนั้นเฟิงหย่งก็มีท่าทีลำบากใจอย่างเห็นได้ชัดแล้วมองไปที่หญิงสาวซึ่งสิ่งที่ได้คือรอยยิ้มที่ทำให้ชายวัยกลางคนอย่างเขาถึงกับขนหัวลุก ส่วนเฟยหรงนั้นเมื่อเห็นอาการของทั้งสองคนเขาก็ได้แต่ขบขัน คนพวกนี้ทำอะไรไม่เนียนเอาเสียเลยสาวใช้บ้าบออะไรจะมีตบะขั้นนักรบด้วยอายุที่มากกว่าเขาเพียงไม่ถึงสิบปี หากเขาเชื่อละก็คงจะบ้าไปแล้วอย่างแน่นอน
"เอ่อ....สหายน้อยอย่างน้อยก็ให้นางได้แนะนำสินค้าให้ดีหรือไม่ นางสามารถแนะนำเ้าได้"เฟิงหย่งยังไม่ลดละที่จะแนะนำหญิงสาวนางนี้ให้กับชายหนุ่ม
"ก็ได้ให้นางคอยแนะนำข้า ถ้างั้นก็เชิญนั่ง"เฟยหรงเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่มีท่าทีที่จะยอมแพ้จึงได้ตัดปัญหาโดยการยอมๆไปก่อน และเชิญนางให้นั่งลงในทันที เฟิงหย่งเห็นดังนั้นเขาก็ได้แต่ถอนหายใจยาวลุกขึ้นและเดินออกไป
"เอาละแม่นางเชิญ"เมื่อเห็นว่าเฟิงหย่งออกไปแล้วเฟยหรงก็กล่าวเชิญให้หญิงสาวแนะนำสินค้าในทันทีเพื่อไม่ให้เป็การเสียเวลา
"เ้าคะ คุณชายก่อนเดินเลยเริ่มจากการแนะนำตัว ข้ามีชื่อว่าเฟิงเสวียนะเ้าค่ะ ก่อนอื่นเราจะเริ่มจากของทั้งหมดที่จะมีการประมูลในวันนี้จะมีทั้งสิบชิ้นด้วยกันห้าชิ้นแรกจะเป็สมุนไพรและเม็ดยา สองชิ้นเป็ถัดมาคืออาวุธ อีกสองชิ้นเป็ทักษะวิชาจะมีวิชากระบี่ใบไม้ร่วง และทักษะวิชาของท่านมัดอัสนีคลั่งระดับปฐี ส่วนชิ้นสุดท้ายคือหยกโบราณที่ไม่ทราบที่มาและไม่ทราบว่าใช้ประโยชน์อย่างไรเ้าคะ"
"โอ้ หยกโบราณงั้นหรือ น่าสนใจทีเดียวข้าเป็พวกชอบสะสมของเก่าเสียด้วยสิ"เฟยหรงกล่าวขึ้นอย่างสนอกสนใจ เม็ดยาหรือสมุนไพรแน่นอนว่าหากมันมีประโยชน์เขาก็จะประมูลมันเช่นกัน แต่หยกโบราณที่ลึกลับนี้กลับยั่วยวนใจเขายิ่งกว่า
"แล้วขุมกำลังที่มาประมูลในวันนี้ละ"เฟยหรงกล่าวถาม เฟิงเสวียพลันกล่าวตอบในทันที "สำหรับขุมกำลังหลักๆที่มาประมูลในวันนี้นั้นก็จะมีตระกูลจ้าวที่เป็เ้าเมือง ตระกูลหลี่ ตระกูลเสี่ยว ตระกูลจิน และตระกูลเฟยเ้าค่ะส่วนขุมกำลังอื่นๆก็มีบ้างแต่ก็ยิบย่อยเกินไป"
เฟยหรงพยักหน้ารับมันไม่ได้เหนือความคาดหมายของเขาแต่อย่างใดการที่มีทักษะระดับปฐีถูกปล่อยออกมาเช่นนี้มันก็ต้องไปยั่วยวนเหล่าขุมกำลังหลักๆในเมืองอยู่แล้ว เฟยหรงหันไปหาหญิงสาวอีกคราก่อนที่จะถอนหายใจแล้วกล่าว "แม่นางข้าว่าเรามาคุยกันตรงๆดีกว่านะระหว่างที่การประมูลยังไม่ดุเดือด แม่นางเป็ใครกันแน่เหตุใดจึงต้องมาตีสนิทข้า"
"เอ่อ.....คุณชายพุดถึงเื่อะไรกันเ้าค่ะ ข้าก็เป็เพียงแค่สาวใช้ธรรดาๆเท่านั้น"นางกล่าวแก้ตัวพร้อมเบือนหน้าหนี
"แม่นางท่านคิดว่าข้าโง่หรือ ระดับนักรบขั้นสามด้วยอายุเพียงเท่านี้จะเป็พนักงานตัวน้อยๆได้อย่างไรจริงหรือไม่"เฟยหรงกล่าวออกมาเช่นนั้น ในเวลานี้เฟิงเสวียพลันสั่นสะท้านและมองมาที่เฟยหรงด้วยแววตาที่หลากหลาย ชายคนนี้มองเห็นฐานฝึกตกของนางทั้งๆที่นางแข้งแกร่งว่า นี่มันเหนือความคาดหมายของนางไว้มากนักเมื่อเห็นว่าไม่มีทางเลือกแล้วนางจึงจำยอมต้องเปิดเผยตัว
"ในเมื่อคุณชายรู้แล้วข้าก็ไม่คิดปิดบังอีกต่อไป แท้จริงแล้วข้าคือผู้ดูแลหอประมูลสาขาเยียนจิงแห่งนี้ และที่ข้ามาตีสนิทคุณชายนั้นก็ไม่ได้มีอะไรมากมาย ก็แค่อยากจะสังเกตุดูมือกระบี่ที่ท่านเฟิงหย่งยกย่องก็เท่านั้นไม่ได้มีเจตนาอื่นเลยแม้แต่น้อย"
"หืม ดูเหมือนว่าท่านจะเข้าใจผิดเสียแล้ว แม้ข้าจะเป็มือกระบี่แต่ก็ไม่ได้โดดเด่นอะไรปานนั้น ท่านไม่เห็นหรือตอนนี้ตบะข้ามีเพียงรวบรวมลมปราณขั้นห้าเท่านั้นเอง"เฟยหรงกล่าวออกไปเช่นนั้น หญิงสาวเมื่อได้ฟังก็พลันยิ้มพร้อมกล่าว "นั่นคือสิ่งที่ข้าสงสัยและอยากรู้มากที่สุดท่านมีตบะเพียงรวบรวมลมปราณขั้นที่ห้าแต่กลับสร้างาแให้กับระดับราชันได้ด้วยการโจมตีเดียว นั่นเป็เื่ที่เหลือเชื่อเกินไปหากไม่ได้เห็นแผลในมือท่านเฟิงหย่งข้าก็ไม่เชื่อเช่นกัน คุณชายท่านทำให้ข้าสนใจมากจริงๆ"
"ท่านจะเชื่อหรือไม่ก็แล้วแต่ท่าน ข้าบอกแค่ว่ามันเป็เื่บังเอิญเท่านั้น"เฟยหรงยกยิ้มหากเขาเดาไม่ผิดหญิงสาวคนนี้คงอยากที่จะผูกมิตรกับเขาอย่างแน่นอนเป้าหมายน่าจะเป็การชักชวนเขาเข้าหอประมูลหรือไม่ก็อยากให้เขาชี้แนะวิชาแระบี่ แต่ให้เดาเฟยหรงคิดว่าน่าจะเป็อย่างแรกมากกว่า
"หุหุ เช่นนั้นข้าคงต้องคอยสังเกตุการคุณชายเอาไว้เสียแล้วละเพราะข้าไม่เชื่อเื่ความบังเอิญเสียเท่าไร"นางเอามือป้องปากพร้อมหัวเราะเบาๆ
'ให้ตายเถอะข้าเจอหญิงสาวที่อันตรายและยุ่งยากเข้าให้แล้วสิ หากเป็เช่นนี้ต่อไปไม่ดีแน่แต่หากลงมือกับอีกฝ่ายก็ไม่ได้ หอประมูลนี้ลึกลับเกินไป'เฟยหลงคิดในใจ พร้อมมองไปที่ลานประมูลซึ่งในตอนนี้มาถึงทักษะของเฟยหรงแล้ว
'ให้ตายเถอะมีแค่สมุนไพรพื้นๆเท่านั้น ข้าคงจะต้องออกตามหามันในป่าด้วยตนเอง'เขาคิดในใจอีกคราพร้อมนั่งมองการประมูลทักษะระดับปฐีที่แสนดุเดือดที่กำลังจะเริ่มต้น
"ต่อไปเป็ทักษะที่ทุกคนรอคอย หมัดอัสนีคลั่งระดับปฐีเริ่มต้นที่หนึ่งพันผลึกลมปราณระดับสูง"พิธีกรกล่าวออกไปเช่นนั้นเหล่าขุมกำลังต่างๆพากันเสนอราคากันปานสายน้ำไหล
"1200ผลึก"ตระกูลเสี่ยวกล่าว
"1300ผลึก"ตระกูหลี่กล่าว
"1500ผลึก"ตระกูลจินกล่าว
"1700ผลึก"ตระกูลจ้าวกล่าว
"10000ผลึก"ตระกูลเสียวกล่าวอีกครั้ง
"11000ผลึก"ตระกูลหลี่ไม่ยอมแพ้
"15000ผลึก"ตระกูลจ้าวกล่าวออกมาเป็คราแรก
"20000ผลึก ตระกูลจินของข้าทุ่มสุดตัวแล้วหากมีใครให้มากกว่านี้ก็เอาไป"ผู้นำตระกูลจินกล่าว
"ฮ่าๆๆเช่นนั้นตระกูลหลี่ขอไปเลยก็แล้วกัน 25000 ผลึก"ผู้นำตระกูลหลี่กล่าวออกมาเช่นนั้นพร้อมทำท่าทางใจดีสู้เสือ นี่เองก็เป็ขีดจำกัดของตระกูลหลี่เช่นกันและดูเหมือนพวกมันจะทำสำเร็จเพราะไม่มีใครที่จะประมูลทักษะต่อเลยแม้แต่ขุมกำลังเดียว แม้จะเป็ทักษะระดับปฐีแต่หากใช้เงินมากมายกว่านี้ก็นับว่าได้ไม่คุ้มเสีย
"25000ผลึกลมปราณระดับสูงนับหนึ่ง นับสอง และนับสาม ขอแสดงความยินดีกับตระกูลหลี่ด้วยที่ได้ทักษะระดับปฐีไปครอง ต่อไปเป็ของชิ้นสุดท้ายของวันนี้แล้วนั่นก็คือหยกโบราณ ซึ่งบอกกันตามตรงว่าแม้แต่หอประมูลของเราก็ยังไม่รุ้ว่ามันคืออะไรแต่เราค้นพบมันมาจากทวีประดับกลางแห่งหนึ่งและได้นำมันมาประมูลในครานี้ด้วย ราคาเริ่มต้นที่หนึ่งร้อยผลึกระดับสูง"พนักงานกล่าวจบ้าเวธีก็ปรากฏหยกโบราณลักษณะคล้ายกับสัญลักษณ์หยินหยางนอกจากความงดงามแล้วก็ไม่ได้มีออร่าอะไรแผ่ออกมาเลยแม้แต่น้อย
"อะไรกัน! ยังไม่รู้สรรพคุณแต่เอามาประมูล นี่มันเื่ตลกหรือไง"
"ของแบบนี้มีแค่ความสวยงามประมูลไปก็เสียเงินเปล่าๆ"
"แม้ข้าจะชอบของสวยๆงามๆแต่มันก็แพงเกินไปตั้งหนึ่งร้อยผลึกระดับสูง ข้าสามารถเอาเงินไปซื้อเม็ดยาหรืออย่างอื่นได้อีกมากมาย"
"100ผลึกปราณระดับสูง!!"ในขณะที่ผู้คนกำลังแสดงความคิดเห็น ต่อว่าโรงประมูลอยู่นั้น เสียงของชายหนุ่มจากห้องประมูลหมายเลขหนึ่งก็ดังขึ้นมา นี่ทำให้หลายคนตกตะลึงและมองไปที่ห้องพิเสษด้วยแววตาหลากหลายส่วนใหญ่จะคิดว่าเป็พวกโอดรวยที่อยากใช้เงินเล่น บางก็ว่าชายคนนี้โง่เง่าที่ประมูลของที่ไม่รู้สรรพคุณเช่นนี้ มันไม่ต่างอะไรกับเอาเงินไปทิ้งเลยแม้แต่น้อย
"100ผลึกลมปราณระดับสูงนับหนึ่ง นับสอง นับสาม ยินดีกับห้องพิเศษหมายเลขหนึ่งด้วยที่ได้รับหยกนี้ไป"เฟยหรงที่นั้งอยู่ยกยิ้มก่อนจะลุกขึ้นและเดินออกไป
"คุณชายท่านประมูลของชิ้นนี้ไปท่านรู้หรือว่ามันทำอะไรได้"เฟิงเสวียกล่าวด้วยความสงสัย เฟยหรงเพียงตอบไปสั้นๆว่า "ข้าก็แค่ชอบของสวยๆงามๆ"คำตอบนี้ทำให้หญิงสาวรู้สึกหมั่นใส้ชายหนุ่มเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้ว่ากล่าวอะไรต่อและปล่อยให้เขาเดินไป