หลี่เฟยหลง จอมทัพเทวดา

   .... ในขนาดที่ กองทหารของ จงเป่า เป่าซื่อ เทียนมิ้ง ถังสง ต่างก็เร่งถอยทัพออกมาอย่างรวดเร็ว. ทางด้าน เฟยหลงเอง ก็บุกทำลาย กองเสบียงที่ทัพหลังของ หนานไห่อย่างเมามัน  

        " เร็วเข้า. รีบทำลายกองเสบียงของหนานไห่ให้หมด. " เฟยหลงเอ่ยขึ้น  

    ... ทหารทุกนายใด้ยินดังนั้นต่างก็มุ่งเป้าไปที่กองเสบียง ของหนานไห่ ไม่นาน หมีดำก็รีบเข้ามารายงาน. 

       " ท่านขุนพล จงโปนำทหารหลายหมื่นมุ่งมาที่นี้แล้วครับ " หมีดำเอ่ยขึ้นด้วยท่าทางเร่งรีบ

     .... เฟยหลง ได้ยินเช่นนั้น ก็ถอนหายใจออกมา ก่อนจะรีบเอ่ยขึ้น " หมีดำ สั่งทหารของเราถอยเร็ว "  

     ... หมีดำได้ยินเช่นนั้น ก็รีบพูดขึ้น " เหตุใดเราไม่ทำลายเสบียงของมันให้หมดแล้วค่อยหนีละครับท่านขุนพล. " 

      " กองทหารของเรามีน้อยกว่ามันมากนัก ไม่อาจจะปะทะกับพวกมันโดยตรงได้ แม้จะทำลายเสบียงของพวกมันไม่หมดแต่ก็นับว่าภารกิจสำเร็จแล้ว. เร็วเข้าเจ้ารีบพาทหารของเราถอย. ก่อนที่ทัพหลักหนานไห่จะมาถึง. " เฟยหลงอธิบายออกไป

     .... หมีดำได้ยินเช่นนั้นก็เข้าใจในทันที ก่อนจะรีบ สั่งให้กองทหารทั้งสี่ร้อยถอยทัพออกมา " ท่านขุนพลมีคำสั่งถอยทัพได้ " หมีดำเอ่ยออกไป  

    ... กองทหารทั้งสี่ร้อยของเฟยหลง ต่างก็ถอยทัพตามคำสั่งของเขา พวกเขามีจำนวนน้อยจึงคล่องตัวกว่า ทัพหนานไห่มากนัก การหลบหนีจึงเป็นเรื่องง่าย

    .... ด้าน จงโป เมื่อมาถึง ก็พบว่า กองเสบียงถูกทำลายไปไม่น้อยที่เดียว " รายงานมาซิ เสียหายเท่าไร " จงโปเอ่ยออกไปด้วยความโกรธ

      ... ไม่นาน นายทหารคนนึงก็กลับมารายงาน. " เรียนท่านแม่ทัพ เสบียงของเราถูกทำลายไปเจ็ดในสิบส่วนขอรับ " 

    .... จงโปได้ยินเช่นนั้น ถึงกับโกรธจนหน้าแดง ก่อนจะเอ่ยขึ้น " เจ้าพวกแคว้นเหลียงสารเลว ข้าต้องแก้แค้นเจ้าให้ได้ " เขาเอ่ยออกมาก่อนจะรีบสั่งให้ทหารจัดกระบวนทัพใหม่

      .... ไม่นาน รองแม่ทัพสองคนก็มาถึง. " ท่านแม่ทัพ ทหารที่ซุ่มอยู่หนีไปหมดแล้วขอรับ " 

    ... จงโปได้ยินดังนั้นยิ่งโกรธหนักเข้าไปอีก " อะไรกัน พวกมันตีเสบียงของเราจนเกือบหมด แต่พวกเรากับปล่อยให้มันหนีไปได้ มันหน้าเจ็บใจนัก "  

     ... รองแม่ทัพทั้งสอง ได้ยินดังนั้นก็เอ่ยขึ้น. " เช่นนั้นเราจะเดินทัพต่อหรือไม่ " หนึ่งในรองแม่ทัพเอ่ยออกมา

     " เห้อ แม้เราจะสูญเสียเสบียงไปเป็นจำนวนมาก แต่ทหารส่วนมากก็ยังอยู่ จากที่ข้าคำนวน เสบียงที่เหลือของเราหน้าจะอยู่ได้ไม่เกินสิบวัน. หากเราเร่งโจมตีเมืองชายแดนก็น่าจะทันอยู่ " จงโปเอ่ยออกไป

    .... รองแม่ทัพคนนึงได้ยินเช่นนั้นก็พูดขึ้น " ท่านแม่ทัพ แต่ว่า เมืองชายแดนของแคว้นเหลียง ยังมีทหารอยู่สามหมื่นนะครับ เวลาแค่สิบวันพวกเราจะตีแตกได้ยังไง " 

     ....จงโป ได้ยินเช่นนั้นก็ตะหวาดออกมา. ," เจ้าโง่ หากพวกเราถอยทัพตอนนี้จะแก้ตัวกับท่านอ๋องยังไง เจ้าจะให้ข้าบอกเขาว่าพวกเราถูกทำลายเสบียงจึงต้องถอยทัพอย่างนั้นหรือ ท่านอ๋องไม่ประหารเราก็แปลกแล้ว "  

    ... รองแม่ทัพสองได้ยินเช่นนั้น ก็รีบพูดขึ้น. " ข้าน้อยเข้าใจแล้วครับท่านแม่ทัพ " 

     " เอาหละ พวกเจ้าเข้าใจก็ดีแล้ว เช่นนั้นก็นำกองทหารของเจ้า. นำหน้าไป. อย่าให้พวกมันลอบกัดได้อีกหละ " จงโปเอ่ยออกไป

      " ขอรับท่านแม่ทัพ " ทั้งสองรับคำก่อนจะควบม้านำกองทหารเดินหน้าต่อไป

      .... ทางด้าน เฟยหลง หลังเสร็จภารกิจก็มายังจุดนัดพบกัน " ฮ่า ฮ่าฮ่า. แผนการของท่านขุนพลแยบยลจริงๆ พวกเราแทบไม่เสียทหารเลยด้วยซ้ำ กับสามารถทำลายเสบียงของพวกมันไปได้ไม่น้อย ฮ่า ฮ่า ฮ่า " จงเปาเอ่ยออกมา

      " มันแน่อยู่แล้ว ด้วยปัญญาของ จงโป ไหนเลยจะมาเทียบกับ. ท่านขุนพลของเราได้ ฮ่า ฮ่า ฮ่า " เทียนมิ้งเอ่ยออกไป

    ... เฟยหลง ได้ฟังดังนั้น ก็รีบพูดขึ้น. " พวกเราอย่าพึ่งดีใจกันเกินไป. แม้เราจะทำลายเสบียงของพวกมันได้ไม่น้อย แต่ว่ากองทหารของมันไม่ได้เสียหายอะไรมาก เมืองชายแดนนับว่ายัง ยังวิกฤติอยู่ " 

   .... ไม่นาน หมีดำก็ขี่ม้ามา. " ท่านขุนพล เป็นดั่งที่ท่านคาดการเอาไว้ขอรับ. จงโป ไม่ยอมถอยทัพกลับ แถมยังให้ทหารทั้งหมดเร่งเดินหน้าไปยังเมืองชายแดนของเราแล้วครับ " 

     ... เฟยหลง ได้ยินเช่นนั้น ก็ยิ้มออกมา ก่อนจะพูดขึ้น " เห้อ จงโปนะจงโป หากเจ้าถอยทัพยังพอจะรักษาหัวของเจ้าเอาไว้ได้. แต่เจ้ากลับเลือกที่จะตายช่างโง่เขลาจริงๆ "  

    .. ทั้งห้าได้ยินดังนั้น. ต่างก็สงสัย ก่อนที่หมีดำจะเอ่ยถามขึ้น " หมายความว่ายังไงหรือขอรับท่านขุนพล " 

      " นั่นหนะสิขอรับท่านขุนพล " ทั้งสี่ต่างพูดเสริม 

   .... เฟยหลง ได้ยินเช่นนั้นก็ถอนหายใจออกมา ก่อนจะพูดขึ้น. " จงโป หากเขาถอนทัพตอนนี้แม้จะถูกลงโทษแต่ยังไงก็ไม่ถึงตาย แต่เขาเลือกที่จะสร้างผลงาน นำทัพเดินหน้าต่อไป ทัพหนึ่งแสนที่ไร้เสบียงพวกเจ้าคิดว่าจะทนได้ซักกี่วัน เมื่อถึงเวลานั้นความพินาศจะมาเยือนกองทัพของเขา ที่นี้ต่อให้เขามีเก้าหัวก็ไม่พอให้ หนานไห่อ๋องตัดหรอก " เฟยหลงเอ่ยขึ้นก่อนจะขี่ม้าออกไป

     ... ทั้งห้าได้ฟังดังนั้น ต่างก็หัาเราะออกมาอย่างชอบใจ ก่อนที่หมีดำจะเอ่ยขึ้น " ท่านขุนพล ท่านจะไปไหน ขอรับ" 

      " พวกเจ้าตามข้ามา ข้าจะให้พวกเจ้าได้เห็นว่า. ทัพหนึ่งแสนของ จงโปจะแตกทัพยังไง " เฟยหลงเอ่ยออกมา

     ... ทั้งห้าได้ยินเช่นนั้นต่างก็ร้องออกมาพร้อมกัน. " ขอรับท่านขุนพล ฮ่า ฮ่า ฮ่า " พูดจบทั้งห้าคนและทหารม้าหนึ่งพัน ก็รีบตามเฟยหลงไป

    .... ด้าน. จงโป หลังจากเร่งเดินทัพมาค่อนคืน. ก็สั่งให้ทหารตั้งทัพอยู่ไม่ห่างจากเมืองชายแดนแคว้นเหลียงไม่มากนัก

      " ท่านแม่ทัพ. อีกไม่ถึงสิบลี้จะถึงเมืองชายแดนแค้วนเหลียงแล้วขอรับ ไม่ทราบว่าท่านมีแผนการอะไร " รองแม่ทัพเอ่ยถามออกไป

    .... จงโป ที่ยังหัวเสียกับการถูก เฟยหลงทำลายเสบียงไม่หาย ได้ยินเช่นนั้นก็รีบเอ่ยขึ้น " แผนการของเราตอนนี้คือ ต้องรีบตีเมืองให้เร็วที่สุด พรุ่งนี้เช้าพวกเราจะบุกตีเมืองทันที. " 

     " ขอรับท่านแม่ทัพ " รองแม่ทัพทั้งสองรับคำ

     " แล้วทางด้าน เมืองชายแดนแคว้นเหลียงตอนนี้เป็นยังไงบ้าง " จงโปเอ่ยถามออกไป

      " เรียนท่านแม่ทัพ คนของเรารายงานว่า จางชิง ได้จัดทัพเตรียมป้องกันเมืองเต็มที่แล้วขอรับ เห็นว่า แม้แต่ชาวบ้านในเมืองก็ถูกเกณฑ์มาทำศึกด้วยขอรับ " รองแม่ทัพเอ่ยออกไป

      .... จงโป ได้ยินเช่นนั้น ก็หัวเราะออกมาอย่างชอบใจ ก่อนจะเอ่ยขึ้น " เห็นที่ว่า แค้วนอู๋คงจะเริ่มตีเมืองชายแดนทิศตะวันตกของแคว้นเหลียงเเล้วกระมัง. ทางราชสำนักแคว้นเหลียงเลยส่งทหารไปช่วยทางนั้นจนหมด. แบบนี้นับว่าสวรรค์เข้าข้างเราแล้ว "  

      รองแม่ทัพทั้งสอง ได้ยินดังนั้นต่างก็หัวเราะออกมา ก่อนจะพูดขึ้น " เช่นนั้นการบุกแคว้นเหลียงครั้งนี้ก็เป็นเรื่องง่ายของพวกเราแล้วสิครับ ฮ่า ฮ่า ฮ่า "  

    .... จงโป และเหล่าทหารของเขาต่างก็. คิดว่าการบุกแคว้นเหลียงครั้งนี้ง่ายดายนักถึงแม้พวกเค้าจะถูกทำลายเสบียงไปก็ตาม แต่พวกเขาก็ยังมั่นใจว่าจะสามารถจะยึดเมืองชายแดนของแคว้นเหลียงได้. โดยไม่รู้เลยว่ากองทำของพวกเขาได้ถูก กองทหารของเฟยหลง จับตามองอย่างใกล้ชิด  

      ... ณ มุมนึงของป่า. เฟยหลงและพี่น้องของเค้าซุ่มดูอยู่ " หึ ดูท่าพวกมันคิดจะโจมตีเมืองในวันพรุ่งนี้สินะ " เฟยหลงเอ่ยขึ้น

      " เช่นนั้นเราจะทำยังไงดีครับ ท่านขุนพล หากพวกมันบุกจริงๆ. เมืองชายแดนใต้ได้ลำบากแน่ " จงเปาเอ่ยออกไป

     " พวกเจ้าไม่ต้องตกใจ. " เฟยหลงเอ่ยขึ้นก่อนจะหัไปทางหมีดำ. " หมีดำ เจ้าแอบเข้าเมืองชายแดนไป แล้วไปรายงาน ท่านแม่ทัพจางว่า พรุ่งนี้ หากทหารแคว้นหนานไห่บุกโจมตี ให้ป้องกันเต็มกำลัง และเมื่อเขาเห็นด้านหลังของ ทัพหนานไห่ วุ่นวาย ให้เปิดประตูนำทหารทั้งหมดตีโต้ทันที บอกเขาว่า ศึกนี้เราชนะได้แน่ " เฟยหลงเอ่ยออกไป 

    .... หมีดำ ได้ยินเช่นนั้น ก็รีบคำ ก่อนจะรีบเดินทางทันที    

       " ส่วนพวกเจ้าทั้งสี่ ให้สั่งทหารของเรานำกิ่งไม้ผูกหางม้าให้หมด. พรุ่งนี้พวกเราจะทำลายกองทัพหนึ่งแสนของหนานไห่กัน " เฟยหลงเอ่ยออกไป

   ..... ทั้งสี่ได้ยินเช่นนั้นต่างก็รับคำ ก่อนที่ เฟยหลง จะกลับไปยังที่ตั้งของทหารของตน ....