“นะ...หนูไม่อยากนอนกับใคร หนูแค่อยากลงจากเรือลำนี้หนูกลัว~”เอริดาไม่ได้เชื่อคำพูดของเขาว่าบิดาจะให้เธอขึ้นมาบนเรือสำราญ เพื่อให้ชายวัยกลางที่เธอเองไม่รู้จักยำยีหรือให้ใครกระทำกับเธอราวกับกระโถนรองรับความใคร่ใครหรอกนะ
“อีกหนึ่งสัปดาห์กว่าเรือจะจอดเทียบท่า ก็แล้วแต่เธอว่าจะนอนห้องเดิมรอให้ไอ้บ้าที่ไหนเข้ามาข่มขืนก็ได้ อ่อ...แต่ก็คงจะไม่รู้สึกอะไรแล้วมั้ง”สายตาของเขาชั่งดูิ่ดูแคลนนัก ทว่าเอริดาไม่อยากจะเสวนาต่อล้อต่อเถียงหรือแก้ตัวสักนิด ก่อนจะก้มหน้างุดไม่ปริปากพูดใดๆ ทั้งสิ้น
“อุ้ย! จะพาหนูไปไหนคะ?”แรงฉุดดึงที่ข้อมือจนร่างบางเซถลาไปชนกับแผงอกของเขา ก่อนที่ชายหนุ่มจะหมุนตัวก้าวขาอย่างกระฉับกระเฉง เพราะ่ขาที่แตกต่างกันเรียวขาเสลาของเอริดาทำให้เธอต้องสับเท้าเดินตามเขาถี่ๆ จนเหมือนเ้าหล่อนกำลังวิ่งเสียมากกว่า
ราฟาเอลเป็พวกอ่อนโยนไม่เป็ และเขาไม่สนใจด้วยว่าอีกฝ่ายจะอ่อนแอหรือบอบบางมากแค่ไหน เพราะเหตุผลอะไรก็ไม่อาจทราบได้ ในใจตอนนี้ของเขาอยากให้เ้าหล่อนอยู่ในห้องนอนอันกว้างขวางบนชั้นบนสุด ซึ่งเป็พื้นที่ในส่วนตัวของเขาเองมิหนำซ้ำยังมีบอดี้การ์ดยืนผลัดเวรคุ้มกันความปลอดภัย เรียกได้ว่าแมลงสักตัวก็แทบเล็ดลอดผ่านเข้าไปได้ยาก
“เดี๋ยวสิคะ...หนูยังไม่ได้เก็บของเลยนะคะ”เอริดาพยายามจะบอกว่าเธอยังอยากกลับไปเก็บของภายในห้องพักของตัวเองเสียก่อน
“ไม่ต้อง! ฉันบอกให้ลูกน้องจัดการให้แล้ว อีก 30 นาที เธอจะมีห้องใหม่ที่อยู่ติดกับห้องนอนของฉัน”เขาปล่อยเธอให้หลุดพ้นจากพันธนาการแกร่งในตอนที่เข้ามาอยู่ในลิฟต์ สายตาคมเฉียบเบนมองคนตัวเล็กที่เอาแต่ก้มหน้างุด
“ละ...แล้วคราวนี้หนูจะทำยังไงต่อดีคะ ถ้าถึงท่าเรือข้างหน้า เพราะป๊ะป๊าให้เพียงตั๋วเรือและตั๋วเครื่องบินเอาไว้”บ่นขมุบขมิบคนเดียว แต่ความเงียบภายในลิฟต์ทำให้ราฟาเอลเลิกคิ้วขึ้นสูงมองดูเธออีกครั้ง ร่างสูงขยับหันมองเธอเพียงเล็กน้อย ก่อนจะใช้มือช้อนคางมนขึ้นมาพิจารณาดวงหน้างามทั้งที่สายตายังคงความเฉยชาเอาไว้ให้คนถูกมองเสียวสันหลังวาบ
“ก็ปล่อยให้ทุกอย่างเป็ไปแบบนั้น!”
“ตะ...แต่หนูเพิ่งมาอยู่บราซิล ละ...แล้วก็ไม่อยากเป็ของเล่นบนเตียงของใครนะคะ”ผู้เป็พ่อบอกเธอว่าหากได้พบเพื่อนของท่านจะทำให้ธุรกิจของทางบ้านไม่ต้องตกต่ำ ซึ่งเอริดาเองก็ไม่เข้าใจั้แ่แรกว่าเพราะอะไรท่านถึงส่งเธอมา จนได้ขึ้นเรือสำราญลำนี้เพราะมีผู้ชายวัยกลางคาดว่าอายุอานามจะรุ่นราวคราวเดียวกันกับบิดาเข้ามาในห้องในขณะที่เธอกำลังอาบน้ำ และพูดจาแปลกๆ ว่า ‘ไม่เสียแรงที่ยอมเสียเงินเป็หลายสิบล้านดอลลาร์’
“อยู่กับฉันเธอจะปลอดภัย แต่ถ้าเห็นอะไรให้ทำเป็หูหนวกและตาบอดเอาไว้ ฉันไม่อยากฆ่าเธอ!”
“คุณเป็คนไม่ดีเหรอคะ?”
“เงียบปากไปเถอะ ฉันไม่ชอบตอบคำถามเซ้าซี้ไร้สาระ!!!”ทันทีที่เข้ามาอยู่ในลิฟต์ด้วยกัน จนถึงตอนนี้ราฟาเอลก็ไม่รู้ว่าทำไมต้องยื่นมือเข้าไปช่วยเด็กคนนี้ด้วย เพียงจินตนาการว่าหากมีใครได้ััและร่วมรักกับเ้าหล่อนเขาก็รู้สึกอิจฉาอย่างไม่ทราบสาเหตุ หงุดหงิด หากมีใครได้มองดวงหน้าหวานที่เขาได้สังเกตเห็น
“หนูชื่อเอริดา...คุณชื่ออะไรเหรอคะ?”คนตัวเล็กขยับเข้ามาใกล้จอมเ็าอีกนิด ก่อนจะกระพริบตากลมโตจ้องมองไปที่ซีกหน้าของเขาเพื่อรอคำตอบ พลันสายตาเฉียบคมก็ประกายไปด้วยสีเขียวมรกตก็มองมาที่เธอ
“เรียกฉันว่าราฟ~”ราฟาเอลไม่เคยให้ใครเรียกชื่อเขาอย่างสนิทสนมเช่นนี้มาก่อน ทุกคนต่างจากเรียกเขาในศักดิ์นามเต็มที่บิดามารดาตั้งให้ทั้งนั้น แต่เฉพาะสาวน้อยคนนี้เท่านั้นที่เขาพึงพอใจให้เ้าหล่อนรับรู้
“คุณราฟขา~ ริด้าจะทำอย่างไรต่อจากนี้ดีคะ ริด้าไม่รู้ด้วยซ้ำว่าปลายทางสุดสายนี้จะต้องไปที่ไหน”ไม่รู้ว่าสุดท้ายชีวิตต่อจากนี้จะต้องพบเจอกับอะไรบ้าง เธอกลัวั้แ่ย่างเท้าก้าวขึ้นเรือสำราญลำใหญ่นี้เสียด้วยซ้ำ
“เื่นั้นเธอต้องตัดสินใจเอาเอง เพราะฉันไม่ใช่ผู้ปกครองที่ต้องคอยแก้ปัญหาให้เธอ”นี่คือวิธีล่อเหยื่อให้ติดกับโดยไม่ต้องใช้เล่ห์เหลี่ยมใดๆ เพียงวางกับดักเอาไว้เดี๋ยวกวางน้อยรู้สึกถึงภัยอันตรายก็จะตกหลุมพรางที่เขาวางเอาไว้เอง
ติ๊ง~
“...”ไม่ทันได้เอ่ยถามต่อสัญญาณลิฟต์ก็ดังขึ้นพร้อมกับประตูที่เปิดออกกว้าง เอริดามองชายฉกรรจ์ร่างบึกบึนที่ยืนเรียงรายกันยาวจนถึงประตูบานใหญ่ที่คาดว่าน่าจะเป็ห้องของใครสักคนที่ทรงอิทธิพลมากทีเดียว เพราะไม่เช่นนั้นคนคุ้มกันคงไม่มากมายขนาดนี้
“คะ...คุณราฟขา~ รอด้วยริด้ากลัว”ร่างเล็กวิ่งตามหลังเขาไปติดๆ เอริดาไม่กล้ามองสองข้างทางที่มีแต่ผู้ชายตัวใหญ่ๆ แต่ด้วยความที่ว่าเ้าหล่อนเร่งรีบมากเกินไปจนชนเข้ากับแผ่นหลังของคนเดินนำหน้าไปจังๆ
ปลั่ก!!
“อุ้ย!!”อุทานเสียงหลงด้วยความใ มิหนำซ้ำร่างบางก็แทบหงายหลังลงไปกองที่พื้น แต่ทว่าท่อนแขนของใครบางคนรับร่างของเธอเอาไว้เสียก่อน
“ปล่อยเธอเดี๋ยวนี้!!”เสียงเข้มทรงพลังกดลงต่ำสั่งลูกน้องของตนที่ใช้ท่อนแขนรับร่างกวางน้อยของเขาเอาไว้ รู้สึกหงุดหงิดใจจนไม่อยากใครคนที่ััถึงเรือนร่างนุ่มนิ่มเ้าหล่อนเป็คนแรกแทนที่จะเป็เขา ถึงแม้เป็เหตุสุดวิสัยก็เถอะคนอย่างราฟาเอลหามูลมาเป็เหตุในการสังหารใครสักคนได้เสมอ
“ขอโทษครับนาย”ชายคนดังกล่าวเพียงโค้งศีรษะลงเล็กน้อยเป็การขอโทษขอโพย
“ทีหลังก็อย่าวิ่ง นี่เธออยู่บนเรือนะไม่ใช่สนามเด็กเล่น!!”เอ็ดคนตัวเล็กจนหน้าจ๋อย ทว่าราฟาเอลก็ยังฉุดดึงข้อมือเล็กให้ร่างบางผละห่างลูกน้องของเขา
“ริด้าไม่ชอบเล่นสนามเด็กเล่นสักหน่อย!”ทำเสียงกระเง้ากระงอดเพราะเธอไม่ชอบเครื่องเล่นต่างๆ มันดูอันตรายกว่าการเล่นตุ๊กตาพี่หมีเสียอีก
“ซื่อบื้อแบบนี้นี่เองพ่อถึงหลอกมาขายได้!”
-----------------------------------------
จะไล่แก้ไขไปทีละตอนหากผิดพลาดประการใดต้องกล่าวคำว่าขออภัยนะคะ
1K
