บทที่5 การแข่งขันสานสัมพันธ์
ชายชราที่กำลังพูดคุยอยู่นั้นพลันหยุดชะงักทันทีเมื่อเห็นกุนไท่เดินมาหา ชายชราที่สวมอาภรณ์สีแดงยืนขึ้นพร้อมยิ้มให้เด็กหนุ่มเล็กน้อย
“กลับมาแล้วสินะวันนี้ข้าจะให้เ้าไปอยู่ในป่าสันโดษตลอดทั้งเดือน เพื่อผลักดันให้เ้าทะลวงเข้าสู่ขั้น 6 ของระดับพลังมนุษย์!”
สีหน้าของกุนไท่แปรเปลี่ยนไปในทันทีเพราะการไปอยู่ในป่านั้นมันอันตรายมาก มีสิ่งมีชีวิตแปลกประหลาดมากมาย เมื่อย้อนไปในตอนที่เขาอายุ8 ขวบนั้น ได้บังเอิญหลงเข้าไปในป่า แล้วได้พบเจอกับสัตว์อสูรที่มีร่างกายคล้ายมนุษย์แต่มีลักษณะเป็สัตว์ เหตุการณ์ครั้งนั้นทำให้กุนไท่เกือบตายมาแล้ว และครั้งนี้เขาก็ต้องกลับเข้าไปในป่าอีกครั้งหนึ่ง!
เมื่อเห็นสีหน้าของเด็กหนุ่มนั้นชายชราทั้งสองก็หัวเราะออกมา พร้อมกับกล่าวขึ้นมาว่า
“เ้าไม่ต้องกลัวไปหรอกในอนาคตมีสิ่งที่น่ากลัวกว่านี้อีกเยอะ แม้จะอันตรายมากแต่ก็เป็ผลดีมากเช่นกันการที่เ้าจะทะลวงขั้นได้นั้น เ้าจะต้องเผชิญหน้ากับอันตรายเสียก่อน”
กุนไท่พยักหน้าตอบแล้วสีหน้าก็ค่อยๆเปลี่ยนเป็ความมุ่งมั่นอันแรงกล้า เขา้าแข็งแกร่งขึ้นเพื่อเป็ความภาคภูมิใจให้บิดาของตนได้ไม่ทำให้บิดาผิดหวังในตัวบุตรชายเพียงคนเดียวของเขา เพราะบิดาของตนมีชื่อเสียงเป็อย่างมาก
เด็กหนุ่มไม่รอช้ารีบเดินเข้าไปในป่าโดยพลันแม้จะยังไม่ได้เข้าไปลึก แต่กลับมีสัตว์ป่าจำนวนมาก ระดับพลังของพวกมันอยู่พลังมนุษย์ ขั้น 5 เท่ากับเด็กหนุ่ม
กุนไท่ปลดปล่อยกลิ่นอายพิเศษเฉพาะตัวออกมาทำให้สัตว์ป่าพวกนั้นหมดสติทันที สัตว์ป่าพวกนี้ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเด็กหนุ่มเลยแม้แต่น้อยเด็กหนุ่มเดินเข้าไปในป่าเรื่อยๆ ต้นไม้ใบหญ้าโดยรอบให้ความรู้สึกสดชื่นความเขียวขจีเหล่านี้ทำให้จิตใจของคนเรานั้นรู้สึกสงบขึ้นมา
เมื่อเห็นว่าตะวันใกล้ลับขอบฟ้าแล้วก็หาที่พักแรมที่เหมาะสมพร้อมกับก่อกองไฟขึ้นมาเพื่อไล่สัตว์ป่าบางส่วนออกไปในระยะขอบเขตนี้ ยามค่ำคืนผ่านไปอย่างรวดเร็วกุนไท่ตื่นขึ้นมาพร้อมเดินทางเข้าไปในป่าลึกต่อ
ตึงตึง!
เสียงฝีเท้าของสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่ดังเข้ามาหากุนไท่เด็กหนุ่มเตรียมตัวแล้วหันไปตามเสียงที่ดังขึ้นมาเรื่อยๆ
เบื้องหน้าของเขานั้นปรากฏสัตว์ป่า ไม่สิ! ด้วยร่างกายที่ใหญ่โตเกือบ 10 เมตร และระดับพลังที่อยู่ในระดับพลังมนุษย์ขั้น 7 ทำให้มันไม่ใช่สัตว์ป่าอีกต่อไป แต่จะถูกเรียกว่าสัตว์อสูรแทน เนื่องจากความแข็งแกร่งที่มากกว่าสัตว์ป่าทั่วไป
ร่างกายของมันนั้นคล้ายแรด แต่กลับยืนสองขาในมือของมันมีดาบขนาดใหญ่อยู่ มันฟาดฟันดาบนั้นมาหากุนไท่โดยไม่มีสัญญาณเตือนแม้แต่น้อย
ตูมมม!
เด็กหนุ่มเบี่ยงตัวหลบไปด้านข้างอย่างรวดเร็วเมื่อรู้ว่ากลิ่นอายของเขาทำอะไรไม่ได้ เขาก็ต้องใช้วิธีที่กำราบศัตรูได้ง่ายที่สุดออกมานั่นคือพลังที่มากกว่า!
หลังจากหลบการโจมตีไปแล้วร่างกายของเด็กหนุ่มก็เกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้น ร่างกายที่เคยผอมซูบไร้เรี่ยวแรง พลันมีกล้ามเนื้อเพิ่มขึ้นมาเป็มวลกล้ามเนื้อที่สมบูรณ์แบบดวงตาที่ชวนง่วงแปรเปลี่ยนเป็ดุดันแข็งแกร้า เรือนผมสีน้ำเงินยาวกลายเป็สีแดงดุจโลหิต!
สัตว์อสูรที่เห็นภาพตรงหน้านั้นถึงกลับตกตะลึง แต่เพียงไม่นานมันก็กลับมาเป็เหมือนเดิมมันคำรามคราหนึ่งก่อนจะโจมตีออกไปด้วยดาบในมือของมัน
ตึง!
กุนไท่ยกแขนข้างหนึ่งขึ้นมากันอย่างง่ายดายร่างกายในตอนนี้ของเขานั้นมีพลังงานที่เกรี้ยวกราดะเิออกมาแตกต่างจากยามปกติที่สงบเรียบร้อยก่อนหน้านี้โดยสิ้นเชิง แต่ตอนนี้กลับดูน่าหวาดกลัวดุร้ายอย่างถึงที่สุด!
หมัดของเด็กหนุ่มพุ่งเข้าใส่ที่่ท้องของสัตว์อสูรร่างกายของมันถึงกับเซถอยหลังออกไป ก่อนจะอ้าปากพ่นเปลวเพลิงออกมาใส่กุนไท่อย่างดุร้าย
แต่ภาพตรงหน้าของมันนั้นเหมือนกับฝันร้ายเปลวเพลิงที่แสนภาคภูมิใจของมันกลับไร้ประโยชน์เมื่ออยู่ต่อหน้ามนุษย์ตัวเล็กผู้นี้ที่มีระดับพลังต่ำกว่ามันถึงสองขั้น!
กุนไท่ะเิพลังปราณออกมาพร้อมกับะโเข้าหาเพื่อปล่อยหมัดใส่ศีรษะของมันอย่างรุนแรง
โผละ!
ส่วนหัวของมันะเิออกก่อนร่างกายที่ยืนตระหง่านของมันจะล้มลงไปพร้อมกับเสียงที่ดังสนั่น
ตึง!
ร่างกายของกุนไท่กลับมาในสภาพเดิม แล้วไม่กล้าเดินเข้าไปในป่าลึกอีกเพราะเกรงว่าจะเจอสัตว์อสูรที่แข็งแกร่งกว่านี้!
หนึ่งเดือนผ่านไปอย่างรวดเร็ว การฝึกฝนในป่าของกุนไท่นั้นในที่สุดเขาก็ทะลวงเข้าสู่ระดับมนุษย์ขั้น 6 ได้ เขาได้ตื่นขึ้นพร้อมกับไปหากุนจวิน บิดาได้บอกกับเขาว่าอีกสามปี จะมีการแข่งขันสานสัมพันธ์โดยการแข่งขันนั้นจะมีทวีปที่เข้าร่วม 20 ทวีป แต่ละทวีปต้องส่งตัวแทนมาสิบคนส่วนการแข่งขันนั้นมีอยู่สามอย่าง
1.แข่งการวางแผนการรบ คือ ตัวแทนทั้งสิบคนนั้นต้องช่วยกันวางแผนรบโดยจะมีทหารให้ตามที่กำหนด และทั้งสองฝ่ายจะทำยังไงก็ได้ ให้อีกฝ่ายพ่ายแพ้
2.ประลองยุทธ์ คือ การให้ตัวแทนออกมาประลองฝีมือกัน
3.แสดงศักยภาพของผู้สืบทอด การแข่งนี้นั้นมันเหมือนในรอบที่สองแต่จะให้ว่าที่ผู้นำของทวีปคนต่อไปมาประลองกับผู้สืบทอดของทวีปอื่น และแต่ละทวีปสามารถส่งผู้สืบทอดมามากกว่าหนึ่งคนได้โดยอายุห้ามเกินยี่สิบปี
แน่นอนว่าสิ่งนี้เป็ตัวกระตุ้นจิติญญาในการต่อสู้ของกุนไท่เป็อย่างมากนี่เป็โอกาสครั้งแรกของเขาที่จะได้สร้างชื่อเสียง และแสดงความสามารถของเขาให้ผู้อื่นประจักษ์
กุนไท่ใฝ่ฝันว่าสักวันหนึ่งจะมีชื่อเสียง และอำนาจครอบคลุมทั้งโลกใบนี้ทำให้ทุกคนยอมศิโรราบต่อเขาอย่างไร้ข้อกังขา
หลังจากสามปีผ่านไป กุนไท่ได้เติบโตขึ้นอย่างมากรูปร่างหน้าตาของเขาดูเป็ชายหนุ่มมากยิ่งขึ้น ตอนนี้เขา อายุสิบห้าปีแล้วเป็ธรรมชาติของเด็กหนุ่มที่เขาจะต้องเติบโตขึ้น แต่สิ่งที่เหมือนเดิม นั่นก็คือรอยยิ้มที่มีความสุขบนใบหน้าขอบตาดำคล้ำที่ราวกับว่าชั่วชีวิตนี้ไม่เคยพักผ่อนอย่างเพียงพอ บุคลิก และการวางตัวของเขานั้นดูเป็คนเรียบง่ายไม่ถือตัว น่าคบหา แต่พลังปราณรอบตัวที่แผ่ออกมานั้นทำให้ผู้อื่นถึงกับตกตะลึงเพราะอายุเพียงแค่สิบห้าปี แต่กลับอยู่ในระดับพลังมนุษย์ขั้นที่ 12!
ขั้นนี้ถือว่าเป็ขีดจำกัดของมนุษย์แล้วต่อไปเป็การทำให้ร่างกายของคนเรานั้นดีเยี่ยมยิ่งขึ้นโดยการกินสมุนไพรยาอายุวัฒนะ และหาสภาพแวดล้อมที่ดีในการฝึก ระดับต่อจากพลังมนุษย์คือ ‘ระดับสร้างรากฐาน’ จะแบ่งอีกเป็ 3 ขั้นคือขั้นร่างกาย ขั้นจิตใจ และขั้นิญญาเมื่อทะลวงผ่านขั้นิญญาไปแล้วจะเป็ระดับ ‘หลอมรวมพลัง’ ที่จะต้องรวมพลังจากสิ่งมีชีวิตจำพวกพืชพันธุ์ และอื่นๆ ระดับนี้จะแบ่งอีก3 ขั้น ได้แก่ ขั้นรวบรวม ขั้นกักเก็บ และขั้นขยายพลัง เมื่อผ่านตรงนี้ไปได้จะไม่ใช่มนุษย์ธรรมดาๆได้อีกต่อไปแต่จะเป็สิ่งมีชีวิตที่สามารถหยิบยืมพลังจากธรรมชาติมาใช้ได้
และกุนไท่ขาดอีกแค่ก้าวเดียวก็จะไปถึงระดับสร้างรากฐานได้ด้วยอายุ15 ปีเท่านั้นการเพิ่มระดับอย่างรวดเร็วของเด็กหนุ่มมันทำให้อัจฉริยะในสำนักต่างเต็มไปด้วยความอิจฉาริษยาแต่พวกเขาก็ยอมรับอย่างรวดเร็วว่า นี่คือบุตรชายเพียงคนเดียวของเ้าสำนักกุนจวินที่เป็ตำนานและวีรบุรุษในดวงใจแห่งทวีปอรุณเบิกฟ้า
20K
