ปรมาจารย์จักรพรรดิแห่งราชันย์

หลังจากที่จอมมัลได้กลับมาถึงบ้าน ก็ตามเคย เขาได้เล่าเรื่องที่โรงเรียนให้พ่อกับแม่ฟัง แต่ก็ไม่ได้เล่าไปทั้งหมด เพราะตัวของจอมมัลเองนั้นมีความลับอยู่เต็มไปหมด แม้กระทั่งคนในครอบครัวเองก็ยังไม่มีใครรู้ความลับของเขาจอมมัลได้เปิดความสามารถของเขาออกมาใช้เพียงแค่เสี้ยววินาที โดยไม่มีใครมองเห็นว่าเขาใช้พลังอยู่ "พ่อครับแม่ครับ ผมมีเรื่องที่จะบอกพ่อกับแม่หน่ะครับ ถ้าเกิดว่าพรุ่งนี้ผมหายตัวไป หรือมีข่าวร้ายเกี่ยวกับผม พ่อกับแม่ไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ เพราะว่า..."พ่อกับแม่ตื่นตระหนก เนื่องจากคิดว่าลูกของพวกเขาจะต้องไปทำอะไรไม่ดีเอาไว้แน่ๆ "นี่ลูกไปทำอะไรไม่ดีเอาไว้ใช่หรือไม่? บอกพ่อกับแม่มาเดี๋ยวนี้เลยนะ หรือว่าลูกจะถูกเพื่อนๆรุมรังแก?""ใครมันกล้า!!! บอกพ่อมาเลย เดี๋ยวพ่อจะไปจัดการพวกมันให้หมด"จอมมัลที่ไม่เข้าใจว่าเรื่องมันมาถึงตรงจุดนี้ได้ยังไง เขาทำได้เพียงแค่ถอนหายใจเท่านั้น "ไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นหรอกครับ ถ้างั้นผมขอตัวไปนอนก่อนนะ..."เช้าวันรุ่นขึ้น จอมมัลก็ได้เดินทางไปเรียนตามปกติ แต่ทว่าวันนี้แตกต่างกันออกไป พ่อกับแม่ของเขาแอบตามมาอย่างลับๆด้วยความเป็นห่วง โดยที่จอมมัลและคนอื่นๆเองก็ยังไม่รู้สึกตัวเลยด้วยซ้ำ นี่แสดงให้เห็นแล้วว่า ทั้งพ่อและแม่ของจอมมัลจะต้องเป็นหนึ่งในยอดฝีมืออย่างแน่นอนเมื่อมาถึงโรงเรียน จอมมัลก็ได้เดินไปหาเพื่อนๆตามปกติ และก็ได้ยินเสียงตอบรับแบบทุกที"เฮ้~~~ จอมมัล มานี่เร็วว พวกเรามีอะไรจะให้ดูหน่ะ""อ..อื้ม" จอมมัลก็ได้เดินตรงไปทางเพื่อนๆอย่างช้าๆ"วันนี้นายเป็นอะไรหรือเปล่า? ดูเหม่อๆไปนะ" พยัคฆ์เป็นคนถามจอมมัล"ป..เปล่า แล้วไหนหล่ะจะให้ข้าดูอะไร" จอมมัลรีบเปลี่ยนเรื่องโดยทันทีพยัคฆ์ก็ได้ยื่นแผ่นศิราอันเล็กในมือของเขาให้จอมมัลดู มันมีตัวเลขเขียนเอาไว้อยู่"นี่มันเลขอะไรหรือ ? 426721" จอมมัลถามด้วยความสงสัยพยัคฆ์ยิ้มอย่างมีความสุข "มันก็คือตัวเลขแสดงอันดับของประเทศนี้ยังไงหล่ะ ฮึฮึ หรือก็คือ ข้าอยู่อันดับที่สี่แสนกว่า จากหลายล้านคนในประเทศ ฮ่า ฮ่า ฮ่า""โอ้ววว~ นายนี่ช่างแข็งแกร่งสุดๆไปเลย ข้าหล่ะอยากรู้ว่าคนอื่นๆอยู่อันดับเท่าไหร่กันบ้างนะ" จอมมัลถามด้วยความอยากรู้อยากเห็นสมิง ก็ได้แสดงป้ายศิราให้ดูพร้อมกับเอามือถูที่จมูก "ของข้าอันดับที่ 420650หน่ะ ข้าเก่งกว่าพยัคฆ์นิดหน่อยหน่ะ ฮี่ ฮี่"จอมมัลทำท่าทีว่ายังตื่นเต้นไม่หาย เนื่องจากแต่ละคนดูท่าว่าจะแข็งแกร่งกันสุดๆไปเลย "ว้าว แล้วของทั้ง3คนหล่ะ?"พยัคฆ์ ก็ได้กล่าวแทรกขึ้นมา "พวกเขาทั้งสามคน ไม่ยอมให้พวกข้าดูเลยนี่สิ ไม่รู้ว่าจะหวงไว้ทำไมกัน เฮ้อ~"จอมมัลที่ได้ยินดังนั้น เขาจึงคิดอุบายขึ้นมา "ถ้าหากว่าพวกเราเป็นเพื่อนกัน แล้วทำไมไม่แบ่งปันกันเล่า เพราะมันไม่มีอะไรน่าอายถ้าหากว่าพวกเจ้าอยู่เลขอันดับมากกว่าหนึ่งล้าน"ทั้ง ได ชู และ อิฟริท ต่างจ้องมองจอมมัลเป็นสายเดียวชูได้เดินตรงไปทางจอมมัล พร้อมกับยื่นแผ่นศิราขนาดเล็กที่ยังไม่ได้ใช้ให้ "อะนี่ข้าให้เจ้า ลองใช้มันดู"จอมมัลที่รับของมา ก็ไม่เห็นตัวเลขอะไรทั้งนั้น แล้วเขาก็ใช้มันไม่เป็นซะด้วยสิ "อ..เอ่อ ว่าแต่ แฮ่ๆ ไอ้นี่มันใช้ยังไงหรอ ^^"พยัคฆ์ ก็ได้สอนวิธีใช้ "ฮ่า ฮ่า ฮ่า นี่เจ้าไม่รู้จริงๆหรอเนี่ย หัดติดตามข่าวสารโลกบ้างนะ มันเป็นสมบัติโลกที่ทางรัฐบาลโลกได้ทำการคิดค้นขึ้นมา เพียงแค่เจ้าใช้พลังไปในแผ่นหินอันนี้ มันก็จะแสดงตัวเลขอันดับของเจ้าออกมาแล้ว"เมื่อได้ยินดังนั้น จอมมัลไม่รอช้า เขาได้ใส่พลังทั้งหมดในตัวของเขาที่มีอยู่ในตอนนี้ลงไป โดยไม่กั๊กไว้แม้เพียงนิด"...." ทุกคนที่เห็นไม่เชื่อสายตาตัวเอง รวมถึงทั้งพ่อและแม่ของเขาด้วยเสียงหัวเราะดังมาจากเพื่อนๆภายในกลุ่มของเขากันทุกคน "ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า นี่เจ้าล้อข้าเล่นอยู่หรือไงเนี่ยจอมมัล""ฮา ฮา เจ้านี่ทำให้ข้าท้องแข็งเป็นบ้าเลยเพื่อน""ก๊าก ก๊าก ข้าหล่ะไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง"แต่ชู ก็ยังดูเคร่งขรึมอยู่นิดหน่อย ถึงแม้เขาจะหัวเราะออกมา "นี่จอมมัล ข้าก็ไม่อยากจะบอกเจ้าหรอกนะว่าแท้จริงแล้ว ศิราอันนี้มันมีราคาที่แพงมาก แต่ว่าข้าได้ฟรีมาหน่ะข้าจึงให้เจ้า แต่ข้าก็อดตกใจกับตัวเลขของเจ้าไม่ได้อยู่ดี... ฮ่า ฮ่า ฮ่า ท้องข้าแข็งไปหมดแล้วเนี่ยยยย"ได ที่เป็นผู้หญิงของกลุ่มเพียงคนเดียวก็รู้สึกเห็นใจเล็กน้อย ถึงแม้จะต้องกลั้นขำเอาไว้ก็ตาม และยื่นแผ่นศิราของตัวเองให้ดู "อะนี่ป้ายอันดับของข้า...""ร..ร..ร้อยยี่สิบสาม!!!!!!" [123]เสียงตะโกนของพยัคฆ์ดังลั่น เนื่องจากนี่มันลำดับต้นๆของประเทศเลยก็ว่าได้สมิง ก็ตกใจไปตามๆกัน "ก...โกหกหน่า นี่เธอแข็งแกร่งขนาดนี้แต่ไม่ยอมแสดงพลังออกมาเนี่ยนะ!!!"พอทุกคนหันมาทาง ชู และ อิฟริท พวกเขาก็ตาเป็นวาว เนื่องจากทั้งสองคนอาจจะอายก็ได้ที่ขนาดผู้หญิงยังได้อันดับต้นๆ แล้วทั้งสองคนหล่ะ ที่ดูเหมือนเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดในกลุ่ม แต่มีพลังแพ้ผู้หญิงตัวเล็กๆฮึ ฮึ ทุกคนในกลุ่มสายตาชั่วร้ายเป็นอย่างมาก เหมือนอยากจะเห็นตัวเลขอันดับของทั้งสองคนนั้นให้ได้แต่ชูก็ได้เป็นคนกล่าวเปิด "เอาหล่ะข้าจะไม่ปิดบัง แต่พวกเจ้าอาจจะตกใจจนช็อคไปเลยก็ได้ เพราะที่ข้าไม่ให้พวกเจ้าดูไม่ใช่เพราะอาย แต่เป็นเพราะพวกเจ้าจะเก็บไปเสียใจทีหลังกันต่างหาก"....ทั้งกลุ่มเงียบกันหมด แม้แต่พ่อและแม่ของจอมมัลก็ยังตกใจกับตัวเลขที่พวกเขาเห็น ....มีแค่จอมมัลเท่านั้นที่ไม่ตกใจ และยังไปเคาะแผ่นศิราของชูเล่นอีกต่างหาก "เอ๋~~ -ข้าว่าศิราอันนี้มันพังแน่ๆเลย ทำไมมันถึงแสดงแค่เลขหลักเดียวหล่ะ? ถ้างั้นเจ้าเอามาแลกกับของข้าดีไหม"ชูหน้าแดงแล้วรีบตะคอกกลับอย่างรวดเร็ว เพราะแทนที่จะได้เห็นท่าทีที่ตกใจของทุกคน แต่จอมมัล กลับไม่ตกใจไปกับคนอื่นๆด้วย "นี่เจ้าจะบ้ารึไง ข้าได้อันดับที่9 ส่วนเจ้ามันหลักสิบล้าน!!!! เอาป้ายศิราของเจ้าออกไปให้ห่างๆจากข้าเดี๋ยวนี้"แล้วความซื่อของจอมมัลนั่นเอง ทำให้ทุกคนกลับมาหัวเราะกับเรื่องของเขาอีกครั้ง"ฮ่า ฮ๋า ฮ่า ข้าหล่ะชอบเจ้าจริงๆเลย ทั้งที่ได้อันดับต่ำซะขนาดนั้น แต่ไม่จิตตกเลย คนแบบเจ้าจะมีสักกี่คนบนโลกใบนี้กัน""ฮ่า ฮ่า ฮ่า จอมมัล มันบ้า ข้ารู้ตั้งแต่ที่เขาเข้ากลุ่มของเรามาวันแรกแล้ว" [แซวกันภาษาเพื่อน]"ใช่ ใช่ ข้าก็ชอบเหมือนกัน ทั้งแผนการที่ใช้ชนะบททดสอบของอาจารย์ใหญ่ ถ้าไม่บ้าจริงทำไม่ได้นะเนี่ย""ข...ข้าก็ชอบเหมือนกัน..." หลังจากที่ไดกล่าวจบ เธอก็หน้าแดงแล้วก็เงียบไปเลยมีเพียงจอมมัลเท่านั้น ที่ยืนเกาหัวแบบงงๆ "เอ๋? อันดับที่60ล้านของข้า มันน้อยมากหรอ?"ทุกคนถึงกับเงียบกันหมด และไม่พูดอะไรกันต่อ เนื่องจากประเทศของเขามีประชากรเพียงแค่ 60ล้านคนแปะๆ แล้วจอมมัลเองนั่นหล่ะที่ยืนอยู่หน้าสุดถ้านับจากท้ายลงมาแต่ทุกคนก็ยังไม่ลืมว่า ยังขาดไปอีกหนึ่งคนที่ยังไม่ได้ให้พวกเขาดูศิรา ...อิฟริทที่รู้ตัวอยู่แล้วว่าเขายังไม่ได้ให้ดู แต่เขาเองจะทำอะไรได้เนื่องจากทุกคนได้รู้อันดับของกันและกันไปหมดแล้ว ...."นี่เป็นศิราของข้า..."เมื่อทุกคนได้เห็นศิรา ก็เข้าใจแล้วหล่ะว่าอิฟริทไม่ได้น้อยหน้าชูเลย เพราะเลขอันดับมันแสดงตัวเลข XXX เป็นเลขโรมัน หรือก็คือ อันดับ30 นั่นเอง"อันดับ30!!!! อิฟริท นี่นายแข็งแกร่งเกินไปแล้ว""ใช่ๆ ขนาดนายไม่ค่อยพูดค่อยจานะเนี่ย แต่ที่จริงนายแข็งแกร่งสุดๆไปเลย"มีเพียงแค่ ชู และ จอมมัล เท่านั้น ที่เอะใจ เพราะว่า แผ่นศิราที่มีลวดลายแปลกประหลาด แถมตัวเลขก็ยังเป็นตัวเลขโรมันอีก มันต่างจากของคนอื่นโดยสิ้นเชิง แต่พวกเขาก็ไม่ได้พูดอะไรออกไปเมื่อเม้ามอยกันเสร็จแล้ว ทุกคนก็เดินเข้าไปหาคุณครูที่สอนบทเรียนของวันนี้ต่อทันทีส่วนทางด้านพ่อแม่ของจอมมัล ที่เห็นว่าเพื่อนๆของเขาทั้งแข็งแกร่ง และเฮฮาตามปกติดีไม่มีอะไรให้เป็นห่วงแล้ว พวกเขาจึงเดินทางกลับอย่างรวดเร็ว เนื่องจากมีประกาศจากทางรัฐบาลโลกเรียกพบพวกเขาทั้งสอง...

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 5 จัดอันดับภายในประเทศ

นิยายแนะนำ

ปรมาจารย์จักรพรรดิแห่งราชันย์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 5 จัดอันดับภายในประเทศ

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้