Rrrrrrr
[ไอ้มีนจึงจะเข้าไปดูเขาประกวดดาวเดือนมั้ย]
“ไปดิพี่ ไอ้เต้มันก็เข้าประกวดอะ”
[เออ ตอนเย็นเดี๋ยวกูเข้าไปรับกูต้องเข้าไปช่วยงานนังเจสซี่มันตอนสี่โมงเย็น]
“ได้พี่”
[กูดึงมึงเข้าไลน์กลุ่มสายเราแล้วมึงรับด้วยนะ]
“ได้ๆพี่”
ผมยังไม่ได้ฟ้องพี่ออมเลยที่ไอ้กอลิล่ามันทำมือถือผมพังแต่พี่รหัสคงช่วยอะไรไม่ได้ เพราะพี่แกอาจจะโดนเตะซี่โครงหักได้ตกเย็นผมก็เป็สก๊อยติดท้ายพี่รหัสเข้ามาในมอ มันลากผมไปที่กองประกวดด้วยอลังการยังกะประกวดนางงามจริงๆ
“ต๊าย น้องมีน หายหน้าไปเลยนะคะไม่เห็นหน้ามึงเข้ามาช่วยงานเลย”
“เอ่อ พี่ผมป่วยครับ”
โกหกไปหน้าด้านๆครับกูหน้าตาพี่มันไม่ค่อยเชื่อผมเลยนะ
พี่สมเจตน์ทักทายเมื่อเห็นผมโผล่เข้าไป แล้วมันก็ใช้งานผมอย่างหนักทั้งยกของ ทั้งปีนบรรไดติดป้ายงาน ตกแต่งงาน ทั้งปี 1 และปี 2 อีพี่สมเจตน์แกคุมหมดแต่ยังดีที่มีข้าวกล่องให้กิน กว่าจะเสร็จก็เกือบทุ่ม ใกล้เวลางานเริ่มผมก็ยังไม่เห็นไอ้เต้ แต่ได้ยินว่าอยู่ห้องเก็บตัว ยังอุตส่าห์มีห้องเก็บตัวอีกนะ
“สวัสดีค่ายินดีต้อนรับเข้าสู่งานประกวดดาวเดือน มหาวิทยาลัย XXX ค่า”
พี่สมเจตน์ทำหน้าที่พิธีกรแกนี่ทำหลายตำแหน่งจริง
“วันนี้ดาวเดือนแต่ละคณะสวยๆ หล่อๆกันทั้งนั้นเลยค่ะ รวมถึงตัวพี่ด้วยค่ะ”
การประกวดดำเนินไปเรื่อยๆั้แ่การแนะนำตัวของดาวเดือนแต่ละคณะ การแสดงของแต่ละคน ไอ้เต้มันร้องเพลงครับเสียงมันดีนะ สาวๆเชียร์มันตรึม พี่สมเจตน์แกกำลังจะประกาศผลเดือนมหาวทยาลัยแล้ว
“เดือนมหาวิทยาลัยปีนี้ได้แก่ นายปกรณ์จากคณะวิศวกรรมค่า”
เฮ้ยไอ้เต้มันได้เป็เดือนมอวุ้ย เจ๋งหว่ะ หน้ามันเด๋อๆ งงๆแต่ก็ยิ้มหน้าบานเป็จานดาวเทียว กูก็มีเพื่อนหล่อเหมือนกันนะเนี่ยเดี๋ยวต้องแสดงความยินดีกะมันหน่อย การประกวดเกือบจะจบลงแล้ว ผมเลยเดินเลี่ยงๆออกมานอกหอประชุมมาเจอผู้ชายสามคนกำลังสูบบุหรี่อยู่ข้างหอประชุม
“เฮ้ย มึงอะปีไหน คณะอะไร”
หนึ่งในสามคนนั้นมันถามผมหันซ้ายหันขวาแล้วชี้มาที่หน้าตัวเอง ถามกูเหรอวะ
“เออมึ่งนั่นแหละ ก็มีมึงอยู่คนเดียว”
มันพูดหน้าตามันแต่ละคนค่อนข้างกวนตีนนะครับ
“ทำไมกูต้องบอกด้วย”
มันเดินตรงเข้ามาด้วยท่าทางคุกคามผมหันซ้ายหันขวาเตรียมวิ่ง
“กูถามมึงก็ตอบสิวะ เื่มากจริง”
มันกระชากมือผมไว้ไม่ให้หนีผมเตะเจาะยางมันไปทีนึง
‘ผัวะ’
“เชี่ย ฤทธิ์มากจริงมึงนี่เฮ้ยไอ้สองมึงจับมันดิ”
มันหันไปเรียกเพื่อนมันผมเลยถีบมันไปอีกคน มันเซแต่ยังไม่ล้ม ตัวมันค่อนข้างสูงนะ สูงกว่าผมทุกคน เลยตายห่า ซวยแล้ว ผมสะบัดมือมันหลุด แล้วซัดหน้าไอ้คนที่สามไปหนึ่งที
‘ผัวะ’
ปากมันแตก แต่ท่าทางมันไม่ค่อยเจ็บเท่าไรผอมถอยออกมาตั้งหลักเตรียมวิ่ง มันสามคนผมคนเดียวคงสู้ไม่ไหว
“พวกมึงทำอะไรกัน”
เสียงเข้มดังมาจากข้างหลังเสียงมันคุ้นๆ นะ พวกมันสามคนมองเ้าของเสียงตาค้าง ผมว่าหน้าพวกมันเริ่มซีดๆผมหันหลังไปมอง อ่อ ไอ้กอลิล่าปืนนั่นเอง มันโผล่มาจากไหนวะแล้วมันก็เดินเข้ามายืนข้างผม
“กูถามไม่ได้ยินรึไง พวกมึงทำอะไรกัน”
เสียงมันเข้ม ดุกว่าเดิม แค่เสียงยังน่ากลัวนะมึงอะ
“ปะ เปล่าครับพี่ปืน”
หนึ่งในไอ้สามคนนั้นมันปฏิเสธเสียงมันสั่นเลย
“มึงมายุ่งอะไรกับเด็กกู”
หือคำว่าคณะตกไปรึเปล่า จริงๆมึงจะพูดว่า เด็กคณะกูรึเปล่า ? แล้วมันก็ชี้หน้าไอ้สามตัวนั่น
“อย่าให้กูรู้นะว่าพวกมึงมายุ่งกับมันอีกกูฆ่าพวกมึงแน่”
มันกัดฟันกรอดๆน่ากลัวชิบ
“ไปได้แล้ว”
มันตะคอกไล่ไอ้สามตัวนั่นไปมันสามคนรีบวิ่งหน้าตั้งออกไปเลย
“แล้วมึงเป็อะไรหรือเปล่า”
มันหันมาถามผมเสียงมันอ่อนลงมาก
“ไม่เป็ไร ขอบคุณ”
“อือ ระวังหน่อยสิ ตรงนี้มันมืดนะ”
(-_-) ฮ่วย ทำอย่างกะกูเป็สาวน้อยไปได้
“แล้วมึงจะไปไหน”
ผมทำท่าจะเดินออกมา
“ห๊ะ อ๋อ รอไอ้เต้เดี๋ยวกลับพร้อมมัน”
“วันนี้พี่รหัสกูมาเดี๋ยวจะพาสายไปกินเหล้าหลังมอ มึงไปด้วยสิ ไอ้เต้ต้องไป ไอ้แทนก็ไปด้วย”
“ก็ได้”
ผมเดินเข้าหอประชุมกะไปหาไอ้เต้ไอ้พี่ปืนมันก็ตามเข้ามา
“อ้าวพี่แทน มาด้วยเหรอพี่”
ผมถามเมื่อเห็นพี่แทนยืนคุยอยู่กับพี่ออม
“เออดิ พี่เก่งกับพี่เอ้มาเดี๋ยวพวกมันพาไปเลี้ยงเหล้า”
ปู่รหัสผมก็มาแต่ผมยังไม่เคยเจอพี่ปู่รหัสไอ้เต้เลยไอ้เต้เดินมาจากหลังเวที มันล้างหน้าล้างตาแล้วครับ
“เฮ้ย ยินดีด้วยมึง สาวๆกรี๊ดมึงเต็มได้เบอร์มาก็อย่าลืมมาแบ่งกูมั่งนะ”
ผมแสดงความยินดีกับมัน
“เหอะ ไม่อยากจะมาเชียร์กูเสือกอยากได้เบอร์สาว”
“พี่เอ้กับพี่เก่งรอที่ร้านแล้วไปได้แล้วเดี๋ยวพี่มันรอนาน”
พี่แทนบอกทุกคน
แล้วเราก็แยกย้ายไปขึ้นรถผมกับพี่ออมไปกับไอ้เต้ ไอ้พี่ปืนมันไปกับพี่แทน พอไปถึงที้รานก็เห็นพี่เอ้ยืนอยู่กับใครอีกคนคงจะเป็พี่เก่งปู่รหัสไอ้เต้มันดูพี่แกเตี้ยกว่าไอ้เต้นิดเดียวน่าจะเกือบร้อยแปดสิบ แต่หุ่นล่ำมากล่ำกว่าไอ้พี่ปืนอีก แต่หน้าโหดเหมือนกัน เรียงลำดับแล้วน่าจะเป็พี่เอ้หน้าโหดสุดรองลงมาเป็พี่แทน แล้วก็ไอ้พี่ปืน แล้วก็ปู่รหัสไอ้เต้ ทีมนี้เดินไปไหนลูกเด็กเล็กแดงต้องร้องไห้กระจองอแงแน่นอนแล้วแก๊งค์วิดวะหน้าเถื่อนก็อาบเหล้ากันอีกแล้วครับ
~~~~~~ไม่รู้นานแค่ไหนจะได้ใจจากใครซักทีก็อยากเป็คนที่ถูกรักกกก~~~~~~
////////////////// Part ปืน/////////////////
“แม่งเมาเละกันอีกแล้ว เป็ภาระกูตลอด”
พี่เก่งบ่นเกือบทุกครั้งผมกับพี่เก่งจะมีหน้าที่ลากศพพวกมันกลับตลอด เหลือแค่ผมพี่เก่งแล้วก็ไอ้ออมที่ยังไม่ค่อยเมา ไอ้พวกนี้รู้ว่าคออ่อนยังเสือกแดกมากอีก
“ไอ้ปืน มึงเอาไงเดี๋ยวกูเก็บไอ้เอ้กะไอ้แทนไปเอง มึงไปส่งไอ้เด็กปี 1 สองคนนั่น”
“กูไม่รู้จักหอมันว่ะพี่ ไอ้ออมมึงรู้มั้ย”
ผมหันไปถามน้องไอ้แทนมัน
“รู้พี่ แต่หอมันไม่มีลิฟท์นะจะแบกมันขึ้นไปเหรอ”
“สัด ยุ่งยากกูอีก ไปคอนโดกูแล้วกัน แม่ง”
“งั้นเดี๋ยวผมไปกับพี่เก่งนะ”
“เออ”
แล้วผมก็ลากไอ้เต้ไปยัดหลังรถไอ้มีนนี่ตัวเล็กหน่อย ผมอุ้มมันไปวางเบาะหน้าเพราะด้านหลังไอ้เต้มันเลื้อยเต็มที่นั่งแล้ว เมากันเหมือนหมาเลย หมดสภาพเดือนมอเมื่อถึงคอนโด ผมต้องให้พี่ รปภ.ช่วยพยุงไอ้เต้มาส่งที่หน้าห้องส่วนผมอุ้มไอ้เตี้ยเข้ามา ตัวมันเบาครับ เห็นแดกเก่งๆ ไม่ยักกะอ้วน หน้ามันแดงมากปากงี้แดงจัดเลย ขนตายาวมากเลย จมูกรั้นๆ อยากจะบีบซักที ขามันขาวมากเลยเห็นแล้วใจผมมันหวิวๆ กูเป็อะไรไปวะเนี่ย
ผมวางไอ้เตี้ยลงบนโซฟาที่ปรับเป็เตียงได้แล้วออกไปลากไอ้เต้ที่กลิ้งอยู่ที่หน้าประตูเข้ามาให้มันนอนพื้นนี่แหละเสือกเมาเหมือนหมา แต่คงต้องเอาผ้าห่มกับหมอนออกมาให้พวกมันหลังจากนั้นก็ลงไปซื้อแปรงสีฟันสองอัน ใต้คอนโดผมมีร้านสะดวกซื้อเปิด 24 ชั่วโมงพอดี พรุ่งนี้เดี๋ยวพวกมันไม่มีใช้ แล้วก็กลับมาอาบน้ำเข้านอน
ตอนเช้าผมตื่นแล้วเดินออกมาจากห้องนอนเห็นพวกมันยังตื่นเลย จะสิบเอ็ดโมงแล้ว ผมอาบน้ำแล้ว ใส่กางเกงบอลเพียงตัวเดียวผมไม่ชอบใส่เสื้อเวลาอยู่ห้องเพราะอากาศมันร้อนตอนนอนยังใส่แค่บ๊อกเซ่อตัวเดียวนอนเลย ผมขี้ร้อนนะ เดินไปใช้ตีนเขี่ยไอ้เต้ปลุกให้มันตื่น มันขี้เซามากอะ เลยหันไปปลุกไอ้เตี้ยมันแทน
“ไอ้เตี้ย ตื่น”
ตบแก้มมันเบาๆแก้มมันนิ่มดี นอนน้ำลายไหลเลอะหมอนกูอีก
“ขอ 5 นาที”
มันทำปากแจ๊บๆ
“ไอ้เตี้ย ตื่นเดี๋ยวนี้”
“2 นาทีน่า”
มีต่อรองด้วยทดเวลาาเ็รึไงมึง มันปัดมือผมที่กำลังตบแก้มมัน ดูมันเหอะ ขี้เซาจริงเลยก้มไปเรียกมันใกล้ๆ
“มีน ตื่น”มันค่อยๆลืมตาขึ้น แก้มมันหอมดีนะ
“เชี่ย”
มันะโลั่น คงใที่เห็นหน้าผมมันลุกขึ้นนั่ง หันซ้ายหันขวา
“คอนโดกูเอง เมาเหมือนหมาเลยพวกมึงอะ”
“เอ่อ…ใหมด”
มันคงยังเมาขี้ฟันหน้ามันดูมึนๆ ทำท่าจะลุกขึ้นแต่คงเห็นไอ้เต้ก่อน มันเลยใช้ตีนเขี่ยไอ้เต้
“ไอ้เต้ ตื่น”
“เชี่ยเต้ ตื่นได้แล้ว สัด”
ดูเหมือนว่ามันจะเขี่ยแรงไปนะไอ้เต้งัวเงียลุกขึ้นนั่ง
“ที่นี่ที่ไหนอะ กูปวดหัว”
“คนโดกูเอง ปลุกยากนะพวกมึงเนี่ย ไปอาบน้ำเดี๋ยวกูไปส่งเอารถที่หลังมอ”
“อ่า พี่ปืน หวัดดีพี่”
“กูซื้อแปรงสีฟันมาให้แล้วในห้องน้ำผ้าขนหนูอยู่ในตู้”
“พี่หุ่นโคตรดีอะ เท่ฉิบหาย”
นี่มึงชมกูเหรอไอ้ตี๋มันก็ดูเหมือนมีกล้ามนะแต่ไม่เท่าผม ผมชอบเล่นกีฬาและก็เข้ายิมบ้าง
“เนอะ ไอ้มีนเนอะ”
“เหอะ”
ไอ้เตี้ยมันเบะปากน้ำลายมึงยังติดที่หมอนกู่อยู่เลยนะ เดี๋ยวหมอนกูขึ้นราจะทำไง
“เออ ไปอาบน้ำได้แล้ว อย่าชักช้า”
ไอ้ตี๋เต้มันก็เข้าไปอาบก่อนเหลือผมกับไอ้เตี้ยนั่งอยู่ที่โซฟากันสองคน
“เอ่อ เมื่อคืน ขอบคุณนะที่ช่วยกูอะ”
“เื่ไหน เื่ที่กูแบกมึงขึ้นมารึไง”
จริงๆแล้วกูอุ้ม
“เออ ก็ทั้งสองเื่ที่แบกกูแล้วก็เื่ที่หอประชุมด้วย”
“เออ แล้วมือถือมึง เป็ไง ใช้ได้มั้ย”
“ได้ แต่กูก็ว่ามันแพงเกินอยู่ดี”
ได้ของแพงไม่ชอบอีก
“ใช้ๆไปเถอะเื่มากจริง”
มันเบะปากเดี๋ยวกูตบด้วยปากเลย
“ไอ้พี่ปืน ที่ว่าจะคัดนักบอล ต้องทำอะไรมั่ง”
มึงเรียกกูพี่ดีๆไม่ได้รึไงต้องมี ไอ้ นำหน้าอีก
“ก็ทดสอบเื่การวิ่ง การส่งบอลแล้วก็ยิงประตู”
จริงแล้วผมเป็คนตั้งเกณฑ์การคัดเลือกเองใหญ่กว่ากัปตันก็กูนี่แหละ
“อ่อ แล้วการซ้อมอะ”
“มั่นใจมากเลยนะมึงอะ ว่าจะได้”
“ก็แน่นอนอะ กูเก่ง”
“เหอะ”
“อาทิตย์ละสามวัน เย็นวันจันทร์ พุธ ศุกร์”
“อ่อ”
ไอ้เต้มันออกมาจากห้องน้ำแล้วไอ้เตี้ยมันเลยลุกไปอาบบ้าง
“เออพี่ต้องทำไงให้หุ่นแบบพี่อะผมจะเอาไว้จีบสาวๆ”
“กูนึกว่ามึงคบกับไอ้เตี้ยซะอีก”
“โหยพี่ ประสาทแดก ใครจะคบกับมันได้กวนตีนที่หนึ่ง เคยมีครั้งนึงเมื่อตอนม.ปลายไอ้มีนมันจีบสาว แต่สาวบอกว่าไม่ชอบคนที่น่ารักว่าตัวเอง ผมอะขำฉิบหาย”
ไอ้เต้มันเผาเพื่อระยะประชิดเลยแต่ก็คงจะจริง แม่งน่ารักกว่าผู้หญิงบางคนอีก ไอ้เต้มันก็ถามผมไปเรื่อยๆจนไอ้เตี้ยออกมาจากห้องน้ำ มันอาบเร็วจังวะ
“ทำไมมึงอาบเร็วจริง”
“กูสะอาดอยู่แล้วไง ไม่ต้องอาบนานไม่เหมือนมึง”
มันตอบไอ้เต้ มีเหตุผลตลอดนะมึงอะผมลุกเข้าห้องไปใส่เสื้อกับกางเกงบอลเหมือนเดิม ผมมีเต็มตู้ มีเกือบทุกทีมอะแต่ที่ชอบใส่บ่อยๆ ก็อาร์เซนอลทีมโปรด แล้วก็ขับรถไปส่งพวกมันที่หลังมอรถไอ้เต้มันจอดอยู่ที่นั่นเมือคืน แล้วขับกลับคอนโด
//////////////// End ปืน//////////////////
![ภควานบันดาลรัก [ มี E-Book จัดโปร ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1672664915_88999289.webp)
2K
