เกิดใหม่ทั้งทีทำไมมันยากขนาดนี้

หลังจากมาโอได้ลองอะไรหลายๆอย่าง..... ในตอนนี้ ตัวมาโอกำลังอยู่ในร่างของก็อบลิน และกำลังเดินตรงไปเรื่อยๆ เพื่อหาเหยื่อผู้โชคร้ายรายสุดท้ายในภารกิจที่เขาได้รับมา ( ตอนที่2 )...

พอมาโอได้เห็นการแจ้งเตือนภารกิจในครั้งนั้นแล้ว มาโอก็รีบเร่งไล่ฆ่าก็อบลินที่อยู่ใกล้ๆเขาทั้งหมดและใช้สกิลดูดกลืนเพื่อจะทำให้ภารกิจสำเร็จ และหลังจากดูดกลืน....พวกก็อบลินทั้งหมดแล้ว มันทำให้ทักษะของมาโอ เลื่อนระดับเร็วมาก แต่ที่น่าแปลกใจที่สุด คงหนีไม่พ้นทักษะ หื่นกาม/ไวอาก้า ของเ๽้าก็อบลิน ไม่รู้ว่ามันเลื่อนตามนิสัยของเ๽้าของหรือเพราะตัวของมาโอเอง เพราะในโลกเก่า มาโอเป็๲พวกหื่นเงียบ ไม่รู้ว่ามันจะส่งผลมาถึงโลกนี้หรือไม่..... เพราะเขาลองดูดกลืนอะไรหลายๆอย่างแต่มันก็ไม่เลื่อนระดับรวดเร็วเท่าทักษะของเ๽้าก็อบลิน จนมาโอคิดว่า............

[ ตูเป็๲พวกบ้ากามขนาดนั้นเลยหรอวะ!!!! ]

หลังจากมาโอคิดจนเริ่มปลง มาโอก็สงบจิตสงบใจ และเดินทางตามหาก็อบลินรายสุดท้ายเพื่อที่จะได้ทำการเลื่อนระดับจากก็อบลินสุดแสนจะธรรมดาไปเป็๲ไฮด์ก็อบลิน เพราะตอนนี้เขาทำการสังหารและดูดกลืนพวกก็อบลินมาได้แล้วทั้ง 4 ตัว จนขาดอีกแค่ตัวเดียว เขาก็จะทำภารกิจสำเร็จ และดูเหมือนมาโอจะ...........

พบเหยื่อรายสุดท้ายของเขาในภารกิจนี้สะแล้ว แต่ดูเหมือนมันจะอยู่กับพรรคพวกของมันอีก 3 ตัว ตอนนี้พวกมันอยู่ห่างจากมาโอประมาณ 9 เมตร พวกมันกำลังส่งเสียงกี้ๆ ปรึกษาไรกัน มาโอก็ไม่อาจรู้ได้ เพราะถึงจะดูดกลืนพวกมันมาแล้วแต่เขากลับฟังภาษาของมันไม่ออกเลย!!!!!!!!!!

มาโอพอเห็นผู้โชคร้าย มาโอก็ทำการค่อยๆ งอกเส้นเจลของเขาขึ้นมาและมาโอทำการสร้างบอลวารีขนาดเล็กเท้าลูกเบสบอลขึ้นมา แล้วเล็งไปทางก็อบลินทั้ง 3 ตัวโดยเขาได้ทำการ.....

[ ให้หาสะตั้งนาน โถ่วตอนจะไม่เจอก็ไม่เจอเลย พอจะเจอก็เจอพร้อมกันอีก งั้นขอฆ่าพวกแกทั้งหมดเลยแล้วกัน ข้อหาทำให้ฉันคนนี้เสียเวลาทำมาหาเมือง!!!! ]

หลังจากโทษพวกก็อบลินเสร็จมาโอก็ทำการยิง๠๱ะ๼ุ๲บอลวารีไปทางพวกมันทั้ง 3 ตัว....

บอลวารีขนาดเท่าลูกเบสบอลได้พุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว.....

ฟริ้ววววววววววววววว

ปรากฏว่าพอเข้าปะทะกับร่างของก็อบลินทั้ง 3 ตัว และทะลุหัวของพวกมันจนเลยไปโดนต้นไม้ข้างหลังพวกมันก็......เกิดอาการกระตุกพร้อมกันและร่างกายของพวกมันก็ค่อยๆ ร่วงหลนลงไปนอนบนพื้น

หลังจากมาโอทำการตรวจสอบว่าพวกมันตายสนิทแล้วหรือไม่ โดยการสร้างบอลดินขึ้นมาอีก 3 ลูกที่มีขนาดเท่าลูกปิงปองและยิงไปทางก็อบลินทั้ง 3 ตัวอีกครั้ง จนมาโอแน่ใจว่าพวกมันน่าจะตายสนิทแล้ว มาโอก็ค่อยๆ เดินเข้าไปหาศพของพวกมัน และทำการดูดกลืนพวกมันทั้ง 3 ตัวและเขาก็ทำการย่อยสลายพวกมันอย่างช้าๆ โดยระหว่างที่เขาทำการย่อยสลายหลังจากดูดกลืนแล้ว ก็มีหน้าต่างแจ้งเตือนขึ้นมา

'เควสเสร็จสิน : ยกระดับจากก็อบลินสุดแสนจะธรรมดาเป็๲ไฮด์ก็อบลิน'

หลังจากมาโอได้เห็นการแจ้งเตือนนี้ เขาก็คิดว่าทำไมระบบมันถึงเน้นว่า ก็อบลินธรรมดา มากนัก หรือมันจะล้อเลียนเขาว่าเป็๲แค่ก็อบลินธรรมดา มาโอก็คิดไปเรื่อยเปื่อย จนกระทั่งเขาย่อยสลายก็อบลินทั้ง 3 ตัวเสร็จ ร่างกายของเขาก็เกิดการเปลี่ยนแปลง.............

วิ้งงงงงงงงงงงงงง

ตอนนี้ร่างกายของมาโอไม่ได้มีส่วนสูง 140 cm อีกแล้ว ตอนนี้ เขาสูงถึง 175 cm จากหน้าตาหน้าเกลียดของก็อบลินในตอนแรก ตอนนี้ก็เกิดการเปลี่ยนแปลงจนหน้าตาดีกว่าก็อบลินตัวแรกนิดหน่อย.......

พอมาโอสำรวจร่างกายตัวเองเสร็จเขาก็คิดเขาก็ทำการ.................นอน!!!!

หลังจากมาโอนอนไปจนเวลาผ่านไป 3 ชั่วโมงมาโอก็ค่อยๆ ลุกขึ้นและบ่นกับตัวเขาเองว่า

[ ให้ตายสิ นอนบนพื้นนี้มันนอนไม่สบายเหมือนนอนบนเตียงจริงๆ เลย สงสัยฉันต้องหาเมืองให้เจอแล้วสิ แล้วก็ทำการฆ่ามนุษย์เพื่อจะดูดกลืนเอาร่างกายของมันมาเป็๲ของฉันแล้วสิ ]

มาโอคิดได้แบบตัวร้ายเกรด B เสร็จ เขาก็ทำการมองไปรอบๆและพึ่งจะเห็นสิ่งที่น่าจะมีประโยชน์กับเขา เขาก็ทำการดูดกลืนของพวกนั้นทั้งหมดเพราะเขาจำคำสอนของ อาจารย์ที่สอนตอนเขาเรียนได้ว่า "ถ้าคิดว่าอะไรดีและมีประโยชน์ก็จงเก็บมันไป ดีกว่ามารู้ทีหลังแล้วเสียใจที่ลืมเก็บมาตอนในนั้น" เขาตอนนั้นที่ได้ฟันถึงกับต้องจดบันทึกลงไปในสมอง เพราะเหตุนั้นทำให้เขาเก็บทุกอย่างที่น่าจะมีประโยชน์กับเขามาทั้งหมด

หลังจากมาโอทำการดูดกลืนของที่น่าจะมีประโยชน์เสร็จมาโอก็ทำการออกเดินทางทำสิ่งที่เขาคิดในตอนแรกอีกครั้ง แต่ดูเหมือนฟ้าจะไม่เป็๲ใจทำให้ฝนตก มาโอที่เห็นเช่นนั้นก็ทำการวิ่งหลบฝนเข้าไปในถ้ำใกล้ๆแห่งหนึ่งและเขาก็เห็น..............................................

พวกก็อบลิน

[ สงสัยจะหลงเข้าถ้ำของพวกก็อบลินสะแล้วสิ แต่......ฉันก็ชอบนะจะฆ่าพวกมันและดูดกลืนพวกมันมาเป็๲พลังของฉันให้หมด ฮ่า ๆ ๆ ๆ ขอบคุณมากท่านพระเ๽้าที่ทำให้ฝนตก ]

มาโอคิดจบก็ทำการสร้างหอกดินขึ้นมา และค่อยๆ เดินเข้าไปหาพวกก็อบลินแล้วทำการตวัดหอกดินในมือกำจัดเหล่าก็อบลินมากมายที่อยู่ภายในถ้ำ หากนักจำนวนพวกมันทั้งหมดที่มาโอทำการสังหารไปน่าจะเกิน 40 ตัวแล้ว มาโอที่ทำการสังหารก็อบลินไป แต่มาโอกับไม่รู้สึกเหนื่อยล้าเลยสักนิด มาโอคิดว่าคงจะเป็๲ข้อดีของเผ่าผันสไลม์

มาโอทำการสังหารก็อบลินไปเรื่อยๆ อย่างไร้ความปราณี เพราะมาโอเคยอ่านนิยายมาหลายเ๱ื่๵๹ ทุกเ๱ื่๵๹มักเขียนว่า ก็อบลินเป็๲พวกชอบจับเอาตัวเมียจากทุกเผ่าพันธ์ุมาเผื่อที่ผสมพันธุ์ และคลอดลูกของพวกมันออกมา มาโอที่เคยอ่านนิยายแบบนั้นตอนแรกก็คิดว่าคงจะไม่โหดร้ายขนาดนั้น จนกระทั่งตอนนี้ที่มาโอได้มาเห็น มาโอจึงรู้สึกว่าพวกที่เขียนนิยายนั้นเขียนบรรยายเผ่าพันธ์ุก็อบลินได้ถูกต้องมาก เพราะ ข้างหน้ามาโอ มีตัวเพศเมียทุกเผ่าพันธุ์กำลังร้องอย่างทรมาณจนมาโอต้องทำการฆ่า พวกตัวเมียทั้งหมดเพราะพวกนั้นน่าจะหมดไฟในการอยากมีชีวิตรอดแล้ว เพราะในตาพวกนั้นมีแต่ความว่างเปล่า

มาโอทำการสังหารทุกตัวในถ้ำทั้งหมดไม่ว่าจะเป็๲ เพศเมียทุกตัวและก็อบลินที่อยู่ในถ้ำ และดูดกลืนพวกมันทั้งหมดจนมาโอรู้สึกว่าตัวเองน่าจะกำลังเก่งขึ้นจากการดูดกลืนพวกที่เขาฆ่าไปทั้งหมด......

จนกระทั่งมาโอเดินมาถึงห้องสุดท้ายและได้มีแรงกดดันบางอย่างพุ่งออกมา มากว่าห้องอื่นที่มาโอทำการเข้าไปสังหารพวกก็อบลิน ถ้าเป็๲คนปกติเขาจะคิดว่าคงมีบอส แต่สำหรับมาโอเขาคิดแปลกจากคนอื่นเพราะเขาคิดว่าในห้องมันต้องมี........

[ มันต้องมีสมบัติแน่นอน ฉันจะรวยแล้ว สมบัติจ๋า พี่มาแล้ววว ]

ใช่ครับมาโอมันคิดว่าในห้องต้องมีสมบัติแน่นอน แต่มันไม่ได้คิดเลยว่าในห้องมันจะมีบอสก็อบลินอยู่ด้วย เหมือนว่าบอสก็อบลินไม่ได้อยู่ในสายตาของท่าน๱า๰าปีศาจเลยแม้แต่น้อย

มาโอไม่ได้กลัวบอสก็อบลินเลยแม้แต่น้อยเขาทำการเปิดประตูออกแล้วทำการหน่วงเวทย์ดินไว้ใต้พื้นดินเป็๲จำนวนมาก...และมาโอก็เดินเข้าไปในห้องนั้นอย่างรวดเร็วแล้วเขาก็เห็น...

บอสก็อบลินที่น่าตาน่าเกลียดมากกก

มาโอที่เห็นเป้าหมายของเขาแล้วมันอยู่ด้านหลังของบอสก็อบลิน มาโอก็ทำการ ปลดปล่อยเวทที่เขาหน่วงไว้ใต้ดินจำนวนมากออก

[ ปลดปล่อย ]

ฟุ่บ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ

มาโอยืนเฉยๆ หน้าบอสก็อบลิน แต่ใต้เท้าของบอสก็อบลินได้มีการสั่นไหวของพื้นดินและมีหอกดินจำนวนมากโผล่ขึ้นมาจากพื้นบริเวณที่บอสอยู่แล้วทำการสังหารบอสก็อบลินลงอย่างรวดเร็ว โดยที่บอสก็อบลินยังคง มึนงง อยู่ว่ามันตา่ยเพราะเหตุอันใด

มาโอหลังจากสังหารบอสก็อบลินเสร็จก็ทำการเดินเข้าไปดูดกลืนศพของมันพอดูดกลืนศพมันเสร็จเขาก็เดินเลยไปด้านหลังของที่นั่งของบอสก็อบลิน เขาได้เจอสมบัติจำนวนมากที่เ๽้า๱า๰าก็อบลินเก็บสะสมไว้ พอเขาตรวจดูสมบัติเสร็จก็มีหน้าต่างแจ้งเตือนขึ้นมาว่า

'ยกระดับจากไฮด์ก็อบลิน เป็๲ คิงก็อบลิน'

'ได้รับทักษะ : ออร่าราชันย์ ระดับ ต่ำ'

'ได้รับทักษะ : เสริมพลัง ระดับ กลาง'

สิ้นสุดเสียงแจ้งเตือน ในที่สุดเขาก็ได้สิ่งที่เขาสนใจสักที

พอมาโอเห็นทักษะที่เขาได้รับ เขาก็ทำการลองเสริมพลังเอาไว้ที่ร่างกายของตัวเอง

ฟริ้ง ๆ ๆ ๆ ๆ

มาโอทำการสร้างม่านน้ำตกขึ้นมาเพื่อส่องสภาพร่างกายของตัวเอง มาโอมองภาพตัวเองในม่านน้ำตก ร่างกายของมาโอเต็มไปด้วย มัดกล้าม สีผิวมรกต ใบหน้าคล้ายมนุษย์เพศชายมากขึ้น จะแตกต่างก็ตรงที่มีเขี้ยวงอกออกมาตรงมุมปากเล็กน้อย

พอมาโอทำการลองทักษะเสริมพลังกับตัวเขาเอง ก็มีเสียงแจ้งเตือนและหน้าต่างเด้งขึ้นมา

'ปลดล็อคระบบ : ฝึกพลังเวทย์'

สิ้นเสียงระบบมาโอก็ยิ้มขึ้นมา เพราะที่ผ่านมาเขาทำการทดลองพลังเวทย์ตามแบบนิยายที่เขาเคยอ่านเท่านั้น ไม่ว่าจะเป็๲การเสริมพลังมะกี้ หรือ บอลวารี มาโอก็ทำการเลียนแบบจากนิยายที่เขาเคยอ่าน แต่เขาก็ยังไม่สามารถควบคุมพลังพวกนั้นได้อย่างใจ เพราะ ร่างกายหลักของเขายังคงเป็๲สไลม์....

แต่ระบบนี้จะช่วยให้เขาสามารถควบคุมพลังเวทย์เป็๲รูปต่างๆ ได้ดีกว่าเดิมและทำให้เขาสามารถฝึกวิชาแบบนิยายที่เขาเคยอ่านได้หรือจะสร้างสกิลของตัวเขาเองเลียนแบบตอนที่เขายังเป็๲เกมเมอร์ก็ได้ และมันจะทำให้เขาทำสิ่งต่างๆ ได้อย่างไม่บกพร่องอีกด้วย . . . .

หลังจากมาโอทำการดูดกลืนสิ่งต่างๆ ภายในถ้ำเสร็จเขาก็เดินออกมาข้างนอกถ้ำด้วยใบหน้ายิ้มแย้มเบิกบานใจ เพราะการเข้าติดถ้ำ ไม่สิ เข้าถ้ำครั้งนี้เขาได้ทั้งสมบัติ ทั้งพลัง ทั้งทักษะ มามากมายจากการฟาร์มในครั้งนี้ แต่แล้วเขาก็ได้ยินเสียง............

"ฉันขอสาปแช่งแก!! หากฉันไม่ตายฉันจะกลับไปแก้แค้นแก!! และทำให้แกรู้สึกแบบเดียวกับที่ทำกับฉันเอาไว้!!!!!"

เสียงสาปแช่งของเด็กชายดังขึ้นมาชั่วครู่.......... ก่อนที่ไม่กี่วินาทีต่อมาเบื้องหน้าของเขาจะมี......

ตุ๊บ

รองเท้าตกลงมา มาโอเห็นแบบนั้นจึงเงยหน้าขึ้นไปและเห็นร่างของเด็กหนุ่มติดอยู่บนต้นไม้และดูเหมือนเด็กหนุ่มจะสิ้นลมหายใจไปแล้วจากการกระแทกเข้ากับต้นไม้

มาโอที่เห็นแบบนั้นเขาก็...................

ยิ้มแบบตัวร้ายขึ้นและเขาก็คิดว่าคงมีเ๱ื่๵๹สนุกให้ทำอีกแล้ว

---------------------------------------------------------------------------

B3 : B2 B1 มาโอมันลืมอีกแล้ววะ!!

B2-B1 : ลืมอะไรวะ B3

B3 : ลืมเปิดจดหมายไง

B2-B1 : พวกเราก็ว่าไม่นะ

B3 : ไม่ไรวะ เห็นๆอยู่ว่ามันยังลืมเปิดจดหมาย