ดิลุค แรควินเดอร์ ไม่เคยคิดว่าตัวเองเป็คนที่มีความอดทนมากถึงเพียงนี้ สองมือประคองถาดอาหารและขนมหวานเพียงแต่เขาถูกปิดประตูใส่หน้าเป็ครั้งที่ 3 เ้าแมวเหมียวตัวนั้นงอนแล้วขู่ฟ่อๆ
“ชายที่ข่มแหงน้ำใจของสตรีคือชายสารเลว ดังนั้นข้าไม่ช่วยหรอก” อเดลินด์เดินผ่านหน้าเขาไปพูดเบาบาง
“ส่วนข้าก็...” เอลเซอร์กำลังจะก้าวตามเพียงแต่เขาไม่ได้มีสิทธิพิเศษเท่าแม่นมที่เลี้ยงนายน้อยมาจนโตเมื่อเห็นสายตาดุๆ ของนายท่านก็ได้แต่ตัวลีบ
โอเค เขาแพ้
“คุณชายอัลเบอริชขอรับข้าเอาอาหารมาให้ “เอลเซอร์จำใจรับเป็คนกลางเขาถือถาดอาหารมีนายท่านหน้าดุซุ่มอยู่ไม่ห่างเหมือนการเอาอาหารมาล่อจับแมวไม่มีผิด
เ้านายทะเลาะกันทำไมหวยมาลงที่เขาทุกทีนี่คือความซวยของข้ารับใช้สินะ ั์ตาของข้ารับใช้มองเมื่อประตูถูกแง้มก่อนปิดลงใส่หน้าอีกครั้ง
เ้าแมวเหมียวสีน้ำเงินกำลังงอนมันเหมือนแมวจนตรอกาเ็และไปแอบอยุ่ไม่ยอมทานข้าวและรักษาแผลทำให้คนเลี้ยงปวดใจเหลือเกิน
“อดข้าววันเดียวไม่ตายหรอกขอรับนายท่าน” เอลเซอร์มองนายท่านที่ใช้มือพังประตูเอลเซอร์ไมได้กลัวมือนายท่านเขารู้ว่านายท่านตัวเองนั้นแข็งแรงผิดมนุษย์มนาแต่เขากังวลว่าคนซ่อมประตูคือเขานั่นเอง
“ออกไป!” นายท่านที่พังประตูเข้ามาดูใจแมวแต่กลับถูกแมวไล่ รสจูบวาบหวาม ความสุขสมที่ยังคงค้างคาเมื่อวานทำให้เ้าแมวเหมียวตัดสินใจพ่ายแพ้และเลือกจะหนีเพื่อรักษาตัว เคยะเป็คนฉลาดเขารู้ดีว่าตอนไหนควรถอยและตอนไหนควรชนเพื่อเอาชนะ ทว่าร่างกายเขายังพ่ายไม่เป็ท่ากลายเป็ของเหลวในมืออีกฝ่ายดังัน้นศึกครั้งนี้เ้าแมวต้องล่าถอยก่อน มันม้วนตัวขดเป็ก้อนกลมๆ ในผ้าห่มมุดหนีจนสุดมุมห้อง สายลมพัดผ่านไปเพราะไม่มีประตูแล้วทำเอาแมวขุ่ฟ่อ
“...” ดิลุคไม่เคยรับมือกับเื่เช่นนี้เขานึกอยากกระชากเ้าแมวไปเลยทว่าเมื่อนึกถึงใบหน้ารื้อน้ำตาแล้วก็ใจอ่อน เขาคิดว่าตัวเองไม่ใช่ชายอดทนขนาดนั้นแต่กับเคย่าแล้วเขาใจอ่อนทุกที ชายหนุ่มทำใจดีสู้แมวลงนั่งข้างแมวก่อนเอ่ยถามเสียงเรียบ “สัญญานั่นเ้าร่างมาหรือยัง?”
เมื่อพูดถึงสัญญาเคยะกลับเป็ฝ่ายหน้าเหวอ เขานึกได้ว่าดิลุคบอกให้เขาร่างสัญญาเพื่ออยู่ร่วมกันและเขามีสิทธิบังคับอีกฝ่าย
“นึกว่าเ้าจะไม่ได้คิดจริงจังเสียอีก” แมวเหมียวสีน้ำเงินขยับตัวเป็ก้อนกลมมันมุดหน้าออกมา
“ข้าบอกแล้วว่าข้าเป็คนรักษาสัญญา ข้าเคยโกหกเ้าหรือ?” คำพูดจากดยุกสีเืพาให้เคยะครุ่นคิดเขาลองนึกถึงตัวตนของดิลุคในเกมมันมีบรรยายไว้ไม่มากส่วนมากมักยกย่องในเื่ดีทว่าเมื่อนึกถึงคืนนั้นชายหนุ่มกลับเป็ฝ่ายมุ่ยหน้า
“เ้ายังบังคับข้า”
“ข้าผิดไปแล้ว” ดิลุครู้ตัวว่าตนไม่ใช่คนอดทนแถมยังเป็พวกโกรธแล้วมือไปก่อนสมองเสียอีกครั้งนี้เขาได้รับบทเรียนอย่างจริงจัง ดยุกสีเืไม่เคยหวั่นเกรงในยามาเขารบชนะมาตลอดทว่าตอนนี้กลับแพ้คนเพียงคนเดียว ชายหนุ่มสีเพลิงไม่รู้จะทำอย่างไรหันไปมองเอลเซอร์ที่ยังถือถาดอาหาร
‘ข้าโสดขอรับ’ เอลเซอร์ขยับตาเช่นนั้นดูเหมือนคนมีประสบการณ์สุดอย่างแม่สาวใช้ประจำปราสาทจะลงโทษนายน้อยที่เธอเลี้ยงดูกับมือ
“ยานั้นต้องทาอีกสามวัน” ดิลุคเปรยขึ้นมาด้วยสีหน้าลำบากใจ มันเป็ยาทาภายในเขาเป็คนทำดังนั้นจึงรู้ว่าตอนที่สอดใส่เข้าไปนั้นทำให้ภายในนั้นฉีดขาดแค่ไหน
“.....” เคยะทำหน้างอง้ำมันเป็ใบหน้าประสาทที่สุดแปลกเสียจนดิลุคเอามือปิดปากแน่น
“มันเป็ยาทาภายใน” ดยุกผู้น่าเกรงขามแต่แพ้แมวย้ำเสียงเรียบ
“คุณชายอัลเบอริชรับไวน์หลังอาหารหน่อยไหมขอรับพอดีพวกเราได้รับไวน์ชั้นดีจากองค์จักรพรรดิมันเป็ไวน์หายากจากต่างแดน” เอลเซอร์เป็ข้ารับใช้ที่ชาญฉลาดเขารับใช้คุณชายมาได้ไม่นานแต่รู้ดีว่าอีกฝ่ายชื่นชอบอะไร และแน่นอนนายท่านของเขาก็อาจรวมอยู่ในนั้น
“ข้ามีให้เ้า 10 ขวด” ในเมื่อข้ารับใช้เริ่มดยุกจึงรับเอาไว้พวกเขาพยายามล่อลวงแมว
ไวน์ 10 ขวด เ้าแมวในกองผ้าห่มหูกระดิก เขาขยับตัวภายในยังเ็ป เคยะไม่เคยมีประสบการณ์ถูกข่มขืนมาก่อนเขาแค่เคยได้ยินมาจากเหล่าลุกค้าของตนเองพอมาเจอของจริงมันก่อเกิดาแทั้งร่างกายและจิตใจ ร่างกายของคุณชายเคย่าช่างอ่อนแอเหลือเกิน ...เคยะได้แต่เหม่อมองฟ้าแค่ข้างในฉีดขาดก็ต้องทายาสามวัน
เขาว่ากันว่าการจะรบศึกคราใดก็ต้องเตรียมพร้อมร่างกายอยู่เสมอ เขายังต้องเตรียมตัวเก็บเงินและหนีไปต่างประเทศไหนจะต้องไปตามเก็บสมบัติลับพวกนั้น ความดีความชอบในการจับพ่อค้าทาสก็ยังไม่ได้
“ที่นี่ไม่มีประตูแล้ว” ชายหนุ่มพูดด้วยใบหน้าเขินอาย แน่นอนว่าเอลเซอร์รู้งานเขามองดูนายท่านค่อยๆ ย่องไปจับแมวอย่างอ่อนโยนอุ้มคุณชายเคย่าในสภาพดัดแด้ไปยังห้องของนายท่านส่วนเขาก็ถือถาดอาหารและไม่ลืมสั่งคนรับใช้นำแก้วไวน์และไวน์ไปด้วยเท่านี้ก็ปิดประตูเอลเซอร์ก็เป็อิสระเสรี
เตียงของดิลุคนั้นกว้างกว่าเตียงของเคยะมาก ขนาดห้องก็ใหญ่แถมยังมีหน้าต่างและประตูเสียแต่โต๊ะทำงานและกองเอกสารรวมถึงชั้นหนังสือกินขนาดห้องไปถึงครึ่ง
“ข้าจะร่างสัญญา “เคยะเชิดหน้าขึ้นในยามที่ประตูปิดลงหลงเหลือพวกเขาเพียงสองคน ความหวาดกลัวยังคงค้างคาอยู่ในร่างกายแต่เขาจำเป็ต้องก้าวเพื่อไปต่อ
เขาจะต้องรีบหายให้เร็ว...สมานบาทแผลทั้งจิตใจและร่างกาย
“ข้าจะเซ็น” ดิลุคนั่งลงข้างเตียงในวันนี้เขาไมได้ป้อนแต่กลับยื่นให้เคย่าจ้อมองเ้าแมวสีน้ำเงินทานอาหาร ั์ตาแสนสวยของเคย่าเมื่อสบตาวูบแรกคือความกลัวที่หลงเหลือก่อนมันจะเป็ฝ่ายจ้องมองมา เมื่อทานยาพวกเขากลับเป็ฝ่ายจ้องหน้ากันอย่างเงียบงันดิลุคเห็นพวงแก้มสีแทนขึ้นสีระรื่นเพียงเล้กน้อยั์ตาสวยหลุบลงก่อนใบหน้าสวยจะหันไปอีกด้าน
“เร็วสิ...ทายา” น้ำเสียงนั้นเบาบางจนแทบไม่ได้ยิน
น่ารัก ...เป็ครั้งแรกที่ดิลุคคิดว่าสิ่งมีชีวิตตรงหน้าน่ารักเหลือเกิน
“อือ” ดิลุคเป็นักโทษที่มีความผิดค้ำคออยู่หยุดหนุ่มจึงต้องรอให้อีกฝ่ายอนุญาต เขาแตะต้องที่ปลายเท้าของเ้าแมวเหมียวเพื่อไม่ให้มันประหม่าก่อนพูดคุยเพื่อผ่อนคลาย “ไวน์ 10 ขวดข้าให้เ้าดื่มรวดเดียวไม่ได้”
“ขี้งก” แม้ผากจะพูดเช่นนั้นแต่เคยะถือแก้วที่รินไวน์หายากก่อนจะดื่มลงไปรสชาตินุ่มนวลคละเคล้ากับฤทธิ์ผ่านลงคอทำให้เขาใจกล้าขึ้น ั์ตาสีสวยพราวระยับเมื่อนึกขึ้นได้ว่าหยุดหนุ่มผู้นี้ไม่เคยแตะต้องไวน์เลยในมื้ออาหาร “กินไวน์ไหม?”
“ข้าไม่ชื่นชอบมัน” ดิลุคตอบด้วยความจริงเขาคลานขึ้นคร่อมก่อนจะนึกได้ว่าท่านี้อาจทำให้อีกฝ่ายกลัวจึงขยับตัวไปทางด้านข้างรวบตัวเคย่าขึ้นมานั่งบนตักวางคางตัวเองลงบนต้นคอระหงสูดดมกลิ่นอายหอมหวาน ท่านี้ทำให้เ้าแมวสามารถจดจ่อกับไวน์เลิสรสของมันพลางหัวเราะ
“ฮะ ฮะ เกิดมาเสียชาติชะมัดออกจะรสอร่อย” เคยะกำแก้วไวน์แน่นเขารินมันจนเกือบหมดขวดรสชาติร้อนยังคงอยู่ในลำคอฤทธิ์ของแอลกอฮอล์พาให้ผิวขึ้นสี ั์ตาสวยหรี่ลงเมื่อเห็นดิลุคเป็ฝ่ายอุ้มเขาขึ้นตักอย่างระวัง
เฮ้อ ...คนแบบนี้ถ้าไปเป็แฟนเช่าอาชีพเดียวกันเคยะคิดว่าเขาต้องตกงานแน่
“อร่อยขนาดนั้นเลยหรือ?”
“อื้อ!” ริมฝีปากบางยกยิ้มขึ้นบนปากถูกเคลือบไว้ด้วยไวน์ ดิลุคไม่ชอบไวน์เพียงแต่เขามองเ้าแมวครู่หนึ่งก่อนเอ่ย
“ชิมได้ไหม?”
“ต้องได้อยุ่แล้วมันเป็เ้านี่” เคยะสาบานว่าเขาหมายถึงไวน์แต่เ้าหยุดอวดดีคนนี้ดันหมายถึงอย่างอื่น ใบหน้าถูกเชยไปด้านหลังริมฝีปากบางถูกแนบประกบมันเป็ััอ่อนโยน ดิลุคก้มลงแตะต้องปากบางเบาบางก่อนกดย้ำลงไปอีกรอบใช้ปลายลิ้นแทรกสอดเข้าไปในดพรงปากร้อนกวาดลิ้มรสชาติของไวน์ที่หลงเหลือจากภายในไล้ไปตามซอกฟันพัวพันปลายลิ้นดูดดื่มยังกลิ่นอาย รสชาติของแอลกอฮอล์ผสมผสานกับรสชาติของเ้าแมวเหมียวก่อเกิดเป็รสชาติที่ไม่เลว
“อือ..อื้อ” แมวสีน้ำเงินอดครางในลำคอไม่ได้ในยามที่ถูกรสจูบดูดดื่มชัดพาสติปลายลิ้นพัวพันมันตอบสนองการจูบไปพร้อมกับร่างกายที่สะดุ้งไหวเมื่อมื้อร้อนผ่าวลากไล้สอดเข้าใต้เสื้อผ้าเคล้นคลึงเนินอกชูชัน ปลายนิ้วบีบคลึงยอดจุก
“อ๊ะ ....อื้อ” ริมฝีปากถูกปล่อยเพียงชั่วครู่ก่อนที่จะถูกจูบหนักหน่วงทาบทับอีกครั้งครั้งนี้ดิลุคไม่ได้ควานหารสชาติของไวน์แต่กลับเป็ดื่มด่ำกับรสชาติของแมวเหมียว มือข้างหนึ่งบีบนวดยังความแน่นของเนินอกส่วนอีกข้างเลื่อนลงไปด้านล่าง ดยุกหนุ่มไม่รีบร้อนเขาใช้ปลายนิ้ววนเวียนลูบต้นขาอ่อนวนเวียนท้องอ่อนเป็การบอกมันเพื่อไม่ให้อีกฝ่ายหวาดกลัว
“เคย่า ...” เสียงอ่อนหวานกระซิบข้างหูั์ตาสีโกเมนหรี่ลงปล่อยให้ขนตายาวทาบทับลงบนพวงแก้มสีงาช้าง มันเป็ใบหน้าที่ดูดีเสียจนเคยะสูดลมหายใจ
ใบหน้าของดิลุคเป็สเปกของเขาจริงๆ ...เ้าแมวเหมียวครุ่นคิดด้วยความเสียดาย
“อืม ...อือ...อ๊ะ” จูบที่สามเป็จูบแบบผ่อนปรนมันไม่ได้หนักหน่วงเหมือนรอบสองแต่เป็การใช้ปลายลิ้นพัวพันเ้าแมวเหมียวราวกับจะหยอกล้อ ในขณะที่ปลายนิ้วดันเจลไปที่ช่องทางคับแคบ ดิลุคอดขมวดคิ้วไมได้เมื่อช่องทางอ่อนนุ่มนั้นทั้งร้อนทั้งตอดนิ้วเขาแน่น
อยากสอดตัวเข้าไป...
ความคิดชั่วร้ายผุดพรายขึ้นมาในหัวของดยุกหนุ่มเขารีบไล่ความคิดนั้นไปเมื่อเห็นเ้าแมวครวนคราง เคยะก้มหน้าต่ำสองมือจับข้อแขนเอาไว้แน่นร่างกายแอ่นขึ้นพาให้เห็นยังทรวดทรงสวยงาม
“เคย่า...” ชายหนุ่มสีเพลิงเอ่ยเรียกอีกฝ่ายอีกครั้งจูบลงที่หน้าผากในยามที่ขยับปลายนิ้วมืออีกข้างปล่อยหัวนมแข็งกอบกุมยังความเป็ชายปล่อยให้เ้าแมวร้องเสียงหลง
“อ๊ะ อื้อ...อ่า “ความรู้สึกวาบหวามระคนเสียวซ่านก่อเกิดขึ้นในร่างกาย เคยะหลุบตาลงปล่อยให้หยาดน้ำตาเอ่อขึ้นที่ปลายหางตาเขาขยับไหวไปตามจังหวะของนิ้วมือทั้งสองมันเป็ความสุขสมที่ยากจะบรรยาย ร่างกายบิดเร่าอยู่บนตักของดยุกหนุ่มจวบจนปลดปล่อยธารธาราสีขาวกลับเป็ฝ่ายเหนื่อยหอบพิงยังอกแกร่ง
แพ้ ...แพ้จริงให้ตายเถอะ! ไอ้พวกที่อยู่ในเกมวายหน้าตาดูไร้เดียงสาไม่เคยแต่ไปเอาความเชี่ยวชาญระดับพระกาฬมาจากไหน เคยะคิดถึงนิยายวาย เกมวายที่เขาคร่ำวอดมากับโรซาเลียแล้วก็พบสมมติฐานหนึ่งว่า พระเอกวายนั้นแม้ไม่เคยกับใครแต่พอจะทำกับนายเอกกลับเชี่ยวชาญทุกคนราวกับเป็สกิลพระเอกก็มิปาน
ดิลุคเป็แค่ตัวประกอบ ...ไอ้ตัวประกอบที่อาจเป็เคะมีความเชี่ยวชาญพวกนี้ด้วยงั้นเรอะ?
“อื้อ!” จูบหวานปิดท้ายนั้นเรียกสติของเคยะเขาปล่อยให้ดิลุคจูบอยู่ชั่วครู่ก่อนจะััได้ถึงของแข็งที่นั่งทับอยู่
ดิลุคมีอารมร์แต่กระนั้นอีกฝ่ายก็ไม่แตะต้องเขา...อีกฝ่ายอุ้มเขาขึ้นไปยังห้องน้ำเพื่อชะระล้างตัว
“นี่ไม่อึดอัดหรือ?” เคยะมองดูหยุดหนุ่มที่อาบน้ำเขาทั้งที่บางสิ่งบางอย่างดันกางเกงจนตุงไปหมด
“พอทนได้” ดิลุคบิดผ้าเช็ดตัวก่อนเช็ดไปตามเรือนร่างน่าหลงใหล จากการฝึกดาบมาไม่นานทำให้คุณชายเคย่าเริ่มมีกล้ามเนื้อเล็กน้อย
“...” เคยะเป็ผู้ชายเช่นกันเขาไม่ใช่คนอ่อนต่อโลกรู้ดีว่าการไม่ได้ปล่อยสำหรับผู้ชายก็ทรมานไม่น้อย เ้าแมวเหมียวสีน้ำเงินนึกถึงการกระทำใน่เวลานี้ความจริงอีกฝ่ายไม่จำเป็ต้องตามใจเขาด้วยซ้ำ
ช่างเถอะเห็นแก่ที่หน้าตาหมอนี่ตรงสเปก ...
“เคย่า?” ดิลุคขมวดคิ้วเมื่อเห็นอีกฝ่ายคุกเข่าลง คุณชายเคย่าคลานมาระหว่างหว่างขาของเขาก่อนใช้มือดึงกางเกงลง
“ข้าจะช่วย ...แค่นิดหน่อย” สองมือประคองยังความใหญ่โตของมันในยามนั้นเขาไม่ได้มองมันพอได้จับเคยะก็รู้แล้วว่าทำไมเขาจึงมีแผลฉีดขาดขนาดนี้ สิ่งัน้นของดิลุคนั้นใหญ่โตมากมันล้นมือเคยะด้วยซ้ำขนาดของมันทำเอาเคยะคิดว่าตัวเองโชคดีแค่ไหนที่รอดตายจากเสาค้ำ์นี้ได้
บ้าเอ้ย หน้าคิดตี้ดุ้นตอปิดโดนี่มันไม่เข้ากันเลย...ไอ้คนสร้างเกมวายมันอยู่ไหนเขาอยากจะชกหน้ามันจริงๆ
“ฮึ” ถึงจะอยากชกหน้าคนสร้างเกมวายแต่ตอนนี้เขาต้องทำงานให้เสร็จสิ้น นิ้วเรียวเกลี่ยเส้นผมสีน้ำเงินทัดใบหูก่อนหลุบตาลงอ้าปากความใหญ่ของมันเข้าไปในปากเขาได้แค่ครึ่งเดียวก็เกือบลงไปถึงคอหอย ปลายลิ้นลากไล้โลมเลียยังแท่งใหญ่ก่อนดูดปลายเบาๆ
เคย่ากำลังทำให้เขาอยู่ ...ดิลุคมองสิ่งตรงหน้าด้วยความงุงงง ดยุกสีเืมองดูอีกฝ่ายที่คุกเข่าอ้าปากอมาส่วนอ่อนไหวั์ตาสวยนั้นปรือลงเส้นผมยาวถูกเหน็บที่ใบหูมัน ผิวสีน้ำผึ้งยังคงเปียกปอนด้วยหยาดน้ำมันไหลลงตามแรงโน้มถ่วงไล้ไปตามเรือนร่างได้รูป เคย่ามีเรือนกายเย้ายวนและใบหน้าที่สะสวย ดิลุคกลืนน้ำลายเขากัดฟันเมื่อถูกกระตุ้นเพียงแ่เบานึกภาพอีกฝ่ายที่อยากจับสอดใส่มาเนิ่นนานก่อนที่ร่างกายจะกระตุกมันเกิดรวดเร็วมากยังไม่ทันที่จะได้ผลักอีกฝ่ายของเหลวขาวขุ่นก็ทะลักเข้าปากจนเ้าแมวไอค่อกแค่ก
“แค่ก!” เคยะสำลักเขายังไม่ได้ตั้งตัว ชายหนุ่มเพิ่งเล้าโลมส่วนปลายและอมไปได้แค่ไม่ถึงสองนาทีมันเพิ่งเป็การเริ่มกิจกรรมใครจะรู้ว่าดยุกหนุ่มผู้นั้นจะปล่อยรวดเร็วขนาดนี้ ของเกลวขุ่นทะลักเข้าปากเผลอกลืนไปบางส่วนจนไอไม่หยุด ใบหน้าถูกช้อนขึ้นน้ำเปล่าถูกกรอกใส่ปากเคยะรับมันก่อนบ้วนคายของในปากทิ้งั์ตาสวยช้อนขึ้นด้วยความโมโห
“เอ่อ...” ดยุกหนุ่มไร้ข้อโต้แย้งเขาอดทนต่อความยั่วยวนของคุณชายเคย่ามาตลอดไม่ได้ทำการปลดปล่อยสักครั้งใครจะไปรู้ว่าอีกฝ่ายจะทำให้
“ไก่อ่อน...”
“หา?”
“ดยุกไก่อ่อน ดยุกเสร็จเร็ว...”
“...”
“ฮุ” เคยะล้อเลียนอีกฝ่ายไปได้ครู่เดียวก่อนหยักยิ้มเ้าเล่ห์ “รู้จุดอ่อนนายแล้วสิ ฮิฮิ”
“เ้านี่มัน” ดิลุคหรี่ตาลงตามปกติเขาควรปะาเ้าพวกที่กล้าลบหลู่เขาเสียให้หมดเพียงแต่เ้าแมวที่ไม่ร่าเริงมาหลายวันกลับมายิ้มเ้าเล่ห์ได้เหมือนเดิมถึงจะเสียเกียรติไปบ้างก็ไม่เป็ไร
ที่ยอมเพราะเป็เ้าหรอกนะ...
ในวันนั้นเ้าแมวที่ร่าเริงขึ้นก็ได้ร่างสัญญาขึ้นมานั่นคือกฎในการอยู่ร่วมของพวกเขา
‘กฎในการอยู่ร่วม
ข้อ 1 ดยุก ดิลุค แรควินเดอร์ จะไม่แตะต้องร่างกายของ เคยะ อัลเบอริช โดยที่ไม่ได้ขออนุญาต และจะไม่ทำกิจกรรมทางเพศใดใดหากเคยะ อัลเบอริชไม่อนุญาติ
ข้อ 2 ดยุก ดิลุค แรควินเดอร์จะให้เวลาเป็ส่วนตัวกับ เคยะ อัลเบอริช ตามที่ร้องขอ
ข้อ 3 ดยุก ดิลุค แรควินเดอร์จะให้ห้องพักที่มีประตู หน้าต่างแก่เคยะ อัลเบอริช
ข้อ 4 ดยุก ดิลุค แรควินเดอร์ต้องให้ไวน์ชั้นดีแก่เคยะ อัลเบอริช
สัญญานี้จะคงอยู่ตลอดระยะเวลาที่พวกเราเป็คู่หมั้นกัน’
“ข้อ 4 ข้าไม่อาจทำได้” ดิลุคยืนมองเ้าแมวตาวาวมันทำสีหน้าน่าสงสารแต่เขาหลงกลมันไม่ได้ “กินเหล้ามากไม่ดีต่อสุขภาพ”
“ขี้งก”
“ไม่!”
ดูเหมือนกว่าจะทำสัญญากันเสร็จก็เป็รุ่งสางพอดี
‘กฎในการอยู่ร่วม
ข้อ 1 ดยุก ดิลุค แรควินเดอร์ จะไม่แตะต้องร่างกายของ เคย่า อัลเบอริช โดยที่ไม่ได้ขออนุญาต และจะไม่ทำกิจกรรมทางเพศใดใดหากเคย่า อัลเบอริชไม่อนุญาติ
ข้อ 2 ดยุก ดิลุค แรควินเดอร์จะให้เวลาเป็ส่วนตัวกับ เคย่า อัลเบอริช ตามที่ร้องขอ
ข้อ 3 ดยุก ดิลุค แรควินเดอร์จะให้ห้องพักที่มีประตู หน้าต่างแก่เคย่า อัลเบอริช
ข้อ 4 ดยุก ดิลุค แรควินเดอร์ต้องให้ไวน์ชั้นดีแก่เคย่า อัลเบอริช
เขียนแก้โดย ดิลุค แรควินเดอร์ ข้อ 4 ให้กินได้แค่อาทิตย์ละ 1 ขวด
สัญญานี้จะคงอยู่ตลอดระยะเวลาที่พวกเราเป็คู่หมั้นกัน ‘
****************
คนเขียน : เมื่อไรจะได้เยดแมว....