เทพสงครามมังกรเทวะ

เฟยหรงและหมิงเย่เดินตามพ่อและแม่ของนางมาในที่สุดก็มาถึงศาลาบริเวณริมสระบัวใจกลางตระกูลหมิง ในเวลานี้ทั้งหมิงอูและหมิงเหยียนต่างมองมาที่พวกเขาทั้งคู่ด้วยแววตาไม่ซับซ้อนเกินเข้าใจก่อนจะกล่าว "พวกเจ้าเลิกเล่นละครตบตากันได้แล้ว เย่เอ๋อลูกคิดว่าพ่อไม่รู้จริงๆหรือว่านี่เป็นแผนของลูกน่ะ"

หมิงเย่แลบลิ้นอย่างซุกซน "ท่านพ่อลูกไม่ได้อยากแต่งงานกับเจ้าบ้าจอมหยิ่งยโสนั่นนิเจ้าคะ ตอนอยู่หอกระบี่ก็ทำตัวหน้ารำคาญเกาะแกะข้าอยู่เรื่อยข้าไม่อาจจะทนที่ต้องมั่นกับเจ้านั่นได้"

"เห้อ เย่เอ๋อเรื่องนี้พ่อรู้อยู่แล้ว แต่ก็ไม่คิดว่าลูกจะไปหาคนที่มีความสามารถมากมายเช่นนี้มาได้ บอกพ่อมาซะดีๆว่าใช้อะไรหรอกล่อเจ้าหนุ่มนี่มาได้กันน่ะ"หมิงอู่ชำเรืองมองไปทางเฟยหรงแววตาเต็มไปด้วยความซับซ้อนเกินบรรยาย

"ฮิฮิ ท่านพ่อข้าใช้มุกมังกรแสงหลอกล่อข้ามาเจ้าค่ะ"

"มุกมังกรแสง!!!"สองสามีภรรยาอุทานออกมาพร้อมกันและมองไปที่ลูกสาวของนางอย่างคาดโทษ มุกมังกรแสงคือสมบัติที่บรรพชนระดับเทวะมอบให้หมิงเย่เป็นการรับขวัญในวันเกิดอายุครบสามสิบห้าปีของนาง แต่ตอนนี้นางกลับใช้มันเพื่อว่าจ้างชายหนุ่มคนนี้ไปง่ายๆจะไม่ให้พวกเขารู้สึกโกรธได้อย่างไร

ทางด้านหมิงเย่เมื่อรู้ถึงความรู้สึกอึดอัดจากสายตาของผู้เป็นพ่อและแม่ หญิงสาวเดินไปหลบหลังเฟยหรงอย่างรวดเร็วโดยไม่รู้ตัวเลยว่านางทำเช่นนั้นไปได้อย่างไร แต่ร่างกายนั้นขยับไปเองหลังจากที่ถูกเฟยหรงปกป้องเอาไว้ บางทีหญิงสาวอาจจะซึมซับความรู้สึกของการถูกปกป้องจากเฟยหรงไว้ในใจและแสดงเป็นพฤติกรรมก็เป็นได้

"เจ้าหนุ่ม เรื่องของในการว่าจ้างเปลี่ยนเป็นอย่างอื่นได้หรือไม่ เพราะมุกมังกรแสงนี้เป็นของที่บรรพชนของตระกูลหมิงได้มาเมื่อนานมาแล้ว หากจะให้ยกให้อย่างง่ายดายเกรงว่าจะทำไม่ได้"หมิงอู่หันไปพูดกับเฟยหรงในทันที นั่นทำให้หมิงเย่ถึงกับทำหน้ามุ้ยออกมาอย่างช่วยไม่ได้ "ท่านพ่อ ท่านปู่สามมอบมุกมังกรแสงให้ข้านะเจ้าค่ะ ข้าจะทำอะไรกับมันก็ได้ไม่ใช่หรือ"

"หมิงเย่อย่าเอาแต่ใจ นี่ไม่ใช่เรื่องเล่นๆนะ การที่ปู่สามให้สมบัติชิ้นนี้กับลูกเอาไว้เพื่อสักวันในอนาคตลูกจะสามารถใช้มันได้แล้วทะยานสู่ฟากฟ้าดังนั้นเรื่องนี้สำคัญมาก"หมิงเหยียนกล่าวนั่นทำให้หมิงเย่เงียบไปในทันที ก่อนจะมองไปที่เฟยหรงด้วยแววตาที่แสดงถึงความขอโทษจากใจ

เฟยหรงที่เห็นและได้ยินดังนั้นก็เดินออกไปก่อนจะกล่าวว่า "หากให้นางใช้นางจะตายอย่างแน่นอนเพราะนางไม่ได้มีสายเลือดมังกร เส้นลมปราณมังกร หรือแม้แต่กายศักดิ์สิทธิ์ของมังกรดังนั้นการที่มุกมังกรแสงอยู่กับนางนั้นแน่นอนว่ามันไร้ประโยชน์"

"หืม.....ดูเหมือนเจ้าจะรู้ดีในเงื่อนไขของการใช้มุกมังกรแสงดีนี่ แต่เรื่องนั้นเจ้าไม่ต้องมากังวลแทนลูกสาวข้าหรอกนะ ในตอนแรกข้าก็คิดเหมือนเจ้าว่าถึงอย่างไรตระกูลหมิงก็ไร้วาสนาในการใช้มุกมังกรแสงนี้ แต่เมื่อนานไม่นานนี้มีชายคนหนึ่งได้ขี่มังกรที่ดูทรงพลังกลับมาและปรากฏว่าเขาคือคนของตระกูลเฟย ดังนั้นข้าจึงอยากให้หมิงเย่แต่งเข้าตระกูลเฟยอย่างไรละ"หมิงอู่กล่าวอธิบาย ไหนๆงานหมั่นหมายก็ล่มไปแล้วเขาก็ไม่จำเป็นต้องปิดอะไรอีก

"โอ้ ที่ตระกูลเฟยมีคนที่ทรงพลังถึงขนาดมีมังกรในครอบครองเลยหรือ??"เฟยหรงกล่าวถามด้วยความสงสัยเจือความประหลาดใจ ลำพังเพียงแค่ตระกูลเฟยไม่น่าจะมีทางต่อการกับมังกรได้ ยิ่งไม่ต้องคิดถึงการนำมันมาเป็นพาหนะเลยไม่มีทางเป็นไปได้อย่างแน่นอน

"แน่นอน เขาคนนั้นหากพูดในพวกข้าถือเป็นคนที่เหนือล้ำและทรงพลังที่สุดเลยก็ว่าได้ ด้วยพรสวรรค์ของเขาทำให้ได้รับฉายามากมายเช่นเทพกระบี่ นิพพานที่อายุน้อยที่สุดและยังมีอีกมากมาย นามของเขาทำให้แม้แต่จักรพรรดิแห่งการทำลายล้างที่เป็นผู้แข็งแกร่งที่สุดในตอนนี้ยังต้องหวาดกลัว"หมิงอู่กล่าวพรรณาละเอียดยิบจนเฟยถึงถึงกับทำให้เบื่อหน่ายและคิดในใจ 'วันนี้ข้าจะรู้ไหมเนี้ยว่าเขาชื่อว่าอะไร แต่ไอ้ฉายาเทพกระบี่ กับนิพพานที่อายุน้อยที่สุดนี่คุ้นๆเเห๊ะ'

"นามของเขาคือ เฟยเทียน!!"หมิงอู่กล่าวออกมาด้วยความภูมิใจที่ตนเองได้เกิดมาพร้อมกับยุคสมัยแห่งอัจฉริยะ

"อ่อ พ่อนี่เอง"เฟยหรงกล่าวอย่างเบื่อหน่าย เมื่อได้ยินชื่อเฟยเทียนเขาก็จำได้ในทันที ในเวลานี้เขารู้สึกแปลกใจมากว่าที่อีกฝ่ายไม่คับคล้ายคับคราหน้าตาของเขาเลย ทั้งๆที่แม้แต่อาจารย์ของผู้เป็นพ่ออย่างประมุขหอกระบี่ดาวตกยังคิดว่าเขาเป็นพ่อของเขาด้วยซ้ำ

"ใช่ๆพ่อของเจ้าน่ะยอดเยี่ยม.....มะ.....มาก...เลย......เอ๊ะ!!....................................เดี๋ยวนะเมื่อกี้เจ้าว่าอะไรนะ!!"หมิงอู่กล่าวถามก่อนจะมองไปรอบๆที่ตอนนี้ทั้งหมิงเย่และหมิงเหยียนกำลังยืนนิ้งทั้งดวงตาเบิกกว้างจนแทบถลนอยู่

"เฟยเทียนน่ะพ่อข้าเอง ข้ายังไม่ได้บอกหรือว่าข้าก็แซ่เฟยน่ะ นามของข้าคือเฟยหรง"เฟยหรงกล่าวอย่างเรียบเฉย ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มราวกับไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร ในตอนนี้หมิงอู่ที่ยืนอยู่ถึงกับอึ้งไปชั่วขณะก่อนจะแสดงสีหน้าตื่นตระหนกออกมา "จะ เจ้าเป็นลูกของเขา!!!"

"ใช่สิข้าเป็นลูกของเขาเอง ท่าไม่เชื่อลองไปถมประมุขหอกระบี่ดาวตกดูได้ แล้วท่านจะรู้ว่าข้าไม่ใช่คนโกหก"คำกล่าวของเฟยหลงทำให้ครอบครัวตระกูลหมิงต้องสั่นสะท้าน ไม่ว่าจะเป็นหมิงอู่ หมิงเหยียน หรือหมิงเย่ก็ตาม

เฟยเทียนคือนามของอัจฉริยะตลอดกาลของทวีประดับสูงที่เหล่าคนรุ่นหลังต่างอยากเอาเป็นแบบอย่างแม้แต่หมิงเย่ก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น ใครจะคิดกันว่าชายเบื้องหน้าคนนี้จะเป็นถึงลูกของอัจฉริยะที่ว่านั่น

"แต่ก็ไม่คิดเหมือนกันนะว่าท่านพ่อจะรู้จักกับมังกรด้วย!!"เฟยหรงกล่าวด้วยความประหลาดใจเจือความตื่นเต้น หากเป็นเช่นที่หมิงอู่ว่าจริงๆละก็ในอนาคตการพัฒนากายศักดิ์สิทธิ์ของเขาก็จะไม่ต้องเป็นเรื่องน่ากังวลอีกต่อไป เนื่องจากเลือดของมังกรที่เป็นส่วนประกอบสุดท้ายอยู่กับผู้เป็นพ่อของเขานั่นเอง

"หะ หากเจ้าเป็นลูกชายของเฟยเทียนจริง เหตุใดถึงต้องทำให้ตระกูลเฟยต้องขายหน้าด้วยละ"หมิงเหยียนกล่าวถาม เฟยหรงที่ได้ยินนั้นถึงกับแปลกใจในทันที นี่ตระกูลเฟยปกปิดเรื่องของปู่และพ่อของเขาได้มิดชิดขนาดนั้นเชียวหรือ ถึงขนาดที่แม้แต่ตระกูลใหญ่ยังไม่รู้ถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

"เรื่องนี้เป็นเรื่องภายในตระกูลน่ะ ท่านอย่ารู้เลยจะดีกว่า เอาเป็นว่าข้าขอถามว่าท่านจะมอบมุกมังกรแสงให้ข้าหรือเปล่า หากไม่ข้าจะขอสิ่งตอบแทนเป็นอย่างอื่น"เฟยหรงกล่าวพร้อมยกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์

"มุกมังกรแสงข้าอยากให้เย่เอ๋อไว้ใช้ในอนาคตจริงๆดังนั้นเจ้าขออย่างอื่นเถอะ"หมิงอู่กล่าวออกมาในทันทีพร้อมถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย เฟยหรงได้ยินดังนั้นก็กล่าวออกไปอย่างมาดมั่นว่า "งั้นข้าขอหมิงเย่!!"

"ได้สิ เรื่องแค่นี้เอง...................ห๊ะ!!"หมิงอู่อุทานออกมาก่อนที่จะมองไปที่ใบหน้าอันยิ้มแย้มของเฟยหรงที่มองมาที่พวกเขา ในเวลานี้เองหมิงเย่หน้าแดงระเรื้ออย่างไม่เคยเป็นมาก่อนพร้อมกับก้มหน้าก้มตาไม่กล้าที่จะมองหน้าเฟยหรงเลยแม้แต่น้อย 'เจ้าบ้าเฟยหรง ถึงกลับกล้าเอ๋ยวาจาเช่นนั้นออกมาได้หน้าตาเฉย ไม่มีทางที่พ่อแม่ของข้าจะยกข้าให้เจ้าง่ายดายปานนั้นหรอก หึ'

"หุหุ ท่านงั้นฝากลูกสาวของพวกเราด้วยนะจ๊ะ หนุ่มน้อย"

"นั่นสินะ ไหนๆก็ประกาศกันไปแล้วนิว่าเป็นคนรักกัน ดังนั้นฝากด้วยละ"

'หาา!!'หมิงเย่อุทานออกมาในใจ นี่มันเกิดอะไรขึ้นทำไมพ่อแม่ของนางยกนางให้ชายหนุ่มง่ายๆขนาดนั้นกัน หากเป็นชายคนอื่นมาขอนางหน้าด้านๆเช่นนั้นบอกเลยว่าไม่ตายก็พิการอย่างแน่นอน หมิงเย่ครุ่นคิดอย่างไม่เข้าใจโดยหารู้ไม่ว่าทั้งหมิงอู่และหมิงเหยียนต่างทำไปเพราะว่าเห็นอาการของลูกสาวของตัวเองหลังจากที่ได้ยินเฟยหรงขอตัวนางจากพวกเขาแล้วมันช่างชัดเจนว่าลูกสาวก็ประทับใจในตัวชายหนุ่มไม่น้อยเลยทีเดียว

อีกทั้งเฟยหรงก็ไม่ใช่คนธรรมดาเขาคือลูกชายของเฟยเทียนอัจฉริยะที่แข็งแกร่งที่สุดในทวีประดับสูง ทั้งตัวเฟยหรงยังเป็นมือกระบี่ที่ร้ายกาจอีกด้วยเหตุผลและองค์ประกอบต่างๆเหล่านี้แล้วเฟยหรงถือว่าเหมาะสมกับลูกสาวของพวกเขาอย่างแท้จริง ไม่สิ ลูกสาวของเขาต่างหากที่ได้รับโชควาสนาครั้งใหญ่