Bangkok Devil Remake ฝ่าวิกฤติปีศาจถล่มโลก

{เราไม่รู้เลยว่าอะไรรออยู่ข้างหน้า แต่เราก็พร้อมที่จะเผชิญกับมัน}คำพูดที่สุดแสนจะมีความหมายนี้ แว็บเข้ามาในหัวทันที การต้องออกไปด้านนอกโดยที่รู้ว่ามันอันตราย ถ้าไม่ได้เตรียมใจและมั่นใจว่าจะรอด พวกผมคงไม่กล้าออกมาเอ็มหยุดชะงักไปช่วงหนึ่งเมื่อเห็นแสงสว่างจากช่องประตู ทั้งสองคนยังไม่เปิดประตูออกเต็มๆ แต่ใช้การแง้มเพื่อดูสถานการณ์ด้านนอก"..."นี่มันนรกเหรอเนี่ย เลือดเยอะขนาดนี้เลยเหรอ..อ่ะ นั่นมัน เครื่องในกับหัวคน พอดูดีๆมีศพนอนอยู่เพียบเลยแฮะด้านนอกเต็มไปด้วยความโหดร้าย ความรู้สึกเหมือนอยู่ในโรงฆ่าสัตว์ชัดๆ เลือดสีแดงเข้มเลอะเทอะอยู่ทั่วทุกมุม เครื่องในต่างๆกระจัดกระจายเละเทะไปหมด ระเบียงทางเดินที่เคยสวยงาม บัดนี้ถูกย้อมไปด้วยเลือดเสียแล้วเบลมองดูเอ็มที่เหม่อลอย เธอไม่รู้ว่าด้านนอกมีสภาพเช่นไร ในมือของเธอกำค้อนปอนด์ไว้แน่น"..."เอ็มหันกลับมาแล้วพยักหน้าให้เบล มันคือสัญญาณว่าด้านนอกปลอดภัย เมื่อเห็นดังนั้นเอ็มก็ดันประตูออกไปแอ๊ด! แอ๊-ประตูเปิดมาได้แค่สิบเปอร์เซ็นต์และไม่สามารถเปิดต่อไปได้เพราะติดอะไรบางอย่าง"..."ติดอะไรวะ ไหงเปิดไม่ออกซะงั้น ก่อนจะเข้ามาก็ไม่มีอะไรนี่น่า หรือว่า ศพติดอยู่...เออช่างเถอะ จะมีศพมาติดก็ไม่แปลกอะไรแล้ว ถ้าเป็นแบบนี้ต้องออกแรงซะหน่อย คนเดียวน่าจะไหวอยู่หรอก"อึ้บ"หนักชะมัด เหมือนกำลังเข็นรถอยู่เลย ถ้าเรียกให้เบลช่วยคงขายหน้าแย่ในตอนที่กำลังดันประตู อยู่ๆศพก็หายไปปึง! ประตูเปิดออกและฟาดกับข้างฝาอย่างรุนแรง เสียงดังสนั่นไปทั่วอาคาร เอ็มที่ใช้แรงดันประตูเพราะมีศพติดอยู่ พอมันหายไป เค้าเลยพุ่งกระเด็นออกมาด้านนอก หน้ากระแทกกับพื้นอย่างจัง"โอ๊ยเจ็บๆ เจ็บชะมัดเลยให้ตายสิ อะไรวะเนี่ยเล่นหายกันง่ายๆแบบนี้เลยเหรอ จมูกฉันหักหรือเปล่าเนี่ย"เอ็มเอามือลูบหน้าตัวเองเพื่อเช็คว่าเลือดออกหรือเปล่า โชคดีที่ไม่เป็นไร เค้าแอบคิดเล็กๆว่าถ้าเพื่อนในห้องเห็นคงขำแน่นอน แต่ว่ามันคงไม่เกิดขึ้นเพราะเพื่อนของเค้าตายหมดแล้ว"ป..เป็นอะไรหรือเปล่าเอ็ม"เบลที่อยู่ในห้องรีบถามออกมาทันที"ไม่เป็นไรมากหรอก เจ็บจมูกนิดหน่อย ว่าแต่ทำไมอยู่ๆมันถึ-"เมื่อเอ็มหันหน้ากลับไป เค้าก็ได้รู้ว่ามันไม่ใช่ศพ แต่มันคือมนุษย์สามหัวที่ยืนอยู่ห้าตัว ทุกตัวเริ่มหันมามองที่เอ็ม วินาทีนั้น เค้ารู้เลยว่า ความซวยกำลังจะเกิดขึ้นแว็กกกก!"ล้อเล่นกันใช่ไหมเนี่ย แค่เปิดประตูก็เอาเลยเหรอ"มันพุ่งเข้ามาหาเอ็มอย่างรวดเร็ว เค้าที่อยู่ในท่าล้มไม่สามารถหลบได้แน่นอน ระยะห่างของมนุษย์สามหัวคือ4เมตร แค่หลับตาเพียงครั้งเดียวก็ถึงตัวแล้วนี่เราคิดผิดเหรอเนี่ยที่ออกมา เหมือนเราพาเบลมาตายชัดๆ ต้องบอกยัยนั่นว่าห้ามออกมามนุษย์สามหัวเข้ามาใกล้เอ็มจนปลายนิ้วเกือบถึงเค้า"เบลอย่าออกม-"เอ็มตะโกนเสียงดังเพื่อเตือนเธอ แต่ทันใดนั้นเอง ค้อนปอนด์ก็ลอยออกมาจากห้อง พุ่งตรงเข้าไปที่ซี่โครงของมนุษย์สามหัว มันล้มลงทันที เลือดซึมออกมาตามรอยเย็บของร่างกายแว็กกกก!มนุษย์สามหัวตัวที่สองวิ่งเข้ามาทันที ความเร็วของมันเพิ่มขึ้นจนน่าตกใจ แต่สิ่งที่น่าตกใจยิ่งกว่าคือเบล เธอพุ่งมาหยิบค้อนที่กำลังหล่นถึงพื้นได้ทัน และลงมือตีทันทีโผ๊ะ!การโจมตีถูกศีรษะของมันอย่างแม่นยำ หัวทั้งสามที่ติดกันเละไม่เป็นชิ้นดี ร่างกายที่เต็มไปด้วยรอยเย็บค่อยๆล้มลง เลือดทะลักออกมาอย่างรวดเร็วแว็กกกก!มนุษย์สามหัวตัวที่สามพุ่งเข้ามา ดวงตาของมันที่ควรถูกเย็บเปิดออก ลักษณะท่าทางของมันเปลี่ยนไป กลายเป็นตัวที่บ้าคลั่งและดุร้ายเพิ่มขึ้น เบลที่เห็นดังนั้นไม่รอช้า เธอรีบดึงค้อนปอนด์ออกจากหัวตัวที่สอง แล้วพุ่งตัวเข้าไปเช่นกัน"..."แววตาของเธอเปลี่ยนไปเป็นล่ะคน จากเด็กที่ดูอ่อนแอและร่างกายไม่แข็งแรง เปลี่ยนเป็นคนที่พึ่งพาได้ในยามที่คับขันเบลและมนุษย์สามหัวเข้าประชิดตัวพร้อมกัน มันพยายามใช้มือสองข้างจับที่คอเธอ แต่เพราะความคล่องตัวหรืออะไร เบลสามารถหลบได้และโต้กลับทันที เธอใช้ด้ามจับของค้อนกระทุ้งไปที่ปลายคาง จากนั้นใช้เท้าถีบเข้าไปที่หน้าท้อง ซึ่งคือจุดที่ผ้าพันแผลพันไว้ แรงถีบรุนแรงอย่างไม่น่าเชื่อ มนุษย์สามหัวกระเด็นไปโดนตัวที่ด้านหลัง พวกมันทั้งหมดล้มลงเพราะเสียหลักแว็กกกก!สองตัวที่อยู่ด้านหลังลุกขึ้นมาทันที ส่วนตัวที่สามหลังจากโดนถีบไม่มีทีท่าจะลุกขึ้น อาจจะเพราะโดนจุดอ่อนหรือบาดเจ็บ แต่ก็นับว่าโชคดีที่เป็นแบบนั้น พวกมันสองตัวพุ่งเข้ามาเหมือนคนบ้า แต่คนที่เร็วกว่าคือเบล เธอพุ่งตัวออกไปและฝาดเข้าที่หัวโผ๊ะ! โผ๊ะ!เสียงกะโหลกแตกดังออกมาอย่างชัดเจน แต่พวกมันสองตัวก็ไม่เป็นอะไร ถึงแม้กะโหลกจะแตกก็ไม่สามารถฆ่ามันได้โผ๊ะ! โผ๊ะ! โผ๊ะ! โผ๊ะ! โผ๊ะ! โผ๊ะ!เบลไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น เธอตีแล้วก็ตี ตีจนพวกมันไปติดกับหน้าต่าง เลือดกระเด็นไปทั่วบริเวณ ใบหน้าของเบลเต็มไปด้วยเลือด แววตาเต็มด้วยไปความโกรธและความแค้น เส้นเลือดแสดงออกมาอย่างชัดเจน มนุษย์สามหัวเริ่มอ่อนแรงลง พวกมันไม่สามารถยกแขนขึ้นมาได้ เบลถอยหลังออกมาเพื่อตั้งหลัก จากนั้นพุ่งเข้าไปหวดทั้งสองตัวที่ปลายคางโผ๊ะ! โผ๊ะ!พวกมันสองตัวกระเด็นลอยออกไปนอกหน้าต่าง ตกลงไปชั้นล่างที่พื้นเป็นคอนกรีต 45วินาทีกับมนุษย์สามหัวห้าตัว เบลคนที่ร้องไห้อยู่เมื่อกี้นี้ กลับเปลี่ยนเป็นคนล่ะคนอย่างน่าตกใจ เธอหอบเล็กน้อยก่อนจะเดินมาเก็บงาน สองตัวที่ล้มอยู่โดนจัดการอย่างรวดเร็ว สมองและเลือดกระจายเต็มพื้นเบลเดินลากค้อนปอนด์เสียงดังคลืดๆมาหาเอ็ม เค้าตกตะลึงและมึนงงในสิ่งที่เกิดขึ้น"ม..ไม่เป็นไรนะเอ็ม บาดเจ็บตรงไหนมั้ย"เบลถามด้วยความเป็นห่วง เธอกลับมาเป็นคนเดิมพร้อมเนื้อตัวที่เต็มด้วยเลือด"มะ..ไม่เป็นไรครับ"อะไรเนี่ย นี่มันอะไร มันเกิดอะไรขึ้น คนเก่งกีฬาเป็นแบบนี้ทุกคนเลยเหรอ ใครก็ได้บอกเราที ยัยนี่น่ากลัวชะมัด"เอ่อ..ขอถามอะไรหน่อยสิ เธอทำได้ยังไง...จัดการพวกมันห้าตัวได้ง่ายๆแบบนี้""ม..ไม่รู้สิ ฉันก็ไม่รู้ตัวเหมือนกัน พอฉันเห็นนายตกอยู่ในอันตราย ร่างกายมันก็ขยับไปเอง"เบลยื่นมือเข้ามาหาเอ็ม เธอช่วยดึงให้เค้าลุกขึ้น"ฉ..ฉันตกใจหมดเลยนะ"เบลพูดออกมาพร้อมใบหน้าที่เต็มไปด้วยเลือด"ฉันต่างหากที่ตกใจ"เธอสยองกว่ามนุษย์สามหัวแล้วล่ะ"อ..อะไรนะ""เปล่าไม่มีอะไร"เอ็มเดินไปดูร่างของมนุษย์สามหัว ทั้งสามตัวเสียชีวิตแล้วแน่นอน ส่วนอีกสองตัวไม่น่ารอด เค้าก้มตัวลงไปดูผิวหนังของมัน"...น่าขยะแขยงชะมัด ตรงรอยเย็บพวกมันช้ำจนเป็นสีเขียวหมดแล้ว...อ่ะ นี่มัน ไม่ใช่ไหมเย็บแผลนี่ มันคือเส้นลวดไม่ใช่เหรอ"เอ็มมองไปที่ผ้าพันแผลตรงหน้าท้อง เค้าอยากรู้ว่าข้างในมีอะไรซ่อนอยู่ เลยพยายามเอื้อมมือไปจับ แต่ก็หยุดมือทันทีเพราะขยะแขยง เค้ารีบลุกขึ้นและหันมาหาเบล"พวกเรารีบไปกันเถอะ อยู่ที่นี่นานกว่านี้ไม่ดีแน่""อ..อื้อ"ชั้นที่ทั้งสองคนอยู่คือชั้น4 การจะออกจากอาคารเรียนได้ต้องลงบันไดอย่างเดียว พวกเค้าต้องเดินลงไปทีล่ะชั้น ผ่านชั้น3และ2จนไปถึงชั้นล่างสุด เอ็มที่เคยแอบดูชั้น3รู้ดีว่ามันเกิดอะไรขึ้นด้านล่าง ชั้น3น่าจะโดนหนักกว่าพวกเค้าซะอีก แต่ทั้งสองคนก็ถอยไม่ได้แล้ว เพราะเดินมาถึงบันไดทางลงชั้นต่อไป"นี่เบล ฉันไม่คิดเลยนะว่าเธอจะเก่งขนาดนี้ บอกตามตรงไม่พอใจเท่าไร""...""แต่ว่า...ขอบคุณนะ ถ้าไม่ได้เธอช่วยไว้ฉันคง""อื้อ"เบลตอบกลับมาพร้อมรอยยิ้ม ดีที่เธอเช็ดเลือดแล้ว ไม่งั้นได้สยองแน่นอน"เอ็ม""หือ"เบลส่งเสียงเรียกพร้อมถือค้อนอยู่ในมือ"ฉันจะปกป้องนายเอง""อะ...อื้อ"เป็นคำพูดที่หาได้ยากในชีวิตจริง แต่พอได้ยินแบบนี้ก็ไม่เลวเหมือนกันนะ"เบล เธอเป็นพระเอกหรือไง"และทั้งสองคนก็เดินลงไป
to be continued

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

พระเอก

นิยายแนะนำ

Bangkok Devil Remake ฝ่าวิกฤติปีศาจถล่มโลก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

พระเอก

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้