“ในตอนท้าย เ้าใช้ทักษะอันใดกันแน่?” ผู้าุโตระกูลเหยาถามด้วยท่าทางที่โกรธเกรี้ยวถ้าเฉินเซี่ยงไม่ได้ฝึกฝนทักษะศักดิ์สิทธิ์ ย่อมเป็ไปไม่ได้ที่เขาจะบรรลุความแข็งแกร่งระดับ6 ขอบเขตนักสู้
เฉินเซี่ยงไม่ได้กล่าวตอบ เขากำหมัดแน่นในเวลาต่อมา ทันใดนั้นศีรษะพยัคฆ์ทั้งสองศีรษะปรากฏขึ้นเหนือพวกเขาอีกครั้ง เฉินเซี่ยงเริ่มก้าวไปข้างหน้า...ทีละก้าว….ทีละก้าว เพียงพริบตาเดียวเงาภาพหมัดนับไม่ถ้วนของเฉินเซี่ยงกระหน่ำเข้าไปยังร่างกายของผู้าุโตระกูลเหยาราวกับพยัคฆ์ขย้ำเหยื่อหลังจากปล่อยหมัดแต่ละหมัดออกไปแล้ว สิ่งที่ตามมาคือการะเิที่รุนแรงไปทั่วทุกพื้นที่ส่งผลให้ให้พื้นดินเกิดการสั่นะเืหลังจากร่างของผู้าุโตระกูลเหยาถูกหมัดกระแทกเข้าร่วม 10 ครั้ง ปราณแท้จริงที่คุ้มกายเขาอยู่พลันแตกกระจายเขาทำได้เพียงใช้ร่างกายเพื่อต้านรับพายุหมัดของเฉินเซี่ยงเท่านั้น
หมัดของเฉินเซี่ยงไม่เพียงรุนแรงเท่านั้นแต่มันยังอำมหิตและโเี้ แต่ละหมัดที่กระแทกลงบนร่างของผู้าุโตระกูลเหยาล้วนทำให้ทุกคนขนลุกขนชันพวกเขาต่างคิดว่า..จะเกิดอะไรขึ้นถ้าคนที่รับหมัดคือพวกเขา!
ในเวลานั้นทุกคนที่อยู่ในพื้นที่ต่างพากันอ้าปากค้างเมื่อมองไปที่การจู่โจมที่บ้าคลั่งของเฉินเซี่ยง พวกเขาย่อมไม่เชื่อแน่นอนว่าเด็กหนุ่มอายุเพียง16 ปีจะสามารถทำให้ผู้าุโตระกูลเหยากลายเป็กระสอบทรายได้เช่นนี้ ถ้าพวกเขาไม่ได้เห็นด้วยตาของตัวเองความแข็งแกร่งระดับนี้ทำให้พวกหนาวเหน็บไปถึงกระดูก
“การประลองกับตระกูลเหยาเป็เื่ที่น่าอัปยศอดสูยิ่งนัก!ยินยอมพร้อมใจที่จะเดิมพันแต่กลับไม่ยอมรับเมื่อพ่ายแพ้ เอามันออกไป!!” เฉินเซี่ยงะโขึ้นขณะที่เขาส่งลูกเตะลอยไปยังร่างของผู้าุโตระกูลเหยาลูกเตะนั้นส่งร่างของผู้าุโตระกูลเหยาลอยไปตกใกล้ๆ กับผู้คุ้มกันของตระกูลเหยา ผู้าุโตระกูลเหยาในตอนนี้ได้หมดสติไปเนื่องจากได้รับาเ็อย่างรุนแรงกระดูกหลายท่อนเกิดการแตกหักจากหมัดพายุสังหารพยัคฆ์์ของเฉินเซี่ยง
ในเวลานี้ พวกเขาต่างสงสัยว่าสิ่งที่ปรากฏอยู่ตรงหน้านี้คือภาพลวงตาหรือไม่พวกเขาย่อมไม่เชื่อว่าเฉินเซี่ยงจะสามารถทำร้ายผู้าุโตระกูลเหยาได้! ตอนนี้พวกเขาเชื่อว่าเฉินเซี่ยงต้องฝึกทักษะการต่อสู้ที่แข็งแกร่งอย่างมาก มิเช่นนั้น คงเป็ไปไม่ได้ที่เขาจะบรรลุถึงความแข็งแกร่งระดับนี้
เหยาเทียนหัวและผู้าุโตระกูลเหยากลับขึ้นมาบนเวทีอีกครั้งด้วยขาของพวกเขาแต่ในตอนนี้พวกเขาพ่ายแพ้ไปแล้ว เื่ที่เกิดขึ้นในวันนี้ก็มีผู้คนมากมายเป็พยานแม้ว่าตระกูลเหยา้าจัดการกับตระกูลเฉิน แต่พวกเขาก็ไม่อาจเอ่ยคำใดได้ นั่นเป็เพราะตระกูลเหยาเป็ฝ่ายเริ่มลงมือก่อนซึ่งทำให้เกิดเื่ขึ้นในวันนี้
ในตอนดึก ทุกผู้คนที่ถูกเชิญมางานเลี้ยงในวันนี้ล้วนจากไปด้วยความตื่นเต้นพวกเขาต่างไม่ผิดหวังที่มาร่วมงานเลี้ยงฉลอง
แม้ว่าทุกๆ คนจะจากไปแล้ว แต่งานเลี้ยงยังคงดำเนินต่อไปที่เหลืออยู่นี้ เป็งานเลี้ยงที่ของตระกูลเฉินโดยเฉพาะ โต๊ะ..เก้าอี้..และอาหารต่างๆที่โดนทำลายจากการต่อสู้เมื่อครู่นี้ ถูกแทนที่ด้วยโต๊ะที่เต็มไปด้วยอาหารเลิศรสและสุราชั้นดีอีกครั้งตระกูลเฉินกำลังเฉลิมฉลองให้กับผู้นำตระกูลคนใหม่ และยังอวยพรวันเกิดให้กับบุคคลที่ทรงพลังคนใหม่...นั่นก็คือเฉินเซี่ยงสิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้ทำให้สถานะของตระกูลเฉินสูงส่งมากขึ้น
รุ่งเช้า...แสงอาทิตย์สาดส่องลงมายังพื้นที่ที่วุ่นวายในพื้นที่งานเมื่อคืนที่ผ่านมา สมาชิกตระกูลเฉินมากมายดื่มหนักจนสลบไสล แต่เฉินเทียนหู่และผู้าุโอีกหลายคนยังเต็มเปี่ยมไปด้วยพลังงานราวกับัหนุ่มและพยัคฆ์หนุ่มที่ดุร้ายหลังจากเื่เมื่อคืน พวกเขายังต้องอยู่เพื่อรักษาความปลอดภัย
เฉินเซี่ยงและเฉินเทียนหู่ส่งผู้นำตระกูลสาขาของตระกูลเฉินกลับไปยังที่ตั้งตระกูลของพวกเขาซึ่งนั่นทำให้พวกเขาโล่งใจ
“ท่านพ่อ มีตึกเม็ดยาิญญาิญญาในเมืองโวหูเท่านั้นที่ขายเม็ดยาล่าสุดที่เราไปซื้อเม็ดยาจากที่นั่น ราคาของพวกมันล้วนแพง นี่เป็ปัญหาของพวกเราอย่างมาก” เฉินเซี่ยงกล่าวด้วยรอยยิ้ม
เฉินเทียนหู่กุมขมับพร้อมกล่าว “ตอนนี้เ้ามีความคิดเห็นเช่นไร? เ้าทำให้ตระกูลเหยาเสียหน้าไปแล้วและเ้ายัง้าให้บิดาของเ้าตามล้างตาเช็ดให้เช่นนั้นรึ?”
เฉินเซี่ยงแลบลิ้นออกมาพลางกล่าว “มันไม่ใช่ปัญหาใหญ่เลยแม้แต่น้อย...จริงหรือไม่ท่านพ่อ?”
เฉินเทียนหู่ตอบอย่างเ็า “สบายใจได้แม้ว่าตระกูลเหยาจะเป็ตระกูลนักปรุงยาชั้นสูง พวกเราก็ไม่ได้ย่อมไม่หวาดกลัวต่อพวกเขา!แต่ปัญหาเื่เม็ดยาก็ยังยากที่แก้ไขอยู่”
ทันใดนั้นก็มีเสียงหนึ่งดังเข้ามา “จริงๆแล้วปัญหานี้ก็ไม่ยากที่จะแก้ไขไปซะทั้งหมด ภายใต้ดินแดนแห่งนี้...ไม่ได้มีเพียงตระกูลเหยาตระกูลเดียวที่ขายเม็ดยาแม้ว่าตึกเม็ดยาิญญาจะโดยตระกูลเหยา แล้วเมืองอื่นๆ หล่ะ?”
เสียงนั่นมาพร้อมกับกับเ้าแห้งตึกเม็ดยาิญญาชื่อของเขาเป็ที่รู้จักเพียงคนไม่กี่คน แม้แต่เฉินเทียนหู่เองก็ยังไม่ทราบ
“ท่านเ้าตึก ถึงแม้ข้าชนะเดิมพันกับตระกูลเหยา ท่านก็ยังคงเป็อิสระเพียงแต่ท่านไม่อาจกลับไปยังตึกเม็ดยาิญญาได้เช่นนั้นท่านสามารถไปที่ใดก็ได้ที่ท่าน้า” เฉินเซี่ยงกล่าว
เ้าแห่งตึกเม็ดยาิญญากล่าวตอบ “ไม่ต้องเรียกข้าความเ้าตึกชายชราผู้นี้เป็ที่รู้จักกันดีในนาม เฉินหลู่ซ่ง!”
ชื่อนี้สร้างความใให้แก่เฉินเซี่ยงและเฉินเทียนหู่นั่นเป็เพราะแซ่ของเขาคือเฉิน! ปู่ของ เฉินเซี่ยง ก็เรียกว่า เฉินหลู่หง เช่นกัน นั่นทำให้เฉินเทียนหู่ใเช่นเดียวกัน
“ฮ่าฮ่าฮ่า เ้ารู้หรือไม่ว่าทำไมปู่ของเ้าและข้าถึงเกลียดกันมากขนาดนี้?” เฉินหลู่ซ่งมองไปยังเฉินเซี่ยงพร้อมหัวเราะ“เพราะเขาเป็พี่ชายข้าและเหตุผลก็ง่ายๆคือข้าไม่สามารถเป็ผู้นำตระกูลได้ในตอนนั้น ฉะนั้นข้าก็เลยขัดแย้งกับเขา และข้าก็ออกจากตระกูลหลังจากข้าออกจากตระกูลข้าก็เริ่มเรียนรู้การปรุงยา และท้ายที่สุดข้าก็ได้จัดตั้งตึกเม็ดยาิญญาขึ้นข้าตั้งใจจะใช้มันเพื่อชดเชยให้กับปู่ของเ้า”
“ั้แ่ข้าออกจากตระกูล ข้าก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่ต้องกลับมาเว้นเสียแต่เ้า้าให้ชายชราผู้นี้กลับมา เช่นนั้นข้าจะช่วยเ้าแก้ปัญหาเื่เม็ดยา” เฉินหลู่ซ่งหันกลับไปมองประตูหลักของตระกูลเฉินภายในดวงตาของเขาพลันปรากฏร่องรอยความรู้สึก...ความทรงจำ...และความรักต่อบางสิ่งบางอย่าง
เฉินเซี่ยงกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ท่านปู่หากมีท่านคอยหนุนเื้ั นั่นย่อมเป็เื่ดีอย่างแน่นอน นอกจากนี้ปัญหาเื่เม็ดยาทั้งหมดที่กลายเป็ภาระบนบ่าล้วนถูกยกออกจากข้า”
เฉินเทียนหู่กล่าว “ท่านลุงยินดีต้อนรับกลับสู่ตระกูลเฉิน!”
เฉินหลู่ซ่งเพียงยิ้มบาง เขามองด้วยสายตาซาบซึ้งไปยังเฉินเทียนหู่“เมื่อตอนที่ข้าไปจากตระกูลเฉินในตอนนั้นเ้าสมควรเป็เด็กตัวน้อย และข้าเองก็ยังเป็หนุ่มเช่นกัน แต่ดูตอนนี้สิ...ข้ากลายเป็ชายชราส่วนเ้ากลายเป็ผู้เยาว์ที่ดูแลตระกูลเฉินนี้”
หลังจากค่ำคืนแห่งการเฉลิมฉลอง นามของเฉินเซี่ยงกระจายไปสู่ขุมกำลังต่างๆสถานะของตระกูลเฉินเองก็ถูกประเมินใหม่
ตระกูลเฉินในตอนนี้มีนักปรุงยา 2 คนแล้วพวกเขาไม่จำเป็ต้องกังวลเื่เม็ดยาอีก เช่นนั้นปัญหาหลักในตอนนี้คือสมุนไพริญญาสำหรับสมุนไพริญญาระดับต่ำไม่นับเป็ปัญหา แต่กับสมุนไพริญญาระดับสูง...มันมีราคาแพงและยังหายากอีกทั้งตระกูลเหยายังเป็ผู้สมุนไพริญญาระดับสูงไว้จำนวนมาก
ภายในห้องส่วนตัว เฉินเซี่ยง เป่ยยู่ยู่และซูเหม่ยเหยากำลังพูดคุยเกี่ยวกับสถานการณ์ของตระกูลเฉินในตอนนี้ เขาปรารถนาจะทำให้ตระกูลเฉินทรงอำนาจมากขึ้นก่อนที่จะเข้าร่วมนิกายผู้ฝึกตน
“นี่ย่อมไม่ใช่ปัญหา ตระกูลเฉินของเ้าเพียงแค่ขาดสมุนไพรเท่านั้น!เ้าสามารถไปที่เมืองใกล้เคียงเพื่อซื้อหาสมุนไพรและกลับมา และเ้าควรขายหญ้าิญญาโลหิตก่อนเป็อันดับแรก” ซูเหม่ยเหยากล่าวขณะที่กำลังนั่งเล่นเม็ดยาสัตว์พันปี
เฉินเซี่ยงกล่าวด้วยความโศกเศร้า “แต่ว่า...หญ้าิญญาโลหิตมันหายากเลยนะ”
ซูเหม่ยเหยาวางเม็ดยาสัตว์พันปีกลับลงไปในมือของเฉินเซี่ยงพลางหัวเราะ“ไม่ใช่ว่าเ้ามีทักษะน้ำลายัหรอกหรือ? ตราบที่เ้ามีเวลาแม้แต่ 10 หญ้าิญญาโลหิตก็ไม่ใช่ปัญหา แต่หญ้าิญญาโลหิตเป็เพียงสมุนไพรทั่วๆ ไปไม่ว่ามันจะเติบโตขนาดไหน ประสิทธิภาพของมันยังคงห่างไกลกับคำว่าไร้ขีดจำกัด นอกจากนี้หญ้าิญญานรกก็ดีกว่าอย่างมาก!”
น้ำลายัสามารถเร่งการเจริญเติบโตของสมุนไพริญญาได้ถ้าสมุนไพริญญาได้รับการดูแลอย่างต่อเนื่อง เช่นนั้นย่อมสามารถทำให้สมุนไพริญญาเจริญเติบโตได้เป็อย่างมากเฉินเซี่ยงเองก็้าเห็นว่าจะเป็เช่นไรถ้าเขาสามารถปลูกหญ้าิญญาโลหิตได้ 10 ต้น
ราวกับว่าซูเหม่ยเหยาเข้าใจความคิดของเฉินเซี่ยงนางจึงกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “ไม่ต้องพยายามปลูกหญ้าิญญาโลหิตถึง10 ต้น...นั่นมันไร้ประโยชน์ เมื่อเ้าใช้น้ำลายัหล่อเลี้ยงสมุนไพริญญาระดับสูงอื่นๆมันย่อมมีประสิทธิภาพสูง! เ้าสมควรรู้ว่าทักษะน้ำลายัจะควบแน่นแก่นของดวงหยินและหยางดังนั้นน้ำลายัที่ควบแน่นออกมาจากปากของเ้านั้น ฉะนั้นมันจึงมีพลังที่แท้จริงแห่งัครามเ้าจะไม่เสียประโยชน์อย่างแน่นอน”
.................................