ตอนที่ 26
พิษหนอนพันปี
“ นี่มันพิษหนอนพันปี ” หลิงเฉินกล่าวออกมาหลังจากเห็นว่าภายในร่างกายของสตรีนางนี้มีพิษหนอนพันปีหลั่งไหลอยู่ภายในร่างกาย
หวังเซียนที่กำลังมองมารดาด้วยความเป็กังวลอยู่นั้นหันมองเด็กหนุ่มที่ยืนอยู่ด้านหลังทันที เมื่อครู่เขาได้ยินนายน้อยหลิงเฉินผู้นี้พูดว่าพิษอันใดสักอย่าง
ก่อนหน้านี้มารดาของหวังเซียนนั้นล้มป่วยอย่างเป็ปริศนา เขาเรียกหมอที่ดีที่สุดภายในเมืองชิงลู่แห่งนี้มาดูอาการแต่ท่านผู้นั้นก็ไม่สามารถรู้ได้ว่ามารดาของเขาป่วยเป็อันใด จะให้พามารดาของเขาไปรักษาที่เมืองหลวงร่างกายของมารดาก็อ่อนแอเกินไปจะให้เดินทาง
บัดนี้หวังเซียนแทบจะหมดหวังแล้วเขาได้แต่เพียงรอความเมตตาจาก์เท่านั้น เมื่อครู่เขาได้ยินนายน้อยหลิงเฉินผู้นี้กล่าวถึงพิษอันใดสักอย่าง
“ นายน้อยหลิงเมื่อครู่ท่านกล่าวว่าเช่นไรหรือขอรับ ” หวังเซียนร้องถามพลางกับพากายเข้ามาประชิดร่างของหลิงเฉินด้วยความอยากรู้ บางทีนี่อาจจะเป็ความหวังเดียวที่เขาเหลืออยู่ก็ได้
เมื่อหวังเซียนผู้นี้เข้ามาประชิดร่างของเขาอย่างกะทันหันเช่นนี้ทำให้เด็กหนุ่มถึงกับใผงะถอยหลังไปสองก้าว
“ พิษหนอนพันปีน่ะขอรับ ท่านแม่ของท่านกำลังโดนพิษหนอนพันปีอยู่มิใช่หรือขอรับ ”
หลิงเฉินรู้จักพิษชนิดนี้เพียงแค่เห็นร่างของสตรีนางนี้ครั้งแรกเขาก็รู้แล้วว่านางกำลังโดนพิษหนอนพันปีอยู่ แต่ที่เขากำลังสงสัยก็คือเหตุใดท่านหวังเซียนถึงไม่พามารดาของตนเองไปรักษา พิษหนอนพันปีก็มิใช่พิษที่รักษายากอันใดแล้วเมื่ออยู่ที่เมืองชิงลู่แห่งนี้ยิ่งง่ายเข้าไปใหญ่
หนอนพันปีเป็สัตว์ิญญาชนิดหนึ่งที่มีขนาดเล็ก เป็สัตว์ิญญาระดับสีขาว มันเป็สัตว์ิญญาที่มีขนาดเล็กและไม่ได้ร้ายกาจอันใดแต่เมื่อไปัักับลำตัวของมันผู้ที่ััได้โดยพิษแทรกเข้าสู่ร่างกายทันที
ถ้าเป็ผู้ฝึกตนเมื่อััเข้าตัวของหนอนพันปีพิษของมันก็แทบจะทำอันใดมิได้เลย แต่ถ้าเป็คนธรรมดาก็จะเกิดพิษทำร้ายร่างกาย
การแก้พิษของหนอนพันปีนั้นต้องใช้ชิ้นส่วน นั้นคือสมุนไพรงูสามหางที่เป็พืชิญญาระดับสีขาว
ถ้าหลิงเฉินคิดเอาไว้ไม่ผิดมารดาของท่านหวังเซียนคงจะพลาดไปโดนหนอนพันปีอย่างไม่ได้ตั้งใจจึงโดนพิษ
“ นายน้อยหลิงท่านรู้เกี่ยวกับอาการของมารดาของข้าด้วยหรือขอรับ ” หวังเซียนร้องถามด้วยความหวังที่จะช่วยมารดาของตนเอง
“ เหตุใดท่านไม่พาท่านป้าไปหาหมอละขอรับ ” หลิงเฉินถามด้วยความสงสัย
“ ข้าพาไปแล้วแต่ว่าท่านหมอที่เก่งที่สุดภายในเมืองก็ไม่สามารถบอกอาการของท่านแม่ได้ ” หวังเซียนแสดงใบหน้าที่จำใจ
เมื่อหลิงเฉินลองคิดดูแล้วท่านหมอของเมืองชิงลู่แห่งนี้คงจะไม่มีท่านหมอที่เป็ผู้ฝึกตนสายวิชาแพทย์เป็แน่ เพราะว่าพิษของหนอนพันปีมันมีแต่ผู้ฝึกตนเท่านั้นที่จะมองเห็น
หวังเซียนที่เริ่มเห็นประกายความหวังของเขาอยู่ในตัวของนายน้อยหลิงผู้นี้เขาก็ทิ้งเข่าทั้งสองข้างของตนเองลงไปที่พื้นทันทีพร้อมกล่าวอย่างหนักแน่น “ นายน้อยหลิงขอรับได้โปรดช่วยมารดาของข้าด้วยเถอะขอรับ!!! ” เมื่อกล่าวจบเขาได้นำศีรษะของตนเองก้มลงไปัักับพื้น
ในขณะนี้ไม่มีเกี่ยวแล้วว่านายน้อยหลิงผู้นี้จะเป็ผู้ใดหรืออายุมากน้อยขอเพียงแค่เขาสามารถช่วยมารดาได้ก็พอ
หลิงเฉินที่เห็นบุรุษผู้นี้คุกเข่าพร้อมทั้งก้มศีรษะให้กับเขาประหลาดใจเล็กน้อยก่อนจะคิดว่าหวังเซียนผู้นี้น่าจะเป็คนที่กว้างขวางภายในเมืองชิงลู่พอสมควรน่าจะเป็ประโยชน์กับเขาได้ในอนาคต
เอาเถอะ!!! ครั้งนี้เขาจะยอมช่วยก็ได้ถึงอย่างไรเสียมันก็ไม่ได้เหนือบ่ากว่าแรงของเขาสักเท่าไหร่ อีกทั้งยังได้บุญคุณจากหวังเซียนผู้นี้อีก
“ ลุกขึ้นเถอะขอรับท่านหวังเซียน ” หลิงเฉินกล่าวออกมาหลังจากตรองดูอยู่สักพัก
เด็กหนุ่มที่สวมใส่อาภรณ์สีดำทมิฬได้ก้าวเท้าเข้าไปหาร่างของสตรีที่กำลังนอนแสดงใบหน้าเ็ปอยู่บนเตียง หวังเซียนก็ลุกขึ้นมาดูอาการมารดาอย่างใกล้ชิด
“ เป็อย่างไรบ้างขอรับนายน้อยหลิง ”
“ ไม่เป็อันใดมากหรอกขอรับ ” หลิงเฉินกล่าวเขาไม่รีรอที่จะยกนิ้วชี้ของตนเองขึ้นมาวาดอักขระระดับสีเขียว การวาดอักขระครั้งนี้มิใช่จะวาดเสร็จได้โดยใช้เวลาเพียงพริบตา แต่ว่าหลิงเฉินใช้เวลาวาดมันอยู่หลายลมหายใจ
“ ผู้ฝึกตน!!! ” หวังเซียนอุทานขึ้นอย่างตื่นตระหนก
อักขระสีเขียวที่หลิงเฉินวาดขึ้นมานั้นเป็อักขระสายการแพทย์ โดยปกติแล้วอักขระและทักษะจะถูกแบ่งออกเป็หลากหลายประเภท การโจมตี การป้องกัน การสนับสนุน การแพทย์และอื่นๆ แต่ในบรรดาอักขระทั้งหมดอักขระสายการแพทย์ละเอียดอ่อนและยุ่งยากมากที่สุด
แม้ว่าหลิงเฉินจะรู้เกี่ยวกับอักขระการแพทย์อยู่บ้างแต่ก็ไม่เชี่ยวชาญ อักขระสีเขียวเป็ประกายตรงเข้าไปประทับบนร่างของสตรีที่กำลังนอนทรมานอยู่บนเตียง
เมื่ออักขระสีเขียวประทับลงล่างใบหน้าของท่านป้าหวังก็หายทรมานทันที หวังเซียนก็ให้ในักเมื่อเห็นใบหน้าของมารดาหายทุกทรมานเช่นนั้น เขารีบหันไปกล่าวขอบคุณนายน้อยหลิงทันที “ ขอบคุณนายน้อยหลิงขอรับ!!!! ”
หลิงเฉินส่ายหน้าไปมา “ ท่านยังมิต้องขอบคุณข้าหรอกตอนนี้ข้าทำเพียงแค่หยุดพิษหนอนพันปีเอาไว้เพียงเท่านั้นจำเป็ต้องหายาถอนพิษมาก่อนท่านป้าถึงจะหายดี ”
“ ยาอันใดหรือขอรับ ข้าจะไปหามาให้เอง!!! ”
“ ต้นหญ้างูสามหาง!!! ”
เมื่อได้ยินเช่นนั้นหวังเซียนก็ยิ่งใ ต้นหญ้างูสามหางเขารู้จักแต่มันเป็สมุนไพริญญาที่จะเติบโตอยู่ใกล้ๆกับที่อยู่ของอสรพิษสามหางที่เป็สัตว์อสูริญญาระดับสีฟ้ามิใช่หรือผู้ใดจะไปเอามาได้ ความหวังเดียวของเขาต้องตกลงสู่ก้นเหวลึกเมื่อรู้ชื่อของสมุนไพร
“ ท่านไม่ต้องกังวลหรอกท่านหวังเซียนข้าขอเวลา 7 วันข้าจะนำสมุนไพรนั้นมาให้ได้ ” หลิงเฉินเอ่ยออกมาอย่างมั่นอกมั่นใจ
หวังเซียนที่กำลังหมดหวังเมื่อได้ยินเช่นนั้นก็ให้ดีใจนักจนเขากล่าวออกมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า “ ขอบคุณนายน้อยหลิง!!! ขอบคุณนายน้อยหลิง!!! ขอบคุณนายน้อยหลิง!!! ”
จบตอน
2K
