21.00 น.
วันนี้เป็วันสอบวันสุดท้ายของฉันแต่แดนสอบเสร็จก่อนฉันั้แ่สองวันที่แล้ว เพื่อนๆนัดกันว่าจะเลี้ยงหลังสอบเสร็จที่วีคลับเวลาสามทุ่มตอนนี้ก็สามทุ่มแล้วแต่เขาก็ยังไม่มารับฉันสักที ตอนแรกพวกเราสาวๆ ก็ว่าจะไปพร้อมกันแต่พวกหนุ่มๆบอกว่าจะมารับ พวกเราก็เลยว่ากันตามนั้น ฉันกดส่งข้อความในไลน์กลุ่มของพวกเราสี่คนทุกคนก็บอกว่าออกไปกันแล้ว ตอนนี้เลยกลายเป็ว่าเหลือฉันแค่คนเดียว
“แดน อยู่ไหนแล้ว”ฉันกดโทรออกหาเขาเมื่อเห็นว่าเลยเวลามาสิบห้านาทีแล้ว เขาไม่เคยผิดนัดฉันเลยสักครั้งถ้าเขาติดธุระหรือมาไม่ได้เขาจะโทรบอกฉันล่วงหน้าเสมอ แต่วันนี้เขากลับเงียบไป
(ขอโทษทีน้อง เพิ่งกลับจากบริษัทน่ะลงมารอข้างล่างเลยใกล้จะถึงแล้ว)
“ตอนนี้ก็รออยู่ข้างล่าง เพื่อนๆ ไปกันหมดแล้ว”ฉันเดินออกมารอที่หน้าคอนโดจังหวะเดียวกับที่รถของเขากำลังเลี้ยวเข้ามา
(ถึงแล้วๆ ออกมาเลย)
“แล้วก็ไม่บอกว่าเข้าบริษัท น้องจะได้ไปกับคนอื่น”ฉันบ่นเขาทันทีที่เข้ามานั่งภายในรถถ้าเขาบอกฉันว่าวันนี้เขาเข้าบริษัทฉันจะได้ไปพร้อมกับเพื่อนๆเขาจะได้ไม่ต้องรีบทำงานเพื่อมารับฉันยังไงล่ะ
“ก็บอกแล้วว่าจะมารับ แล้วนี่ใส่อะไรมาป๊าเห็นได้โดนฟาด” เขาเอ็ดที่ฉันแต่งตัวแบบนี้อย่างนั้นหรอชุดนี้ก็ปกติดีนะไปเที่ยวคลับยามค่ำคืนคนส่วนใหญ่ก็แต่งแบบนี้ทั้งนั้น
“เสื้อยีนแขนกุดกับกระโปรงยีนทรงเอเข้าชุดกันสุดๆมันมีปัญหายังไง คนไปเที่ยวเค้าก็แต่งแบบนี้ทั้งนั้น” ก่อนหน้านี้ฉันเลือกเสื้อผ้าอยู่นานและลังเลระหว่างเดรสกำมะหยี่สายสปาเกตตีสีส้มอ่อนกับชุดกระโปรงยีนสีฟ้าอ่อนตัวนี้ลองใส่ๆ ถอดๆ อยู่นานก็ตัดสินใจได้ นี่เขายังจะมาไม่พอใจอะไรชุดของฉัน
“เสื้อยีนไม่มีปัญหา แต่ปัญหามันอยู่ที่เสื้อตัวในซักบ่อยหรอ ทำไมมันถึงหดเหลือแค่นั้น ปิดนมได้นิดหน่อยเองมั้งนั่นน่ะ”เขาเหล่มองฉันนิดหน่อยก่อนจะเร่งความเร็วของรถให้มากขึ้น
“ปากคอเราะร้าย ชุดนี้น้องมั่นใจมากนะแดนออกจะสวยเข้ากับสถานที่”
“ถ้าร้อนก็อย่าถอดเสื้อแล้วกันแล้วกระโปรงไม่มีที่ยาวกว่านี้แล้วหรือยังไง สั้นจนแทบจะนั่งไม่ได้แล้วมั้ง”เขายังคงไม่เลิกต่อว่าฉัน นี่เขาเป็เพื่อนหรือพ่อของฉันกันแน่บ่นได้บ่นดีบ่นไม่หยุด
“นั่นปากหรอที่พูดน่ะน้องเลือกชุดอยู่ชั่วโมงกว่าเลยนะแดนกว่าจะจับให้แมตช์กันได้ แล้วตัวเองล่ะใส่แต่สีดำ เสื้อก็ดำ กางเกงก็ดำ แจ็คเก็ตยังใส่สีดำอีกจะชอบอะไรนักหนาที่บ้านไม่มีสีอื่นหรือไง” ฉันบ่นอุบอิบอยู่คนเดียวไม่พอใจที่เขาบอกว่าชุดที่ฉันเลือกใส่วันนี้มีปัญหา ฉันคิดว่าชุดไม่มีปัญหาแต่ปัญหามันอยู่ที่เขาต่างหากที่ตาไม่ถึงหลังจากวันนั้นที่เราตกลงพูดคุยกันว่าจะไม่พูดถึงเื่ที่ฉันเมาแล้วนอนค้างที่คอนโดของเขาอีกเราสองคนก็สนิทกันมากขึ้น ฉันอนุญาตให้เขามาหาฉันที่คอนโดได้เพราะเขาไปรับส่งฉันกลับบ้านที่ระยองหลายครั้งแล้วเขาทำหลายอย่างให้ฉันรู้สึกปลอดภัยและสบายที่ต้องอยู่ด้วยกันสองคนบางวันฉันก็ไปอ่านหนังสือทบทวนบทเรียนที่คอนโดของเขา และหลายๆครั้งพวกเราก็รวมตัวกินข้าวด้วยกันทั้งกลุ่มที่ห้องของเพื่อนๆ ตามโอกาสดังนั้นพวกเราจึงสนิทกันมากกว่าแต่ก่อน และฉันเองก็มีความสุขมากที่เราคบกันแบบนี้ฉันจึงให้นิยามความสัมพันธ์ของเราโดยยกให้เขาเป็ผู้ชายที่ฉันสนิทมากที่สุดแต่ไม่ใช่แฟนยังไงล่ะ
“แล้วมีไหมล่ะสีอื่นน่ะ”นี่เขาจะรื้อฟื้นเื่คืนนั้นหรอ เขาก็รู้ว่าฉันรู้ว่าเขามีเสื้อผ้าสีอะไรบ้างนี่เขากำลังพูดหาเื่อยู่ใช่ไหม
“นี่”
“โอเคครับ สวยแล้วครับ ดีแล้ว ถูกต้องแล้วครับ”ฉันไม่ทันได้พูดอะไรต่อ เขาก็ตัดบทด้วยการชมฉันชุดใหญ่ ไม่ให้ฉันพูดอะไรอีกนั่นเอง
เรามาถึงวีคลับเกือบจะสามทุ่มครึ่งแล้ว วันนี้ไม่ได้มีแค่พวกเราที่มาเลี้ยงฉลองปิดเทอมยังมีทั้งรุ่นพี่และรุ่นน้องสาขาอื่นๆ มากันเยอะจนแทบจะไม่มีที่นั่งโชคดีที่เราจองที่ไว้ก่อนเลยไม่ต้องหาโต๊ะให้วุ่นวายเขาจับมือฉันให้เดินตามเขาเข้ามาเพราะไม่อยากให้ฉันเดินชนกับคนอื่นๆ ระหว่างทาง
“เอานี่ไป วันนี้ขับรถขากลับด้วยนะ”เขาเอากุญแจรถยัดใส่มือฉันทันทีที่เรามาถึงโต๊ะที่เพื่อนๆ นั่งดื่มอยู่ก่อนแล้วมอบหน้าที่คนขับรถให้โดยที่ฉันไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ
“........” ฉันยกกำปั้นขึ้นทำท่าจะทุบเขาเขากลับส่งยิ้มมุมปากสุดกวนแล้วยักคิ้วข้างหนึ่งให้ฉันเขาทำแบบนี้ตลอดเวลาที่ฉันไม่มีทางสู้
“กว่าจะมาได้นะมึง” เดียวส่งแก้วเหล้าให้แดนฉันมองหาเพื่อนของฉันยังไม่ยอมไปนั่งรวมกับพวกเขา ไหนว่ามากันแล้วทำไมฉันไม่เห็นนะ
“คนอื่นไปไหนกันหรอ”ฉันถามพวกผู้ชายที่เริ่มดื่มฉลองเมื่อครบองค์สี่
“ไปเข้าห้องน้ำ อีกเดี๋ยวคงมา”ดิฟชี้บอกฉันว่าทุกคนไปทางไหน
“อื้ม” ฉันพยักหน้ารับแล้วมองดูบรรยากาศของวีคลับที่เนืองแน่นไปด้วยเหล่านักเที่ยว
“มานั่งนี่”แดนกวักมือเรียกให้ฉันไปหาเขาและขยับให้ฉันนั่งลงข้างๆ เขาบนเก้าอี้ตัวเดียวกัน
“ทำไมต้องนั่งเบียดกันด้วยเนี่ย ที่นั่งออกกว้าง”ฉันขยับออกห่างเมื่อเขานั่งเบียดฉันมากเกินไป
“นั่งตรงนี้แหละเวลาร้อนแล้วถอดเสื้อคนอื่นจะได้มองไม่เห็น” เหตุผลบ้าบออะไร ฉันไม่ได้ร้อนซะหน่อยอุณหภูมิวันนี้กำลังดีด้วยซ้ำไป นี่เขาจะไม่หยุดบ่นเื่ชุดของฉันใช่ไหม
“น้องมาแล้วหรอ” น้ำเดินเข้ามาหาฉันแล้วหนึ่งกับนุ่มนิ่มก็ตามมาวันนี้เพื่อนๆ ของฉันแต่งตัวสวยกันทุกคนน้ำใส่เดรสเกาะอกสั้นสีชมพูอ่อนแบบที่เธอชอบหนึ่งใส่เดรสสายเดี่ยวสีแดงเบอกันดีที่เราเพิ่งไปช้อปปิ้งด้วยกันมาส่วนนุ่มนิ่มใส่เดรสสั้นแขนตุ๊กตาเปิดไหล่สีฟ้าอ่อน แล้วจะให้ฉันสวมชุดแบบไหนมาเที่ยวกันที่จะเข้ากับเพื่อนๆนอกจากชุดนี้ คิดแล้วได้แต่เคืองแดนที่บอกว่าชุดฉันโป๊ชุดฉันนี่ดูเรียบร้อยที่สุดในวีคลับแล้วนะ มองดูสาวๆคนอื่นที่มาเที่ยวก็ใส่แนวเดียวกับพวกเราทั้งนั้นพวกผู้หญิงที่ส่งสายตาให้พวกเขายังแต่งคล้ายๆ พวกเราและออกจะเปิดเผยมากกว่าด้วยซ้ำเขาเองก็ยังชอบเลย แล้วทำไมฉันจะใส่แบบที่เขาชอบบ้างไม่ได้
“จ้า มาถึงนานหรือยัง” ฉันคุยกับเพื่อนพอจะเข้าใจแล้วว่าทำไมเขาถึงให้ฉันนั่งตรงนี้ เพราะเพื่อนๆเขาล็อกตัวเพื่อนฉันไว้หมดแล้ว สุดท้ายฉันเลยต้องนั่งข้างๆ แดนแบบนี้
“สักพักแล้ว เมื่อกี้เราเจอพี่ลิลลี่ด้วยนะมากับแก๊งเพื่อนสาว” นุ่มนิ่มพูดถึงพี่สาขาอย่างตื่นเต้น
“บอกให้พวกเราแวะไปทักทายด้วยวันนี้พี่ๆเค้ามาเลี้ยงจบน่ะ” หนึ่งพูดเสริมขึ้นด้วยดวงตาเป็ประกายดูกระตือรือร้นอยากจะไปพบกลุ่มรุ่นพี่เอามากๆ
“งั้นไปกัน ไปทักทายพี่ๆ เค้าหน่อยไม่รู้จะได้เจอกันอีกไหม” ฉันชวนเพื่อนๆทันทีที่รู้ว่าพวกพี่สาขาฉันมาเลี้ยงจบการศึกษากันที่นี่
“เดี๋ยวก่อน”แดนดึงแขนฉันเอาไว้ก่อนจะยื่นมือมาติดกระดุมเสื้อยีนของฉันพอติดกระดุมเสร็จมันก็ดูเท่อยู่หรอก แต่มันจะร้อนเอาน่ะสิ
“วุ่นวาย” ฉันเอ็ดเขาเสียงเขียว เขาทำเป็ไม่สะทกสะท้านกับคำพูดฉันแถมยังชงเหล้าที่อ่อนมากๆ มาให้ฉันอีกหนึ่งแก้ว แต่คงไม่ใช่แค่ฉันคนเดียวพวกเราสี่คนก็ได้แก้วเหล้าสีจางคนละหนึ่งแก้วอย่างเท่าเทียมกันพวกเราได้แต่มองหน้ากันแล้วกลอกลูกตามองบนกับสิ่งที่ได้รับแล้วรีบเดินออกมา
“สวัสดีค่ะพี่ๆ ยินดีด้วยนะคะ เรียนจบกันแล้ว”พวกเราเข้ามาทักทายกับแก๊งพี่สาขา
“ตายแล้วสาวๆ พวกหนูก็มาหรอ สอบเสร็จกันแล้วใช่ไหม”พี่ลิลลี่เข้ามาสวมกอดพวกเราทีละคน เธอแสดงออกได้โอเวอร์เสมอแต่ก็คือการแสดงความจริงใจในแบบของเธอ
“เพิ่งเสร็จวันนี้เลยค่ะ” หนึ่งตอบกลับพี่สาขาอย่างร่าเริง
“แล้วนี่มากันกี่คน นั่งโต๊ะไหน เดี๋ยวพี่ไปแจม”พี่ลิลลี่ยังคงครองบทสนทนาเพียงคนเดียว
“อยู่โซนวีไอพีทางโน้นค่ะ มากับเพื่อนอีกสี่คนค่ะ”น้ำชี้ชวนบอกรุ่นพี่ว่าพวกเราอยู่อีกฝั่งของร้าน
“ตายจริง นี่จองกันมาล่วงหน้าแล้วใช่หรือเปล่า”พี่ลิลลี่ยังคงยิ้มแย้มแล้วหรี่ตามองพวกเราอย่างจับผิดเพราะโซนวีไอพี่ใกล้ปิดภาคเรียนแบบนี้จะต้องจองล่วงหน้าหลายวันเลยทีเดียวเพราะโต๊ะเต็มไวมาก
“เพื่อนจองไว้น่ะค่ะ พวกเราแค่อาศัยเค้ามาไม่รู้ว่าจองกันตอนไหนเหมือนกันค่ะ” ฉันตอบความจริงกับพี่ลิลลี่ก็พวกเราไม่ได้เป็คนจองจริงๆ นี่นา
“เอาเถอะๆ มาถ่ายรูปด้วยกันดีกว่าวันนี้ได้เจอกันนับว่าโชคดี วันหน้าเจอพี่ๆ ที่ไหนก็อย่าลืมทักทายกันนะ”พี่ลิลลี่กอดฉันไว้ รุ่นพี่คนอื่นๆ ต่างก็เข้ามากอดพวกเราเราเลยขอให้คนแถวนั้นช่วยถ่ายรูปหมู่ให้แล้วก็สลับกันถ่ายภาพคู่กับพวกรุ่นพี่อีกเล็กน้อย จากนั้นพวกเราก็นั่งดื่มนั่งคุยกับรุ่นพี่ให้หายคิดถึงแล้วขอตัวกลับที่โต๊ะของเรา
“อ้าว! พวกนายก็มาด้วยหรอ” ฉันทักทาย ตาม ทิว และแนนเพื่อนสาขาของเราเมื่อเห็นว่าเขานั่งอยู่กับกลุ่มของแดนพวกเขาก็ยกมือทักพวกเรากลับ
“ไม่ทักเราบ้างหรอคนสวย” นนท์ที่กำลังชงเหล้าอยู่ทักขึ้นเมื่อพวกเราไม่ได้ทักทายเขา
“ขอโทษทีมองไม่เห็นน่ะ” ฉันเดินมานั่งข้างแดนอีกครั้งเพื่อนๆฉันเลยลุกให้น้ำ หนึ่ง และนุ่มนิ่มนั่ง
“พวกเราขอมาแจมด้วยคนนะ ไม่ว่ากันนะสาวๆ”ทิวยกแก้วในมือขึ้นชนกลางอากาศกับพวกฉัน
“ไม่มีปัญหา เพื่อนๆ กันทั้งนั้น” หนึ่งพูดพร้อมกับยืนขึ้นชนแก้วกันกลายเป็ว่าตอนนี้พวกเราสาขาบริหารชนแก้วกันเองอยู่
“พวกนายก็มาชนด้วยกันสิ” นุ่มนิ่มชวนหนุ่มๆวิศวะให้มาชนแก้วกับพวกเรา พวกเขาก็เข้ามาร่วมวงยกแก้วขึ้นชนกับพวกเราด้วย
1K
