ชีวิตของกงเฟิงั้แ่ เด็กจนถึงตอนนี้
อายุ15 ปี เขาก็ยังถูกผู้อื่น ปฏิบัติอยู่เช่นเดิม
บางก็มารังแก่ บางก็มากลั่นแกล้ง สารพัด
ไม่มีอะไรเปลียนแปลงไปเลย ั้แ่เด็กจนโต
ในวันหนึ่ง กงเฟิงได้ออกจากบ้านไปที่ตลาดเพื่อซื้อสิ่งของ แต่โชคชะตาก็มักจะกลั่นแกล้งเขาเสมอ เหมือนกับว่า การที่เขาเกิดมาก็เพื่อ
ให้ต้องพบความทุกข์ทรมาน อยู่ตลอดเวลา
ครั้งนี้ก็เช่นกัน การที่เขาจะออกตลาด
เพื่อซื้อของ แต่กลับเจอ เด็กรุ่นเดียวกัน
ในระหว่างทาง ถือเป็โชคร้าย
ของกงเฟิง อีกครั้งที่ต้องมาเจอกับพวกนี้
เพราะทุกครั้งที่เจอกัน กงเฟิง จะต้องาเ็ทุกครั้ง
ครั้งนี้ก็เช่นกัน ก็ได้ทำร้ายอย่างเช่นเคย
ในครั้งได้าเ็ ทั้งตัว
กงเฟิงได้ถามไปด้วยความโกรธ
""ทำข้าทำไม! ข้าไปทำอะไรให้เ้าเจ็บนัก!!
ถึงได้ทำกับข้าแบบนี้""
แต่เด็กพวกนั้นก็ไม่สนใจแล้วก็ได้พูดว่า
""เ้าเป็คนอ่อนแอ สมควรโดน ฮ่าๆๆ
พวกข้าแค่ อยากทำร้ายเ้าแก้เบื่อ เท่านั้น""
เมื่อได้ยินแบบนั้น ทำให้กงเฟิง
จ้องด้วยความโกรธสุดขีด และพูดว่า
""คอยดู สักวันหนึ่ง ข้าจะกลับมา
ตอบแทนพวกเ้าทุกคน!!""
เด็กพวกนั้นไม่สนใจแล้วพูดว่า
""ถ้ามีปัญญาก็ทำได้เลยซิ!!ไอ้คนไร้ประโยชน์
เป็ตัวน่ารังเกียจ ทำให้ตระกูล
ต้องอับอายเด็กเวร ""
หลังจากนั้นเด็กพวกนั้นก็จากไป
เหลือเพียง กงเฟิงได้แต่ร้องไห้อยู่กับพื้น
จากอาการาเ็
ในตอนนี้ความอดทนของกงเฟิง
ก็ได้มาถึงขีดสุด!!
กงเฟิงเริ่มคิดในใจ
""หาก ข้ายังอยู่แบบนี้ต่อไป สักวันหนึ่ง
ข้าอาจจะถูกรังแก่ จนตายก็ได้
ข้าจำเป็ต้องหนี ออกจากตระกูล!!"
หลังจากที่กงเฟิงตัดสินใจ ว่าต้องหนี
เขาก็ได้วิ่งเข้าไปในป่าลึก พร้อมกับอาการาเ็ ในตอนนี้ร่างกายของกงเฟิงก็เริ่มเหนื่อยล้า
จากอาการาเ็ มาก
ในตอนนี้ กงเฟิง ไม่มีแม้แต่เรียวแรง
ที่จะเดินต่อไปอีกแล้ว และได้สลบไป
ภายในตระกูลกงจากการหายตัวไป
ของกงเฟิงทำให้ กงปิงและกงเจิง
เป็ห่วงเป็อย่างมาก ได้ตามหาทั่วพื้นที่แต่ก็ไม่เจอ
หลังจากผ่านไปหนึ่งวัน เต็มๆ
กงเฟิง ก็เริ่มรู้สึกตัว ฟื้นตัวขึ้น โดยพบว่า
อาการาเ็ของเขา เริ่มค่อยๆหายแล้ว
กงเฟิงก็เดินต่อ เข้าไปในป่าลึกเข้าไปอีก
และก็ได้เจอถ่ำหนึ่งที่อยู่ในป่าลึกในตอนนี้
ฟ้าก็เริ่มมืดแล้ว
กงเฟิงจึงตัดสินใจ เดินเข้าไปในถ้ำ
เพื่อหลบภัยในตอนกลางคืน
ซึ่งภายในถ้ำนั้นมีอากาศหนาว
ทำให้เขารู้สึก หากว่าเขาเดินต่อ อีกหน่อย
อาจจะพบที่ ที่อากาศอุ่นมากกว่า
กงเฟิงก็เดินเข้าไปยังส่วนของถ้ำ
อยู่ๆก็มีเสียงดังขึ้น
"" ฮ่าๆๆ เ้าเป็ใครเ้าหนู ถึงได้ล้ำเส้นในอาณาเขตของข้า""
กงเฟิง ใ จึงถาม ออกไป อย่างกระทันหัน
""เ้าเป็ใครเ้าเป็ใคร !!""
เสียงที่ดังขึ้นมาในถ้ำทำให้กงเฟิงรู้สึกหวาดกลัวเป็อย่างมาก กงเฟิงะโ
ออกไปอีกครั้ง
"" ข้าถามว่าเ้าเป็ใคร!""
เสียงก็ได้ดังขึ้นอีกครั้ง
""เ้าหนูน้อย เ้ากล้ามากที่มาในอาณาเขตของข้า""
เ้าของเสียง ได้เผยตัว ออกมา
ปรากฏว่าเป็ัขนาดมหึมา ตัวใหญ่มากเป็ัไฟฟ้าซึ่งระดับพลัง แดนสวรร์
เมื่อเห็นภาพนั้น ต่อหน้าต่อตา ทำให้กงเฟิงสลบไปอีก เพราะไม่สามารถต้านทานแรงกดดันได้