จอมนางสยบจอมมาร(จบ)

EP : 75 สั่งสอนพวกขุนนางปีศาจ

“ขอบใจท่านมาก” ซิวเหวยหลงกล่าวบอกชายชราในตอนที่ตัวเองกำลังจะเดินทางกลับ
“อย่าลืมว่าเจ้าต้องพานางมาที่นี่อีกครั้งในเดือนหน้า” ชายชราบอกเพราะถ้าไม่อย่างนั้นมันจะเกิดอาการแบบนั้นกับซีเหลียนฮวาอีกครั้ง
“เข้าใจแล้ว” ซิวเหวยหลงตอบพลางให้ยิวฉี่ที่อยู่ในระดับเทพขั้นหนึ่ง เปลี่ยนรูปร่างเป็นมังกรเพื่อให้พวกเขาขึ้นไปนั่ง ซิวเหวยหลงมองซีเหลียนฮวาที่ดูจะตื่นเต้นมากที่ได้ขึ้นยิวฉี่
“มานั่งนี้” ซิวเหวยหลงบอกพลางดึงซีเหลียนฮวามานั่งบนตักของเขา ไม่ไหวใจให้นางนั่งด้วยตัวเองหรอก
“เร็วมาก” ซีเหลียนฮวากล่าวเมื่อเห็นว่าเพียงยิวฉีขยับปีกเพียงครั้งเดียวตัวของยิวฉี่ก็พุ่งทะยานไปไกลมาก
ไม่นานพวกเธอก็มาถึงเชียงลาเธอจำได้ว่าก่อนหน้านี้เธอได้กลิ่นเหม็นสาบของพวกปีศาจ แต่ตอนนี้ไม่แล้ว เธอสบายดี ไม่รู้สึกว่าตัวเองได้กลิ่นเหม็นสาบนั้นอีกแล้ว
“เมื่อไรเจ้านายจะมาสักที่นี่มันก็หนึ่งเดือนแล้วนะ” ไป๋ฉีบ่นพึมพำในขณะที่กำลังช่วยพ่อบ้านฉางทำงาน
“เดี๋ยวก็คงมานั่นแหละ” ไป๋หลงเอ่ยบอกไม่ใช่ว่าเขาไม่เป็นห่วงหรือคิดถึงซีเหลียนฮวาแต่เขาคิดว่าอีกไม่นานคงได้เจอกันแน่ๆ
“ข้าคิดถึงเจ้านายจะตายอยู่แล้ว” ไป๋ฉีบ่นพลางฟุบตัวไปนอนกับโต๊ะ
“ข้าก็คิดถึงพวกเจ้าเหมือนกัน” ซีเหลียนฮวาที่ยืนอยู่หน้าประตูตั้งนานก็แอบฟังทั้งสองพูดคุยกันถึงเธอก็ร้องบอกพร้อมกับผลักประตูเข้าไปด้วย
“เจ้านาย!!” สองร่างรีบพุ่งตัวหมายจะตัวเข้าไปกอดผู้เป็นเจ้านายให้หายคิดถึงแต่ก็ทำไม่ได้เนื่องจากถูกยิวฉี่จับคอเสื้อแล้วดึงพวกเขาทั้งสองเอาไว้
“เจ้านายท้องอยู่เจ้าพุ่งไปกอดแบบนั้นจะทำให้เจ้านายเกิดอันตรายได้” ยิวฉี่บอกก่อนจะพาสองสัตว์อสูรออกไปจากห้อง
“ข้าดีใจที่ทั้งสองปลอดภัยขอรับ อ้อ แล้วพวกขุนนางปีศาจจะเอายังไงต่อขอรับ” พ่อบ้านฉางกล่าวยิ้มๆ ก่อนจะเอ่ยถามเพราะเขาย้ายพวกขุนนางปีศาจออกจากหน้าห้องทำงานของอ๋องซิวเหวยหลงไปไหนไม่ได้
“ไปเตรียมอาหารเถอะ ฮวาเอ๋อร์หิวแล้ว” ซิวเหวยหลงไม่ตอบแต่หันไปสั่งเรื่องใหม่แทน เพราะคิดได้ว่านางไม่ได้ทานอาหารมาเป็นเดือนแล้วคงหิวมากเป็นแน่
“เราไปที่ห้องโถงกันเถิด” ซิวเหวยหลงบอกพลางโบกมือไปมาพวกขุนนางปีศาจก็หายไปจากหน้าห้องทำงานของเขาแล้วไปปรากฏตัวห้องโถง
“เจ้าอยากจะลงโทษพวกนี้อย่างไรก็แล้วแต่เจ้า” ซิวเหวยหลงบอกเมื่อทั้งสองเดินเข้ามาในห้องโถง
“ข้าขอคิดดูก่อนเจ้าค่ะ” ซีเหลียนฮวาบอกก่อนจะทำหน้าคิดว่าจะทำยังไงกับพวกปีศาจดี หรือว่าจะให้พวกนี้เป็นคู่ซ้อมลูกๆ ของเธอ แต่มันคงอีกนานงั้นให้เร็วที่สุดก็คงต้องให้พวกนี้เป็นคู่ซ้อมของเธอ
“เห็นเจ้ายิ้มได้แบบนี้ข้าก็ดีใจ” ซิวเหวยหลงเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นว่าซีเหลียนฮวายิ้มออกมาถึงแม้มันจะเป็นรายยิ้มเจ้าเล่ห์ก็ตามที
“ข้าก็ดีใจเจ้าค่ะ” ซีเหลียนฮวายิ้มก่อนจะตอบกลับไป พลางมองไปที่เหล่าขุนนางปีศาจที่ขยับไปมาได้แค่ดวงตาเท่านั้น
“ขอข้าทานอาหารเสร็จแล้วพวกเจ้าจะได้รับโทษ” ซีเหลียนฮวาบอกก่อนรอยยิ้มปีศาจก็ถูกส่งไปให้กับเหล่าขุนนางปีศาจที่กำลังมองมาที่เธอ
ซิวเหวยหลงได้ยินแบบนั้นก็โบกมือไปมาอาหารมากมายก็ถูกพ่อบ้านฉางนำเข้ามาในห้องโถง
“ทานให้อร่อยนะขอรับ” พ่อบ้านฉางเอ่ยพลางว่างอาหารมากมายกับโต๊ะตัวยาวที่ทานเป็นสิบๆ คนก็ทานไม่หมด
ซีเหลียนฮวายิ้มตอบก่อนจะลงมือทานอาหารไปพลางมองอวดเหล่าขุนนางปีศาจไปด้วย หลังจากทานอาหารทั้งหมดเสร็จก็ต่อด้วยของหวานอีก
“เอาล่ะๆ ถึงเวลารับโทษของพวกเจ้าแล้ว” ซีเหลียนฮวากล่าวขึ้นพร้อมกับหัวเราะไปด้วยนิดๆ
ซิวเหวยหลงที่ได้ยินดังนั้นก็โบกมือไปมาเหล่าขุนนางปีศาจก็ได้รับอิสระจากเขา แต่ไม่ใช่กับซีเหลียนฮวา
"ท่านจอมมาร พวกข้าน้อยผิดไปแล้ว ได้โปรดยกโทษให้กับความโง่เขลาของข้าน้อยด้วยเถิดขอรับ” เหล่าขุนนางปีศาจที่ถูกปล่อยตัวออกมา ก็พากันเปล่งเสียงร้องออกมาทันที ร่างกายของพวกขุนนางปีศาจยังมีไอเย็นอยู่รอบตัวอยู่
“ไม่ใช่ข้าแต่เป็นพระชายาของข้า” ซิวเหวยหลงเอ่ยบอกเสียงเรียบ
ก่อนจะโบกมือไปมาซีเหลียนฮวาก็ลอยตัวมานั่งบนตักของเขา ซิวเหวยหลงใช้แขนโอบเอวน้อยๆ ของนางเอาไว้พลางมองเหล่าขุนนางปีศาจด้วยสายตาเรียบนิ่ง บ่งบอกว่าเขายังไม่หายโกรธเคือง
“นายหญิงได้โปรดยกโทษให้พวกข้าน้อยด้วยเถิดขอรับ” เหล่าขุนนางปีศาจต่างพากันส่งเสียงร้องทันที
“ให้ยกโทษอย่างนั้นหรือพูดง่ายดีนี่” น้ำเสียงราบเรียบเอ่ยบอกเมื่อเห็นท่าทางของพวกขุนนางปีศาจ
“คงไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก พวกที่ไม่ชอบให้ความเคารพในการตัดสินของเจ้านายอย่างพวกเจ้าคิดว่าตัวเองควรรับโทษอย่างไรดี” ซีเหลียนฮวาเอ่ยถามอย่างใจเย็นพลางดื่มนมแพะที่ซิวเหวยหลงเทใส่แก้วให้
“เอ่อ พวกข้าน้อย….” เหล่าขุนนางปีศาจต่างพากันมองหน้ากันอย่างคิดไม่ตก
“คิดไม่ออกสินะเพราะพวกเจ้าไม่คิดแม้แต่จะรับโทษที่ตัวเองได้ก่อเอาไว้” ซีเหลียนฮวาเคาะนิ้วกับโต๊ะพลางเอ่ยไปด้วย
“ให้ข้าฆ่าพวกมันทิ้งไปเลยดีหรือไม่ขอรับเจ้านาย” ยิวฉี่กล่าวขึ้น เขาคันไม้คันมือกับพวกนี้มานานแล้ว
“ท่านจอมมาร” เหล่าขุนนางปีศาจที่ได้ยินดังนั้นต่างพากันหันไปยังซิวเหวยหลงนั่งนิ่งไม่สนใจพวกเขาอีก ขนาดส่งสายตาขอร้องอ้อนวอนไปให้แล้วก็ไม่เป็นผล
“พวกเจ้าทำตัวเองทั้งนั้น” ซิวเหวยหลงเอ่ยพลางเทนมแพะใส่แก้วให้กับซีเหลียนฮวาอีกครั้ง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

EP : 75 สั่งสอนพวกขุนนางปีศาจ

คล้ายกับเรื่องจอมนางสยบจอมมาร(จบ) ที่คุณอ่าน

จอมนางสยบจอมมาร(จบ)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

EP : 75 สั่งสอนพวกขุนนางปีศาจ

คล้ายกับเรื่องจอมนางสยบจอมมาร(จบ) ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้