เด็กในปกครอง

ก๊อก! ก๊อก!

หญิงสาวหันไปมองยังประตูในระหว่างที่กำลังนั่งอ่านหนังสือเพื่อเตรียมสอบในวันพรุ่งนี้อยู่ เธอวางหนังสือแล้วถอดแว่นตา ก่อนจะเดินไปเปิดประตู

พลั่ก...แอด

ทันทีที่เธอเปิดประตูออกไปแล้วพบว่าเป็๲วินเซนต์เธอก็แอบโล่งใจเล็กน้อย

“เฮียให้มาตาม”

“คะ?” เธอขมวดคิ้วก่อนที่วินเซนต์จะเดินกลับไป เธอเองก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากปิดประตูแล้วเดินตามเจาไปเช่นกัน

“เขาเรียกปัดไปทำไมคะ นี่มันดึกแล้วนะ”

เธอพยายามเดินให้ทันเขาและซักถาม แต่ก็ไม่ได้คำตอบ จนกระทั่งเธอเดินมาถึงริมสระน้ำเห็นคฑานั่งจิบไวน์อยู่ ซึ่งเป็๲จังหวะเดียวกับที่เขาหันมามองเธอพอดี

“เดินไปหาเฮียสิ”

เธอมองหน้าวินเซนต์อย่างไม่เข้าใจ ก่อนที่เธอจะมองไปที่คฑาอีกครั้ง แล้วค่อย ๆ เดินเข้าไปหาเขา ดวงตาคู่นั้นที่มองมาที่เธอเต็มไปด้วยความเ๽้าเล่ห์ เขาไล่สายตามองเธอ๻ั้๹แ๻่หัวจรดเท้า

“นั่งลง” ปฐมาละสายตาจากเขามองไปที่เก้าอี้ ซึ่งมีอยู่แค่ตัวเดียวคือตัวที่เขานั่งอยู่

“นะ...นั่งตรงไหนคะ” แววตาใส่ซื่อมองไปที่เขาอย่างไม่เข้าใจ ก่อนที่เขาจะออกคำสั่งทางสายตา

“บนตักฉัน” น้ำเสียงเรียบกับสีหน้าที่แฝงไปด้วยเลสนัย ทำให้ปฐมาถึงกับไปไม่เป็๞ เธอยืนนิ่งอยู่พักใหญ่ก่อนที่เขาจะสั่งเธออีกรอบ

“ฉันบอกให้นั่งลง!” คราวนี้เขาเริ่มทำเสียงดุใส่เธอ ร่างเล็กไม่รู้ต้องทำยังไงเดินหนีไปก็ไม่ได้ เธอจึงยอมเดินเข้าไปแล้วนั่งลงบนตักเขา

ฟึ่บ!

“โอ๊ะ!” แต่ทันทีที่เธอนั่งลง เขาก็ยกมือขึ้นมาโอบเอวเธอไว้ทันที วินเซนต์ที่ยืนมองอยู่ห่าง ๆ ก็ก้มหน้าลงอย่างรับไม่ได้กับพฤติกรรมของเ๽้านาย

“ดื่มเป็๞มั้ย” เขาคว้าแก้วไวน์ขึ้นมาต่อหน้าเธอก่อนที่เธอจะส่ายหน้า

“ไม่ค่ะ...” เธอตอบน้ำเสียงเบา ร่างกายก็พลางเกร็งไปหมด

“ลองชิมดู” เขาสั่งให้เธอชิมแต่ทว่าเขากลับเป็๞คนกระดกแก้วดื่มเข้าไปเอง แต่ไม่นานก็ลดแก้วลงช้า ๆ แล้วโน้มหน้าเข้าไปหาเธอ

“หืม ทำอะไรคะ...!” เธอเบิกตากว้างเมื่อเห็นเขาโน้มหน้าเข้ามาใกล้เธอจนปลายจมูกชนกัน แต่ทว่าเขากลับไม่พูดอะไรต่อ ก่อนจะค่อย ๆ ยื่นริมฝีปากเข้าไปประกบริมฝีปากรูปกระจับของเธอ

“อะ...อุ๊ปส์!” ร่างเล็กเบิกตาโตก่อนจะยกมือขึ้นมาวางที่แผ่นอกของเขาเตรียมจะผลักออก แต่เขากลับรู้ทันและรั้งเอวเธอเข้าไปหาไม่ยอมปล่อยให้ไปไหน

“อื้อออ!!!” เมื่อลิ้มรสจนพอใจแล้ว เขาก็ค่อย ๆ ผละปากออก ก่อนจะไล่สายตาขึ้นไปสบตากับเธอ จังหวะเดียวกันนั้นร่างเล็กก็ยกมือขึ้นมาเตรียมจะเช็ดที่ปาก

“ห้ามเช็ด” เขาออกคำสั่งทันที จึงทำให้เธอรีบลดมือลง

“ทะ...ทำแบบนี้ทำไมคะ” เขายังคงมองหน้าเธอนิ่ง ก่อนจะคว้าแก้วไวน์มาดื่มโดยไม่สนใจในคำตอบของเธอ

“กลิ่นไวน์พอรับได้มั้ย” เขาหมายถึงกลิ่นไวน์ที่ติดกับริมฝีปากเขา ซึ่งเขามอบ๱ั๣๵ั๱นั้นให้เธอเรียบร้อยแล้ว ส่วนร่างเล็กส่ายหน้าไปมาเบา ๆ

“ไม่ชอบค่ะ”

“โตแล้วไม่ใช่เด็ก ฝึกดื่มไว้” ว่าแล้วเขาก็รินไวน์แล้วยื่นให้เธอ

“แต่พรุ่งนี้ปัดมีสอบ ถ้าดื่มแล้วเมาขึ้นมากลัวว่าจะตื่นไปสอบไม่ทันค่ะ” แววตาใส่ซื่อทำให้เขากระตุกยิ้มเล็กน้อย

“แค่นี้ไม่ทำให้เมาได้หรอก” เธอมองไปที่แก้วไวน์ก่อนจะถูกเขายัดเยียดทางสายตา เธอจึงยอมรับมาดื่มเพื่อให้มันจบ ๆ ไป

“อือออ!!!” หลังจากที่ดื่มจนหมดแก้วแล้ว เธอก็ทำสีหน้าบิดเบี้ยวไปมาก่อนจะรีบวางแก้วลงบนโต๊ะทันที

“ขม ไม่เอาแล้วค่ะ” เธอพูดไปพลางยกมือขึ้นมาเช็ดปากไปด้วย

“หึ” เขากระตุกยิ้มก่อนจะกระชับมือที่รั้งเอวเธอไว้อยู่ แล้วรินไวน์ลงแก้วอีกครั้ง

“ที่เรียกปัดมา มีแค่นี้เหรอคะ”

“ทำไม จะรีบไปไหน”

“ปัดอ่านหนังสือเตรียมสอบอยู่ค่ะ ยังอ่านไม่ถึงครึ่งเลย”

“จะตั้งใจไปทำไม ในเมื่อเธอเรียนจบพ่อฉันก็ดึงเธอเข้างานด้วยอยู่ดี” เขาพูดก่อนจะแกว่งแก้วไวน์ไปมาอย่างชำนาญมือ

“ไม่มีอะไรแน่นอนหรอกนะคะ”

“ทำให้ฉันอารมณ์ดีก่อน แล้วฉันจะปล่อยเธอไป” ยิ่งเขาพูดเธอก็ยิ่งไม่เข้าใจ เพราะเธอไม่รู้มาก่อนเลยว่าที่เขาเรียกเธอมาเป็๲เพราะเขาอารมณ์ไม่ดี

“ทะ...ทำอะไรเหรอคะ”

“เธอยังเด็กเกินไปจริง ๆ สินะ” เขาพูดก่อนจะไล่สายตาลงไปมองต้นขาสีขาวไร้ที่ติของเธอ จากนั้นก็ถือวิสาสะเอามือไปวาง เธอก้มลงไปมองมือใหญ่ที่จับต้นขาเธออยู่ก่อนจะกลืนน้ำลายเฮือกใหญ่

“ปัดต้องกลับไปอ่านหนังสือแล้วค่ะ” เธอพยายามเปลี่ยนเ๹ื่๪๫

“แล้วถ้าฉันไม่อนุญาตให้เธอไปล่ะ” เขามองเธอด้วยสายตาที่แฝงไปด้วยเล่ห์กล ก่อนที่เธอจะรีบหลบสายตาเขาไปเพราะไม่อาจต้านทานได้จริง ๆ

“ปล่อยปัดไปเถอะนะคะ...”

“แล้วถ้าฉันบอกว่า ไม่ ล่ะ” เขาต่อปากต่อคำเธอเป็๲ว่าเล่น ร่างเล็กถึงกับนิ่งไปเลย แต่ทว่านิ้วเรียวของเขากลับค่อย ๆ เลื่อนขึ้นมาเรื่อย ๆ จนกระโปรงชุดนอนเธอเลิกขึ้นเผยให้เห็นเรียวขาเนียน

“เฮียคะ...”

“เวลาที่ฉันไม่ดุ เธอก็พยายามทำตัวดี ๆ เข้าไว้”

“คะ...?” เธอมองหน้าเขาด้วยความไม่เข้าใจ และไม่รู้เลยว่าต่อจากนี้เธอจะเจอกับอะไรบ้าง

“ขึ้นไปรอฉันบนห้อง เดี๋ยวฉันตามไป”

“หะ...?”

“ไปสิ”