[จบแล้ว] คุณหนูสี่ สตรีเปื้อนเลือด

-- ตูม! --

เกิดเสียงดังกึกก้องขึ้น อสูรมายาจำนวนมากปรากฏขึ้นมาตรงหน้าฉินอวี้โม่และคนอื่นๆ 

ทั้งกระจง ละองละมั่ง หมูดอย ไฮยีน่า ไก่อ้วน หมาป่า เสือลายเมฆ เสือลายพาดกลอนและลายอื่นๆ แทบจะทุกลวดลาย วิ่งกรูกันเข้ามาอย่างไม่สิ้นสุด อย่างไรก็ตามอสูรมายาฝูงนี้เพิ่งจะเป็นระลอกแรก ดังนั้นอสูรมายาที่แข็งแกร่งที่สุดก็จะเป็นเพียงอสูรระดับภูตเท่านั้น

อสูรมายาระดับต่ำๆ เช่นนี้ไม่จำเป็นต้องถึงมือฉินอวี้โม่ ทันทีที่พวกมันบุกมาถึงเหล่าจอมยุทธ์พเนจรและกลุ่มทหารรับจ้างกลุ่มเล็กๆ ทั้งหลายก็กระโจนเข้าไปสกัดกั้นพวกมันไว้ทันที

เหตุการณ์อสูรล้อมเมืองจะมีทั้งหมดสามระลอก แต่ละระลอกก็จะเพิ่มระดับความแข็งแกร่งขึ้นไปเรื่อยๆ หากไม่มีเรื่องผิดพลาดหรือสิ่งเหนือความคาดหมาย ในระลอกแรกตัวที่แข็งแกร่งที่สุดจะเป็นอสูรระดับภูต และในระลอกต่อมาก็จะเป็นอสูรศักดิ์สิทธิ์ ส่วนในระลอกที่สุดท้ายจะมีอสูรในระดับเทวะปรากฏตัวออกมา 

อสูรล้อมเมืองระลอกแรกจึงถือเป็นการต่อสู้ในระดับที่ง่ายสำหรับทุกคน หลังจากลงมือสังหารอสูรระดับภูตสองตัวที่เป็นผู้นำฝูง อสูรระดับต่ำก็จะทยอยถอนกำลังกลับไป ทว่าเหล่านักล่าอสูรก็ใช่ว่าจะได้หยุดพักหายใจหรือย่างไก่อ้วนๆ กิน 

เพราะหลังจากอสูรมายาระลอกแรกถอยกลับไปแล้ว ระลอกที่สองก็ปรากฏตัวขึ้นที่ชายป่าแสงจันทร์ด้านนอกของเมืองเยว่กวางต่อทันที

ฝูงอสูรมายาระลอกที่สองนี้ทั้งจำนวนและระดับความแข็งแกร่งของพวกมันจะมากกว่าฝูงอสูรในระลอกแรกมาก  ถึงแม้ว่าความหลากของเผ่าพันธุ์อสูรมายาที่บุกมาจะไม่ต่างจากระลอกแรกแม้แต่น้อย แต่กลิ่นอายของพวกมันกลับแข็งแกร่งกว่าอย่างเทียบไม่ได้

และแนวหน้าของกองทัพอสูรในรอบนี้ก็ยังคงเป็นอสูรมายาระดับต่ำ  ทว่ากำลังพลแห่งกองทัพอสูรส่วนมากนั้นเป็นอสูรมายาระดับภูตซึ่งกินสัดส่วนถึงเจ็ดจากสิบส่วน  ส่วนอสูรศักดิ์สิทธิ์ที่รั้งท้ายมาเป็นทัพหลังนั้นมีอยู่ไม่ถึงยี่สิบตัว แต่สภาวะพลังที่พวกมันแต่ละตัวปลดปล่อยออกมากลับแข็งแกร่งไม่น้อย

เมื่อเห็นอสูรมายาระดับศักดิ์สิทธิ์เป็นสิบตัวที่อยู่ท้ายขบวน คิ้วกระบี่ของบุตรชายเจ้าเมืองก็ขมวดเข้าหากัน

“มีปัญหาอะไรอย่างนั้นหรือ?”

เมื่อเห็นลั่วอวิ๋นนิ่วหน้า ฉินอวี้โม่ก็เอ่ยปากถาม

“เปล่าหรอก ข้าแค่คิดว่าอสูรล้อมเมืองปีนี้ดูจะแข็งแกร่งกว่าห้าปีก่อนเท่านั้น”

เหตุการณ์อสูรล้อมเมืองเมื่อห้าปีก่อน ในระลอกที่สองจะมีอสูรศักดิ์สิทธิ์อยู่ร่วมขบวนเพียงแค่ห้าตัวเท่านั้น  แตกต่างจากครั้งนี้ที่ฝูงอสูรมายาในระลอกที่สองมีจำนวนอสูรศักดิ์สิทธิ์มากกว่าครั้งก่อนถึงสามเท่า!  ปรากฏการณ์เช่นนี้ทำให้ลั่วอวิ๋นประหลาดใจอยู่ไม่น้อยทีเดียว

คำตอบของลั่วอวิ๋นทำให้ฉินอวี้โม่ต้องขมวดคิ้วเช่นกัน นางไม่เคยเข้าร่วมอสูรล้อมเมืองมาก่อน แต่เมื่อได้ฟังคำพูดจากปากของบุตรชายเจ้าเมืองเยว่กวางเองเช่นนี้ นางก็เชื่อว่าอสูรล้อมเมืองปีนี้คงจะแข็งแกร่งกว่าปีที่ผ่านๆ มาอย่างแท้จริง

เมื่อกองทัพอสูรมายาในระลอกที่สองบุกเข้ามาอย่างหนักหน่วงขึ้นเรื่อยๆ เหล่านักล่าอสูรแนวหน้าแห่ง ‘เครือข่ายพันธมิตรอวี้โม่’ จึงเริ่มต้านกันไม่ไหว  ฉินอวี้โม่และสหายทั้งหลายจึงเข้าไปร่วมการต่อสู้ด้วย

อสูรมายาระดับต่ำและระดับภูตที่อยู่แถวหน้านั้นไม่ใช่เป้าหมายของฉินอวี้โม่ แต่นางกำลังเพ่งเล็งอสูรศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่ในแนวหลัง

ในขณะที่เหล่ากองกำลังพันธมิตรอวี้โม่ทั้งหมดกำลังพยายามต่อสู้ในตำแหน่งของตัวเองอย่างเต็มที่  ฉินอวี้โม่ก็ใช้โอกาสนี้ลอบฝ่าเข้าไปจนถึงแนวหลังของกองทัพอสูรมายาด้วยความเร็วราวกับสายฟ้า

…..ณ แนวหลังของกองทัพอสูรมายา นักฆ่าสาวแห่งศตวรรษที่ 21 กำลังยืนประจันหน้ากับบรรดาอสูรศักดิ์สิทธิ์อย่างหาญกล้า! ....

เสี่ยวเฮยตัวน้อยบินลงมาจากไหล่ของฉินอวี้โม่และเปลี่ยนกลับไปสู่รูปลักษณ์เดิมของมันอย่างรวดเร็วก่อนจะปลดปล่อยสภาวะพลังแห่งอสูรเทวะเข้าใส่ฝ่ายตรงข้ามทันที

เหล่าอสูรศักดิ์สิทธิ์รู้สึกได้ถึงภัยคุกคามจากอสูรเทวะ พวกมันทุกตัวหวาดกลัวจนตัวสั่นเทิ่มและเริ่มเก้าถอยหลังออกไป ทว่าก็ยังไม่มีตัวใดที่วิ่งหนีไป อสูรระดับสูงสุดในอสูรล้อมเมืองระลอกนี้ยังคงยืนหยัดเผชิญหน้ากับศัตรูอยู่

เมื่อเห็นฉินอวี้โม่ตัวคนเดียวไปปรากฏตัวอยู่ต่อหน้ากลุ่มของอสูรศักดิ์สิทธิ์ ทางฝ่ายของหลี่เปียวเองก็ตกตะลึงไม่น้อย

“หัวหน้าหลี่เปียว อย่าลืมเรื่องที่เราเพิ่งจะหารือกัน”

ท่ามกลางการต่อสู้ผู้อาวุโสจากสมาคมฝึกสัตว์อสูรก็พูดประโยคหนึ่งขึ้นมากับหลี่เปียว คำพูดนั้นราวกับว่าที่เขาเข้าร่วมกับฝ่ายนี้เพราะมีผลประโยชน์แอบแฝง

“ไม่ต้องห่วง ผู้อาวุโสจาง ข้าไม่ลืมแน่”

หลี่เปียวยิ้มและกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ให้ความเคารพอีกฝ่าย

“เช่นนั้นก็ดี สตรีที่ชื่อฉินอวี้โม่นั่นไปปรากฏตัวตรงกลุ่มอสูรศักดิ์สิทธิ์แล้ว ข้าไม่อยากให้นางแย่งชิงพวกมันไป”

ผู้อาวุโสจางแห่งสมาคมฝึกสัตว์อสูรมองไปที่ฉินอวี้โม่ ก่อนจะพยักหน้าให้หลี่เปียวและกล่าว

“ผู้อาวุโสจางไม่ต้องเป็นห่วง นางไม่ใช่ผู้ฝึกสัตว์อสูรที่จะสยบพวกมันได้ อย่างมากนางก็ทำได้แค่ฆ่าพวกมันเท่านั้น...”

ทว่าเมื่อหลี่เปียวหันกลับไปมองฉินอวี้โม่อีกครั้ง ใบหน้าที่สงบของเขาก็ถูกแทนที่ด้วยความประหลาดใจในทันที

เพราะสีหน้าที่เปลี่ยนเป็นประหลาดอย่างฉับพลันของหัวหน้ากลุ่มทหารรับจ้างอันดับหนึ่งแห่งเมืองเยว่กวางผู้ที่เพิ่งจะให้คำมั่นสัญญาอย่างมั่นอกมั่นใจแก่เขาไปเมื่อสักครู่ ทำให้ผู้อาวุโสจางอดไม่ได้ที่จะหันไปมองยังจุดที่หลี่เปียวมอง

และเมื่อเห็นสถานการณ์ในจุดที่ฉินอวี้โม่ยืนอยู่ ผู้อาวุโสจางก็ต้องประหลาดใจยิ่งกว่าผู้เป็นหัวหน้ากลุ่มทหารรับจ้างหมาป่าปีศาจ

ในตอนนี้ ฉินอวี้โม่ถูกห้อมล้อมไปด้วยอสูรศักดิ์สิทธิ์...ที่ถูกทำให้เชื่องไปเรียบร้อยแล้ว พวกมันทั้งหมดกำลังมอบอยู่แทบเท้าของสตรีร่างบอบบาง

เพื่อไม่ให้เป็นที่สังเกตหรือเพ่งเล็งของผู้อื่น ฉินอวี้โม่จึงจงใจให้อสูรมายาทั้งหมดของนางยับยั้งการเลื่อนระดับเอาไว้ในตอนที่นางสยบพวกมัน เพราะแสงสว่างจากการเลื่อนระดับอาจเรียกร้องความสนใจของเหล่านักล่าอสูรทั้งหลายได้  ส่วนตัวนางเองนั้นแสงแห่งการเลื่อนระดับถูกปกปิดไว้อย่างดีโดยให้เสี่ยวจินช่วยบดบังเอาไว้ไม่ให้มีผู้ใดมองเห็น

เมื่อสักครู่นี้ นางได้ขอให้เสี่ยวเฮยปล่อยสภาวะพลังแห่งอสูรเทวะเข้ากดดันเหล่าอสูรศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่ตรงหน้า และใช้โอกาสนั้นสยบพวกมันเอาไว้

เนื่องจากอสูรศักดิ์สิทธิ์ยังไม่ใช่อสูรมายาในระดับที่นางต้องการ อดีตคุณหนูจึงคิดจะมอบพวกมันให้เป็นของตอบแทนแก่เหล่าสหายผู้ยึดมั่นในความดีงาม กล้าก้าวออกมาเพื่อช่วยเหลือนางอย่างไม่ลังเล

“หัวหน้าขวงจ้าน อสูรมายาตัวนี้เป็นของพวกท่าน รีบหาคนมาทำพันธสัญญากับมันเร็ว!”

ขวงจ้านนั้นกำลังติดพันอยู่กับการรับมือเหล่าอสูรระดับภูตกลุ่มย่อมๆ ในจุดที่อยู่ไม่ไกลจากตัวฉินอวี้โม่มากนัก และในจังหวะที่เขาเข้ามาใกล้  สาวนักฆ่าในร่างคุณหนูสี่ผู้มีจิตใจงดงามจึงรีบบอกให้เขาส่งคนมาทำพันธสัญญากับอสูรศักดิ์สิทธิ์ที่นางสยบได้ทันที

เมื่อเห็นสิงโตตัวใหญ่หมอบอยู่แทบเท้าฉินอวี้โม่ เหล่ากองกำลังพันธมิตรอวี้โม่ที่กำลังชุลมุนอยู่กับการต่อสู้อันแสนดุเดือดก็ชะงักไปอย่างตื่นตะลึง

“แม่นางฉินเป็นผู้ฝึกสัตว์อสูรอย่างนั้นหรือเนี่ย?”

อู๋เผยถามออกมาด้วยตาที่เบิกกว้าง

“ใช่”  ครั้งนี้ เป็นลั่วอวิ๋นที่ได้ยินและเอ่ยตอบแทนสหายสาวสั้นๆ แต่กลับไม่ได้ขยายความสิ่งใดเพิ่ม

ขวงจ้านประหลาดจนนิ่งไปชั่วขณะ ครั้นได้สติขึ้นมาเขาก็รีบตะโกนเรียกรองหัวหน้าของกลุ่มทหารรับจ้างสลาตันให้เข้าไปหานางทันที

รองหัวหน้าของกลุ่มทหารรับจ้างสลาตันมีนามว่าต้าหาน อสูรมายาคู่ใจของเขาเป็นเพียงอสูรระดับภูตเท่านั้น ในตอนที่ได้ยินขวงจ้านเรียกให้เขาออกไปรับอสูรศักดิ์สิทธิ์ เขาก็ไม่ลังเลที่จะยกเลิกพันธสัญญากับอสูรคู่ใจและมอบมันให้สมาชิกคนอื่นที่อยู่ใกล้ๆ

เหล่าสหายในกลุ่มสลาตันช่วยกันคุ้มกันต้าหานให้ฝ่าไปให้ถึงจุดที่ฉินอวี้โม่อยู่ รองหัวหน้ากลุ่มทหารรับจ้างหนุ่มรีบเข้าไปหาสตรีโฉมงามผู้น่าทึ่งอย่างรวดเร็ว บนใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความประหลาดใจปนประหม่าเขินอาย

“แม่นางฉิน ข้าผูกพันธสัญญากับเจ้าตัวนี้ได้จริงๆ หรือ?”

เมื่อเห็นสีหน้าขัดเขินปนตื่นเต้นของต้าหาน ฉินอวี้โม่ก็อดอมยิ้มขึ้นมาไม่ได้

“หากไม่ลองก็คงไม่รู้หรอก”

ต้าหานเดินเข้าไปหาสิงโตขนาดใหญ่ยักษ์ ในสายตาเขามันดูสูงส่งและสง่างามไม่น้อย เขารีบทำพันธสัญญากับมันทันที และแน่นอนว่าในชั่วอึดใจต่อมา แสงแห่งการเลื่อนระดับก็ปรากฏขึ้นที่ใต้ฝ่าเท้าของบุรุษหนุ่มนามว่าต้าหานผู้นั้น

และเนื่องจากได้ผูกพันธสัญญากับอสูรมายาระดับสูง ต้าหานจึงเลื่อนขึ้นไปหลายขั้นดาราได้ในครั้งเดียว ซึ่งนั่นก็ทำให้เขาประหลาดใจเป็นอย่างมาก

“ฮ่าฮ่าฮ่า สวรรค์มีตา ไม่คิดเลยว่าชีวิตนี้ข้าจะมีวาสนาได้อสูรศักดิ์สิทธิ์เป็นอสูรคู่ใจเช่นนี้  วันนี้ข้ามีความสุขจริงๆ”

บุรุษผู้เป็นรองหัวหน้ากล่มทหารรับจ้างสลาตันระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง ก่อนจะคุกเข่าลงแล้วก้มหัวคำนับฉินอวี้โม่ “ข้าน้อยต้าหาน ขอบคุณแม่นางมากจริงๆ หากในอนาคตท่านมีเรื่องเดือดร้อนสิ่งใด ต่อให้ต้องบุกน้ำลุยไฟข้าก็พร้อมเข้าช่วย!”

“ไม่ต้องเกรงใจถึงเพียงนั้นหรอก ข้าต่างหากควรจะขอบคุณที่พวกท่านมาช่วยข้า เจ้าตัวนั้นถือเป็นสิ่งตอบแทนน้ำใจจากข้า”

ฉินอวี้โม่ยิ้มและส่ายหน้า หากไม่ใช่เพราะได้ความช่วยเหลือจากเหล่าพันธมิตร การแข่งขันในวันนี้นางก็คงจะตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบอย่างหนักหน่วง

บุรุษหนุ่มผู้ที่เพิ่งได้รับสิงโตระดับศักดิ์สิทธิ์ไป พาอสูรมายาตัวใหม่ของเขากลับเข้าไปร่วมต่อสู้เคียงข้างพี่น้องในกลุ่มทหารรับจ้างอย่างเบิกบาน

ทางด้านของขวงจ้านและอู๋เผยเองก็มีความสุขและตื่นเต้นมาก เมื่อได้เห็นว่าต้าหานผ่านพ้นการทำพันธสัญญากับอสูรศักดิ์สิทธิ์แล้ว

ตอนนี้จากที่พวกเขาเพียงชื่นชมก็เปลี่ยนเป็นซาบซึ้งในตัวสตรีงดงามผู้นี้มากขึ้น

ก่อนหน้านี้ที่พวกเขาตัดสินใจเข้าร่วมกับฉินอวี้โม่เพราะ หนึ่งคือชมชอบในความเด็ดเดี่ยวของสตรีตัวเล็กๆ ผู้นี้ และสองคือเกลียดชังความน่ารังเกียจของกลุ่มทหารรับจ้างหมาป่าปีศาจและบุรุษจากอารามนามว่าลิ่วเยว่ผู้นั้น

พวกเขาคิดแล้วว่าวันนี้อาจจะต้องเสียประโยชน์ไปมากมายจากการแสดงความแข็งข้อต่อคนของขุมกำลังที่มีอำนาจล้นฟ้า แต่เพื่อคงไว้ซึ่งเกียรติยศและศักดิ์ศรีพวกเขาขอยอมเลือกทางนี้  ทว่าไม่คาดคิดเลยว่าไม่เพียงไม่เสียประโยชน์พวกเขากลับได้รับประโยชน์ตอบแทนมามหาศาล  การได้ผูกไมตรีกับผู้ฝึกสัตว์อสูรนับเป็นเรื่องที่วิเศษที่สุดแล้ว

“เฮ้ อย่ามัวแต่ยืนบื้อซาบซึ้งกันนานนัก! รีบทำอะไรบ้างเถอะ ตอนนี้ข้าหิวจะแย่แล้ว ถ้าพวกท่านไม่รีบมาช่วยจับมัน ข้าจะย่างเจ้าพวกนี้กินแทนมอบให้แล้วนะ!”

เมื่อเห็นสีหน้าที่ตื่นเต้นดีใจของทั้งขวงจ้านและอู๋เผย ฉินอวี้โม่ก็อมยิ้มก่อนจะแสร้งเอ่ยเสียงดังเพื่อหยอกล้อพวกเขา ขณะเดียวกันก็เร่งมือสยบอสูรศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่โดยรอบ

เมื่อขวงจ้านและอู๋เผยได้ยินวาจากึ่งด่าทอกึ่งหยอกล้อและน้ำเสียงห้าวหาญเกินสตรีของโฉมนารีผู้ที่พวกเขากำลังชื่นชมกันอยู่อย่างหลงใหลนั้น  บุรุษทั้งสองก็หันมองหน้ากัน ก่อนจะระเบิดหัวเราะออกมาอย่างอดไม่ได้  ในตอนนั้นเองที่พวกเขาได้รับรู้ว่าการเข้าร่วมกลุ่มกับฉินอวี้โม่เป็นหนึ่งในการตัดสินใจที่ถูกต้องที่สุดในชีวิต

“ทุกคนฟังข้า ท่านหญิงอวี้โม่จะช่วยพวกเจ้าทุกคนสยบอสูรมายา อย่างไรก็ตามต้องอย่าให้นางเหน็ดเหนื่อยอยู่เพียงผู้เดียว ใครอยากได้อสูรมายาตัวไหนก็เลือกจับได้เลย แต่แน่นอนว่าให้คำนึงถึงความปลอดภัยเป็นสำคัญ เข้าใจหรือไม่!”

ขวงจ้านตะโกนสั่งการกลุ่มทหารรับจ้างสลาตันด้วยความฮึกเหิม

อู๋เผยเองก็สั่งการคนของเขาเช่นกัน เหล่าหัวหน้าของแต่ละกลุ่มต่างก็สั่งความคนของตัวเองให้ช่วยฉินอวี้โม่สยบอสูรมายา ไม่นานนักความแข็งแกร่งของฝ่ายพันธมิตรอวี้โม่ก็พุ่งขึ้นสูงอย่างฉับพลัน

อีกด้านหนึ่ง เมื่อได้เห็นความเร็วในการสยบอสูรมายาของฉินอวี้โม่ ผู้อาวุโสสมาคมฝึกสัตว์อสูรก็เบิกตากว้างจนดวงตาเล็กๆ เปลี่ยนเป็นเบิกกว้างมากอย่างคล้ายจะหลุดออกมาด้วยความประหลาดใจ

“เป็นไปไม่ได้!”

ผู้อาวุโสแห่งสมาคมผู้ฝึกสัตว์อสูรส่ายศีรษะและปฏิเสธจะเชื่อในสิ่งที่เห็น

ความเร็วในการสยบอสูรศักดิ์สิทธิ์ของฉินอวี้โม่สูงกว่าเขามาก ต้องทราบก่อนว่าแม้เขาจะไม่ใช่ประธานสมาคมซึ่งเป็นผู้ที่เชี่ยวชาญในการสยบอสูรมายามากที่สุด แต่ตัวเขาเองก็เป็นถึงระดับอาจารย์หรือผู้อาวุโสแล้ว ทว่าเห็นได้ชัดว่าความสามารถของเขามิอาจเทียบเทียมแม่นางน้อยผู้นั้นได้เลย เรื่องนี้นับเป็นเรื่องที่เหลือเชื่อเลยก็ว่าได้

‘….แม่นางผู้นั้นใช้เวลาในการสยบอสูรมายาเพียงสั้นๆ แต่กลับยังมีสีหน้าที่ผ่อนคลายราวกับไม่เหน็ดเหนื่อยเลยสักนิด!’

‘….สาวน้อยผู้มีอายุเพียงสิบหกหรือสิบเจ็ดปี จะเป็นไปได้อย่างไรที่นางจะแข็งแกร่งกว่าเขา!’

อย่างไรก็ตามในระหว่างที่เขากำลังประหลาดใจอยู่นั้น ฉินอวี้โม่ก็สยบอสูรศักดิ์สิทธิ์และให้รองหัวหน้ากลุ่มทหารรับจ้างพเนจรทำพันธสัญญาไปอีกหนึ่งตัวเป็นที่เรียบร้อย

ผู้อาวุโสแห่งสมาคมผู้ฝึกสัตว์อสูรประหลาดใจหนักขึ้นกว่าเดิม ‘นะ นั่นเป็นไปได้ด้วยหรือ? เป็นไปได้อย่างไรที่จะสยบสัตว์อสูรต่อเนื่องกันด้วยความเร็วที่สูงถึงเพียงนั้น? ยิ่งกว่านั้นสีหน้านั่น...ใบหน้างดงามของนางไม่เปลี่ยนแปลงไปเลย แม้แต่อาการเหนื่อยล้าก็ไม่มีให้ได้เห็น ต่อให้ประธานสมาคมมาเองก็เกรงว่าคงทำแบบสตรีผูนั้นไม่ได้!’

ภายในพริบตาฉินอวี้โม่ก็สยบอสูรศักดิ์สิทธิ์ไปอีกตัว ภาพนั้นทำให้หลี่เปียวและลิ่วเยว่ต่างก็ได้แต่ยืนนิ่งอึ้งอยู่กับที่และมองดูอย่างโง่งม

“มัวยืนทำอะไรอยู่? รีบเข้าไปชิงมาเร็วเข้า!” 

หลี่เปียวที่ตั้งสติได้ก่อนหันไปสั่งการสมาชิกที่เอาแต่ยื่นอึ้งด้วยเสียงดุดัน ถ้าพวกเขาไม่ทำอะไรสักอย่าง อสูรศักดิ์สิทธิ์พวกนั้นจะต้องถูกฉินอวี้โม่สยบไปหมดแน่ และนั่นไม่ใช่สิ่งที่หลี่เปียวหรือลิ่วเย่วต้องการจะรับรู้

“ผู้อาวุโสจาง ไม่ต้องกังวลไป นางก็แค่สตรีตัวเล็กๆ ตอนนี้ปล่อยให้นางได้ใจไปก่อนเถอะ ข้าก็อยากจะเห็นเหมือนกันว่านางจะสยบอสูรมายาได้อีกสักกี่ตัวกันเชียว ก่อนที่พลังมายาของนางจะเหือดแห้งไป!”

หลี่เปี่ยวปลอบใจผู้อาวุโสจางและหันไปมองฉินอวี้โม่ด้วยใบหน้าเย้ยหยัน แม้ว่าเขาจะไม่ใช่ผู้ฝึกสัตว์อสูร แต่เขาก็รู้ดีกว่าการสยบอสูรมายาแต่ละตัวใช้พลังมากมายมหาศาล

ขณะที่ฉินอวี้โม่สยบอสูรมายาไปทีละตัวๆ หัวหน้ากลุ่มทหารรับจ้างหมาป่าปีศาจก็ตั้งตารอดูวาระสุดท้ายของนางในตอนที่พลังมายาหมดลงอย่างใจจดใจจ่อ

ทว่าใช้เวลารอไปเพียงไม่นานนัก สิ่งที่เกิดขึ้นจริงก็ดูเหมือนจะทำให้ภาพในจินตนาการของหลี่เปียวพังทลายลงไปกว่าครึ่ง!  เพราะภายในชั่วอึดใจ ฉินอวี้โม่ก็สยบอสูรมายาสำเร็จไปอีกสองตัวและยังไม่มีท่าทีว่าจะเหนื่อยล้าเลยแม้แต่น้อย  ในทางกลับกันยิ่งนางสยบอสูรมายามากเท่าไหร่ สีหน้าของนางก็ยิ่งดูดีขึ้นเรื่อยๆ

สิ่งที่หลี่เปียวยังไม่ทราบในตอนนี้ก็คือวิธีสยบอสูรมายาของฉินอวี้โม่นั้นแตกต่างจากผู้ฝึกสัตว์อสูรทั่วๆ ไป ยิ่งไปกว่านั้น ยิ่งนางสยบอสูรมายาได้จำนวนมากก็จะยิ่งทำให้ระดับพลังของนางเพิ่มขึ้นไปอย่างรวดเร็ว ….ตอนนี้ เมื่อการสยบอสูรศักดิ์สิทธิ์ตัวที่ห้าจบลง ระดับพลังของฉินอวี้โม่จากเดิมที่อยู่ขอบเขตมายารัตนะสองดาราก็กลายเป็นมายารัตนะห้าดาราแล้ว

ฉินอวี้โม่มั่นใจว่าหลังจากจบเทศกาลอสูรล้อมเมืองในครั้งนี้ นางจะสามารถพัฒนาไปถึงระดับมายารัตนะเก้าดาราได้...หรือถ้าหากว่าโชคดีกว่านั้นก็อาจจะทะลวงผ่านขึ้นไปถึงขอบเขตนภมายาได้เลย

รอยยิ้มเริงร่าปรากฏขึ้นบนใบหน้าของสาวนักฆ่าอย่างอดไม่อยู่

.

.

.