รักสายแข็ง (ยูริ)

ตอนที่ 4 รักสายแข็ง
พอทุกอย่างเข้าทีแล้ว ทั้งสองคนก็เริ่มการติวอย่างจริงจิงซักที เปเปอร์ เธอขยับริมฝีปากอธิบายเนื้อหาวิชาที่อีกคนยังไม่เข้าใจอย่างทุ่มเทสุดกำลัง สังเกตได้จากแววตาที่ดูมุ่งมั่นเอาจริงเอาจัง บวกกับท่าทางที่มือชี้โบยชี้บาย อธิบายเนื้อหาที่ดูจะซับซ้อนมากแบบนี้ เพื่อให้เบอร์รี่เข้าใจได้ง่ายๆ
ส่วนเบอร์รี่เองก็นั่งจดจ่อตั้งใจฟังอีกคนสาธยายเหมือนกัน พอเริ่มอธิบายเนื้อหามาได้สักแล้วเปเปอร์จึงสั่งให้เบอร์รี่ทำการบ้าน เพื่อเธอเองจะได้เข้าใจเนื้อหามากขึ้นและเป็นการวัดว่าอีกคนเข้าใจจริงๆ หรือเปล่า? ถ้าหากไม่เข้าใจก็จะได้อธิบายเพิ่มเติมในส่วนของเนื้อหาตรงนั้น
“คุณเบอร์รี่ลองทำแบบฝึกหัดข้อนี้ดูซิค่ะ?”เปเปอร์พูดขณะหยิบน้ำเปล่าขึ้นมาจิบเพราะเห็นได้ว่าเธอเองใช้พลังเสียงไปไม่น้อย จึงทำให้รู้สึกกระหายน้ำขึ้นมา
“ได้ค่ะ” สาวผมยาวสีดำเงาตอบรับแล้วก้มลงทำท่าจะเขียนคำตอบลงกระดาษสีขาวที่ว่างเปล่าเปเปอร์ยิ้มแล้วก้มลงเขียนคำตอบ
“เธอคนนี้ก็ไม่เลวนี่หว่า ดูจริงจัง ใส่ใจ กับเนื้อหาที่สอนดี เดี๋ยวลองพยายามทำแบบฝึกหัดไปเรื่อยๆ ก็คงเก่งขึ้นและคงสอบผ่านได้แน่นอน”
(เปเปอร์คิดในใจ) พร้อมกับยิ้มอย่างภูมิใจในตัวของเบอร์รี่ในขณะที่สายตาของเธอก็เอาแต่จ้องมองคนที่กำลังก้มขีดเขียนอะไรบางอย่างลงแผ่นกระดาษ ท่าทางที่ก้มโค้งเพียงครึ่งตัว ทำให้ตอนนี้เธอสามารถมองเห็นใบหน้าที่สะสวยนั้นได้อย่างชัดเจน จุดเด่นของเบอร์รี่ที่ดูโดดเด่นชัดเจนมากที่สุดในความสะสวยนั้น คงหนีไม่พ้นความคมของพันธุ์กรรม ที่ส่งเสริมให้เธอมีใบหน้าที่คมกริบ คิ้วดำดกหนาไม่ต้องขีดเขียนหรือพึ่งดินสอเขียนคิ้วด้วยซ้ำ ขนตางอนจัดระเบียบอย่างดีพร้อมกับความยาวที่ส่งเสริมให้ดวงตาเธอนั้นดูโต และมีเสน่ห์ นัตย์ตาสีดำดูโตเป็นพิเศษยิ่งเพิ่มความน่าสนใจ บวกกับผมเผ่าดำเงายาวมีน้ำหนักที่ดูเป็นธรรมชาตินี่ฉันคงไม่ได้คิดอ่านกินเบอร์รี่ใช่ไหม? ก็อยู่ๆ
เธอดัน กลืนน้ำลาย.......เฮือกใหญ่.....หลังจากจ้องดูเขาเขียนคำตอบมาได้สักพักหนึ่ง เหมือนคนมีอาการหิว ประหนึ่งว่าเบอร์รี่เป็นเหยื่ออันโอชะ รอแค่เวลาเชื่ออด จะบ้าไปแล้ว ฉันคงอยู่ใกล้ชิดเขามากเกินไปเลยอาจสับสน เปเปอร์สะบัดหัวรัวๆ ถี่ๆ จนคนที่กำลังเขียนอยู่ถึงกับชะโงกหน้าขึ้นมามองดู
“เป็นอะไรหรือเปล่าค่ะ?” เธอลิ่วตามองด้วยความประหลาดใจ
“ไม่มีอะไรค่ะ” เปเปอร์ฉีกยิ้ม
“คุณเปเปอร์การบ้านข้อนี้ของคุณมันยากเกินไปสำหรับฉัน ตอนนี้ฉันคิดไม่ออก ฉันขอตัวไปดูดบุหรี่ก่อนนะค่ะ เดี๋ยวกลับมาทำต่อ”
เบอร์รี่ลุกขึ้นแล้วเดินออกไป เขาเดิน ฉับ ฉับ ไปหน้าบ้านเพราะกลัวอีกคนอยู่ใกล้ แล้วจะพลอยได้กลิ่นบุหรี่ที่ปล่อยพ้นออกมาเป็นควัน มันคงไม่ดีแน่นอน สำหรับเธอผู้หญิงบอบบาง ดูอ่อนโยน ละมุน ไร้เดียงสาแบบนั้น
เปเปอร์ได้แต่ส่ายหัวทำหน้าละเหี่ยใจ เมื่อการติวครั้งนี้มันไม่ใช่เรื่องกล้วยๆ ซะแล้วซิ....... ในเมื่อเขาพูดมาแบบนี้เธอเองจะขัดอะไรได้ ได้แต่นั่งจ้องนั้นจ้องนี้ในบ้านของเขาไปแทนคั่นเวลาสักพักสาวร่างสูงก็เดินมา เขานั่งลงประจำที่เดิมข้างๆ เปเปอร์
“นี่คุณไม่ลุกขึ้นเดินไปไหนเลยหรอค่ะ?” เบอร์รี่ส่งสายตาแปลกใจ
“จะให้ฉันลุกขึ้นเดินไปไหนละค่ะ นี่มันไม่ใช่บ้านฉันสักหน่อย” เธอยิ้มมุมปากตอบเขา
“คุณนี่ก็......ดูเป็นคนเรียบร้อยเกิน 5555++ เรียบร้อยจนฉันดูเป็นคนเถื่อนทันที พอมาเจอคุณ” เบอร์รี่ส่งยิ้มอย่างพอใจ
เรียบร้อยห่าอะไรละ....ฉันจะบ้าตายแล้วอยู่ โอ๊ยยย.......ร้อนก็ร้อน.......แม่เจ้าโว๊ย......ยังจะมายิ้มแป้นใส่อีก เพราะเธอนั้นและ ตัวดีเลยเบอร์รี่....ยัยเบอร์รี่เธอจะเท่ เธอจะคม อะไรเบอร์นั้น ถามจริง? เธอรู้ไหมฉันต้องพยายามคีบตัวเองว่าฉันเป็นสาวลุคหวาน เรียบร้อย ทำตัวให้ดูไร้เดียงสา ต่างหากล่ะ ถ้าขืนฉันอดทนไม่หวั่น ฉันอาจจะจับเธอทำผัวเนี้ย........
(เปเปอร์คิดในใจ)“นี่คุณเป็นอะไร?” เปเปอร์ทำสีหน้าตกใจ เมื่อเขาสังเกตเห็นเหงื่อที่ผุดขึ้นตามใบหน้าของฉัน มือบางๆ ของเขาจับคางของฉันพลิกซ้ายพลิกขวาไปมามองดูหาสิ่งผิดปกติ
“ฉันไม่ได้เป็นอะไรค่ะ ฉันแค่อาจรู้สึกว่าอากาศมันร้อนๆ นิดหน่อยนะค่ะ?”
ฉันจะโกหกออกมายังไงได้ล่ะ ก็คนมันร้อนจริงๆ นี่น่า ร้อนใจ ร้อนรุ่ม อยู่ข้างในนี้และ โอ๊ย.....ร้อน แต่ฉันไม่รู้ว่าความร้อนที่อยู่ข้างในมันจะผุดเป็นเหงื่อที่ซึมออกทางผิวหนังเสียแบบนั้น จนต้องหาคำพูดอะไรออกมาอธิบายดี
“คุณเป็นคนขี้ร้อนหรอค่ะ? แต่ว่าวันนี้อากาศหนาวเย็นมากเลยนะ คุณนี่แปลกจัง?” เบอร์รี่ถามด้วยความสงสัย
“เอ่อ......ใช่ค่ะ ฉันเป็นคนขี้ร้อน แฮะ....” เปเปอร์ยิ้มแห้งๆ
“แล้วคุณจะให้ฉันทำยังไงดีค่ะ คุณถึงจะหายร้อน เอาแบบนี้.....งั้นคุณก็ถอดเสื้อออกละกันนะค่ะ?”เปเปอร์มองตาคนพูดอย่างตกตะลึง ฉันหูฝาดหรือเปล่าวะเนี้ย......เธอคิดในใจ แล้วยกยิ้มกรุ้มกริ่มตอบกลับแอบเขินๆ
“จะบ้าหรอค่ะ คุณเปเปอร์ก็...แม้ๆ .....ฉันเป็นผู้หญิงนะค่ะ มันดูไม่ดี ดูไม่งามเอานะค่ะ จะมาให้ถอดเสื้อถอดผ้าแบบนี้นะ.......” เปเปอร์บิดตัวเอี้ยวซ้ายทีเอี้ยวขวาทีอย่างเขินอาย
“มันไม่ใช่แบบนั้นนะค่ะ.... ฉันหมายถึงคุณใส่เสื้อมาหลายชั้น มันอาจเลยทำให้คุณรู้สึกร้อนเพิ่มขึ้น เดิมทีคุณเป็นขี้ร้อนอยู่แล้วนะค่ะ คุณก็แค่ลองถอดเสื้อตัวนอกออกสักชิ้น คุณจะได้ดีรู้สึกดีขึ้นมา เพราะคุณเปเปอร์เองก็ใส่เสื้อมาสองชั้นเลยนี้ค่ะ”
เบอร์รี่ตั้งใจอธิบายในคำพูดเมื่อกี้เพื่อให้คนที่กำลังเข้าใจผิด คิดใหม่“อ่อ....ค่ะ......ใช่......” เปเปอร์ยิ้มแป้น
“เอาแบบนี้แล้วกันนะค่ะ เดี๋ยววันพรุ่งนี้ฉันจะมาติวให้คุณใหม่นะค่ะ วันนี้คุณก็กลับไปทำข้อนี้เป็นการบ้านนะค่ะ พรุ่งนี้ฉันจะมาตรวจให้ ถ้าอย่างงั้นฉันขอตัวกลับก่อนนะค่ะ อย่าลืมทบทวนสิ่งที่ฉันติวให้วันนี้ด้วยนะค่ะคุณเบอร์รี่”
เธอรีบหอบเอาเอกสารที่วางกองโตอยู่ที่โต๊ะแล้วเดิน ฉับ ฉับ ออกไปทันที
“เขาเป็นอะไรของเขา จะรีบไปไหนกัน?” เบอร์รี่ทำสีหน้างุนงง กับอาการแปลกๆ ของเปเปอร์
สาวลุคหวาน บอบบาง ละมุนคนนี้จะคีบลุคหวานๆ นี้ได้นานแค่ไหนติดตามเรื่องราวความวุ่นวายของเบอร์รี่ และ เปเปอร์ได้ในตอนต่อไปเลยจ้า
เราจะอยู่ด้วยกันในโลกจินตนาการและสุดท้ายนี้รู้สึกยังไงได้โปรด................บอกไรท์ที

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 4 รักสายแข็ง

นิยายแนะนำ

รักสายแข็ง (ยูริ)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 4 รักสายแข็ง

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้