1 วันต่อมา หลังจากการต่อสู้ ซายะได้ลืมตาตื่นขึ้นในสถานที่ที่ไม่รู้จัก พอมองไปรอบๆก็เจอเด็กหนุ่ม กำลังต้มซุปอยู่ข้างนอก
“ ตื่นแล้วเหรอ ”
เด็กหนุ่มถามด้วยความเป็ห่วง
“ ค..ค่ะ แล้วที่นี้ที่ไหนเหรอค่ะ ”
“ ที่นี้ คือ ป่ามอสดาส น่ะ ”
ซายะได้มองไปยังที่หน้าของเด็กหนุ่มคนนั้น
“ยังไม่ได้แนะตัวกันเลย ฉัน ชื่อ เลโอ เป็นักผจญภัยจากหมู่บ้านคองโกน่ะ แล้วเธอละ ”
เลโอถามด้วยความยิ้มแย้ม
“ฉัน ชื่อ ซายะ เป็ ชาวบ้านจากหมู่บ้านเฮลเทียค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะ เลโอ ”
“ ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันนะ ซายะ ”
“ อือ ”
ทันใดนั้นก็มีเสียงท้องร้อง ซายะมีอาการหน้าแดงออกมาทันที จากนั้น เลโอก็ตักซุปใส่ถ้วยให้ซายะ ซายะก็รับถ้วยซุปจากเลโอทันที
“ ขอบคุณ ”
จากนั้นซายะได้ค่อนๆซ้นซุปนั้นอย่างช้าๆ เลโอมองดูด้วยความเอ็นดู
“มอง อะไรของนายน่ะ!!!”
“ป..เปล่าชะหน่อย ไม่ได้มองอะไรเลย ไม่ได้มองอะไรเลยนะ ”
เลโอหันหน้าหนีทันที
“ช่างเถอะ”
ซายะนั่งกินซุปต่อโดยไม่ได้สนใจ
เลโอเป็ เด็กหนุ่มที่มีผมสีดำ ดวงตาสีดำ ใส่เสื้อโค๊ดสีดำ อาวุธของเลโอ ก็คือ ดาบธรรมดานั้นเอง
“ ว่าแต่ เลโอ ฉันมาอยู่ที่นีัได้ยังไง ฉันจำได้ว่า ฉันโดนะเิเวทย์ของ วิชเลี่ยม จากนั้นก็จำอะไรไม่ได้เลย ”
ซายะนั่งมองเลโอ กำลังเก็บ สัมภาระ
“ฉันเดินผ่านมาแถวนี้พอดีน่ะ แล้วเจอ ซายะนอน สลบอยู่ข้างต้นไม้ ฉันคิดว่า ถ้าปล่อยให้เด็กผู้หญิงอยู่ในที่แบบนี้ก็คงไม่ดี ก็เลยรอให้ซายะได้สติก่อน ”
“ ขอบคุณนะ ที่ช่วยฉันไว้ ถ้าไม่มีเลโออยู่ละก็ ป่านนี้ฉันคงไม่รอดแน่ๆ ”
“ ไม่หรอกๆมันคือสิ่งที่ควรจะทำต่างหาก ”
เลโอได้รีแอ็กชั่นออกมาต่อหน้าซายะ
“........”
“ซายะ พร้อมจะออกเดินทางแล้วรึยัง”
เลโอยืนมองซายะ
“ ไปที่ไหนเหรอ เลโอ ”
ซายะได้ลุกขึ้นพร้อมกับเก็บดาบคาดไว้ที่เอว
“ไปที่ คล็อต กัน เมืองหลวงของราชอาณาจักรยังไงละ สนใจจะรวมเดินทางไปกับฉันไหม ซายะ ”
เลโอได้ยื่นมือมาที่ซายะพร้อมกับรอยยิ้มอันอบอุ่น
“ ถ้าอย่างงั้น ฉันขอร่วมทางไปด้วยคนค่ะ ”
ซายะได้จับมือเลโอ และแล้ว ทั้งสองคน ก็ได้เดินทาง มุ่งหน้าไปยัง คล็อต เมืองหลวงของราชอาณาจักร
ในขนาดที่เลโอกับซายะกำลังเดินอยู่ในป่า
“นี้ๆซายะ ก่อนที่เธอสลบ เธอบอกว่า โดนะเิเวทย์ของวิชเลี่ยม ใช่รึป่าว ”
เลโอเดินคุยกับซายะ
“ ใช่ หมอนั้นแข็งแกร่งมากเลย ทำอะไรมันไม่ได้เลย ”
“ ก็แหง่ละสิ วิชเลี่ยมเป็ถึงสมาชิกภาคีอัศวินดำเชี่ยว เป็องค์กร ที่จักรวรรดิทิเฟียน่าภาคภูมิใจเป็อย่างมาก ”
“ทำไมเลโอถึงได้รู้จักภาคีอัศวินดำได้ถึงขนาดนั้น ”
ซายะถามด้วยความสงสัย
“ ก็ฉัน เกิดที่ จักรวรรดิ น่ะ ”
“ เอ๋!!!!! เลโอเนี่ยนะ เกิดที่จักรวรรดิ ”
ซายะพูดด้วยสีหน้าที่ใ
“ แหะๆ มันก็ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก ถึงจะเคยเป็อัศวินของจักรวรรดิ ก็เถอะ แต่ตอนนี้ฉันเป็แค่นักผจญภัยเอง ”
เลโอหัวเราะเล็กน้อย
“แล้วทำไมเลโอถึงเลิกเป็อัศวินละ”
“ ถามว่าทำไมนะเหรอ ก็เพราะว่า ฉันไม่อยากทำตามคำสั่งพวกขุนนางจักรวรรดิ ”
เลโอยืนนิ่งครู่หนึ่ง ซายะได้หันไปมอง
“เป็อะไรไปเหรอ เลโอ ฉันถามอะไรแปลกไปรึป่าว ”
“ไม่หรอกๆ ซายะ มันก็แค่อดีตที่ผ่านมาแล้ว อย่าไปสนใจเลย เอาละรีบไปที่เมืองหลวงกันเถอะ ”
“........หวังว่าคงไม่เป็อะไรนะ”
ซายะคิดในใจ ทั้งสองคนกำลังเดินทางออกจากป่า
“ ซายะ!!! เร็วๆหน่อย ถึงทางออกแล้วนะ ”
เลโอะโออกมาจากทางออกของป่า
“เลโอ รอก่อนสิ ”
ซายะก็รีบวิ่งไปที่ทางออกทันที
หลังจากที่ทั้งสองคนได้เดินทางออกจากป่ามอสดาสไปแล้ว ก็มีเด็กผู้หญิงปริศนากำลังคอยตามพวกซายะอยู่ตลอดเวลา เธอมีจุดประสงค์อะไรกันแน่
“หือ......”
เด็กสาวปริศนาแอบยิ้มเล็กน้อยก่อนที่จะหายตัวไป
212K
