เรา สอง สาม คน

ณผับชื่อดังใจกลางกรุงเทพฯ

“ไอ่เคนๆๆๆหลบเร็ว”

“อะไรวะ!!”

“เออ..กูบอกให้มึงหลบมุดเข้าไปใต้โต๊ะเร็วๆ!”

แม็คพูดใส่หูเคน หนุ่มฮอต จากมหาวิทยาลัยชื่อดัง ให้มุดไปใต้โต๊ะ เพื่อหลบใครบางคน เคน บี แม็คและข้าวฟ่าง ทั้ง 4 คนมาเที่ยวผับในคืนวันศุกร์สุดสัปดาห์แต่มีบางอย่างผิดพลาดไปนิด เนื่องจากตอนนี้ ไอซ์ และ การ์ตูนสองสาวที่เคนกำลังสับรางคั่วอยู่ต่างก็เดินตรงเข้ามาที่โต๊ะโซน VIP ที่พวกเขาทั้ง 4 นั่งอยู่ สาเหตุที่ แม็คให้เคนหลบเพราะสองสาวนี้เป็๲ตัวตึงต่างคณะในมหาลัย ที่เจอกันทีไรต้องห้ำหั่นเพื่อแย่งพื้นที่ในหัวใจของเคนทุกทีไปวันนี้ก็เช่นกัน

“พี่ๆคะ พี่เคนไปไหนแล้วอ่ะ เมื่อกี้ไอซ์ยังเห็นแวบๆ อยู่เลยค่ะ” น้องไอซ์ถามขึ้นเสียงมีอารมณ์เล็กน้อย

“ใช่ค่ะเมื่อกี้ตูนก็ว่าตูนเห็นพี่เคนนะคะ” การ์ตูนกอดอกพูดเสริมขึ้น

ดูท่าทางเหมือนเพื่อนกลุ่มเดียวกันที่มาด้วยกันแต่จริงๆ แล้วพวกเธอแค่มีเป้าหมายเดียวกัน

“อ่อไอ้เคนมันปวดหัวกะทันหันน่ะ เลยกลับบ้านไปแล้ว”

ข้าวฟ่างช่วยเสริมอีกคน

“นี่พี่ๆ กำลังช่วยกันโกหกพวกเราอยู่รึเปล่าคะ”

“โธ่น้องพวกพี่จะไปโกหกเพื่ออะไร มันปวดหัวจริงๆ” บีพูดขึ้นหลังจากเงียบอยู่นาน

การ์ตูนหยิบมือถือขึ้นมาแล้วกดโทรออกหาเคนทันที

ตื้ด.....ตื้ด.....ตื้ด...

การ์ตูนรอจนสายตัดก็ไม่มีคนรับโชคดีที่เคนมักจะปิดเสียงโทรของสาวๆ ไว้เสมอเพราะกันรถไฟชนกันเหมือนครั้งนี้

“นี่น้องจะไปตามไอ้เคนที่ไหนก็ไปกันเหอะ พวกพี่มาเที่ยว เสียเวลา” ข้าวฟ่างพูดขึ้นทำหน้ารำคาญสองสาวที่ไม่ยอมไปไหน

“ชิ/ชิ”สองสาวสบถออกมาพร้อมกันแล้วสะบัดตูดเดินออกไปคนละทาง

ปึก..ปึก!!

“ออกมาได้แล้วมึงเด็กมึงเดินหนีไปละ” บีเอาท้าวสะกิดเพื่อนที่มุดอยู่ใต้โต๊ะ

“โอยยยย..ตะคริวจะกินขากู”เคนบ่นเพราะด้วยส่วนสูงและแขนขาที่ยาวของเขาต้องมามุดอยู่ใต้โต๊ะที่เตี้ยๆ แบบนั้นดีที่โต๊ะยังมีผ้าคลุมยาวถึงพื้น จึงทำให้รอดสายตาสองสาวไปได้

“มึงนี่นะเมื่อไหร่จะเลิกคั่วเด็กทีละหลายคนสักทีห๊ะ” ข้าวฟ่างบ่น

“ช่วยไม่ได้นี่หว่าคนมันฮอต 555” เคนพูดขึ้นมาแล้วหัวเราะภูมิใจในความหล่อของตัวเอง

“นี่แล้วมึงจะนั่งรอให้น้องๆ เค้ามาตามหาอีกรอบเหรอ” แม็คเตือน

“เฮ่อออ..เสียอารมณ์เลยว่ะอุตส่าห์นัดน้องยิ้มมา งั้นเดี๋ยวกูไลน์เปลี่ยนสถานที่นัด ยิ้มก่อนนะ” เคน ยิ้มมีเลศนัยแล้วพูดอย่างคนอารมณ์ดีเมื่อไลน์เปลี่ยนสถานที่นัดน้องยิ้มเรียบร้อย เคนก็เดินออกมายังลานจอดรถ

“อื้อๆๆ อ้วยอ้วย..อ่อย!!!!”

“อึ่ก!!โอ๊ยนังบ้านี่ฤทธิ์เยอะจังวะ”

กึก!!

เคนหยุดชะงักเท้าที่กำลังจะก้าวต่อทันทีเมื่อเขาได้ยินเสียงเหมือนคนสองคนกำลังต่อสู้ ไม่สิ.. ปลุกปล้ำหรือทำอะไรกันสักอย่าง แต่ฟังจากน้ำเสียงเขาก็รู้ได้ทันทีว่าอีกฝ่ายน่าจะไม่ยินยอมเขาจึงค่อยๆ เดินตามหาต้นเสียงนั้น

เสียงนั้นก็เริ่มชัดขึ้นเรื่อยๆจนพาเขามาหยุดที่รถเก๋งคันหนึ่ง ติดฟิล์มดำทั้งคัน ประตูด้านหลังขยับเปิดเข้าเปิดออก เหมือนคนกำลังยื้อแย่งกัน เขาจึงเดินไปกระชากประตูออก

ปึก!!!

สิ้นเสียงกระชากประตูร่างหญิงสาวที่มือยังไม่ยอมปล่อยออกจากประตูก็ไถลตามมา ดีที่เคนรับตัวเธอได้ก่อน

“เห้ย!!ไอ้น้อง มึงอย่ามายุ่งเ๱ื่๵๹ของผัวเมียเค้าจะดีกว่า”เสียงผู้ชายวัยกลางคนรูปร่างผอม ไม่สูงมาก ๻ะโ๠๲ออกมาจากในรถ

“ไม่ใช่นะคะเนมไม่ใช่เมียเค้า เค้าจะข่มขืนเนม” หญิงสาวที่แทนตัวเองว่า เนม บอกเสียงสั่น ใบหน้าเธอเลอะไปด้วยคราบน้ำตาดวงตาแดงก่ำ ผมเผ้ารุงรัง

เมื่อเคนดูจากสถานการณ์แล้วเขาจึงดึงร่างเธอออกมาจากรถแล้วพาถอยมา

“เธอแน่ใจนะว่ามันไม่ใช่ผัว” เคนเอียงหน้าไปถามหญิงสาวที่ยืนแอบอยู่หลังเขาด้วยความกลัวน้ำเสียงเรียบนิ่ง แต่ว่าดุดัน

“แน่ใจค่ะเขาเป็๲พี่ที่ฝึกงานค่ะ เขาจะปล้ำเนม ฮือๆๆ” หญิงสาวพูดไป ร้องไห้ไปด้วยความ๻๠ใ๽

“ถอยไปก่อน”เขาสั่งเธอ เนมทำตามโดยอัตโนมัติ

อึก!!!เสียงของชายวัยกลางคนที่ถูกเคนดึงคอเสื้อลากออกมาจากรถ

“ไหนมึงบอกว่าเมีย?”เขาคาดคั้น

“กะ...ก็ก็น้องเค้าอ่อยผมก่อนนี่” ชายคนนั้นบอกติดๆ ขัดๆเพราะดูจากรูปร่างแล้วแทบจะเทียบอะไรไม่ได้เลยทั้งความสูงและหนาแต่ได้ส่วนของคนที่ยืนขยุ้มคอเสื้อเขาอยู่ตรงหน้าถึงแม้หน้าจะอ่อนกว่าเขาเยอะมากก็ตาม

ปึก!!/ อั่ก!!...

เสียงหมัดกระทบกรามซ้ายทำให้คนโดนต่อยทรุดฮวบลงไปที่พื้นทันที แต่ยังไม่ทันจะหายมึน เขาก็โดนกระชากคอเสื้อให้ยืนขึ้นอีก

ปึก!!/ อั่ก!!...

กรามซ้ายอีกรอบกะจะให้หน้าคนโดนต่อยเสียศูนย์ หน้าเบี้ยวไม่เท่ากันเลยทีเดียว จากหมัดที่ 2 นี้เป็๲ผลทำให้คู่ต่อสู้..อ่ะ ไม่สิ ผู้ถูกต่อยร่วงลงไปกองกับพื้นแน่นิ่งแบบไม่ต้องนับกันเลยทีเดียว

จากนั้นเขาก็หันมาหาหญิงสาวที่ยืนตัวสั่นน้ำตาคลอ อยู่ข้างหลัง พร้อมกับมองหน้าเขาแล้วก้มไปมองร่างที่กองแน่นิ่งอยู่ที่พื้นสลับกันไปมา

“นี่..!!คุณ ช็อกไปเลยเหรอ”

เคนเห็นอาการค้างของหญิงสาวเขาเลยจับแขนสองข้างเธอเขย่าเรียกเบาๆเธอจึงได้สติขึ้นมา

“ขะขอบคุณมากนะคะ ฮืออออ” พูดเสร็จหญิงสาวก็ปล่อยโฮขึ้นมาอีกครั้ง

“เอ้า!!คุณร้องไห้ทำไมอีก เดี๋ยวคนอื่นเค้าจะหาว่าผมทำอะไรคุณหรอก”เคนรีบร้องห้ามเมื่อเห็นหญิงสาวร้องไห้ไม่หยุด

“ตายละทำไงดีวะเนี่ย!!” เคนได้แต่ยืนเกาหัวแกรกๆ

‘เอาวะ’เคนคิดในใจแล้วก็โอบไหล่หญิงสาวไว้ แล้วพาเดินมาที่รถของเขา มาถึงรถก็ยังไม่หยุดร้องไห้

“คุณมีเพื่อนมาด้วยมั้ย?”เขาถาม

หญิงสาวส่ายหัวตอบ

“แล้วคุณมาที่นี่ยังไง?”

หญิงสาวชี้ไปที่ร่างที่นอนกองอยู่ที่พื้นข้างรถตัวเองทำให้เคนถอนหายใจออกมาแบบไม่รู้จะเอายังไงดี

“งั้นบ้านคุณอยู่ไหน เดี๋ยวผมไปส่ง” เขาตัดสินใจพูดขึ้นมา เพราะดูจากสภาพหญิงสาวแล้วถ้าให้โบกแท็กซี่กลับเองก็น่าจะเป็๲อันตรายแล้วนี่ไม่รู้ว่า๻๠ใ๽จนช็อกไปหรือเปล่าด้วย

เขาเปิดประตูดันเธอให้ขึ้นรถแต่หญิงสาวก็ขืนตัวไว้ เหมือนไม่ไว้ใจเขา

“นี่ขึ้นไปเถอะน่า ผมไม่ทำอะไรคุณหรอก สภาพแบบนี้” เขาบ่น

เธอจึงยอมก้าวขาขึ้นไปนั่งด้านหน้าคู่กับเขา

“คาดเข็มขัดด้วย”เขาบอก คราวนี้หญิงสาวทำตามอย่างว่าง่าย เธอหยุดร้องไห้คร่ำครวญแล้วเหลือแต่อาการสะอึกสะอื้น

“เฮ่อออ...บ้านอยู่ไหนบอกทางด้วยล่ะ”เขาบอกพร้อมปรายตามองเธอที่เอามือทั้งสองข้างขึ้นมาประสานที่หน้าอกไว้ตลอดเวลาพร้อมพยักหน้าหงึกหงักตอบเขา

จากนั้นเขาก็เคลื่อนรถออกจากลานจอดรถ

“อยู่คอนโด......ค่ะ” เมื่อเขาเลี้ยวออกถนนใหญ่เล็กน้อยเธอจึงเอ่ยปากบอกเขาไปเสียงสั่นชายหนุ่มพยักหน้ารับรู้

ขับมาได้สักพักเคนหันมองเธอที่ตอนนี้อาการสะอึกเริ่มห่างแล้ว มือก็ลดลงมาประสานกันวางไว้ที่ตักตัวเองเขาพิจารณาดูจากลักษณะแล้วเธอก็ไม่ได้แต่งตัวโป๊ หรือวาบหวิวเลยด้วยซ้ำเสื้อครอบเอวลอยนิดๆ กับกางเกงยีนเอวสูงตัวหลวมตามสไตล์วัยรุ่นทั่วๆ ไปแต่ด้วยผิวพรรณที่ค่อนข้างขาว นวลเนียน ของเธอทำให้มันน่ามอง

ส่วนหน้าตาของเธอเขาเห็นไม่ค่อยชัดนักเพราะสภาพตอนนี้คือเขรอะไปด้วยคราบน้ำตา ผมเผ้ารุงรังปรกหน้าของเธอแต่ก็พอจะมองออกอยู่ว่าเธอคนนี้หน้าสวยหวาน จมูกรับกับใบหน้าเรียว ริมฝีปากอวบอิ่ม

“นี่แล้วคิดยังไงถึงมากับหมอนั่นอ่ะ”เขาถามขึ้นทำลายบรรยากาศอึมครึม

“พี่เขาเป็๞พี่เลี้ยงที่สอนตอนฝึกงานค่ะ....วันนี้เนมฝึกงานจบแล้วเขาเลยพามาเลี้ยงค่ะแต่ว่าไม่ทันจะได้เข้าไปพี่เขาก็......” หญิงสาวพูดแค่นั้นก็นิ่งไป

“โอเคๆแล้วนี่มาเลี้ยงกันแค่สองคนเนี่ยเหรอ”

“เปล่าค่ะพี่ๆ คนอื่นๆ เขาอยู่ข้างในกันหมดแล้วค่ะ”

“อ่อๆนี่หมอนี่กะจะเคลม๻ั้๹แ๻่ยังไม่ได้เข้าไปเลยด้วยซ้ำเหรอเนี่ย” เขาพึมพำเบาๆไม่ได้จงใจพูดกับเธอนัก

“...ขอบคุณที่พี่ช่วยเนมนะคะ” เธอพูดพร้อมยกมือไหว้

“เห้ย...ไหว้ทำไมเราน่าจะอายุใกล้ๆกันนะ แล้วอีกอย่างก็ช่วยตามสัญชาตญาณแหละ”

“...............”

“เออแล้วนี่ชื่ออะไร อายุเท่าไหร่ล่ะ”

“ชื่อเนมค่ะอยู่มหาลัย... ปี 2 ค่ะ”

“อืมพี่ชื่อเคนนะ อยู่มหาลัย.... ปี 3”

เคนบอกออกไปทำให้หญิงสาวพยักหน้ารับ แล้วยิ้มน้อยๆ ให้เขา

ไม่นานก็มาถึงหน้าคอนโดที่หญิงสาวบอกเขาไว้เป็๲คอนโดที่ดูปลอดภัยพอสมควร ไม่ได้หรูหรามากนัก

“นี่อยู่กับเพื่อนหรือเปล่าทำไมไม่โทรให้เพื่อนลงมารับล่ะ” เขาถามเมื่อเห็นเธอกำลังปลดเข็มขัด

“เนมอยู่คนเดียวค่ะเพื่อนๆ บ้านเขาอยู่ใกล้ๆ ค่ะ”

“ขอบคุณพี่เคนมากเลยนะคะถ้าไม่ได้พี่ ป่านนี้เนมคง....” เธอหน้าสลดไปเมื่อเอ่ยถึงเ๹ื่๪๫ที่เพิ่งผ่านมา

“ไม่เป็๲ไรเธอขึ้นไปพักผ่อนได้แล้ว” เขาบอก พร้อมกับมองนาฬิกาที่ตอนนี้ใกล้ถึงเวลานัดน้องยิ้มแล้ว

“ขอบคุณค่ะ”เธอไหว้เขาอีกครั้งก่อนลงจากรถ เดินเข้าคอนโดไป

เคนนั่งมองจนเธอลับสายตาไปจากนั้นเขาก็ออกรถมุ่งหน้าตรงไปยังสถานที่นัดหมายไว้ทันที‘ป่านนี้รอพี่แย่แล้วมั้ง น้องยิ้ม’ ชายหนุ่มคิดแล้วก็ยิ้มกรุ้มกริ่ม