"อ๊ะ... ชิน... ฮื้อ... ร้อน... อย่า..."
เสียงครางแ่ของฉันดังออกมาโดยไม่สามารถกลั้นไว้ได้ นิ้วเรียวยาวร้อนผ่าวของชินเลื่อนขึ้นตามต้นขาด้านในอย่างช้า ๆ แต่แน่วแน่ ผิวััที่หยาบกร้านจากมือที่เคยถือปืนและต่อสู้ กลับทำให้ความรู้สึกยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น ลมหายใจของฉันหอบถี่ ร่างกายสั่นระริกเล็กน้อยขณะที่นั่งคร่อมตักของเคียวยะ
เคียวยะยังคงกดฉันไว้กับตัวเขาแน่น มืออีกข้างของเขายกกระโปรงทำงานขึ้นสูงจนเกือบมิดเอว เปิดเผยผิวขาวเนียนที่กำลังร้อนผ่าวให้สายตาของชินเห็นอย่างชัดเจน เขาไม่พูดอะไร เพียงแค่ยิ้มมุมปากอย่างพอใจ ขณะที่นิ้วหนาของเขายังคงเคลื่อนไหวอยู่ภายในช่องทางรักของฉันอย่างช้า ๆ แต่ลึก
"ชิน... แตะให้ลึกกว่านี้สิ" เคียวยะเอ่ยสั่งเสียงทุ้มต่ำ
ชินขบกรามแน่น ั์ตาสีเข้มของเขาสั่นระริกด้วยความขัดแย้งรุนแรง แต่เขาก็ยังทำตาม เขานวดไล้ฝ่ามือร้อนผ่าวไปตามผิวต้นขาของฉันขึ้นสูงช้า ๆ จนถึงรอยแยกที่บวมแดงและเปียกชุ่มจากความร้อนรุ่มที่พุ่งพล่านทั่วร่าง ปลายนิ้วเขาแตะลงไปที่เนินที่บอบบางที่สุด แล้ววนเป็วงกลมช้า ๆ ด้วยความระมัดระวังแต่หนักแน่น
"อ๊ะ... ชิน... ไม่... อย่า..." ฉันพยายามประท้วง แต่เสียงที่ออกมากลับอ่อนโยนและสั่นเครือ ร่างกายของฉันกลับตอบสนองตรงกันข้าม สะโพกขยับเล็กน้อยตามจังหวะนิ้วของเขา
ความร้อนจากนิ้วทั้งสองคู่ที่กำลังทำร้ายฉันอย่างอ่อนโยนแต่ทรงพลัง ทำให้สมองฉันขาวโพลนไปหมด ฉันรู้สึกได้ถึงความแตกต่างของััทั้งสองอย่างชัดเจน นิ้วของเคียวยะหนา แรง และคุ้นเคยกับร่างกายฉันอยู่แล้ว เขากระตุกเข้า-ออกด้วยจังหวะที่ทำให้ฉันตัวเกร็งทุกครั้งที่ปลายนิ้วเขาไปกดจุดลึกด้านใน
ส่วนนิ้วของชิน... มันร้อนและสั่นเล็กน้อย บอกถึงความลังเลและความ้าที่ถูกกักเก็บไว้ เขานวดวนที่จุดบอบบางนั้นด้วยความระมัดระวังก่อนจะค่อย ๆ เพิ่มแรงกดและความเร็วขึ้นตามลมหายใจที่หอบหนักขึ้นของฉัน
"คุณมิกะ... ร้อนมาก..." ชินกระซิบเสียงแหบพร่าแทบไม่ได้ยิน มืออีกข้างของเขาขยับไปกดที่เป้ากางเกงสูทสีดำของตัวเองที่ตึงขึ้นชัดเจนจากความแข็งแกร่งที่ถูกกระตุ้น เขาลูบไล้ตัวเองผ่านผ้ากางเกงช้า ๆ โดยไม่รู้ตัว ขณะที่นิ้วมืออีกข้างยังคงวนอยู่ที่ร่างกายฉัน
ภาพนั้นทำให้หัวใจฉันเต้นรัวแรงยิ่งกว่าเดิม ความรู้สึกผิด ความละอาย และความเสียวซ่านปะปนกันจนแยกไม่ออก ฉันไม่ควรจะรู้สึกแบบนี้... แต่ร่างกายฉันกลับทรยศอย่างสิ้นเชิง
เคียวยะก้มลงจุมพิตที่คอฉันอย่างร้อนแรง ขณะที่เร่งความเร็วของนิ้วเขาเข้า-ออกเร็วและแรงขึ้น "เสียวใช่ไหมมิกะ? ... รู้สึกถึงนิ้วชินไหม? เขากำลังลูบไล้เธออย่างที่เธออยากได้..."
"ไม่... ไม่ใช่... อ๊ะ... " ฉันสั่นเสียงปฏิเสธ แต่สะโพกของฉันกลับแอ่นรับนิ้วทั้งสองคู่โดยไม่รู้ตัว ความเสียวซ่านแล่นริ้วขึ้นมาตามกระดูกสันหลังเป็ระลอก ิัทั่วร่างร้อนผ่าวและขึ้นสีแดงซ่าน ฉันกัดริมฝีปากแน่นเพื่อกลั้นเสียงคราง แต่ก็ทำได้ไม่นาน
ชินเพิ่มแรงกดที่จุดบอบบางของฉันขึ้นอีก นิ้วเขาเคลื่อนไหวเป็จังหวะที่สอดคล้องกับนิ้วของเคียวยะอย่างประหลาด ราวกับทั้งสองคนกำลังร่วมกันทำอะไรบางอย่างที่ฉันไม่สามารถต้านทานได้
"อ๊ะ... อ๊า... ทั้งคู่... มิกะ... ทนไม่ไหวแล้ว..." ฉันครางเสียงหลง หัวโยกไปมาอย่างหมดทางสู้ น้ำตาคลอเบ้าด้วยความเสียวและความสับสนที่บีบคั้นอก
เคียวยะเร่งนิ้วเขาเร็วขึ้นอีก ชินก็ทำตาม นิ้วทั้งสองคู่เคลื่อนไหวภายในและรอบ ๆ ช่องทางรักของฉันอย่างไม่หยุดยั้ง ความร้อนรุ่มพุ่งสูงขึ้นจนฉันรู้สึกเหมือนจะะเิ
ร่างกายของฉันเกร็งกระตุกอย่างรุนแรงในที่สุด ฉันกรีดร้องครางยาวเหยียด "อ๊าาาา... คุณเคียวยะ... ชิน... ขอร้อง... มิกะ... เสร็จแล้ว..."
ความเสียวซ่านสูงสุดะเิออกเป็ระลอกยาวนาน ร่างกายสั่นเทิ่ดไม่หยุด ช่องทางรักตอดรัดนิ้วของเคียวยะแน่น ของเหลวอุ่นใสไหลทะลักออกมาเปียกชุ่มฝ่ามือทั้งสองข้างและโซฟาใต้ตัวฉัน ทั้งห้องขาวโพลนไปหมด ฉันทรุดตัวอ่อนปวกเปียกลงกับอกแกร่งของเคียวยะ หอบหายใจระรัวเหมือนคนวิ่งมาราธอน
น้ำตาไหลพรากลงแก้มโดยไม่รู้ตัว ฉันหมดแรงสิ้นเชิง นอนกอดตัวเองสั่นระริกอยู่บนตักเขา ความอ่อนล้า ความอับอาย และความเสียวที่ยังหลงเหลือปะปนกันจนสมองว่างเปล่า
ฉันทรุดตัวอ่อนปวกเปียกลงกับอกแกร่งของเคียวยะ หอบหายใจระรัวเหมือนคนจมน้ำ
ฉันหมดแรงสิ้นเชิง นอนกอดตัวเองสั่นระริกอยู่บนตักเขา น้ำตาไหลไม่หยุดจากความอ่อนล้า ความอับอาย และความสับสนที่บีบคั้นหัวใจ
เคียวยะถอนนิ้วออกจากฉันอย่างเชื่องช้า เขายกนิ้วที่เปียกชุ่มไปวางบนริมฝีปากฉัน "ชิมสิ... รสชาติของตัวเอง"
ฉันสั่นเทาแต่ก็อ้าปากรับโดยไม่รู้ตัว ลิ้นฉันเลียรสเค็มหวานของน้ำตัวเองผสมกับกลิ่นของเขา
แล้ว... เขาก็ผลักฉันออกจากตักอย่างแรงและรวดเร็วโดยไม่พูดอะไร
"อ๊ะ!" ฉันร้องลั่นด้วยความใ ร่างกายที่หมดแรงไถลลงไปกองอยู่บนโซฟาข้างกายอย่างไร้ความปรานี กระโปรงยังคงม้วนขึ้นสูง ผิวที่เปียกชุ่มและร้อนผ่าวถูกเปิดเผยต่อสายลมในห้อง ฉันมองขึ้นไปด้วยตาที่พร่าเลือนด้วยน้ำตาและความอ่อนล้า
เคียวยะลุกขึ้นยืนเต็มตัว เขาไม่สนใจฉันอีกต่อไป แววตาของเขาหันไปจ้องที่ชินที่ยังคงคุกเข่าหอบหายใจหนักหน่วงอยู่ตรงหน้า
"ชิน... มาที่นี่" เคียวยะเอ่ยสั่งเสียงทุ้มต่ำแต่เต็มไปด้วยอำนาจ
ชินลุกขึ้นยืนช้า ๆ ร่างสูงใหญ่สั่นเล็กน้อยจากความตื่นเต้นที่ยังไม่ดับ เขาก้าวเข้ามาหยุดตรงหน้าเคียวยะโดยไม่ขัดขืน
เคียวยะคว้าคอเสื้อเชิ้ตของชินกระชากร่างสูงใหญ่เข้ามาบดจูบอย่างหิวกระหายและดุดัน เรียวปากร้อนปะทะกันอย่างรุนแรง ลิ้นของเคียวยะบุกรุกเข้าไปในปากของชินอย่างเป็เ้าของ ชินยอมจำนนทันที เขากอดคอเคียวยะตอบกลับ จูบที่เต็มไปด้วยความปรารถนาที่ถูกกักเก็บไว้
"อืม... คุณเคียวยะ..." เสียงครางต่ำในลำคอของชินดังขึ้น
ฉันมองภาพตรงหน้าด้วยหัวใจที่เต้นรัวและเจ็บแปลบ ความรู้สึกแปลกประหลาดที่บีบคั้นอกฉันอย่างรุนแรง ฉันเพิ่งเสร็จสมจากััของทั้งสองคน... และตอนนี้พวกเขากำลังจูบกันต่อหน้าฉันอย่างเร่าร้อน
เคียวยะผละจากการจูบ เขาหันชินให้หันหลังเข้าหาเขา แล้วดันร่างสูงใหญ่ของชินให้ก้มตัวลงพิงพนักโซฟา ด้านหลังหันเข้าหาเขา เขาดึงกางเกงสูทและกางเกงในของชินลงอย่างรวดเร็ว จนเผยให้เห็นก้นกลมแน่นและความแข็งแกร่งที่ตึงเครียดของชิน
เคียวยะถอดสูทตัวนอกทิ้งอย่างไม่ใยดี เผยแผ่นหลังกว้างที่มีรอยสักัดำสนิทพาดผ่าน เขาปลดเข็มขัดและปล่อยความแข็งแกร่งร้อนจัดของตัวเองออกมา ความแข็งแกร่งนั้นใหญ่และหนา มีเส้นเืโป่งพอง ปลายเปียกด้วยของเหลวใส ๆ
เขาไม่รอช้า คว้าหลอดเจลหล่อลื่นมาตอนไหนไม่รู้ ใช้นิ้วทาไปที่ร่างกายด้านหลังของชินอย่างหยาบ ๆ สองนิ้วสอดเข้าไปกระตุกเร็วเพื่อขยาย
"อ๊ะ... คุณเคียวยะ... " ชินครางเสียงแหบพร่า แต่สะโพกเขากลับผลักถอยหลังรับนิ้วเ้านายอย่างเต็มใจ
เคียวยะจัดตำแหน่ง ความแข็งแกร่งร้อนจัดของเขากดที่ร่างกายด้านหลังของชิน และกระแทกเข้าไปในรวดเดียวลึกสุด
"อ๊าาาา... คุณเคียวยะ!" ชินกรีดร้องเสียงหลง ร่างกายสูงใหญ่สั่นเทิ่ด กำปั้นกำแน่นที่พนักโซฟา
ฉันเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง มองเห็นภาพชัดเจน... ความแข็งแกร่งของเคียวยะหายเข้าไปในร่างกายของชินจนมิด ก้อนกลม 2 ลูกนั้นของเขาชิดกับก้นกลมของชิน รอยสักับนแผ่นหลังเคียวยะขยับไหวตามแรงหายใจ
เคียวยะเริ่มขยับสะโพก กระแทกกระทั้นเข้าไปในตัวของชินอย่างดิบเถื่อนและรวดเร็ว เสียงเนื้อกระทบกันดัง "ปั๊ก ปั๊ก ปั๊ก" ดังก้องห้องทำงาน ชินครางเสียงต่ำแสนเซ็กซี่ทุกครั้งที่ถูกกระแทก "อ๊ะ... อ๊า... ลึก... คุณเคียวยะ... แรง... กว่าเดิม..."
เคียวยะจับสะโพกชินตรึงไว้แน่น เล็บจิกเข้าไปในเนื้อจนแดง เขาเร่งความเร็วขึ้น ทุกครั้งที่กระแทกเข้าไปลึกสุด ความแข็งแกร่งของเขาจะดึงออกเกือบมิดก่อนจะตอกกลับเข้าไปใหม่ ร่างกายของชินตอดรัดแน่น ดูดดึงทุกครั้ง
"นายเป็ของฉันคนเดียว... จำไว้นะชิน" เคียวยะคำรามต่ำขณะกระแทกแรงขึ้น
"ครับ... อ๊ะ... ผม... เป็ของคุณ... คุณเคียวยะ..." ชินยอมรับเสียงสั่นเครือ
เคียวยะเอื้อมมือไปรอบตัวชิน จับความแข็งแกร่งของชินที่ตึงเครียดและเปียก แล้วลูบขึ้นลงในจังหวะเดียวกับการกระแทกจากด้านหลัง
"อ๊าาา... คุณเคียวยะ... จะ... เสร็จ... แล้วครับ..." ชินร้องครางยาว
ฉันมองภาพนั้นด้วยน้ำตาที่ไหลไม่หยุด หัวใจบีบคั้นจนเจ็บแปลบ ร่างกายที่เพิ่งเสร็จไปเมื่อครู่ยังคงสั่นระริกจากความเสียวที่เหลือ แต่สมองฉันเต็มไปด้วยคำถามที่ไม่มีคำตอบ
*เคียวยะ... ทำแบบนี้ทำไม...*
ถ้าเขาเพียงแค่้าทวงหนี้ห้าสิบล้าน หรือ้าระบบ Pluvia ทำไมเขาต้องทำดีกับฉันจนหัวใจดวงนี้หวั่นไหว บางครั้งก็ปกป้อง บางครั้งก็กอดปลอบ แล้วทำไมเขาต้องเปลี่ยนกลับมาร้ายกาจข่มเหงรังแกฉันประชดประชันขนาดนี้? แถมยังดึงคนรักของตัวเองอย่างชินเข้ามาร่วมในเกมบ้า ๆ นี้ ก่อนจะหันไปตอกย้ำความสัมพันธ์ลึกซึ้งของพวกเขาทั้งสองคนต่อหน้าฉันอีก
ฉันสับสนไปหมดแล้ว... โลกมาเฟียสีเทาเข้มใบนี้ ความสัมพันธ์สามเส้าที่ป่าเถื่อนปนเปไปด้วยอำนาจและความ้าดิบ ๆ กำลังบีบเค้นให้ฉันจมดิ่งลงสู่เหวลึกที่ไม่มีวันปีนกลับขึ้นไปได้อีกเลย
น้ำตาฉันไหลพรากลงแก้ม ฉันกอดตัวเองแน่น นอนมองภาพการร่วมรักอันเร่าร้อนและดิบเถื่อนระหว่างชายหนุ่มสองคนที่ฉัน... เริ่มมีใจให้ทั้งคู่... ด้วยความรู้สึกที่พังทลาย
เคียวยะกระแทกเร็วสุดแรง ชินร้องครางยาวเหยียดพร้อมกับที่ร่างกายเขาสั่นกระตุก ความแข็งแกร่งของชินพุ่งทะลักออกมาเปียกชุ่มฝ่ามือของเคียวยะและโซฟา
เคียวยะคำรามในลำคอ กระแทกเน้นลึกสุดอีกสองสามครั้ง ก่อนที่ร่างกายเขาจะเกร็งและปลดปล่อยน้ำรักอุ่นร้อนทะลักเข้าไปเติมเต็มร่างกายของชินจนล้นปรี่ออกมาข้างนอก
ทั้งคู่หอบหายใจหนัก เคียวยะก้มลงจุมพิตที่แผ่นหลังของชินอย่างอ่อนโยนขึ้นเล็กน้อย "ชิน... ดีมาก... นายเป็ของฉันตลอดไป"
ชินพยักหน้า "ครับ... คุณเคียวยะ..."
แล้วเคียวยะก็หันมามองฉันด้วยแววตาเ็า แต่มีประกายอะไรบางอย่างซ่อนอยู่
ฉันหันหน้าหนี น้ำตาไหลไม่หยุด
*ฉัน... สับสนไปหมดแล้ว...*
114
![ปลาไหลลายเสือ [ บุรามฉัตร ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1642422280_6716422.webp)
