H.D : สะดุดหัวใจนายพี่ว๊าก NC18+

        ​

        เราเดินทางกลับถึงคอนโด

        "น้องเจมส์คะ วันนี้5กล่องเลยค่ะ" พนักงานเอ่ยขึ้น

        "ขอบคุณครับ"

        ฉันและพี่เจมส์เดินเข้าไปยกกล่องหนังสือ ดีที่ไม่ใหญ่มาก ฉันยังยกไหว ฮ่าๆ รปภก็ช่วยยกขึ้นห้องด้วย

        ฉันขึ้นมาบนห้อง ก็จัดเรียงใส่แยกเป็นลังๆ ให้เรียบร้อย

        "วันนี้โพสรับบริจาควันสุดท้ายคนเลยส่งมาเยอะเลย" พี่เจมส์เอ่ยขึ้นมา

        "ดีใจจังเลยค่ะ ได้หนังสือสมุดเพียบเลย" ฉันเอ่ยอย่างยิ้มๆ

        "พี่ก็ดีใจครับ" พี่เจมส์กอดฉันจากด้านหลัง

        "ไปนอนกันดีกว่าค่ะ"

        "ครับ"

        วันออกค่ายอาสา

        พี่เจมส์ลงไปเรียก รปภ และพนักงาน ให้ขึ้นมาช่วยยกลังหนังสือลงไปที่รถ

        จากนั้นเราก็ขับมาที่มหาวิทยาลัยทันที

        มหาวิทยาลัยK

        "แพรวไปหาเพื่อนเลย เดี๋ยวพี่ให้พวกไอ้คิมมาช่วยยก" พี่เจมส์เอ่ยขึ้นมา

        "ไหวหรอคะ"

        "ไหวครับ"

        ฉันยิ้มรับและเดินมาหาเพื่อนๆฉัน

        "สวัสดีทุกคน" ฉันเอ่ยทักทายยัยน้ำอุ่น และเพื่อนๆที่ไปเปิดหมวกด้วยกัน

        "สวัสดีมาช้าจังเลย" ยัยน้ำอุ่นเอ่ยขึ้น

        "ช่วยกันขนหนังสือลงจากห้องมาที่รถอ่ะดิ่ กว่าจะเสร็จ เหนื่อยเลย" ฉันตอบกลับ

        "อ้าว แล้วนี่ยกมาให้พวกพี่ยัง พวกฉันไปช่วยมั้ย" ฝนเอ่ยขึ้น

        "ไม่เป็นไรจ๊ะ พี่เจมส์กับเพื่นเขาจะยกเข้ามา" ฉันตอบกลับ

        "คนส่งมาเยอะเลยหรอแก" ยัยน้ำอุ่นถามด้วยท่าทางที่ตื่นเต้น

        "ใช่แก มีมาทุกวันเลย"

        "ดีจังเลย" ฝนเอ่ย

        เรานั่งเล่นรอเวลาที่จะออกเดินทาง

        "เด็กๆพี่ขอบคุณพวกเธอมากนะที่ช่วยหาเงินบริจาคมา ดูสิ่ ซื้อของออกค่ายได้เยอะเลย" รุ่นพี่ปี4เดินมาหาพวกฉัน

        "ค่ะพี่ พวกเราดีใจค่ะที่ได้ช่วยหาเงินบริจาค" ยัยน้ำอุ่นตอบกลับ

        "แพรวมีหนังสือมาเพิ่มด้วยนะคะ มีคนส่งหนังสือมาให้ค่ะ พี่เจมส์กำลังช่วยกันยกมา" ฉันบอกกับพวกรุ่นพี่

        "ฝนและเพื่อนๆ ก็มีดินสอปากกามาเพิ่มนิดหน่อยค่ะ" ฝนยื่นถุงดินสอปากกาให้กับรุ่นพี่

        "น้องๆน่ารักจังเลย พี่ขอบคุณมากนะคะ"

        "ค่ะ"

        JAME TALK

        ผมให้แพรวไปนั่งกับเพื่อนๆ ตอนที่ออกจากคอนโด แพรวช่วยขนหนังสือลงมา เธอดูเหนื่อยมาก ผมเลยให้ไปนั่ง และโทรหาไอ้คิม เพื่อให้พวกมันมาช่วยยก ไม่นานพวกมันก็เดินมา

        "คนส่งหนังสือมาเยอะมากเลยแหะ" ไอ้คิมเอ่ยขึ้น

        "เออ มีมากทุกวัน กูกับแพรวตื่นเต้นทุกวันที่ได้รับอ่ะ" ผมตอบกลับ

        "เพจมึงนี่เยี่ยมจริงๆ" ไอ้อาร์มเอ่ยชม

        "ป่ะมึงยกไปไว้ที่รถกัน" ไอ้ไกด์เอ่ยขึ้น

        พวกเรายกหนังสือมาไว้ที่รถกระบะที่ใช้ขนของไปออกค่าย แล้วก็เดินไปขึ้นรถบัส จากนั้นก็ออกเดินทาง

        รุ่นพี่แจกข้าวให้กินกันบนรถ แพรวหลับแล้วกิน แล้วหลับต่อ ฮ่าๆ

        "ตื่นได้แล้วถึงแล้ว" ผมปลุกแพรวให้ตื่น เมื่อเรามาถึงที่โรงเรียนทางภาคอีสานแล้ว

        "ค่า" แพรวตื่นขึ้นมา และเดินลงจากรถ

        "ปวดคอหรอ" ผมเอ่ยถามแพรว เห็นเธอนวดๆคอเธออยู่

        "ใช่ค่ะ"

        "ฮ่าๆ ก็หลับคอห้อยแบบนั้นไม่ปวดได้ไง มาพี่นวดให้" ผมค่อยๆนวดที่ต้นคอแพรว

        "ขอบคุณนะคะ"

        "คืนนี้พักผ่อนกันก่อนนะครับ แยกกันนอนชายหญิงนะครับ" เสียงรุ่นพี่คนหนึ่งเอ่ยขึ้น

        "พรุ่งนี้เราจะเริ่มทำตั้งแต่ 7โมงเช้านะครับ" รุ่นพี่อีกคนเอ่ยต่อ

        "เชิญครับ"

        "อย่าไปนอนน้ำลายยืดใส่เพื่อนนะ" ผมเอ่ยขึ้นเมื่อสิ้นเสียงรุ่นพี่

        "บ้า ไม่เคยยืดซะหน่อย"

        "พี่เช็ดน้ำลายให้แพรวทุกเช้าอ่ะ"

        "จริงอ่ะ" แพรวเอ่ยถามพร้อมทำหน้าตกใจ

        "ไม่จริง ฮ่าๆ"

        "ไอ้บ้า" แพรวพูดพร้อมกับตีเข้าที่แขนผม

        จากนั้นเราก็แยกย้ายกันเข้าที่พัก

        "แอบไปหาสาวๆกัน กูนอนไม่หลับ" ไอ้ไกด์เอ่ยชวนไอ้อาร์ม

        "กูกำลังจะชวนมึงเลย" ไอ้อาร์มตอบกลับ

        "อย่าหาเรื่องครับ ไอ้พวกติดเมีย" ไอ้เจมส์เอ่ยห้าม

        "เชิญนอน" ไอ้คิมเอ่ยเสริม

        ผมหลับทันที นั่งรถมานาน เพลียครับ

        เช้าวันต่อมา

        "ที่รักคร้าบบบ" ผมอาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็เดินออกมาหาแพรว

        "หลับสบายมั้ยคะ" แพรวหันมาถามผม

        "ไม่เลยครับ"

        "ฮ่าๆ"

        ผมไปเอาข้าวกับไอ้คิม เพื่อเอามาให้แพรว น้องน้ำอุ่น และน้องฝน

        พวกไอ้ไกด์ โบว์ ไอ้อาร์ม น้ำขิง และเอแคร์ ก็เข้ามาพอดี เราก็นั่งกินข้าวด้วยกันครับ ไอ้อาร์มก็กวนน้ำขิงซะแทบตีกัน ฮ่าๆ

        หลังจากนั้นพวกเราก็แยกย้ายกันทำงาน พวกผมทำอาคาร ส่วนพวกสาวๆจัดเรียงหนังสือ ขนม

        ผมคอยหันมองแพรวตลอด เธอจัดขนมเสร็จก็ไปนั่งเล่นกับพวกเด็กๆ

        "พี่ไกด์น้ำค่ะ" น้องแพนเอาน้ำมายื่นให้ไอ้ไกด์ น้องแพนนี่ก็ตามไอ้ไกด์ไม่เลิก

        "ขอบคุณครับ" ไอ้ไกด์รับมาน้องแพนก็เดินออกไป

        "ไม่กินหรอวะ" ผมเอ่ยถาม เห็นมันวางขวดน้ำไว้

        "ไม่อ่ะ"

        "งั้นกูขอ กำลังหิว" ผมหยิบขวดน้ำมาดื่ม

        "พี่ไกด์ขนมมั้ยคะ" น้องแพนมาอีกแล้วครับ

        "ไม่เป็นไรครับ"

        "โอ๊ยย" ผมหันไปตามเสียง เห็นน้องแพน ล้มอยู่ที่พื้น เอามือจับข้อเท้าตัวเอง

        "เป็นอะไรครับ" ไอ้ไกด์เดินไปดู ผมเองก็มองตาม

        "เจ็บข้อเท้าค่ะ แพนสะดุดไม้" แพนแสดงสีหน้าแบบเจ็บมาก ไอ้ไกด์ยื่นมือไปช่วยแต่น้องแพนก็ล้มลงอีก

        "มึงคิดเหมือนกูป่ะ" ไอ้อาร์มกระซิบถามผม

        "คิดสิ่วะ กูไปขวางแปป" ผมตอบและเดินเข้าไปหาไอ้ไกด์

        "ลุกไหวมั้ย" ไอ้ไกด์ถามน้องแพน

        "ไม่ไหวค่ะ พี่ไกด์ช่วยแพนหน่อยได้มั้ยคะ"

        ~

        พรึ่บ

        ~ ผมอุ้มน้องแพนขึ้นมา เห็นลุกไม่ไหว ฮ่าๆ

        "ว๊ายยย นี่ปล่อยแพนนะ" น้องแพนดิ้นใหญ่เลยครับ ฮ่าๆๆๆ

        "ไอ้ไกด์ เมียมึงหิวข้าว" ผมพูดพร้อมยักคิ้ว ไอ้ไกด์มันก็ยิ้ม

        "เดี๋ยวสิ่คะพี่ไกด์ ช่วยแพนก่อน"

        "พี่ก็ช่วยอยู่นี่ไง ไอ้ไกด์ไปไหนก็ไปเลยมึงอ่ะ"  ไอ้ไกด์มันเลยรีบเดินไปหาโบว์

        ผมเองก็อุ้มน้องแพรวมาวางลงตรงแถวๆเพื่อนเธอ เธอสะบัดหน้าใส่ผมเลยครับ

        "โห น้อง ไม่ขอบคุณสักคำเลยหรอ" ผมเอ่ยถาม

        "ไม่อ่ะ ไม่ได้ขอให้มาช่วย"

        "เหอะ เพื่อนพี่อ่ะมีเมียแล้ว มันรักเมียมากด้วย อย่ายุ่งกับมันจะดีกว่านะ"

        "ไม่ต้องยุ่งได้ป่ะ"

        "เออ" หมดคำจะพูดแล้วโว๊ย

        ผมกำลังเดินกลับไปหาพวกเพื่อนๆผม น้องแพรวมายืนดักหน้าพร้อมส่งสายตาดุดันมาให้ผม ซวยแล้วววว

        "แพรวจ๋า คือพี่แค่ช่วยไอ้ไกด์" ผมเข้าไปอ้อนแพรว

        "ช่วย ช่วยอะไร" แพรวถามผมเสียงเข้ม

        "น้องคนนั้นมาอ่อยไกด์จ๊ะ เจมส์เลยขวาง พี่เห็นเหตุการณ์ตลอด" โบว์เดินเข้ามา อธิบายให้แพรวฟัง

        "จริงๆนะน้องแพรว" ไอ้ไกด์เอ่ยเสริม

        "งั้นแล้วไป" แพรวเอ่ยยิ้มๆ

        "หึงหรอ" ผมถามแพรวด้วยสีหน้ากวนๆ

        "ป๊าว" แพรวตอบและเดินหนีไปหาน้องน้ำอุ่น

        "ขอบใจนะไกด์โบว์ที่มาช่วยพูด" ผมเอ่ยขึ้น

        "ไม่เป็นไร เจมส์ยังช่วยเราเลย" โบว์ตอบกลับ

        "เห็นหน้าน้องแพรวแล้ว กูกลัวมึงตาย ฮ่าๆ"

        "ฮ่าๆๆ"

        จากนั้นเราก็แยกย้ายกันทำงาน และเข้าพักผ่อน

        เช้าวันต่อมาเราก็ช่วนกันขนหนังสือเข้าไปไว้ในอาคาร ผมและแพรวดีใจมากครับที่เห็นเด็กๆมีความสุขกับห้องสมุดที่พวกเราตั้งใจทำ

        **********END EP31***********

        SPOIL

        "จับมันไว้"

        "ปล่อยสิ่วะ แน่จริงอย่ารุมดิ"

        *******************************