หลังจากที่ชวลิตได้ออกมาจากการประชุมแล้วเขาก็ได้กลับมายังห้องพักของตนเอง ภายในใจของเขากำลังคิดว่าการที่เลิกทาสั้แ่ตอนนี้จะดีแน่หรอ เราเพิ่งถูกย้ายมาโลกนี้ไม่นานบางทีเราอาจจะไม่รู้ว่าโลกนี้ต่างจากโลกเดิมอย่างไร ทันใดนั้นเหมือนพระเ้ารู้เห็นเป็ใจก็ได้มีรายงานเข้ามา
“ท่านนายกรัฐมนตรีครับเกิดเื่ใหญ่แล้วครับ” เลขากล่าวด้วยท่าทีใ
“มีอะไรหรอ” ชวลิตถาม
“ก็พวกพ่อค้าทาสนะสิครับมารวมตัวกันรอบอาคารรัฐบาลเต็มไปหมดเลยหนะสิครับ” เลขากล่าว
“เฮ้อว่าแล้วยังไงก็มีโอกาศเป็สภาพนี้ได้สินะ” ชวลิตกล่าวด้วยท่าทีเหนื่อยหน่าย
"เอาเถอะผมจะออกไปเอง" ชวลิตกล่าวเขาต้องหาวิธีตกลงให้ได้ไม่เช่นนั้นอาจเกิดาภายในและความวุ่นวายได้ถ้ายังปล่อยเอาไว้แบบนี้อีก
“พวกท่านจะมาเลิกทาสแล้วปล่อยให้พวกเราต้องขาดทุนจากการที่เรารับซื้อมาหรอ อย่างนี้ท่านจะชดเชยยังไง” เสีียงของเหล่าพ่อค้าทาสที่โกรธเคืองทางของชวลิตเป็อย่างมากที่ยกเลิกทาสโดยไม่ได้ปรึกษาเหล่าพ่อค้าทั้งหลายก่อนเลย
“ขอให้ทุกท่านอยู่ในความสงบด้วยเถิด” ชวลิตกล่าวพร้อมเดินออกมาทำให้พ่อค้าทาสทั้งหลายยอมสงบลง
“ ผมเข้าใจทุกท่านดีที่ทุกท่านมารวมตัววันนี้เพื่อ้าให้ระบบทาสมีอยู่ต่อไปเพื่อผลประโยชนของพวกท่านสินะ” ชวลิตกล่าว
“ก็ใช่นะสิพวกทาสพวกนี้หนะพวกเราก็มีต้นทุ่นต้องจ่ายซื้อมานะ” พ่อค้าทาสกล่าวด้วยความโกรธแค้น
“แต่พวกท่านถือเห็นประโยชน์ส่วนตัวมากกว่าของประเทศชาติการกระทำอย่างนี้เรียกว่าทรยศต่อชาติได้ไหมนะ” ชวลิตกล่าวทำให้ทุกคนใมาก การที่นาคาใช้ระบบเผด็จการและชวลิตมีอำนาจอาญาสิทธิ์คำพูดของชวลิตมีสิทธิ์เท่าท่านผู้สูงส่งมีแต่ท่านผู้สูงส่งถึงจะสามารถเท่านั้นที่สามารถลบล้างกฏหรือคำพูดของชวลิตได้
“เนื่องจากว่าการมีทาสนั้นจะทำให้ประเทศของเรานั้นถูกเล็งเห็นเป็ดินแดนที่มีการกดขี่อาจจะถูกใช้เป็ข้ออ้างในการยึดได้ เพราะฉะนั้นคนที่สนับสนุนการมีทาสจะเท่ากับพวกขายชาติ และพวกขายชาติจะได้รับโทษถึงปะาชีวิต” ชวลิตกล่าวถึงแม้จะดูเป็การแถแบบสีข้างถลอกก็ตามแต่มันก็ได้ผล สิ่งนี้ทำให้พ่อค้าทาสส่วนใหญ่ยอมถอยและปล่อยทาสเป็ไท
แต่ถึงกระนั้นก็ยังมีพ่อค้าทาสบางส่วนที่พยายามต่อต้านอยู่แต่ส่วนใหญ่ก็จะถูกยัดข้อหาทรยศต่อประเทศชาตินั่นทำให้จำนวนผู้ต่อต้านลดลงจนหมดไป
ทางด้านจักรวรรดิบริทาเนีย
นายกรัฐมนตรีแห่งบริทาเนียอย่าง รอเกิร์ต เคซิล กำลังประชุมเกี่ยวกับนโยบายเื่ต่างประเทศ
“ท่านรัฐมนตรีครับ ทางหน่วยข่าวกรองของอังกฤษได้รับรายงานมาว่าตอนนี้ประเทศนาคากำลังมีการเลิกทาสครับ” รัฐมนตรีต่างประเทศกล่าว
“สงบหรือากลางเมือง” รอเกิร์ตถาม
“เป็แบบสงบ” รัฐมนตรีต่างประเทศตอบ
“ถ้าอย่างนั้นเราก็ไม่ต้องสนใจหรอกการแทรกแซงนาคาตอนนี้ไม่ใช่สิ่งที่ควรทำยกเว้นแต่ทางบริติชราชจะส่งหนังสือขอให้เราช่วยละนะต้องขึ้นอยู่กับทางนั้นแล้วแหละ” นายกรัฐมนตรีกล่าวเขาดีที่ทั้งสองประเทศทั้งอังกฤษและฝรั่งเศษไม่ยอมเข้ายึดประเทศนาคาเพื่อจะเอาเป็แนวกันชนระหว่างอาณานิคมทั้งสองนั่นเอง
“แต่เราก็จับตาดูให้ดีล่ะการที่นาคาประกาศเลิกทาสนั้นอาจจะมีนัยยะก็ได้” นายกรัฐมนตรีบริทาเนียกล่าว
ตัดกลับมาทางนาคา
“ตอนนี้การเลิกทาสเป็ไปด้วยดีครับประชาชนส่วนใหญ่สนับสนุนการเลิกทาสเป็อย่างดีแต่ก็ยังพอจะมีปัญหาบางอย่างอยู่ครับ” เลขารายงาน
“ปัญหาด้านไหน” ชวลิตถาม
“เื่เกี่ยวกับด้านทักษะในการทำงานครับ” เลขาตอบ
“คิดไว้แล้วแหละเพราะฉะนั้นผมถึงมีแผนนี้ขึ้นมา” ชวลิตกล่าวพร้อมกับยื่นกระดาษปึกใหญ่ที่เขียนเกี่ยวกับการจัดตั้งกระทรวงใหม่
“กระทรวงศึกษาหรอ” เลขาถาม
“ใช่แล้วเราจะส่งเสริมให้ประชากรเรามีการศึกษาขึ้นพื้นฐานยังไงล่ะ โดยกระทรวงนี้ฉันจะขอดูแลเอง” ชวลิตตอบ
“รบกวนดำเนินการด้วยนะ” ชวลิตกล่าว
“รับทราบครับ” เลขาตอบก่อนเดินออกไป
หลังจากนั้นสองสัปดาห์ต่อมาการสร้างกระทรวงแห่งใหม่เสร็จเรียบร้อยแล้ว ต่อไปเหลือแค่การเริ่มบังคับใช้กฏหมายเกี่ยวกับการศึกษา เนื่องจากการออกกฏหมายถึงแม้จะไม่เกี่ยวกับกระทรวงอื่นแต่ก็ควรเปิดประชุมเพื่อรับฟังความเห็นของรัฐมนตรีคนอื่นด้วย
“ยินดีต้อนรับทุกท่านที่มาเข้าร่วมประชุม” ชวลิตกล่าว
“ด้วยความยินดีครับ นโยบายเกี่ยวกับการเลิกทาสนั้นกำลังไปได้สวยเลยล่ะ” พิภพกล่าว
“ไปได้สวยก็ดีแต่สิ่งที่กำลังจะร่างกฏหมายใหม่นี้อาจจะทำให้การดำเนินงานต่างๆดีขึ้นก็ได้นะ” ชวลิตกล่าวพร้อมวางเอกสาารให้ทุกคนดู
“กฏระเบียบในการศึกษาหรอ” พิภพดูสนใจเป็อย่างมาก
“ใช่แล้วเราจะทำให้ทุกคนมีการศึกษาขั้นพื้นฐานโดยเริ่มจากเด็กจะให้เข้าไปศึกษาในโรงเรียนเป็ภาคบังคับและให้ทางผู้ใหญ่ที่้าเรียนเรียนในการศึกษานอกระบบในวันเสาร์และอาทิตย์” ชวลิตกล่าว
“และก็อีกอย่างสุดท้ายกฏหมายแรงงาน ให้แรงงานทำงานที่ไม่ใช่ธุรกิจส่วนตัวทำงานไม่เกิน 8 ชั่วโมงต่อวันและ 5 วันต่อสัปดาห์หากเกินกว่านั้นก็ต้องจ่ายค่าแรงมากกว่าปกติ” ชวลิตเสนอกฏหมายอีกตัวควบคู่กัน
สิ่งนี้ทำให้เหล่ารัฐมนตรีอึ้งเป็อย่างมากเพราะการทำอย่างนี้เนื่องจากในยุคนี้สวัสดิการณ์แรงงานนั้นยังไม่ถูกกำเนิดมาด้วยซ้ำ
To be continued