บัญชาสวรรค์: ระบบครองยุทธภพ

ตอนที่ 24 แผนร้ายของพรรคมาร! ผู้ลอบสังหารคนใหม่!

เงามืดที่เคลื่อนไหวอีกครั้ง!

คืนที่เงียบสงัด กลิ่นอายแห่งความมืดแผ่ปกคลุมทั่วทั้งป่าเงียบแห่งหนึ่ง เสียงฝีเท้าเบาราวขนนกดังขึ้นอย่างเป็๞จังหวะ

ชายผู้หนึ่งยืนอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ ชุดดำสนิทซึ่งปกปิดร่างกายของเขาจนมิดชิด บรรยากาศรอบตัวของเขานั้นเย็น๶ะเ๶ื๪๷จนแม้แต่แมลงยังไม่กล้าเข้าใกล้

“ไป่เฉิน... เ๯้ายังไม่ตายงั้นหรือ?”

เสียงแหบต่ำเอ่ยขึ้น ราวกับแฝงไว้ด้วยความอาฆาต

---

พรรคมาร! คำสั่งลับจากเบื้องบน!

ภายในคฤหาสน์ลับของพรรคมาร

"ปัง!"

โต๊ะไม้สักถูกทุบจนแตกกระจาย ชายผู้หนึ่งนั่งอยู่บนบัลลังก์สูง ใบหน้าของเขาครึ่งหนึ่งถูกปกปิดด้วยหน้ากากเหล็กสีดำ

"ไป่เฉินสร้างปัญหาให้พวกเรามากเกินไปแล้ว!"

เสียงของเขาดังก้องไปทั่วทั้งโถง

"หลานเฟิงถูกทำร้ายสาหัส! เราจะยอมให้มันดูถูกพรรคมารไม่ได้!"

เงาดำหลายสายที่ยืนอยู่เบื้องหน้าต่างคุกเข่าลง พวกเขาคือลอบสังหารชั้นสูงของพรรคมาร

"ข้าจะมอบภารกิจนี้ให้ ‘เหยี่ยวราตรี’ จัดการ!"

ทันทีที่เอ่ยจบ เงาร่างหนึ่งก้าวออกมาจากฝูงชน

บุรุษผู้นี้สูงโปร่ง สวมหน้ากากรูปเหยี่ยว อาวุธของเขาคือกระบี่สีดำที่บางเฉียบ ราวกับถูกสร้างขึ้นมาเพื่อสังหารโดยเฉพาะ

"เป้าหมายคือไป่เฉิน ใช้ทุกวิถีทางเพื่อสังหารมัน!"

"ขอรับ!"

เสียงตอบรับหนักแน่น พลังสังหารแผ่ซ่านออกจากร่างของเหยี่ยวราตรี

---

ไป่เฉินรับรู้ถึงภัยคุกคาม!

ขณะเดียวกัน ไป่เฉินยังคงอยู่ในเมือง เขารู้ดีว่าพรรคมารไม่มีทางปล่อยเขาไปง่ายๆ

"ข้าต้องรีบแข็งแกร่งขึ้น!"

เขานั่งลงบนพื้นไม้ของโรงเตี๊ยม หลับตาเข้าสู่สมาธิทันที

แต่ในขณะที่เขากำลังจะเริ่มฝึกฝน ระบบภายในร่างของเขากลับส่งสัญญาณเตือนขึ้นมา!

[ติ้ง!]

[ตรวจพบภัยคุกคามระดับสูงสุด!]

[ศัตรูกำลังมุ่งหน้ามาหาเ๯้าในระยะ 10 ลี้!]

ไป่เฉินลืมตาขึ้นทันที

"ศัตรูงั้นหรือ!?"

ระบบไม่เคยเตือนผิดพลาด!

เขาลุกขึ้นและคว้ากระบี่ของตนอย่างรวดเร็ว สายตาของเขาเต็มไปด้วยความระแวดระวัง!

---

เงาแห่งความตายใกล้เข้ามา!

กลางดึกในป่าชายเมือง

เงาหนึ่งเคลื่อนที่ไปตามกิ่งไม้ด้วยความเร็วสูง เงานี้คือ ‘เหยี่ยวราตรี’ มือสังหารอันดับหนึ่งของพรรคมาร!

"ไป่เฉิน... ข้าจะทำให้เ๽้าหายไปจากยุทธภพตลอดกาล!"

เขายกมือขึ้น เปล่งพลังสีดำออกมาจากร่างกาย

ทันใดนั้นเอง เขาหยุดนิ่งราวกับ๼ั๬๶ั๼บางอย่างได้!

"มีบางอย่างไม่ถูกต้อง..."

เขาหรี่ตาลงมองไปยังที่ห่างออกไป ไป่เฉินยืนอยู่กลางป่าพร้อมกระบี่ในมือ

“เ๽้านี่รู้ตัวเร็วกว่าที่คิด...”

แต่แทนที่เหยี่ยวราตรีจะหวาดหวั่น เขากลับยิ้มออกมา

"น่าสนุก!"

---

เผชิญหน้ากับนักฆ่า!

ไป่เฉินจับกระบี่แน่น เขา๱ั๣๵ั๱ได้ถึงกลิ่นอายของการลอบสังหารที่ค่อยๆ ใกล้เข้ามา

“เ๯้าคิดจะซ่อนตัวไปถึงเมื่อไร?”

เสียงของเขาก้องไปทั่วป่า

เงาหนึ่งเคลื่อนไหวลงมาเบื้องหน้า ปรากฏเป็๞ชายในชุดดำสวมหน้ากากเหยี่ยว!

"หึ... เ๯้ารู้ตัวเร็วกว่าที่คิด"

"พรรคมารส่งเ๯้ามาฆ่าข้าอย่างนั้นรึ?"

ไป่เฉินถามเสียงเรียบ

"แน่นอน!" เหยี่ยวราตรีหัวเราะเบาๆ

"และข้าจะไม่พลาดแน่นอน!"

ฟึ่บ!

เงาร่างของเหยี่ยวราตรีหายไปในพริบตา!

ตูมมมม!

ไป่เฉินเบิกตากว้าง แรงกดดันมหาศาลโถมเข้ามา!

"เร็วมาก!"

เขายกกระบี่ขึ้นรับการโจมตีในเสี้ยววินาทีสุดท้าย!

เคร้งงงง!

ประกายไฟพุ่งกระจาย กระบี่ทั้งสองเล่มปะทะกันอย่างรุนแรง!

"มาดูกันว่าใครจะอยู่ใครจะไป!"

ไป่เฉินแสยะยิ้ม ก่อนจะโต้กลับอย่างรุนแรง!

---

จุดเริ่มต้นของศึกมรณะ!

การปะทะของทั้งสองเริ่มต้นขึ้น!

เงาร่างสองสายเคลื่อนไหวไปทั่วทั้งป่า แสงกระบี่แลบวาบไปทั่วบริเวณ!

เสียงปะทะดังสนั่น ศึกมรณะกำลังดำเนินไป!

ไป่เฉิน vs เหยี่ยวราตรี!

---

 ตอนต่อไป: "ศึกกลางป่าลับ! ฝีมือของนักฆ่าอันดับหนึ่ง!"