ในขณะที่ผม กำลังหาข่าวเกี่ยวกับการขึ้นครองราชย์ ของาาเฮียราติคที่ 9และข่าวเตรียมการทำากับประเทศออโดนอส พร้อมกับเทียร่าอยู่นั้น อีกทางด้านหนึ่ง ณ ชายฝั่งของประเทศ อิเดเรีย
" อ๊าคคคคคคคคค หนีไป มินะ " พ่อของมินะะโ ในขณะที่ถูกปีศาจแมลงสาปตัวใหญ่เท่าคนจับกินไปครึ่งตัว
มินะจึงได้รีบวิ่งหนีออกมาจากบ้าน และพบว่าในหมู่บ้านเต็มไปด้วยซากศพของชาวบ้านมากมาย รวมทั้งแม่และน้องๆของมินะด้วย ที่ถูกปีศาจแมลงสาปจับไปกิน
" ไม่นะ " มินะหลั่งน้ำตา แล้วรีบขี่ม้าหนีไปทางเหนือ จุดหมายปลายทางของเธอ คือ นครเหนือฟ้า อาณาจักรอิเดเรีย
การเดินทางเต็มไปด้วยความยากลำบาก แต่มินะ จอมเวทย์สาวก็ไม่ย่อท้อ เธอขี่ม้าทั้งวันทั้งคืน จนมาถึง นครเหนือฟ้า ในวันรุ่งขึ้นเพื่อแจ้งข่าว การโจมตี ของกองทัพปีศาจแมลงสาปตามคำสั่งของม่อเทียน จอมาาปีศาจ
แต่เธอไม่มีค่าเข้าประตู ทหารยามจึงไม่ให้ผ่านเข้าเมือง ตอนนั้นผมแยกตัวกับเทียร่า และกำลังกลับมาจากนอกเมืองหลังจากหาสมุนไพรป่ามาขาย
ผมเดินไปเรื่อยๆจนถึงหน้าประตูเมือง และพบมินะ จอมเวทย์ขาว ที่ใส่ชุดมิโกะ กำลังนั่งร้องไห้อยู่ ผมจึงเดินเข้าไปช่วยเหลือเธอ
" เกิดอะไรขึ้นเหรอสาวน้อย " นั่นคือสิ่งแรกที่ผมชวนมินะคุย
" ท่านผู้ใจบุญได้โปรดมอบเงิน 300 เหรียญทองให้ข้าด้วยเถอะ " มินะสาวเ้า กล่าว
" อืม " ผมส่งเงินให้มินะ 300 เหรียญทอง และขยับหน้ากากอันใหม่ที่พระเ้าเพิ่งให้ผมเมื่อเช้านี้ มันเป็หน้ากากลุงหน้าบู้ อัพเกรดเวอชั่น 2 (หน้าหล่อขึ้นกว่าหน้ากากลุงหน้าบู้อันเดิม )
มินะดีใจอย่างมาก เธอรับเงินผมทั้งน้ำตา และพูดขอบคุณไม่หยุด
" ขอบคุณค่ะ ขอบคุณ "
" ช่วยเล่าเื่ทั้งหมดให้ผมฟังทีได้ไหมครับ " ผมกล่าวอย่างสุภาพ ซึ่งมินะ ก็เล่าทุกอย่างให้ผมฟังและรีบเข้าเมืองทันที
ผมเองก็ไม่ได้สนใจอะไร เดินเข้าไปขายของในตลาด จนตกบ่าย และเห็นทหารเดินทัพออกจากเมืองโดยมีเทียร่า เป็ผู้นำทัพ ผมจึงเดินเข้าไปถามเธอ
" จะยกทัพไปปราบ กองทัพแมลงสาป ใช่ป่าว เทียร่า " ผมถาม
" ชุนคะ เรากำลังจะไปรบกับทหาร ออโดนอสค่ะ าเกิดแล้ว" เทียร่ากล่าวตอบ นั่นทำให้ผมใในทันที สิ่งแรกที่พระาาควรทำ คือขจัดทุกข์ บำรุงสุขให้ชาวบ้าน แต่พระาาเฮียราติคที่ 9 กลับส่งทหารไปรุกรานประเทศเพื่อนบ้าน ไอ้ลูกพ่อแม่ไม่สั่งสอนเอ๊ย
...กรรม กรูกำลังด่าตัวเอง นี่หว่า ผมคิด
หลังจากกองทัพ ผ่านออกนอกประตูเมืองไปแล้ว ผมก็เห็นมินะ เดินคอตกออกมาจากปราสาท พอ พิจ ดูใบหน้าเธอ ก็ออกจะน่ารัก เสียดายที่เธอ เพิ่งอายุ 18 ถ้าผมหนุ่มๆกว่านี้คงจีบเธอไปแล้ว แต่ตอนนี้ผม เป็พ่อลูกสามแล้ว
ในเมื่อไม่มีใครช่วยมินะ ผมจึงอาสา ไปช่วย
" คุณคนเดียวจะไปทำอะไรได้ " มินะกล่าว อย่างสลด
" รอฟังข่าวดีก็แล้วกัน " ผมกล่าวแล้วยกเงินที่ขายสมุนไพรป่าให้เธอทั้งหมด พร้อมกล่าวว่า
" พรุ่งนี้เวลานี้ มารอฟังข่าวดีได้เลย " ผมพูดอวดเก่ง และรู้สึกว่าตนเองเท่ห์ไม่น้อย
" ถ้าคุณแก้แค้นให้ พ่อแม่กับน้องๆของชั้นและทุกคนในหมู่บ้าน ที่ถูกพวกแมลงสาปจับไปกิน ชั้นจะยอมถวายตัวติดตามคุณเลย " มินะกล่าวอย่างมีความหวัง และนั่งรอผมอยู่ตรงนั้นไม่ไปไหน เวลากินก็ไม่ได้นอน เวลานอนก็ไม่ได้กิน เพื่อรอฟังข่าวดีในวันพรุ่งนี้
************************************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป