ท่ามกลางแสงสีระยิบระยับของเมืองใหญ่ บริษัท "Dreamscapes Inc." ตั้งตระหง่านเป็อาคารสูงที่ดูทันสมัย แตกต่างจากอาคารโดยรอบที่ดูเก่าและทรุดโทรม ที่นี่คือสถานที่ที่ขาย "ความฝัน" ให้กับผู้คนที่้าหลบหนีจากความจริงชั่วคราว หรือสร้าง่เวลาในจินตนาการที่ไม่มีใครมาขัดขวาง
แต่ภายในกำแพงกระจกนี้ มีความลับที่ถูกเก็บซ่อนมานาน...
"เอม" เคยเป็หญิงสาวผู้รักธรรมชาติ เธอชอบเดินทางไปยังสถานที่ที่ยังไม่เคยมีใครค้นพบ ที่ที่เงียบสงบและเต็มไปด้วยแสงดาว เธอเสียชีวิตในอุบัติเหตุบนยอดเขาอันห่างไกล จากนั้นิญญาของเธอก็ได้เข้ามาเป็หนึ่งใน "พนักงาน" ของ Dreamscapes Inc.
หน้าที่ของเอมคือการสร้างความฝันให้กับลูกค้าที่ซื้อ "กล่องฝัน" ของเธอ ทุกครั้งที่มีคนซื้อกล่องฝันที่เธอเป็ผู้สร้าง เธอจะต้องทำให้พวกเขาได้ัักับบรรยากาศที่เคยเป็สถานที่สุดท้ายในชีวิตเธอ - ยอดเขาสูงที่เห็นท้องฟ้าเต็มไปด้วยดาว
วันหนึ่ง เอมรู้สึกได้ถึงการสั่นไหวของมิติระหว่างโลก เมื่อมีคนเปิดกล่องฝันของเธออีกครั้ง
เขานอนอยู่บนก้อนหินกลางลานหญ้าที่เธอเคยลื่นตกลงไปในคืนที่ไม่มีแสงจันทร์ เขามองขึ้นไปบนท้องฟ้า มือข้างหนึ่งวางบนหน้าอก เหมือน้าััถึงจังหวะหัวใจที่ค่อย ๆ เต้นช้าลง
"เขา..." เอมจำได้ทันที นั่นคือ "นัท" คนรักของเธอ คนที่เธอจากมาโดยไม่ได้บอกลา
เอมยืนอยู่ในมุมมืดของป่า ใต้ต้นสนสูงที่ใบยังคงไหวตามลมหนาว เธอรู้สึกถึงความเงียบที่ไม่เคยเปลี่ยน แต่ครั้งนี้หัวใจเธอสั่นไหวเหมือนกลับมามีชีวิตอีกครั้ง
เธออยากออกไปหาเขา อยากบอกว่าเธอยังอยู่ที่นี่ แต่เธอทำไม่ได้ ความสัมพันธ์ระหว่างโลกและฝันนั้นไม่ควรถูกทำลาย
หลายวันต่อมา เอมเฝ้ารออย่างใจจดใจจ่อ หวังว่าเขาจะกลับมาในฝันของเธออีกครั้ง แต่เขาก็ไม่มา... จนกระทั่งวันหนึ่ง เธอเห็นแสงสีฟ้าของมิติความฝันเปิดขึ้นอีกครั้ง
"อ้าว ไม่ใช่เราเหรอ?" เอมพูดกับตัวเองอย่างผิดหวัง เมื่อเห็นเขาซื้อกล่องฝันของิญญาอีกตนแทน
"ทำไมล่ะ? ทำไมถึงเปลี่ยนใจ?"
ความสงสัยทำให้เธอแอบเข้าไปยังเขต "ฝันของคนอื่น" ซึ่งเป็เื่ต้องห้าม
เธอเดินลัดเลาะผ่านทางแคบ ๆ ของป่าฝัน จนมาถึงชายฝั่งทะเลที่คลื่นซัดหินเป็ประกายระยิบระยับ ที่นั่น "มีน" ิญญาที่เสียชีวิตจากอุบัติเหตุเรือล่ม กำลังว่ายน้ำไปมาอย่างสบายใจ
"เฮ้! นี่มายุ่งอะไรในเขตของฉัน?" มีนโผล่ขึ้นมาจากน้ำ ทำหน้าใเมื่อเห็นเอมแอบเข้ามาในอาณาเขตของเธอ
"ฉันก็แค่มาดูน่ะ..." เอมตอบพลางมองไปที่นัทที่นั่งอยู่บนโขดหิน มองทะเลอย่างเหม่อลอย
"มาดูอะไร? จะมาแย่งลูกค้าหรอย๊ะ!" มีนพูดพร้อมกับสาดน้ำใส่เอม
"ไม่ใช่อย่างนั้น... เขาเป็... คนรู้จักของฉัน" เอมพูดด้วยน้ำเสียงสั่น ๆ
มีนขมวดคิ้ว "รู้จักกัน? เอ๊ะ นี่เธอมายุ่งอะไรกับคนของฉันเนี่ย?"
"แค่... แค่อยากรู้ว่าเขาฝันถึงอะไร"
"โอ๊ย! ิญญาพวกนี้ก็แปลก มายุ่งอะไรกับความฝันของคนอื่นเนี่ย! รู้ไหมว่ามันผิดกฎ!"
"ขอแค่ครั้งนี้ครั้งเดียวนะ นะๆ"
มีนหันกลับไปมองนัท "ก็ได้ จะพาฉันซวยด้วยมั้ยเนี่ยะ!"
เอมซ่อนตัวอยู่ในเงาของหิน ฟังเสียงคลื่นกระทบชายฝั่ง นัทนั่งเงียบ ๆ มองพระอาทิตย์ตกดิน สายตาเขาเหม่อมองไปยังขอบฟ้าที่กลายเป็สีส้มแดง
"คิดถึงใครอยู่เหรอ?" เอมพูดพึมพำทั้งที่ตายังจ้องมองนัทอยู่