กางเต็นท์เสร็จก็เป็อันต้องออกกำลังกันต่อเพื่อไปชมวิวพระอาทิตย์ตกที่ถือว่าใกล้กับที่พักที่สุดแล้วแต่ก็เป็ระยะทางกว่าสองกิโล ลานหินโล่งๆ ริมหน้าผาที่ไม่มีอะไรบดบังช่วยให้ได้เห็นพระอาทิตย์กลมโตค่อยๆ ลับขอบฟ้าไปพร้อมกับแสงสีส้มที่ค่อยๆ เปลี่ยนเป็ความมืดเข้ามาแทนที่ทีละนิดพร้อมกับอากาศที่เริ่มเย็นลงเมื่อดวงตะวันลาลับขอบฟ้าเชื่อได้เลยว่าคืนนี้คงหนาวจับใจ
พิมมาดาเริ่มห่อตัวเข้าหากันเพราะความหนาวเธอมีเพียงเสื้อแขนยาวแบบสวมหัวเท่านั้นและอีกเช่นเคยพีรพัฒน์สังเกตเห็น
" พรุ่งนี้เช้าไปดูพระอาทิตย์ขึ้นจะหนาวกว่านี้ใส่เสื้อให้มันหนาๆ "
หญิงสาวยิ้มรับแล้วหันไปส่งยิ้มทักทายให้กับกลุ่มวัยรุ่นที่กำลังเดินกลับที่พักเหมือนกัน
ตอนนี้ฟ้าเริ่มมืดแล้วต้องอาศัยแสงไฟฉายที่นำติดตัวมาและมันก็เป็ของพีรพัฒน์อีกเช่นเคย เตาแก๊สปิกนิกแบบใช้แก๊สบรรจุกระป๋องถูกนำออกมาประกอบอาหารเย็นแบบง่ายๆ อันประกอบไปด้วยไข่เจียวแหนมกับยำปลากระป๋องฝีมือพี่ใหญ่ของคณะแถมด้วยกับข้าวจากร้านค้าบริการอีกสองสามอย่างที่ชายหนุ่มหามาเพิ่ม ด้วยบรรยากาศที่แปลกตาสำหรับหญิงสาวก็ทำให้อาหารง่ายๆ กลายเป็มื้อที่เลิศหรูขึ้นมาได้เหมือนกัน
ทั้งหมดนั่งล้อมวงกินกันหน้าเต็นท์โดยอาศัยผ้าใบผืนใหญ่เป็ที่รองนั่ง พีรพัฒน์ยิ้มแก้มปริเมื่อเห็นหญิงสาวให้ความสนใจกับยำปลากระป๋องที่เขาทำเป็พิเศษเธอตักกินมากกว่ากับข้าวจานอื่น
...กินง่ายอยู่ง่ายแบบนี้ดีเลี้ยงไม่ยาก...
จบจากอาหารมื้อเลิศหรูแบบบ้านๆ ทุกคนก็แยกย้ายกันไปทำธุระส่วนตัวก่อนจะกลับมารวมตัวกันอีกครั้งหนึ่งแล้วเธอก็พบว่าเธอเป็เพียงคนเดียวของคณะที่อาบน้ำ!
สามหนุ่มเพื่อนซี้เพียงแค่ล้างหน้าล้างตาให้พอสดชื่น พีรพัฒน์ดีกว่าหน่อยตรงที่เปลี่ยนเป็เสื้อตัวใหม่แต่นอกเหนือจากนั้นแล้วทุกอย่างยังเหมือนเดิม
ซกมกพอกัน!
" เอาล่ะครับตอนนี้สมาชิกของเราก็มาครบตามจำนวนแล้ว กระผมนายพีทในฐานะที่เป็คนที่หน้าตาดีที่สุดของคณะขออนุญาตทำหน้าที่เป็พิธีกรในการจัดกิจกรรมในค่ำคืนนี้ครับ" ชายหนุ่มพูดหลังจากที่หญิงสาวเข้ามานั่งร่วมกลุ่ม ตอนนี้เขายึดช้อนกินข้าวแทนไมโครโฟนมีเสียงโห่ฮาตอบรับจากเพื่อนสนิท
" ขอบคุณในเสียงตอบรับมากครับผม ในครั้งนี้เนื่องจากทริปการท่องเที่ยวสามวันสองคืนของเราได้สมาชิกใหม่เพิ่มมาหนึ่งคน ่เวลาต่อไปนี้กระผมเห็นสมควรว่าเราควรจัดกิจกรรมละลายพฤติกรรมเพื่อความสนิทแน่นแฟ้นกันมากขึ้น ทุกคนเห็นด้วยไหมครับ"
" เห็นด้วย! " ทุกคนตอบรับไม่เว้นแม้แต่หญิงสาวคนเดียวของคณะ
" ถ้าอย่างนั้นอันดับแรกเราให้สมาชิกใหม่แนะนำตัวอย่างเป็ทางการก่อนดีกว่า ขอเชิญพี่พรีมคร้าบ" พีรวิชญ์ส่งช้อนที่ติ๊งต่างว่าเป็ไมค์มาให้พิมมาดา ซึ่งหญิงสาวก็รับมุขได้เป็อย่างดี มีเสียงปรบมือเปาะแปะให้กำลังใจจากมาหนุ่มๆ ยกเว้นก็แต่พีรพัฒน์ที่เพียงแต่นั่งมองเฉยๆ
" สวัสดีค่ะชื่อพิมมาดา เรียก ' พรีม' ก็ได้ค่ะฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ"
" สั้นไปเอายาวกว่านี้" เสียงกรวิชญ์ะโแซวมา
" พรีมอายุยี่สิบห้าปีค่ะปัจจุบันเป็ฟรีแลนซ์รับออกแบบตกแต่งทั่วไปค่ะแล้วก็มีรายได้จากกิจการทางบ้านนิดหน่อย หนุ่มๆ คนไหนสนใจอยากให้พรีมตกแต่งเรือนหอให้บอกนะคะพรีมยินดีลดให้ยี่สิบเปอร์เซ็นต์เลยรับรองออกมาถูกใจสาวๆ แน่นอนค่ะ"
" ถ้าจะให้ดีต้องมีบริการแถมเ้าสาวด้วยนะครับพี่พรีม" พีรวิชญ์รับช้อนจากเธอพลางเอ่ยแซว
" เอาล่ะครับตอนนี้เราก็ทำความรู้จักกับหญิงสาวเพียงหนึ่งเดียวของคณะเราไปแล้ว ลำดับต่อไปขออนุญาตให้พี่ใหญ่ของคณะเป็ตัวแทนพวกเรากล่าวแนะนำตัวกันหน่อยดีกว่า ขอเชิญพี่พีพี่ชายสุดหล่อของผมเองคร้าบ"
เ้าของชื่อลุกขึ้นโค้งคำนับรับช้อนจากน้องชายแล้วแนะนำตัวห้าวๆ ตามนิสัย
" ชื่อพี พีรพัฒน์เป็พี่ชายสุดหล่อของไอ้สามคนนี้ ไอ้คนหน้าหล่อที่เป็พิธีกรแต่หล่อน้อยกว่าผมชื่อพีทเป็น้องแท้ๆ ที่คลานตามกันออกมาแย่งแม่ไปอ้อน ส่วนไอ้สองคนที่นั่งหน้าสลอนอยู่นั่นชื่อเก่งกับเป๊กเป็เพื่อนสนิทของเ้าพีทอีกทีสามคนนี้มันชอบอ้อนให้พาไปเที่ยวมันถือนโยบายไปไหนไปกันแต่ตังค์อยู่ครบ อาชีพหลักก็ใช้แรงงานมีรับจ้างบ้างนิดหน่อยแล้วก็ยังไม่อยากใช้บริการตกแต่งเรือนหอเพราะยังไม่มีแฟน" พูดจบก็ยักคิ้วให้เธอหนึ่งทีเป็การแถมท้าย
" ขอบคุณพี่พีมากครับสำหรับคำแนะนำตัวที่กระผมรู้สึกคันยิบๆ ตอนนี้เราก็พอจะทราบแล้วนะครับว่าเราควรจะรีบหาแฟนให้พี่พีจะได้รีบใช้บริการพี่พรีมเร็วๆ "
คำพูดของชายหนุ่มเรียกเสียงหัวเราะครื้นเครงให้กับทั้งคณะได้เป็อย่างดีรวมถึงตัวคนที่ถูกพาดพิงก็ร่วมหัวเราะไปด้วย
" ลำดับต่อไปจะเป็เกมส์ฆ่าเวลาก่อนเข้านอนเกมส์นี้เล่นง่ายๆ เรียกว่าเกมส์ถามตอบเราจะตั้งเวลาที่โทรศัพท์มือถือไว้แล้วตั้งคำถามให้คนที่เราจะส่งมือถือให้ตอบ พอคนที่ได้รับโทรศัพท์ตอบแล้วก็ตั้งคำถามให้คนอื่นต่อ ถ้าโทรศัพท์ดังที่ใครคนนั้นโดนเขียนหน้าคร้าบ แล้วผมบอกได้เลยว่าอุณหภูมิในตอนนี้ทำให้น้ำเย็นถึงขั้วกระดูกและเท่าที่ผมดูจากการหมกน้ำของหลายๆ ท่านรวมทั้งตัวกระผมเองผมกล้าท้าพนันได้เลยว่าคงไม่มีใครอยากโดนน้ำแน่ๆ อ้อ...แต่อาจจะยกเว้นพี่พรีมนะครับผม" ประโยคหลังชายหนุ่มแอบแซวเธอ
ใช่สิ...ก็เธอเป็คนเดียวที่ยอมทนหนาวไปอาบน้ำนี่ยะ!
และก็เป็เธอเพียงคนเดียวจริงๆ ที่ต้องไปล้างหน้า!
ถ้าไม่ใช่เพราะพีรพัฒน์แกล้งถามแต่คำถามยากๆ ให้เธอตอบจนหมดเวลาเธอก็คงไม่ต้องทนหนาวคนเดียวแบบนี้ นึกแล้วมันน่าโมโหจริงๆ เขาจงใจแกล้งเธอชัดๆ ! น้ำก็เย็นแถมไฟยังมาติดๆ ดับๆ อีก!
พรึบ! ไฟดับ!
ไม่ทันขาดคำทุกสิ่งทุกอย่างก็ตกอยู่ในความมืดสนิท...
หญิงสาวมองออกไปรอบๆ บริเวณก็ยังเห็นแสงไฟที่อื่นยังคงส่องสว่างอยู่
...ไฟห้องน้ำคงจะเสีย
พอสายตาเริ่มชินกับความมืดก็พอจะมองเห็นอะไรได้ลางๆ เธอรีบล้างหน้าต่อให้เสร็จโดยไม่ได้สนใจกับความหนาวเย็นเหมือนในตอนแรกทันใดนั้นเธอก็ได้ยินเสียงอะไรบางอย่างใกล้เข้ามา
...เสียงคนเดิน!
เธอรีบเงยหน้าแล้วหันมองรอบบริเวณคิดว่าคงมีใครเดินเข้ามาใช้บริการห้องน้ำเธอจะได้มีเพื่อนเพราะกลุ่มสุดท้ายที่เข้ามาใช้บริการเพิ่งจะเดินสวนออกไปตอนเธอเดินเข้ามาแต่...
ไม่มี!
เธอคงจะหูฝาดไปเอง...
พิมมาดาปลอบใจตัวเองก่อนก้มลงไปล้างหน้าเป็รอบสุดท้าย
อีกแล้ว!
...คราวนี้เสียงมันดังใกล้เธอเข้ามาเรื่อยๆ !
107
