นายตัวป่วนกับก๊วนออนไลน์ (BEO)

    บทที่ 17

    ณ ประตูเมืองทาซิทฮิลล์ ด้านทิศใต้ ตอนนี้เคออสมุ่งหน้ามาถึงเมืองแล้ว เป้าหมายคือกลับไปหาข้อมูลเพิ่มจากแวน เฮลซิ่ง ระหว่างทางเขาถูกผู้คนรอบๆมองมากกว่าปกติ แม้เขาจะรู้สึกสงสัยบ้าง แต่คิดว่าไม่สำคัญอะไร ไม่อย่างนั้นคงมีคนมาทักเขาแล้ว ตัวของชายหนุ่มที่ผมเผ้ายุ่งเหยิง แผลเต็มตัวไม่มีเสื้อปกปิดร่างกายท่อนบน เหลือเพียงสร้อยคอสีดำ(ไอเทมปกปิดข้อมูลเพลเยอร์) กับกางเกงขาดๆเหมือนกางเกงขาสั้น รองเท้าผ้าขาดแหว่ง และกระเป๋าคาดเอวเลเวล 1 เคออสไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าสภาพเขาดูย่ำแย่แค่ไหน แม้แต่ระหว่างทางเคออสเดินผ่านลานฝึกดาบ เจอพวกทหารที่คุ้นหน้าคุ้นตาแซวเล่นอีกด้วย“เฮ่ยๆๆ นายนักดาบที่หัวเราะไม่หยุดนี่ ไปซัดกับหมาที่ไหนมา สภาพดูไม่ได้เลยนะ ฮ่าๆๆ”“นี่ตัวผมดูแย่ขนาดนั้นเลยเหรอ” เคออสถามแบบงงๆ“ก็ใช่นะสิ เจ้านี่เจอแต่เรื่องแย่ๆทั้งนั้นเลยนะ ข้าล่ะสงสารจริงๆ งั้นเอานี่ไปข้าให้ เป็นชุดเก่าของข้าเอง กำลังจะเอาไปทำผ้าขี้ริ้ว แต่ให้เจ้าน่าจะมีประโยชน์กว่า” ทหารคนที่ทักเคออสยื่นเสื้อผ้าให้เขาชุดหนึ่ง “ขะ ขอบคุณครับ” เคออสรับเสื้อ และกางเกงสีดำเก่าๆที่คล้ายกับชุดเดิมของเขามา เก็บเข้าไปในหน้าต่างเก็บไอเทม ชายหนุ่มไม่คิดอะไรมาก แม้จะได้ว่าที่ผ้าขี้ริ้วมาใส่แทนก็เถอะ เพราะตัวเขาไม่มีเงินจริงๆในตอนนี้ ไอเทมยอดกระเทียมที่ได้มาอย่างยากลำบาก ชายหนุ่มยังไม่อยากขาย เขาอยากเก็บไว้เพื่อทำเควสมากกว่า เคออสเดินมาอีกนิด ก็ถึงปากซอยเล็กๆแห่งหนึ่ง เป็นทางผ่านไปยังร้านแวนช็อป ปรากฏมีชายคนหนึ่งวิ่งออกมาชนเขาอย่างแรงจนล้มลงไปทั้งคู่“โอ๊ย! ขอโทษครับเป็นอะไรไหม” เคออสแม้จะโดนชน แต่เขาก็ขอโทษก่อนตามมารยาท“ขอโทษครับๆ ผมกำลังรีบ เป็นอะ...” ชายคนนั้นก็รีบขอโทษทันทีเช่นกัน แต่ไม่ทันพูดจบ ก็มีเสียงตะโกนตามหลัง “เฮ้ย! แกส่งหนังสือนั่นมา ถ้าไม่อยากมีเรื่องกับกิลด์ดราก้อนไนท์” เป็นชายร่างสูงใหญ่มีหนวดเคราสีดำ หน้าตาน่ากลัว สวมชุดหนังสัตว์ ใช้ดาบสั้นที่ถืออยู่ในมือชี้มายังชายที่ชนกับเคออส“ลูกพี่ฆ่ามันแย่งของมาเลยก็หมดเรื่อง ไม่ต้องขู่มันให้เสียเวลาหรอกครับ” ชายหน้าโหดหัวล้านอีกสองคนตามมา และยุแยงชายไว้เคราที่เป็นลูกพี่ทันที “หึ! หนังสือนี่ ฉันเป็นคนทำเควสได้มา ถ้าแกอยากได้ก็ไปทำเควสเองสิ” ชายคนที่ถือหนังสืออยู่ตะโดกนกลับไป เขาเป็นชายหนุ่มผมดำสั้นเกรียน ตัวใหญ่บึกบึน สวมเสื้อหนังแขนกุดโชว์กล้าม หน้าตาดูจริงจัง“ทำไมข้าจะต้องไปทำเองด้วยว่ะ ในเมื่อแย่งมาจากไก่อ่อนอย่างแกง่ายกว่าเห็น ฮ่าๆ”“ผมว่าใจเย็นๆก่อนนะครับ ค่อยพูดค่อยจากัน แหะๆ” เคออสพยายามคลี่คลายสถานการณ์ พร้อมกับตรวจสอบเลเวลของสามอันธพาลไปด้วย ในใจเขาก็คิดว่านี่มันเหมือนเหตุการณ์ในหนังที่พระเอกต้องเจอกับพวกผู้ร้ายตัวประกอบชัดๆ“เฮ้ย! แกไอ้ซกมกยุ่งไม่เข้าเรื่อง ข้าจะเชือดแกไปพร้อมกับไอ้หัวเกรียนนั่นเลยละกัน พวกเราจัดการ อย่าให้มันรอดไปได้” ทั้งสามไม่เห็นเคออสที่อยู่ในสภาพซอมซ่ออยู่ในสายตา ชักดาบพุ่งเข้าใส่ชายหนุ่มทันที เคออสที่ได้ตรวจสอบเลเวลของสามอันธพาลไว้แล้ว ซึ่งมีเลเวล 25-26 เท่านั้นถ้าเขาจะต่อสู้ด้วยก็ไม่ใช่ปัญหา แต่เขาก็เลือกวางแผนรับมือด้วยวิธีที่ดีกว่า เคออสวิ่งเอาตัวเข้าไปรับดาบจนเกิดบาดแผลเล็กน้อยตรงแขน แล้วรีบถอยออกมาคว้าแขนของชายหัวเกรียนวิ่งหนีทันที พร้อมกับเสียงระบบแจ้งเตือนขึ้นในหัวของเขา‘เพลเยอร์เคออสถูกโจมตี โดยเพลเยอร์ มังกรเหล็ก (ทีมมังกรคลั่ง)’“เฮ้อ! ช่วยคนจากนักเลงทั้งที ทำไมไม่เป็นสาวๆนะ กลับเป็นคนบ้ากล้าม” เคออสบ่นออกมา“อะแฮ่มๆ ผมได้ยินนะครับ” ชายหัวเกรียนกล้ามโตหันไปพูดกับเคออสยิ้มๆ ขณะกำลังวิ่งอยู่“ ฮ่าๆๆ ผมล้อเล่นน่ะ นั่นไงๆเจอแล้ว! พี่ทหารช่วยด้วยครับ ผมโดนทำร้าย” เคออสวิ่งมาหาทหารคนเดิมที่เฝ้าอยู่หน้าลานฝึกดาบ ทหารที่เฝ้าทางเข้าลานฝึกดาบมีสองคน พวกเขาใส่ชุดเกราะหนังเต็มยศพร้อมด้วยหอก และโล่ ที่สำคัญมีเลเวล 35 ทั้งสองคน เมื่อทั้งสองได้ยินเสียงตะโกนเรียก พร้อมกับท่าวิ่งกระหืดกระหอบของเคออส พวกเขาก็รีบเข้ามาหาทันที“เจ้าบาดเจ็บนี่ เกิดอะไรขึ้น ?”“นั่น เจ้าสามตัวนั้น มันทำร้ายผม” เคออสชี้ไปที่สามอันธพาลที่วิ่งตามมา“สามคนนั่นวางอาวุธเดี๋ยวนี้ พวกเจ้าถูกจับกุมแล้ว” ทหารประกาศจับกุมทันที สามอันธพาลแห่งกิลด์ดราก้อนไนท์ เมื่อถูกทหารเข้าจับกุม มันก็ยังไม่รู้ตัว หันดาบเข้าฟันเหล่าทหารอย่างบ้าคลั่ง“ย้าก! ถอยไป อย่ามาเกะกะ” มังกรเหล็กใจร้อนขึ้นมาทันทีเมื่อเห็นคนมาช่วยเหยื่อของเขามากขึ้น โดยไม่คิดหน้าคิดหลัง“ปั๊ก! ฉึก!” เสียงดาบปะทะกับโล่ไม้ แล้วตามมาด้วยเสียงหอกแทงทะลุท้องของใครบางคน แม้จะไม่ถึงตาย แต่เขาก็ล้มลงไปอย่างอ่อนแรง“ลูกพี่!!!” ยังไม่ทันได้ทำอะไร มังกรเหล็กก็ล้มลงไปนอนกับพื้น ลูกน้องสองคนถึงกับทำอะไรไม่ถูก เสียงเอะอะโวยวาย ทำให้ทั้งชาวบ้าน และเพลเยอร์ให้ความสนใจเข้ามามุงดู รวมทั้งครูฝึกดาบเคราทองสุดเท่ห์ที่อยู่ด้านในลานฝึกดาบ“จับพวกมันไปขังคุกเดี๋ยวนี้!” ครูฝึกดาบในชุดเกราะหนัง วิ่งออกมาจากลานฝึกพร้อมกับทหารอีกหลายนาย เข้าจับกุมเพลเยอร์ผู้ก่อกวนทั้งสาม“พวกแกรู้ไหม ว่าฉันเป็นใคร ฉันคือมังกรเหล็กแห่งกิลด์ดรา...อั้ก!” ยังไม่ทันจะพูดจบ ชายเคราดำก็ถูกทหารกดหัวลงไปกับพื้น แต่เขาก็พยายามฝืนมองคนตรงหน้าที่สั่งเล่นงานตน“แล้วเจ้ารู้หรือไม่ ว่าข้าเป็นใคร” ดวงตาสีฟ้าของครูฝึกดาบมีแสงสีแดงสว่างวาบขึ้นมาเล็กน้อย เขาจ้องเขม็งไปที่ตาของมังกรเหล็ก จนชายเคราดกรู้สึกสั่นกลัวขึ้นมา เหตุการณ์นี้อยู่ในการจับตามองของเคออส และชายหัวเกรียนที่มาด้วยกัน“ม...มะ...ไม่รู้ค้าบ ขอโทษค้าบ แงๆๆ” แล้วชายเคราดกดำก็ร้องไห้ออกมา ชาวบ้าน และเพลเยอร์หลายๆคนที่อยู่ตรงนั้นต่างหลุดขำ หัวเราะก๊ากขึ้นทันที ไม่มีใครคิดว่าชายเคราดกดำหน้ากลัว จะขี้ขลาดหัวหดกลัว NPC มากขนาดนี้“เห็นแก่ที่เจ้าขอโทษข้า ข้าจะบอกให้เจ้ารู้ไว้ นามของข้าคือ วิคเตอร์ หัวหน้าครูฝึกดาบ แห่งเมืองทาซิทฮิลล์ เอาล่ะทหาร เอาตัวพวกมันไป” “ไม่นะ ลูกพี่ พวกเราจะทำไงดี มันเป็นแบบนี้ได้ไงงงงงง” ลูกน้องของมังกรเหล็กทั้งสองก็ถูกลากตามลูกพี่ไปเข้าคุกเช่นกัน หลังจากจบเรื่อง แล้วผู้คนที่มุงดูก็แยกย้ายกันไปตามทางใครทางมัน