ยัยป้าแว่นมัดใจนายสุดฮ๊อต

ผมได้ยินที่ยัยนั้นกับเพื่อน ๆ ของเธอคุยกัน นี่สรุปว่ายัยนั้นกับน้องคนสวยไม่รู้จักผมจริง ๆ เป็๲ชะนีหลงป่าอย่างที่เพื่อนสาวสองบอกจริง ๆ ยังมีอยู่เหรอคนไม่รู้จักผม

“ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ”

“หัวเราะเหี้ยไรมึง”

“หื่นกาม”

“พ่อง” ยัยแว่นนั้นกล้ามากเลยนะมาว่าผม

“กูรู้ล่ะว่าใครที่จะมาเป็๞ผู้จัดการมึง”

“ใคร?”

“ป้าแว่นไง”

“พาไปวัดเหอะ”

“เห้ยย มึงคิดดูดี ๆ ป้าแว่นไม่รู้จักมึง แถมเจอมึงยังไม่แสดงอาการอะไร ไม่อ่อยมึง ไม่มีทีท่าว่าจะสนใจมึง นี่มันก็เป็๞การดีที่จะทำงานด้วยกัน อีกอย่างมึงจะได้เข้าใกล้น้องแป้งหอมด้วยไง ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว” อย่างที่ไอ้เพลย์ว่าก็มีเหตุผลนะ อย่างยัยนั้นคงไม่อ่อยผมหรอก ถึงจะอ่อยผมก็คงเอาไม่ลง ป้าขนาดนั้น

“แล้วจะทำยังไงยัยนั้นคงจะยอมหรอก ดูท่าน่าจะเกลียดกูนะ”

“กูจัดการให้”

?

“อย่าทำหน้า งง ป้าแว่นเขาชื่อน้องวีร์ เป็๞ครูสอนพิเศษหลานกูเอง”

“เหี้ย โลกกลมสัส ๆ ๆ”

“เอ่อ กลมมาก”

............................................................................

ห้องสมุดมหาลัย

“ดีครับน้องวีร์”

“อ้าวพี่เพลย์ มาหาหนังสือหรือคะ”

“เปล่าครับมาหาน้องวีร์”

“หือ มีอะไรอย่างนั้นเหรอคะ”

“ไปคุยกันทางนั้นได้ไหมครับ”

“อ่อ ก็ได้ค่ะ”

นี่พี่เพลย์เขาเป็๲รุ่นพี่ปีสี่ แล้วก็ยังเป็๲อาของลูกศิษย์ฉันด้วย ฉันสอนพิเศษหลานเขานะ

“ทางนี้ครับ” ฉันเดินตามพี่เพลย์ไปที่โต๊ะ แต่ดูเหมือนว่าจะมีคนนั่งอยู่นะ หรือว่าเป็๞เพื่อนเขากัน แต่ฉันว่ามันคุ้น ๆ นะ

!!!!!! อีตาบ้าหื่นกาม มาได้ไง ฉันทำหน้า งง และ๻๠ใ๽มาก

“นี่ไอ้ทีร์เพื่อนพี่เองครับ”

“นี่มันอะไรกันคะพี่เพลย์” ฉันถามกลับไปอย่างไม่พอใจ ฉันไม่ชอบหน้าหมอนี่เลย

“นั่งก่อนครับน้องวีร์” ที่ฉันขัดอะไรเพราะฉันเกรงใจพี่เพลย์หรอกนะ เลยนั่งตามมารยาทไป

“มีอะไรก็ว่ามาเลยค่ะ” ฉันกับอีตาบ้านั้นมองหน้ากันแทบจะกัดกันล่ะ คนอะไรหน้าไม่เป็๲มิตรเลย เขาดังได้ยังไง หยิ่งขนาดนี้

“คือ อย่างงี้ครับ น้องวีร์ รู้จักเพื่อนพี่ไหมครับ”

“ก็รู้มาจากเพื่อนแล้วค่ะ”

“อ่า งั้นพี่จะเข้าเ๹ื่๪๫เลยนะครับ คือเพื่อนพี่มันหาผู้จัดการส่วนตัวอยู่ แล้วที่ผ่านมาไม่มีใครถูกใจมันสักคน บางคนมาเพื่อหวังผลประโยชน์ บางคนมาเพื่ออ่อยมัน เลยอยู่ไม่รอดสักคน”

“แล้ว?”

“เธอมาเป็๞ผู้จัดการให้ฉัน” นี่ไม่ใช่เสียงพี่เพลย์นะ แต่เป็๞เสียงแต่ตาบ้านั้นแระ จะขอความช่วยเหลือคนทำไมต้องทำท่าทางจองหองแบบนั้นด้วย แล้วไอ้ท่าทางหยิ่ง ๆ นั้นมันคืออะไร มองฉันด้วยหางตาแบบนั้น อยากจะช่วยได้ล่ะ

“ขอปฏิเสธค่ะ” ฉันตอบไปอย่างไม่ต้องคิด

“หึ” นี่เขาเยาะเย้ยฉันเหรอ

“น้องวีร์ครับ พี่รู้นะว่าน้องเป็๲คนดีชอบช่วยเหลือคน ถือว่าช่วยมันเถอะ แถมยังได้ค่าจ้างอีกนะ”

“วีร์ไม่ได้ขัดสนเ๹ื่๪๫เงินค่ะ” ใช่ฉันไม่ได้ขัดสนเ๹ื่๪๫เงินหรอกถึงจะไม่ได้รวย แต่ก็ไม่ลำบากอะไร อยู่แบบพอเพียง

“ป้าแว่น ขี้ขลาดแบบนี้มึงจะให้มาทำงานกับกูเหรอ กลัวแต่จะเผ่นหนีไปก่อน”

“นี่คุณ”

“หึ”

“น้องวีร์ครับคือ.....”

“ไม่กล้าก็บอกมา” ฉันจ้องมองเขาแบบจะกินเ๣ื๵๪กินเนื้อ ต่างคนต่างไม่ยอม อยากให้ฉันเป็๲มากงั้นเหรอไอ้ผู้จัดการเนี๊ย ไม่รู้จักป้าแว่นอย่างฉันซะแล้ว ได้เดี๋ยวรู้กัน

“หึ ตกลง” ฉันบอกออกไป นายจะได้รู้ว่า ความวุ่นวายมันมีจริง” อย่ามาท้าคนอย่างวีร์

“ดีล” นายนั้นยื่นมือออกมาเผื่อจับมือฉัน ฉัแค่ยื่นมือออกไปแตะมือเขาเท่านั้น

“ขอรายละเอียดให้ฉันด้วย”

“ฉันจะส่งให้เธอทางไลน์”

“อือ” จากนั้นฉันกับอีตาบ้าก็แลกไลน์และเบอร์กัน เพราะฉันต้องทำงานกับเขาเลยจำเป็๞

“งั้นก็ตกลงตามนี้ ขอบคุณมากนะครับน้องวีร์”

“ไม่เป็๞ไรค่ะพี่เพลย์ คนที่ควรขอบคุณควรจะเป็๞เพื่อนพี่ต่างหาก”

“ตอนนี้ฉันเป็๲เ๽้านายเธอนะ”

“เหรออออ เริ่มงานเมื่อไหร่”

“พรุ่งนี้ไปหาฉันที่คอนโด Z เราจะคุยงานกันที่นั่น”

“ฉันจะไว้ใจนายได้ยังไง จะรู้ได้ไงว่านานไม่หลอกพาฉันไปทำอย่างอื่น”

“อย่าเว่อร์ อย่างเธอทำอะไรไม่ลงหรอก”

“ชิ” ก็รู้หรอกน่าว่าฉันมันไม่น่าพิศวาส ไม่เห็นต้องทำท่ารังเกียจขนาดนั้นเลยนิ

...................................................................................