ตอนที่ 1 (3)
สาเหตุหลักที่พนักงานต้มน้ำแกงสามารถสร้างสรรค์ฝีมือการปรุงอาหารที่ทะลุข้อจำกัดต่างๆ ไปได้ เพราะแม้บริษัทน้ำแกงยายเมิ่งจำกัดจะได้ชื่อว่าเป็บริษัท แต่ทุกวันมันทำเพียงแค่ส่งน้ำแกงยายเมิ่งให้ผีทุกตัวโดยไม่คิดเงิน และไม่มีแหล่งที่มาของรายได้เลย สุดท้ายก็ได้แต่อาศัยเงินสนับสนุนจากตำหนักยมบาลเพียงอย่างเดียวเท่านั้น ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ บริษัทจึงไม่สามารถให้เงินเดือนสูงได้ ฉะนั้นฝีมือการปรุงอาหารของพนักงานที่เชิญมาย่อมไม่ดีเท่าไรนัก
ต้าโจวเคยบอกไว้ว่าเมื่อเห็นภาพนี้แล้วก็ไม่มีความมุ่งหวังว่าจะไปเกิดใหม่อีก ซึ่งหร่วนจือหวนก็เห็นด้วยเป็อย่างยิ่ง เขาคิดถึงขั้นว่าที่อัตราเกิดใหม่ของมนุษย์ที่ตายแล้วไม่สูงนัก สาเหตุต้องเป็เพราะน้ำแกงยายเมิ่งดื่มยากเกินไป
“ยาหวน นายมีเวลามาคุยกับฉันที่ห้องทำงานหน่อยไหม”
หลังเลิกงานวันหนึ่ง ต้าโจวตั้งใจเรียกหร่วนจือหวนไว้ ในฐานะที่เป็หัวหน้าย่อมมีห้องทำงานเฉพาะอยู่แล้ว ทว่าโดยปรกติแล้วเขาจะนั่งสั่งการมือเป็ระวิงอยู่ในห้องครัวมากกว่า และเขาจะไม่ไปนั่งในห้องนั้นเลย เว้นแต่จะมีเื่สำคัญ
“มีครับ” หร่วนจือหวนพยักหน้า ตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมาผีทุกตัวที่นี่ล้วนเรียกเขาว่า “ยาหวน” จากความขัดเขินในตอนแรก ได้เปลี่ยนเป็ความเคยชินในปัจจุบัน ขณะที่เขาเดินตามหลังต้าโจว ก็แอบกังวลว่าคนระดับหัวหน้าเรียกพบตัวเองอย่างกะทันหันด้วยเื่อะไรกันแน่
เขาไม่ได้ทำงานผิดพลาดร้ายแรง ฉะนั้นการไล่เขาออกจึงไม่น่าเป็ไปได้ ยิ่งไปกว่านั้น เดิมทีพนักงานของที่นี่ก็ไม่พออยู่แล้ว ในตอนที่พวกเขาเห็นตัวเองก็เกือบกอดคอกันร้องไห้ด้วยความยินดีแล้ว
ส่วนเื่เพิ่มเงินเดือนให้เขายิ่งเป็ไปไม่ได้เลย ผีชราที่ทำงานมานับร้อยปีเคยซุบซิบต่อหน้าเขาว่า นานขนาดนี้แล้วเงินเดือนของตัวเองยังไม่ขยับแม้แต่นิด ส่วนเขาเป็เพียงน้องใหม่ที่ทำงานมาได้เดือนเดียว ไม่มีทางได้รับสิทธิพิเศษขึ้นมากะทันหันหรอก
“ที่นี่รกไปหน่อย หาที่นั่งตามสบายได้เลย” ต้าโจวพาหร่วนจือหวนลอยเข้าไปในห้องทำงาน พอนั่งลงก็เริ่มพูดขึ้นว่า “ไม่ต้องใ ไม่ใช่เื่สำคัญหรอก...ยาหวน เดือนนี้นายปรับตัวกับงานได้แล้วหรือยัง”
“พอได้ครับ แค่งานต้มแกง ผมรับมือได้ครับ” เมื่อได้ยินเหมือนว่าต้าโจวเพียงแค่ใส่ใจพนักงานใหม่เท่านั้น หร่วนจือหวนก็ถอนหายใจ เขาเอ่ยตอบ “เพื่อนร่วมงานก็ดีกับผมมากครับ”
“ดีเลย ถ้าอย่างนั้นั้แ่อาทิตย์หน้า พวกเราจะเริ่มจัดให้นายไปส่งน้ำแกงยายเมิ่งตามสถานีถนน ผีทุกตัวของที่นี่จะต้องเวียนกันออกไป นายทำได้ใช่ไหม”
“ได้ครับ ไม่มีปัญหา”
“ดี ถ้าอย่างนั้นฉันจะคุยเื่ส่วนตัวกับนายหน่อย” อยู่ๆ ต้าโจวก็กระแอมขึ้นมา สายตาก็เปลี่ยนเป็มีลับลมคมใน เขาพูดว่า “นายพอใจกับเงินเดือนในตอนนี้ของนายไหม”
หร่วนจือหวนไม่คิดเลยว่าจู่ๆ ต้าโจวจะพูดเื่นี้ ผีปกติจะพอใจกับเงินเดือนที่น้อยนิดจนน่าสงสารนี้ได้อย่างไร ถ้าไม่ใช่เพราะไม่มีที่อื่นโทรศัพท์มาสัมภาษณ์งาน เขาก็คงไม่ทำงานอยู่ที่นี่ต่อเช่นกัน แต่เขาไม่อาจจะพูดจาตรงไปตรงมากับผู้บังคับบัญชาได้ ดังนั้นเขาจึงเอ่ยปากอย่างระมัดระวังว่า “พี่ต้าโจว พี่หมายถึงอะไรหรือครับ”
“ไม่ต้องคิดมาก ฉันจะพูดกับนายตรงๆ เลยแล้วกัน เพราะว่าที่นี่เงินเดือนน้อย พวกเราเลยหางานพาร์ทไทม์ที่อื่นทำได้” ต้าโจวกระแอมอีกครั้ง จากนั้นเขาก็หยิบนามบัตรสองใบออกมาจากกระเป๋าและส่งให้หร่วนจือหวนพลางพูดว่า “มีบริษัทรับทำความสะอาดสองแห่งกำลังรับสมัครพนักงานพาร์ทไทม์ระยะยาว เถ้าแก่เข้าใจความลำบากของพวกเรา เลยอนุญาตให้พวกเรามีเวลาทำงานที่ยืดหยุ่นเป็พิเศษ และจ่ายค่าแรงตามชั่วโมงที่ทำงานแทน”
“พี่ต้าโจว นี่พี่...”
“ฉันเคยเห็นประวัติการทำงานของนาย เลยเห็นว่านายเคยทำงานเป็คนทำความสะอาดมาก่อน ถือว่าตรงตามคุณสมบัติเลยล่ะ” ต้าโจวเอ่ยปากต่อ “ฉันเห็นทัศนคติการทำงานของนายในเดือนนี้แล้ว ฉันจะเป็ผีแนะนำให้นายเอง นายไม่ต้องไปสอบสัมภาษณ์ และสามารถเข้าไปทำงานได้เลย”
เขาไม่คิดว่าต้าโจวจะพูดเื่พวกนี้กับตัวเอง หร่วนจือหวนที่ยังใรับนามบัตรมา แต่ใครจะรู้ว่าพอเห็นชื่อบริษัท มุมปากของเขาก็พลันกระตุกขึ้นมาอย่างอดไม่ได้
ใบแรกคือ ‘กลุ่มรับทำความสะอาดชายฉกรรจ์กล้ามแปดลูก’
ส่วนอีกใบหนึ่งคือ ‘บริษัทรับทำความสะอาดบ้านหัวใจกุหลาบสาวน้อย’
หร่วนจือหวนเหลือบมองไปที่ต้าโจว นี่ผู้บังคับบัญชาของเขาจริงจังหรือล้อเล่นกับเขากันแน่
หน้าชราของต้าโจวแดงระเรื่อ ปฏิกิริยาของหร่วนจือหวนในตอนนี้ เหมือนกับผีทุกตัวรวมถึงตัวเขาด้วยเมื่อได้ยินชื่อของทั้งสองบริษัทนี้เป็ครั้งแรก เขาอธิบายด้วยน้ำเสียงที่จนปัญญาว่า “นี่คือบริษัทที่พนักงานของเราออกไปเปิดเอง วางใจเถอะ ฉันไม่ขุดหลุมให้นายะโลงไปหรอก พนักงานพาร์ทไทม์กว่าแปดสิบเปอร์เซ็นต์ก็เป็ผีของพวกเรา รวมถึงฉันด้วย”
อาศัยแค่ต้มน้ำแกงย่อมไม่พอต่อค่าใช้จ่ายประจำวันอยู่แล้ว ดังนั้นหลายวันมานี้หร่วนจือหวนจึงเริ่มหาข้อมูลการรับสมัครงานต่างๆ อีกครั้ง และวางแผนหางานพาร์ทไทม์เพิ่มด้วย การรักษาสมดุลระหว่างสองงานไม่ใช่เื่ง่าย แต่ถ้าอีกบริษัทหนึ่งเห็นใจ ก็เป็เื่ที่ไม่เลวเลย
“ทั้งสองบริษัทนี้เป็บริษัทแบบไหนหรือครับ”
“สองบริษัทนี้ทำธุรกิจรับทำความสะอาดระดับสูง หรือให้บริการเฉพาะผีที่กระเป๋าหนักๆ...ไม่สิ ฉันจะพูดว่า ให้บริการเฉพาะผีที่มีเงินเท่านั้น” เมื่อได้ฟังต้าโจวแล้วหร่วนจือหวนก็เริ่มสนใจขึ้นมาเล็กน้อย เขาเอ่ยอีกว่า “ปกติแล้วตอนออกไปข้างนอกพวกเขามักจะเอากุญแจให้บริษัทไว้ จากนั้นบริษัทก็จะให้พนักงานเข้าไปทำความสะอาด หากโชคดีก็จะไม่เจอหน้าลูกค้าในระหว่างทำงาน เวลาทำความสะอาดก็จะเป็อิสระหน่อย”
“แล้ว เงินเดือนล่ะครับ”
“เงินเดือนของทั้งสองบริษัทเท่ากัน ประมาณหนึ่งแสนหกหมื่นเหรียญพยายม เถ้าแก่เห็นว่าพวกเราต้มแกงอย่างยากลำบากจึงได้ให้เงินเดือนสูงขนาดนี้ หากเป็ผีตัวอื่นไปสมัครงานไม่มีทางได้เงินสูงขนาดนี้แน่ ฉันเคยได้ยินมาว่าแค่ประมาณแสนสามหมื่นเหรียญเท่านั้นแหละ” ต้าโจวเอ่ยอย่างไม่สะทกสะท้านว่า “แน่นอนว่าฉันไม่บังคับให้นายเข้าร่วม ถ้านายไม่สนใจก็ปฏิเสธได้ และฉันก็ไม่คิดจะทำอะไรนายเพียงเพราะนายไม่เข้าร่วมหรอก”
“ไม่ครับ ผมเป็พวกที่มีความคิดว่า ‘เมื่องานมั่นคงแล้วก็ค่อยหางานเพิ่มอีกที่’ งานนี้เป็งานที่พี่ต้าโจวแนะนำให้ ผมเชื่อว่ามันจะต้องดีกว่าที่ผมหาเองแน่นอน” เงินเดือนของพนักงานพาร์ทไทม์ในนรกส่วนใหญ่อย่างมากก็ได้แค่แสนสองหมื่นเหรียญพยายมเท่านั้น หากบอกว่าการที่ต้าโจวมาได้ทันเวลาไม่ได้ทำให้เขาตื่นเต้นก็คงเป็เื่โกหก หร่วนจือหวนเอ่ยอย่างจริงจัง “ถ้าเป็ไปได้ ผมเองก็อยากรบกวนให้พี่ต้าโจวจัดการให้หน่อยครับ”
“ได้สิ ฉันจะพูดกับฝั่งนั้นให้...ใช่แล้ว ยาหวน นายเลือกที่ไหนล่ะ”
“...พี่ต้าโจว พี่เลือกที่ไหนครับ”
“พวกเราจะไม่เปิดเผยอะไรกับผีที่กำลังวางแผนเข้าร่วม มันเป็ประเพณีน่ะ ปีนั้นฉันก็เข้าร่วมเป็แบบนี้เหมือนกัน”
2K
![พันธนาการมังกร [ท้องได้] เล่ม2 [ทดลองอ่าน]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1619187968_67435614.webp)