ณสำนักงานกองสลากที่กนุงเทพมหานครซึ่งเป็ที่ทำการใหญ่สำหรับการขึ้นเงินรางวัลสำหรับคนที่ถูกเงินรางวัลต่างๆของสลากกินแบ่งของรัฐบาลเ้าหน้าที่กำลังทำงานกันอย่างขมักเขม้นกันทุกคน รถยนต์คนเก่าๆของโชคที่เป็พ่อของฟิวส์วิ่งตรงเข้ามาจอดตรงที่ด้านหน้าของสำนักงานกองสลากกินแบ่งรัฐบาลสำนักงานใหญ่ ในตอนนี้เป็่ยุคปี2000ซึ่ง่นี้ยังไม่มีความเจริญจากสื่อโซเชียลเข้ามามีบทบาทอะไรมาก โดยสมัยนี้คอมพิวเตอร์เป็รุ่นเก่าไม่มีโน็ตบุ๊คและพวก facebook line และ IG ให้ใช้เหมือนในสมัยที่ฟิวส์จากมา
อินเทอร์เน็ตยุคนี้ก็ไม่ค่อยจะดีเวลาเข้าใช้ทีไรก็รู้สึกเหมือนมันจะช้ามาก ฟิวส์จำได้ว่า่ปี2000 เป็ปีที่ที่ดินยังมีราคาถูกอยู่มากที่ดินยุคนี้แถวเยาวราชไร่ละไม่ถึง2000บาทด้วยซ้ำ ซึ่งถือว่าเงิน2000บาทในสมัยที่ค่าเงินบาทยังไม่เฟ้อนี้ต่องบอกว่ามากทีเดียว และที่ดินแถวกรุงเทพก็ไร่ละประมาณ 1500 บาทโดยประมาณ
ทำไมที่ดินในยุคนี้จึงถูกก็เพราะว่าปัญหาเงินเฟ้อในยุคนี้ยังไม่มีเหมือนยุคในอนาคตข้างหน้าข้าวของในยุคนี้จึงถูก ในอนาคตที่ฟิวส์จากมาเมื่อ30ปีข้างหน้านั้นในอนาคตที่ดินแถบนี้จะพึ่งขึ้นสูงเป็ไร่ละเกือบร้อยล้านบาทเลย แถวกรุงเทพก็ไม่ต้องพูดถึงแถวสยามแสคร์ หมอชิด ชิดลม พวกนี้ราคาอาจจะสูงกว่าที่เยาวราชอีกมาก เพราะเมื่อกรุงเทพกลายเป็ศูนย์กลางของอาเซียนในอนาคตจะมีคนมากมายจากหลายชนชาติมารวมตัวกันอยู่ที่นี้ เพราะที่กรุงเทพมหานครจะเป็ศูนย์กลางของการทำธุรกิจและจะถูกเรียกว่าเมืองแห่งความศิวิไลย์ และ กรุงเทพจะกลายเป็เมืองที่นักท่องเที่ยวนิยมอยากมาเที่ยวมากเป็อันดับต้นๆของโลก
ฟิวส์มองดูและคิดในใจว่าในเมื่อเขามีโอกาสย้อนกลับมาในครั้งนี้ เขาได้รับโอกาสจากเบื้องบนแล้วเขาจะธุรกิจทุกอย่างและช่วยเหลือคนตกทุกข์ได้ยากที่ไม่มีอันจะกิน จะไม่ยอมให้ประเทศไทยเป็ประเทศด้อยพัฒนา เขาจะใช้ความรู้จากที่รู้ในอนาคตหลาย10ปีข้างหน้ามาปฏิรูปประเทศไทยให้เจริญก้าวหน้ายิ่งกว่าจีนและอเมริกาก็ต้องก้มหัวให้กับไทย เมื่อต้องประชุมเวทีผู้นำโลกแต่ฟิวส์ก็ไม่คิดจะเป็นายกรัฐมนต์ตรีหรอกนะ
แต่เขาจะใช้ธุรกิจของเขาสร้างอำนาจไปทั่วโลก ขณะที่ฟิวส์กำลังยืนเหม่ออยู่นั้นพ่อของเขาก็เรียกเขาให้รู้สึกตัว
"ฟิวส์! ลูก!"
"ครับพ่อ?"
"ลูกเป็อะไรหรือเปล่าพ่อเห็นลูกมองไปที่กองสลากแล้วก็ดูเหม่อลอยอย่างไรก็บอกไม่ถูก พ่อเรียกลูกตั้งนานแล้วลูกพึ่งจะตอบรับพ่อเมื่อกี้นี้ มีเื่อะไรให้ต้องคิดมากอย่างนั้นเหรอลูก?" พ่อของฟิวส์ถามเขา
"เปล่าครับพ่อ ก็แค่คิดเรื่อยเปื่อยครับ" ฟิวส์กล่าวกับพ่อของเขา เมื่อโชคได้ยินว่าไม่มีอะไรเขาก็พูดกับลูกชายของเขาว่า
"ถ้าไม่มีอะไรก็ดีแล้วลูก ปะขึ้นไปรับเงินรางวัลที่1อยู่ข้างในก่อนเดี๋ยวจะมีคนเยอะเอานะแล้วมันจะวุ่นวายเอาได้นะลูก" โชคบอกลูกชายของเขา
เมื่อฟิวส์ได้สติกลับคืนมาจากการฝันถึงอนาคตที่ยังมาไม่ถึง เขาก็ถึงกลับเผลอสติไปยังอนาคตที่ยังมาไม่ถึง เมืื่อพ่อของเขาดึงสติเขากลับคืนมาเขาก็ถึงกับรู้สึกตัว ฟิวส์ขอบคุณพ่อเขาในใจ
เขาก็ตอบพ่อของเขาไปว่า
"ครับคุณพ่อเมื่อกี้ผมเหม่อไปหน่อยนะครับ" ฟิวส์พูด
เมื่อคุณพ่อได้ฟังว่าลูกชายของตัวเองเหม่อเขาก็พูดว่า
"อย่าเหม่อสิลูก เดี๋ยวอีกหน่อยพวกเราก็ได้เงินเยอะรวยเป็เศรษฐีแล้วตั้งสติไว้ให้ดีๆนะต้องใจเย็นๆเข้าไว้นะลูก"
เมื่อสองคนพ่อลูกคุยธุรกันเสร็จแล้วก็เดินขึ้นไปยังสำนักงานใหญ่กองสลาก ขณะนั้นเองที่ขึ้นไปอยู่ที่นั้นเขาก็พบกับการต้อนรับที่สุภาพมากของลุงยาม
"สวัสดีครับ ! คุณผู้ชายทั้งสองท่านเชิญเข้าไปภายในข้างในก่อนครับ" ลุงยามเปิดประตูสำนักงานบริการพวกเขาทั้งสองคนด้วยความสุภาพเรียบร้อย เมื่อเขาและพ่อเห็นการบริการที่ยอดเยี่ยมเหล่านร้ ฟิวส์และพ่อก็ยิ้มและพูดไปว่า
"ขอบคุณนะครับ ตุณลุงยามที่ช่วยเปิดประตูให้ผมกับพ่อ" ฟิวส์กล่าวขอบคุณลุงยาม
เมื่อลุงยามได้ฟังคำขอบคุณจากคุณผู้ชายทั้งสองคนเขาก็พูดว่า
"ยินดีครับ มันเป็หน้าที่ของผมอยู่แล้วครับ" ลุงยามกล่าวออกมา
แล้วจากนั้นฟิวส์ก็เดินไปข้างในสำนักงานกองสลาก แล้วเขาก็ตรงไปยังช่องขึ้นเงินรางวัลสำหรับคนถูกรางวัลต่างๆ สำหรับคนถูกรางวัลต่างๆ พนักงานสาวสวยเมื่อเห็นฟิวส์กับพ่อเดินมา เธอก็พูดทักขึ้นว่า
"สวัสดีค่ะ คุณผู้ชายทั้งสองไม่ทราบว่าวันนี้คุณผู้ชายทั้งสองมาขึ้นเงินรางวัลล็อตเตอร์รี่รางวัลอะไรค่ะ?"
พนักงานสาวถามขึ้น
พายุก็เลยตอบพนักงานสาวสวยพร้อมกับยื่นใบล็อตเตอร์รี่เป็ปึกๆ ให้กับพนักงานสาวดู
"นี้ครับ ผมมาขึ้นเงินรางวัลที่1 ครับเช็คดูก่อนได้นะครับผมเพิ่งจะเช็คมาจากบ้านเมื่อกี้นี้เองครับ มีทั้งหมดจำนวน125ใบครับ" ฟิวส์พูดอธิบายให้พนักงานสาวฟัง
เมื่อสาวสวยพนักงานคนนั้นเห็นใยล็อตเตอร์รี่มากมายขนาดนั้นเธอก็ถึงกับต้องตกตะลึงราวกับว่าจะเป็ลมได้ทุกเมื่อ เธอสูดหายใจเข้าลึกๆเพื่อผ่อนคลายแล้วก็พูดบอกกับฟิวส์และพ่อของเขาว่า
"เดี๋ยวนะค่ะ เดี๋ยวรอก่อนสักครู่นะค่ะคืือให้ดิฉันพักหายใจสักครู่ก่อนค่ะ ฉันยังไม่เคยเห็นคนถูกล็อตเตอร์นี่รางวัลที่1 เยอะขนาดนี้ค่ะฉันก็เลยตกตะลึงนะค่ะ" พนักงานสวยพูดออกมา
เมื่อฟิวส์ได้ยินคำกล่าวของพนักงานสาวเช่นนั้นเขาก็พูดว่า
"อ๋อ! พอดีผมแค่โชคดีนิดหน่อยนะครับนึกเลขล็อตเตอร์รี่ที่ตัวเองจะซื้อเลยมีเลขตัวดังกล่าวพอดี ผมก็เลยซื้อเหมาหมดเลยครับ"
"ค่ะคุณเป็เด็กที่โชคดีมากค่ะ ชาติก่อนคุณคงทำบุญมาเยอะมากเลยค่ะถึงได้ถูกรางวางวัลที่1เยอะขนาดนี้ค่ะขอแสดงความความดีใจด้วยนะค่ะกับความโชคดีของคุณค่ะ เดี๋ยวโปรดรอสักครู่นะค่ะให้ดิฉันเช็คใบล็อตเตอร์รี่ดูก่อนเพื่อความแน่นอนว่าจะไม่มีอะไรผิดพลาดค่ะ"
พนักงานสาวกล่าวบอก
"ครับ ผมกับพ่อรอได้ครับพี่สาวคนสวย" ฟิวส์พูดแซวพนักงานสาว
หลังจากรอไม่นานพนักงานสาวก็เช็คใบล็อตเตอร์รี่เสร็จเรียบร้อยแล้วก็กล่าวกับฟิวส์ว่า
"เสร็จเรียบร้อยแล้วค่ะ เงินรางวัลจากการถูกรางวัลที่คุณจะได้หลังจากหักภาษี เป็ยอดเงินจำนวนทั้งสิ้น 625 ล้านบาทค่ะ" พนักงานสาวสวยกล่า
วกับฟิวส์ซึ่งตอนนี้กลายเป็เศรษฐีน้อยร้อยล้านไปแล้ว
686
