บทที่ 2 : ล็อกอินสู่ขุมนรก 2
เอซวาร์ปมาอยู่ใจกลาง เมืองกลาเซีย เมืองนี้เป็เมืองของเหล่าผู้เล่นระดับกลาง
เขาที่เพิ่งวาร์ปมาเหนื่อยหอบ ใกับเหตุการณ์เมื่อครู่ยังไม่หาย มองไปรอบๆเห็นว่าตัวเองอยู่ในเมืองแล้ว ก็ทรุดตัวนั่งลงกับพื้นอย่างเหนื่อยอ่อน จากการวิ่งหนีทั้งคนทั้งมอนสเตอร์มาตลอด 2 ชั่วโมงกว่า
“แฮ่กก เข้าเกมมาก็เจอดีเลยเกือบแย่ซะแล้ว!”
เขาเอนหลังลงไปนอนกับพื้นด้วยความโล่งใจ ค่อยๆหายใจให้ทัน คนรอบข้างเริ่มสังเกตและมองมาทางเขา
“นายนี่เองงงงงงง!!!!!”
เสียงะโแสบหูดังขึ้นมาไม่ไกลนัก เอซสะดุ้งลืมตาขึ้นมาตามเสียง เห็นคนมากมายยืนล้อมตัวเขาอยู่ เอซรีบลุกขึ้นยืนอย่างเร็วด้วยความใ เหงื่อตก
เมื่อมองไปรอบๆ คนพวกนี้ดูคุ้นๆหน้าพิกล
“นายคือเอซแห่งกิลด์ ทัณฑ์นรกโลกันตร์ ใช่มั้ย นายล่อบอสพวกนั้นมาฆ่าพวกเราทำไม เพื่อนของชั้นต้องติดอยู่ในนรกก็เพราะนาย!!”
เมื่อสังเกตดีๆก็นึกได้ พวกเค้าคือคนที่เขาลากบอสไปจนทำให้ตายนี่เองงงงง!! เอซใสุดขีด รีบขอโทษทันควัน
“ขอโทษนะ ผมไม่ได้ตั้งใจ มันเป็อุบัติเหตุ!!!” แม้จะรีบแก้ตัว แต่ดูเหมือนพวกเขาจะเริ่มหยิบอาวุธออกมา
‘ท่าไม่ดีแล้ว!!!!’ เอซคิดแล้วรีบใช้สกิลประจำตัวทันที
“เปิดใช้สกิล รวดเร็วดุจสายลมมมมม!!” เอซรีบะโพุ่งขึ้นสูงฝ่าฝูงคน เมื่อขาถึงพื้นเขารีบสับขาไม่ยั้งทันที
“ไปก่อนนะทุกคนนนน ผมไม่ได้ตั้งใจจริงจริงง เชื่อกันเถอะ!!!”
“หยุดเดี๋ยวนี้นะนาย!!!” คนพวกนั้นรีบวิ่งตามมาอย่างรวดเร็ว
‘เมื่อกี้ที่ว่า พวกเพื่อนเขาไปอยู่ในนรก หมายความว่ายังไงกันนะ!? โธ่เอ๊ย จะตัวจริงหรือในเกมก็ต้องวิ่งไม่หยุดเลยเรา’
เอซวิ่งไปพลางคิดพลาง เขาเปิดแผนที่ไปด้วยระหว่างวิ่งหนี มองหาทางออกประตูเมือง วิ่งหลบหลีกฝ่าคนที่เดินไปมา คนแล้วคนเล่า
“ขอโทษค้าบบบบ ขอทางหน่อยยยยย!!!! ยังไงก็ต้องออกไปหาที่ซ่อนก่อน อยากพักจะแย่ เหนื่อยจะตายแล้ว!!”
ชายอาชีพนักฆ่าคนหนึ่งที่วิ่งไล่ตามมา ใช้สกิลเพิ่มความเร็วที่เร็วยิ่งกว่าของเขา วิ่งไล่ตามเรื่อยๆจนมาโผล่ตรงหน้าเขาจังๆ
เอซเบรกแทบไม่ทัน ประจันหน้ากันชั่วครู่ หลังจากตั้งหลักได้เขารีบะโขึ้นสูง ไปยืนบนหลังคาโรงแรมในเมือง และะโข้ามหลังคาไปหลังแล้วหลังเล่า จนเริ่มมองเห็นประตูเมือง
เขาวิ่งสุดกำลัง แต่นักฆ่าคนนั้นดูท่าจะมีดีเื่ความเร็วยิ่งนัก ตามเขามาติดๆ เอซรีบวิ่งออกไปนอกประตูเมือง หลบหลีกไปตามต้นไม้ใหญ่ รีบหาจังหวะใช้สกิลอำพรางทันที
“เปิดใช้ สกิลอำพราง!!!” เอซกลายร่างเป็ต้นไม้กลมกลืนเสียแล้ว
‘สกิลนี้รู้สึกชอบมันก็ตอนนี้แหละ!!’ เอซพยายามหายใจให้เบาลงเมื่อเห็นนักฆ่าคนนั้นไล่ตามมาได้ทัน และมองไม่เห็นตัวเขา ชายนักฆ่ามองหาตรงนั้นซักพักไม่เจอใคร จึงวิ่งผ่านเลยไป
เอซยกเลิกสกิลอำพราง และวิ่งไปทางตรงข้ามกับชายนักฆ่าคนนั้น มุ่งหน้าเข้าป่าอีกครั้ง
เขาวิ่งไปเรื่อยๆจนเกือบถึงใจกลางป่า สังเกตเห็นท้องฟ้าเป็สีแดงบางๆ ค่อยๆครอบคลุมลงมาเป็โดม ลักษณะเหมือนกับบาเรีย เอซเริ่มใ เขาหยุดการเคลื่อนไหว
“แสงนั่นมันอะไร เกิดอะไรขึ้นที่นี่!?”
เขาหันหลังกลับ มองเห็นบาเรียถูกปกคลุมจนถึงพื้นดินอย่างรวดเร็ว เอซยืนชะงัก
ณ ตอนนี้ตัวเขาดันไปอยู่ในบาเรียเสียแล้ว!!.... เอซมองไปยังผนังบาเรีย ยืนครุ่นคิดเหงื่อตก ลองโจมตีใส่ไม่ยั้ง แต่ก็ไม่เกิดผล
ขณะนั้น.. เขาหันไปมองเห็นชายนักฆ่าคนนั้นวิ่งกลับมาทางเขาอีกครั้ง
“บ้าจริง โดนมันหาเจอซะแล้วววววว!!!”
เอซที่ใตั้งท่าเตรียมโจมตี แต่เมื่อชายนักฆ่าวิ่งเข้ามาใกล้ กลับหันไปหันมา ไม่ได้มองเห็นเขาอย่างที่คิด
“อะไรน่ะ หรือมันจะมองไม่เห็นเรา เป็เพราะม่านนี้งั้นรึ!?”
เอซยืนมองนักฆ่าคนนั้นอีกครั้ง แต่ดูท่าแล้วนักฆ่าจะไม่เห็นเขาจริงๆ เอซไม่สามารถออกจากบาเรียนี้ได้ แต่เขาแน่ใจแล้วว่าในบาเรียได้กันเขาจากภายนอก
เอซยืนตะลึงมือเกาะผนังบาเรียพลางคิด.. ขณะนั้นเองเขาก็ได้ยินเสียงะเิดังขึ้น
บึ้มม!!! เสียงดังสนั่นมาจากป่าใจกลางบาเรีย เอซใรีบวิ่งไปตามต้นเสียง
เขาวิ่งไปเรื่อยๆ จนเริ่มมองเห็นชายสองคน...
ชายชุดเกราะดำ และชายชุดเกราะสีเงิน ที่ต่อสู้กันอย่างดุเดือด ร่างกายมีาแฉกรรจ์ทั่วร่างทั้งคู่ แต่ก็ยังโจมตีใส่กันไม่ยั้งราวกับโกรธแค้นกันสุดขีด
“แกไปปกป้องพวกมันทำไม!! แกน่าจะรู้ดีว่าพวกมันทำอะไรกับพวกเราไว้ พวกมันทำลายพวกเราอย่างกับเศษขยะ!!!!!”
ชุดเกราะดำะโพูดดังสุดเสียง พลางโจมตีสกิลใส่อย่างต่อเนื่อง ดวงตาของเขามีทั้งความโกรธแค้น แต่เคลือบแฝงความเศร้าอยู่ก้นบึ้ง
“ข้าไม่ได้ปกป้องใครทั้งนั้น ข้าก็โกรธแค้นยิ่งนัก เมื่อพวกเราหมดประโยชน์ มันก็ทำลายพวกเราอย่างไม่ลังเล แต่ต่อไปนี้ข้าจะไม่ยอมทนอยู่กับความเคียดแค้นเช่นนี้ต่อไป ข้า้าเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่ดีกว่า!!!”
ชุดเกราะเงินพูดสีหน้าหนักแน่นจริงจัง สบตาชายเกราะดำนิ่ง ราวกับจะบอกว่าตัวเขาได้คิดดีแล้ว
“...ชีวิตใหม่ที่แก้า ก็อย่างที่ข้าเคยบอก แต่แกก็ไม่เชื่อข้า!! แกเคยเป็คนที่ข้าไว้ใจ แต่แกไม่ยอมร่วมมือกับข้า ต่อไปนี้...ข้าจะถือซะว่าแกคือศัตรูตลอดกาลของข้า ไวแลนซ์!!!”
หลังจากชายเกราะดำพูดจบ ได้เกิดลมพายุพัดรอบตัวของเขา มีไอดำแผ่ออกมาเป็วงกว้าง รับรู้ได้ถึงรังสีอำมหิต ดวงตาค่อยๆเปล่งแสงสีแดงจ้าราวกับโกรธสุดขีด สองมือของเขาสร้างบอลลำแสงลูกใหญ่ขนาดเท่าคน
ชายอีกคนสวมชุดสีเงิน ผมยาวประบ่า ดวงตาสีเหลืองทอง เขาที่ยืนอยู่เริ่มกระอักเืจากการาเ็ เข่าทรุดลง ใช้ดาบที่ถืออยู่ปักบนพื้นพยุงลำตัว มองไปยังลำแสงนั้นอย่างเหนื่อยอ่อน เหงื่ออาบแก้มไหลหยดแล้วหยดเล่า
“แย่ล่ะสิ..!!”
เอซที่ยืนซุ่มดูเหตุการณ์ทั้งหมดอยู่ด้านข้าง เห็นสถานการณ์เริ่มไม่สู้ดีเช่นนั้น
ขณะนั้น... แขนขาของเขาก็ขยับไปเอง สองมือจับดาบแน่น พุ่งออกไปพร้อมกับเปิดใช้สกิลโจมตีใส่ชายชุดเกราะดำอย่างไม่ลังเล ดาบในมือเขาปะทะกับเกราะแขนเหล็กของชายชุดดำ ที่ดูทนทาน....
บอลลำแสงลูกใหญ่ที่ปล่อยออกมา โจมตีพลาดร่างของชายชุดเกราะสีเงิน ที่ถูกเรียกว่าไวแลนซ์ ไปเพียงเสี้ยวเดียว
บึ้มมมม!!!! เกิดะเิดังสนั่น
ดาบที่โจมตีใส่เกราะแขนชายชุดเกราะดำ ดันร่างเขาให้ถอยหลังอย่างไม่สิ้นสุด ตาประสานตา เมื่อชายชุดเกราะดำตั้งหลักได้ เริ่มสนใจกับแขกที่ไม่ได้รับเชิญ และปล่อยสกิลโจมตีกลับใส่เอซ จนเอซกระเด็นถอยไป
“แกเป็ใคร เข้ามาในบาเรียนี้ได้ยังไงงง!!!!!!!”
ชายชุดดำะโเสียงแข็ง ดังลั่นป่าด้วยความโกรธแค้นยิ่งกว่าเมื่อครู่
“เื่ของพวกนายเป็ยังไงมาก่อนชั้นไม่รู้... ชั้นรู้แค่ว่าจะไม่ยอมให้เค้าตายตรงนี้เด็ดขาด!!!”
เอซเงื้อดาบจ่อตรงหน้าชายชุดดำ เขารู้ว่าตัวเองยังไม่ชินกับตัวละครนี้ ถ้าจะสู้กันก็ไม่แน่ว่าจะชนะ แต่ยังไงก็ปล่อยให้มีคนโดนฆ่าตรงหน้าไม่ได้ ไม่ว่าจะในเกม หรือชีวิตจริง!!
“หึ แกเป็ผู้ผดุงคุณธรรมหรือไง.. ใครจะยอมให้แกมาขวางง!!!”
ชายชุดดำหยิบดาบลำแสงออกมา พุ่งเข้าฟันใส่เอซเต็มแรง
เอซใช้สกิลความรวดเร็วดุจสายลม ะโหลบหลีกได้ทัน ทั้งคู่โจมตีใส่กันไม่ยั้ง ดาบปะทะดาบเต็มแรงต่อเนื่อง สกิลที่โจมตีใส่กันพลาด โดนป่าทั่วบริเวณนั้นหักเรียบ เกิดฝุ่นควันโขมง
เอซนึกถึงสกิลเด็ด ที่เขาใช้ตอนหนีบอสโกเล็ม เขารีบเปิดใช้งานทันที
“เปิดใช้สกิล ถล่มพสุธา!!!”
ขณะนั้นดาบในมือเขาก็ขยายขนาดขึ้น 10 เท่า เอซตั้งท่า เงื้อดาบขึ้นเตรียมฟันลงพื้นเต็มแรง
ชายชุดดำเห็นดังนั้น รีบใช้สกิล ป้องกัน พุ่งเข้าหาเอซ ตั้งรับสกิลถล่มพสุธาได้ทันก่อนที่สกิลจะถึงพื้นดิน สายตาของชายชุดดำประสานกับเอซ สายตาคมแข็ง สีแดงฉาน ชายชุดดำกัดฟันแน่น ะโขึ้น
“แกก็เป็อีกคนใช่มั้ย ที่คิดขวางทางข้า แล้วแกก็จะรู้ว่าการเป็ศัตรูกับข้ามันเป็ยังไง! ไอ้มนุษย์!!!!!!!”
ชายชุดดำใช้พลัง ดันดาบของเอซจนกระเด็นไป ปักบนพื้นไม่ไกลนัก
‘เสียท่าจนได้!!’ เอซมองไปยังดาบที่หลุดจากมือ ชายชุดดำยืนแสยะยิ้ม
“ดูท่าจะมาได้แค่นี้... แกต้องตาย!!!!” ชายชุดดำเตรียมปล่อยสกิลบอลลำแสงอีกครั้งใส่เอซ
“หยุดเดี๋ยวนี้ ไซบอร์ก!!!!!”
เสียงะโมาจากด้านข้าง พร้อมสกิลโจมตีพุ่งใส่ชายที่ถูกเรียกว่า ไซบอร์ก จนร่างกระเด็นถอย
“แก!!! ไอไวแลนซ์”
เอซได้ที ะโไปหยิบดาบที่พื้น พร้อมกับปล่อยสกิลโจมตีใส่ไซบอร์กอีกครั้ง เขาใช้ดาบฟันโจมตีต่อเนื่องไม่ยั้ง เกิดเป็พลังลมและรอยคมดาบฟาดฟัน ดันร่างของไซบอร์ก ถอยหลังไกลหลายต่อหลายเมตร พุ่งชนต้นไม้หักโค่นเป็ทาง
แต่แล้วเอซก็ชะงัก ด้านหน้าที่เขามองเห็น เป็ขอบหน้าผาซะแล้ว!!!!
“แย่แล้วววว!!! หยุดไม่ทันแล้ววว!!!”
เอซและไซบอร์กตั้งหลักไม่ทัน ทั้งคู่พุ่งไปที่ขอบหน้าผา ร่วงลงดิ่งลงไปยังผาสูงทั้งคู่ทันที......
ผ่านไปเพียงไม่กี่นาที แต่ทั้ง 2 รู้สึกราวกับผ่านไปนานมาก
ปึ่กกกกกกกกกกกกก เสียงของร่างชาย 2 คน หล่นกระทบพื้นดิน
“อ๊ากกกกกกกกกก!!!!”
“โอ๊ยยยยยยยยยย!!!!”
ทั้งคู่ะโร้องด้วยความเ็ปจากแรงปะทะบนพื้น ดังก้องทั่วป่าเบื้องล่าง ต่างกระเด็นไปไม่ไกลกัน
เอซมองดูร่างของตัวเอง เืนองท่วมพื้น ิัที่ฉีกขาดจนเห็นกระดูก ความรู้สึกเ็ปทรมานแล่นไปทั่วร่าง
“ขณะนี้ผู้เล่น ตายแล้ว เราจะส่งตัวคุณไปยังนรก คุณได้ผ่านการฆ่าคน 26 คน คุณต้องลงนรกขุมที่ 26” แถบสถานะแจ้งเตือนเด้งขึ้น พร้อมนับถอยหลัง 30 วิ
‘โธ่เว้ยยยย!! หนีแทบตายยยย สุดท้ายต้องมาตายจนได้ แล้วไอ้ลงนรกนั่นมันอะไรกันนนนน เหมือนที่คนพวกนั้นพูดเลยน่ะสิ!!!! ในเกมมีนรกด้วยยยงั้นเร๊อะ!!!!?’
เอซที่นอนรอนับถอยหลัง ก่อนถูกนำตัวส่งนรก มองไปยังร่างของไซบอร์กที่ขยับไม่ได้
ร่างนั้นเกิดาแฉกรรจ์สาหัส มีเืไหลนองไม่หยุด แต่แผลที่เกิดรูโหว่จากการฉีกขาดเป็วงกว้างทั้งตรงอกและตรง่ขานั้น ภายในกลับเป็ตัวอักษรวิ่งไปมา มีแถบสถานะสีแดง Error เกิดขึ้นมากมายภายในร่างกายของไซบอร์ก เอซมองด้วยความใ
‘นั้นมันอะไร...!!!? ทำไมร่างกายของมันไม่เหมือนกับของเรากัน!!! แกไม่ใช่ผู้เล่นในเกมปกติงั้นรึ!!!!?’
5 4 3 2 1 ......ขณะที่นอนมองเช่นนั้น ร่างของเอซก็ถูกวาร์ปไปอีกมิติ.....
ไซบอร์กที่นอนแน่นิ่ง ร่างกายกำลังค่อยๆสลายหายไป เขากวาดตามองไปรอบๆ ความรู้สึกสิ้นหวังที่เคยผ่านพบมาไม่นานนัก หวนกลับคืนมา ความแค้นที่ไม่อาจลบได้ เกิดขึ้นในใจของเขาอีกครั้งเสียแล้ว.......
“ข้าเกือบพังอีกแล้วงั้นรึ!? เพราะแกกกก ไอ้มนุษย์!!!!!!!!....”
เอซตกลงไปในหลุมดำ รอบข้างว่างเปล่า มีตัวเขาอยู่เพียงคนเดียว
“ว๊ากกกกกก!! อะไรวะเนี่ยยยย เกมบ้าอะไรรรรเนี่ยยย จะหล่นไปถึงหนายยยย………….!!!!!!”
เขาะโกึกก้องท่ามกลางความมืดมิด นานนับหลายนาที.......
++++++++++++++++++++
9K
![ก่อกำเนิด : เทพเซียน 9 วิบัติ [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1738726538_88141248.webp)
