ระยะทางระหว่างกรุงเทพฯ - อยุธยาอยู่ไม่ไกลกันนัก เมื่อได้โลเคชั่นมาแล้วเรียบร้อยจากเพื่อนของจุ๋ม ไทก็วางแผนการเดินทางคร่าวๆ กับชลันดา ว่าจะออกจากกรุงเทพฯ กันกี่โมง อยากไปกลับไม่อยากจะไปนอนค้างคืนเพราะเขามีงานต่อวันพรุ่งนี้ แล้วอีกอย่างคือเกรงใจชลันดาที่หล่อนดูจะเป็ห่วงร้านเพราะไม่เคยทิ้งไปไหนเท่าไหร่ สั่งลูกน้องแล้วสั่งลูกน้องอีกกว่าจะออกมาได้
"เราจะไปฟังสวดแล้วก็กลับใช่ไหม? "
เธอเอ่ยถามเขา เมื่อวางสายแล้วจากแป้งจันทร์พลางก้มลงดูคนในอ้อมแขนที่กำลังเคลิ้มหลับ เธอค่อยวางมู่น้อยลงในคาร์ซีทแล้วรัดเข็มขัดนิรภัยให้เรียบร้อย ยัยตัวจ้อยหลับปุ๋ยไปเลยทันที ไทเริ่มเคลื่อนรถออก เขาขับรถไม่เร็วนักเพราะพาคนสำคัญมาด้วย นี่ก็เป็อีกอย่างที่เปลี่ยนไปของเขาสินะ ั้แ่มีมู่น้อย
"ครับ รีบไปรีบกลับก็แล้วกัน ผมแค่อยากให้มู่น้อยเค้าไปไหว้แม่ของเค้าสักหน"
ไทมีสีหน้าเศร้าไปนิดๆ เมื่อเอ่ยถึงอดีตคนเคยเป็แฟนกันระยะหนึ่ง ถึงจะไม่ได้รักปักใจผูกพันอะไรมาก แต่อย่างน้อยก็เคยมีความรู้สึกดีๆ ต่อกัน อีกอย่างเขาสงสารมู่น้อยนัก ที่ต้องกำพร้าแม่ั้แ่ยังไม่รู้เื่ราวอะไร เขาเองมาจากครอบครัวที่พร้อมหน้า มาคิดถึงว่าลูกสาวมีแต่เขาไม่มีแม่ ใจของไทก็ให้หมองหม่นนัก
"มู่น้อยไม่เป็ไรหรอก" ชลันดาเอ่ยเปรย เมื่อลอบสังเกตเห็นใบหน้าของเขา ไทปรายตามาทางเธอนิดหนึ่ง เสียงนั้นยังคงเอ่ยต่อ เหมือนเข้ามานั่งในใจเขา
"ลูกสาวนายถึงจะขาดแม่ แต่ฉันเชื่อว่าเค้าจะไม่ขาดอะไรหรอก คนรักมู่น้อยเยอะ พวกเราช่วยกันเลี้ยงเค้าขนาดนี้ มีทั้งพ่อจริง พ่อเลี้ยง อย่างนายเคนไง แล้วก็ฉันด้วย"
คนพูดเจตนาปลอบ แต่คนฟังฟังแล้วสะดุดใจน้อยๆ เขาหันมายิ้มให้กับเธอ ั์ตาคมกริบมองใบหน้าเนียนๆ นั่นด้วยสายตาแพรวพราวโดยที่เ้าตัวคุมไม่อยู่
"จริงอย่างที่เจ๊ดาพูดนะ มู่น้อยมีพ่อเลี้ยงอีกคนคือไอ้เคน แล้วมีแม่...คือเจ๊"
ฟังแล้วหนนี้คนทะแม่งๆ หูคือชลันดา หล่อนเห็นสายตานั้นของไทเข้า ก็รีบเมินหลบไปทางอื่น
เอ..พักหลังอีตานี่พูดจาแปลกๆ ฟังแล้วชวนเขินบอกไม่ถูก เขาดูเป็คนเรื่อยๆ ก็จริง ไม่ได้ดูเ้าชู้โผงผางเหมือนลูกน้อง แต่ก็เห็นมีสาวข้างกายอยู่บ้าง คนแอบชอบไทก็มีเยอะ บางคนทีเล่นทีจริง บางคนก็รุกเอาจริงเอาจัง แต่ดูเหมือนเขาจะไม่ค่อยโปรยเสน่ห์มากนัก ไทแค่ยิ้มๆ หัวเราะบ้างเวลาโดนจีบ เธอไม่เคยรู้ด้วยซ้ำว่าเขาจะเป็คนช่างพูด มารู้ก็ตอนที่มาดูแลมู่น้อยด้วยกันนี่แหละ
"เอ่อ...จริงสิ เื่ที่เจ๊ดาเคยบอกว่ามีเพื่อนทำงานที่จะช่วยเื่ที่ผมอยากจะจดทะเบียนรับมู่น้อยเป็ลูกสาวอย่างถูกต้องได้ใช่ไหม"
"อืม..."
หลังจากเงียบกันไปนาน บรรยากาศในรถตกอยู่ในความสงบ มีเพียงเสียงหายใจเบาๆ ของมู่น้อย และเสียงเพลงที่เปิดคลอไว้เบาๆ ไทก็เริ่มพูดขึ้นมา
"เมื่อวานไอ้เคนมันเอาชื่อที่ให้หลวงพ่อตั้งไว้ให้มาให้ผมเลือก" ไทว่า
"เจ๊ช่วยผมเลือกหน่อยสิว่าให้มู่น้อยชื่อจริงชื่ออะไรดี"
"ทำไมจะต้องเป็ฉันด้วยล่ะ"
ดูเหมือนตานี่จะชอบชักให้เธอไปมีส่วนร่วมกับลูกสาวของเขามากขึ้นทุกทีแหะ แต่เธอก็รู้สึกดีที่ได้เป็ส่วนหนึ่งของแม่สาวน้อยหน้าตาน่าเอ็นดู ที่มีชะตาชีวิตน่าสงสารั้แ่แบเบาะ
ดีที่มีพ่อเป็ไท...ที่ดูแล้วจะรักเอ็นดูแม่ตัวน้อยเอาเสียมากๆ เธอเพิ่งจะรู้ว่าแม่เด็กเป็ใครชัดเจน ก็จากข่าวการตายของหล่อนนี่แหละ เธอลอบหันไปมองหน้าของเด็กน้อย...หน้าตาเป็ลูกครึ่งผสมขนาดนั้น ดูแล้วไม่น่าจะใช่ลูกจริงๆ ของไทเสียด้วยซ้ำ แต่เขาก็ยังยินดีและเต็มใจที่จะรับเด็กน้อยเป็ลูกตน
ความรับผิดชอบขนาดนี้...กับฐานะที่ไม่ได้ว่าร่ำรวยจนเหลือเฟือ ไหนจะความรักและเอ็นดูต่อเด็กน้อยราวกับลูกแท้ๆ ที่เธอเห็นเขากระทำต่อมู่น้อย มันทำให้เธอรู้สึกทึ่งและเริ่มที่จะ...ชอบนิสัยใจคอของเขา
"ให้เจ๊ดาเลือก เจ๊ดาเป็ผู้หญิงไง" เขาว่า ตายังคงมองการจราจรตรงหน้า ฟังแล้วเหมือนไม่เกี่ยวสักเท่าไหร่ แต่ชลันดาก็ยินดีที่จะได้เลือกชื่อจริงให้แม่ตัวน้อย
"มีชื่ออะไรบ้างล่ะ แล้ว...จริงๆ จะต้องรู้วันเกิดลูกหรือเปล่า ฉันเคยรู้มาว่าตั้งชื่อเด็กจะต้องดูทักษา กาลกิณีอะไรเทือกๆ นี้"
"มู่น้อยน่ะเป็เด็กพิเศษ" เขาว่า พร้อมกับยิ้มอ่อนโยน
"เด็กคนนี้ไม่มีกาลกิณีอะไรแผ้วพานหรอกเจ๊ เขามาเป็ลูกผม มาเป็สิ่งมงคลในชีวิตของผมจริงๆ วันเกิดของเขาถ้าจะแจ้งในใบเอกสาร ผมกะว่าจะแจ้งให้เกิดวันเดียวกับผมนี่ล่ะ เป็ฤกษ์เกิดใหม่ให้ลูก"
"วันเดียวกับนาย? "
"ผมเกิดวันพฤหัส" เขาว่า “ก็ให้มู่น้อยเกิดวันเดียวกับผมก็แล้วกัน จริงๆ อยากจะให้เกิดเดือนเดียวกันไปด้วยเลยแต่ก็คงจะลำบาก"
ชลันดาอมยิ้มทั้งที่จริงๆ ปรกติแล้วเธอก็จะต้องหันไปแว้ดใส่เขาว่าทำอะไรมักง่ายแต่หนนี้เธอไม่ว่าสักคำ ไทแอบหันมองหน้าเธอ แล้วจึงเอ่ยชื่อที่หลวงพ่อฝากมากับเคน พลางเอ่ยสำทับ
"จริงๆ แล้วผมว่าเพราะหลายชื่อนะ แต่ผมอยากได้ชื่อเรียกง่ายๆ "
"ขวัญใจ"
จู่ๆ ชลันดาก็คิดชื่อนี้ได้มา มันเป็ชื่อง่ายๆ ไม่ต้องหาความหมายอะไรให้มากมาย เพราะตรงตัวฟังแล้วได้คำแปลเลยทันที
"ขวัญใจ? "
"อืม...เชยไปไหมอะ แต่ฉันคิดว่าชื่อนี้เหมาะกับลูกนายนะ" ชลันดาว่า ไทพยักหน้าในทันที
"ผมก็ชอบชื่อนี้นะ ขวัญใจ"
"เขาเป็ขวัญใจของทุกคน มีเสน่ห์ น่ารักน่าเอ็นดู ต่อไปก็ขอให้มู่น้อยของเรา มีแต่คนรัก ไม่มีคนปองร้าย"
ชลันดาหันไปมองแม่ตัวเล็ก เอื้อมมือลูบเท้าของมู่น้อยเบาๆ เหมือนจะให้พร ไทมองอาการนั้นด้วยหัวใจเต็มตื้น เขาแอบมองเสี้ยวหน้าหวานๆ ของชลันดายามเ้าตัวเผลอ
จีบเลยลูกพี่...
แนะ...
จู่ๆ คำยุของลูกน้องก็แวบเข้ามาในสมอง
เขาแวะเติมน้ำมันที่ปั๊ม เมื่อออกมาตามเส้นทางได้สักครู่ และกำลังใกล้จะถึงวัดที่จัดงาน ชลันดาอุ้มมู่น้อยลงมายืดเส้นยืดสาย เขาชวนเธอรับประทานอาหารเย็น เพราะเกือบจะสองทุ่มแล้วตอนนี้
"เอ้า ฝากลูกสาวนายแป๊บหนึ่ง ฉันจะไปเข้าห้องน้ำ"
เขาอ้าแขนรับเด็กน้อย พลางจุ๊บเหม่งเบาๆ มู่น้อยหัวเราะคิกคัก อย่างอารมณ์ดีเพราะนอนไปแล้วตื่นหนึ่ง เขาพามู่น้อยออกมาจากร้าน เพื่อรอชลันดาที่เดินไปเข้าห้องน้ำ
"อุ๊ย...น้องน่ารักจังเลย"
ผู้หญิงคนหนึ่งอุทานเมื่อเดินสวนกับเขา ไทยิ้มหน้าบานเมื่อมีคนชมลูกสาว หญิงสาวรายนั้นแวะเล่นกับมู่น้อย แล้วสักพักก็มีอีกคน และอีกคน...
ความน่ารักน่าชังของมู่น้อยทำให้มีคนอยากทัก อยากหยอกหลายคน เด็กน้อยสร้างรอยยิ้มให้กับคนที่เห็นหน้าตาน่ารักนั่น ไทยืนยิ้มปลื้มมองดูลูกสาวที่ตอนนี้หัวเราะเมื่อมีคนทำหน้าหยอกล้อจ๊ะเอ๋ด้วย
"เฮ้...ไท"
เขาหันขวับไปตามเสียงเรียก ก่อนจะยิ้มกว้าง เมื่อเห็นว่าเป็ใคร ขณะที่ฝ่ายนั้นเห็นว่ามีอะไรในอ้อมแขนของชายหนุ่มก็ขมวดคิ้วทันที
"อ้าว...ไอ้เขม จะเข้ากรุงเทพฯ เหรอวะ"
"เอ่อ...มารับพ่อน่ะ แกอยู่ ศิริราช รอตรวจไตอยู่"
"อ้อ...อยู่กี่วันล่ะ แล้วลุงบูรณ์เป็อะไรมากไหม? ฉันจะได้ไปเยี่ยม"
"อยู่สี่ห้าวันล่ะ ว่าแต่...ลูกใครวะ"
เขามองแม่หนูที่ตอนนี้กำลังทำตาโตมองเขาอย่างสงสัย เขมมองหน้าไทสลับกับมองคนในอ้อมแขนไปมา หรือว่า...
"เฮียไท ไปกันเถอะ เสร็จแล้ว"
เสียงใสๆ ของชลันดาดังขึ้น เธออ้าแขนออกทันที และไทก็ส่งลูกสาวตัวเล็กให้ สายตาที่มองหญิงสาวนั้นอ่อนโยนนัก จนคนที่กำลังมองอยู่ พอจะได้คำตอบแล้วในทันที
"เขม! เร็วๆ เข้าทำอะไรอยู่หะ"
เสียงแหวๆ ดังขึ้น เรียกสติที่เตลิดไปชั่วคราวของเขมกับภาพที่ได้เห็น ก่อนจะรีบะโตอบภรรยา ที่ตอนนี้ยืนท้าวเอว ทำตาวาวใส่เขาอยู่ตรงรถที่จอดอยู่
"เอ่อๆ ไปล่ะ แวะทักเพื่อน ไปก่อนนะไอ้ไท แหม...มีลูกมีเมียซ่อนไว้นะมึง"
"เดี๋ยวกูไปเยี่ยมลุงบูรณ์นะ"
ไทะโตามหลังเพื่อนที่วิ่งแนบไปแล้ว ลืมแก้ข้อข้องใจให้กับทางนั้น ว่านี่ไม่ใช่ลูกกับเมีย เขาแค่มีลูกงอกมาเฉยๆ เมียยังไม่มีแต่ชักจะเริ่มอยากมี...
ไทไม่รู้เลยว่ามันจะทำให้เกิดเื่วุ่นวายตามมาภายหลัง...
6K
