พรมแดน คาวสวาท (ภาคต่อ แอบเป็นหมอนวด)

ตอนที่ 90: ปราสาทสีเลือดและการหนีรอดท่ามกลางดงกระสุน

เสียงปืนปะทะเดือดดังเปรี้ยงป้างปัง! สลับกับเสียงระเบิดมือสะท้อนระงมก้องทลายบานประตูและผนังอุโมงค์หินของปราสาทโบราณฝรั่งเศส ควันปืนสีเทาโชยฟุ้งกระจายจนแทบมองไม่เห็นทาง รัญชิดายืนคุมเชิงอยู่ด้านหลังเสาหินหนาทึบเก่าแก่ หล่อนกระชับปืนพกกระบอกสั้นในมือแน่นเช็ดเหงื่อที่ไหลย้อยตามขมับด้วยความเครียดระทึก ส่วนซายากะที่สวมชุดเกราะกันกระสุนทับปลอกคอหนังยังคงนั่งประคองปืนกลมือเอ็มพีห้าสีดำมะเมื่อมคอยเล็งเป้าขอบกำแพงอย่างแน่วแน่ หล่อนดึงคันรั้งยิงสกัดในโหมดกึ่งอัตโนมัติเสียงกระสุนฟาดฝาผนังฟิ้ว! ฟิ้ว! ปืนรัวตอบโต้ทหารของชานนท์อย่างไม่มีเกรงกลัวความตายอีกต่อไป จิตวิญญาณของหล่อนได้รับการสะกดตอกตรึงราคะสวามิภักดิ์ในอุโมงค์ใต้ดินเสร็จสิ้นแล้วและพร้อมเผชิญหน้าดงกระสุน ยอดอกสวมล็อกปลอกคอยังคงอุ่นร้อนใต้แผ่นเกราะหนา

ชานนท์นำกองกำลังบอดี้การ์ดติดอาวุธระดับหัวกะทิบุกฝ่าแนวป้องกันส่วนนอกคฤหาสน์และพังประตูอุโมงค์ใต้ดินชั้นที่สองเข้ามาสำเร็จ เสียงฝีเท้าหนักๆ ก้าวเดินสลับเสียงกระสุนปืนขนาดเก้ามิลลิเมตรที่หวดกระทบผนังปูนเก่าครูดแตกกระจายกระเซ็นเป็นเศษหินและฝุ่นขาวโพลน ฝั่งบอดี้การ์ดรับจ้างของรัญชิดาที่จ้างมาจากสมุนมาเฟียรัสเซียเริ่มเสียท่า ถูกกระสุนยิงเจาะเสื้อเกราะบาดเจ็บระเนระนาดล้มตายจมกองเลือดไปหลายคนท่ามกลางเสียงร้องกรีดปืนระเบิดตูมตาม แสงประกายไฟจากปากกระบอกปืนสาดส่องวาบวับไปทั่วอุโมงค์ที่มืดมิด

"รัญชิดา! ยอมมอบตัวและคืนระบบฟอกเงินทั้งหมดมาเดี๋ยวนี้! แกไม่มีทางหนีพ้นป้อมปราการแห่งนี้แล้ว! ฉันล้อมทุกทางออกไว้หมดแล้ว!" เสียงของชานนท์ตะโกนก้องผ่านควันปืนสะท้อนอุโมงค์หินแผ่ซ่านน้ำเสียงเหี้ยมเกรียมและเต็มไปด้วยโทสะสะใจในชัยชนะที่ใกล้เข้ามา

รัญชิดายิ้มมุมปากอย่างเหี้ยมเกรียมแววตาคมกริบสีเข้ม หล่อนไม่คิดจะยอมแพ้และไม่มีวันก้มหัวให้ชานนท์หรือกลับไปรับโทษทัณฑ์เด็ดขาด หล่อนเอื้อมมือไปกดสวิตช์หน้าจอตัวจุดระเบิดซีโฟร์ไร้สายที่แอบติดตั้งไว้ที่ฐานเสาแกรนิตค้ำยันปราสาทโบราณทันที หล่อนกรอกรหัสลับอนุมัติระเบิดสามหลัก "เก้า-เก้า-เก้า" เสียงสัญญาณเตือนภัยกะพริบถี่สองวินาทีก่อนจะลั่นไกตูมใหญ่

ตูม! ตูม! ตูม!

เสียงระเบิดกึกก้องกัมปนาทสะท้านจนแผ่นดินใต้ฝรั่งเศสไหวสะเทือน แรงระเบิดบดขยี้เสาแกรนิตมหึมาอายุเจ็ดร้อยปีจนหักโค่นสะบั้น โครงสร้างเพดานปูนและก้อนหินโบราณของปราสาทพังทลายร่วงหล่นลงมาเป็นเศษหินถล่มขนาดใหญ่ดั่งภูเขาถล่มปิดกั้นทางเข้าอุโมงค์ใต้ดินทั้งหมด ถล่มทับกองกำลังหน่วยหน้าของชานนท์และเศษหินฝุ่นตลบลอยฟุ้งทึบตัดขาดเส้นทางการไล่ล่าของชานนท์อย่างสมบูรณ์แบบ แรงอัดจากระเบิดทำให้หูของรัญชิดาและซายากะดับอื้อไปชั่วขณะ ทั้งคู่รีบดึงหน้ากากกันแก๊สสวมใส่เพื่อกันฝุ่นควันและสารเคมี รัญชิดาและซายากะอาศัยจังหวะที่ฝุ่นตลบมืดมิดและเพดานอุโมงค์กำลังถล่มพังทลาย รีบกระโดดปีนลงไปในช่องบ่อน้ำแห้งโบราณลึกใต้ดินที่แอบใช้เชือกผูกต่อตัวโรยตัวลงไปด้านล่างอย่างรวดเร็ว

ทั้งสองก้าวลงสู่ก้นบ่อน้ำต่อเชื่อมกับคลองระบายน้ำฝั่งตะวันออก วิ่งฝ่ากระแสน้ำครำเย็นเฉียบระดับหัวเข่าท่ามกลางความมืดมิดและกลิ่นเหม็นอับ เสียงรองเท้าบูทย่ำน้ำดังสลับเสียงพ่นลมหายใจอย่างเป็นจังหวะผ่านหน้ากากกันแก๊สพิษสีดำดังกังวานฟู่... ฟู่... ซายากะถือไฟฉายนำทางปีนช่องแคบลัดเลาะอย่างจงรักภักดีเพื่อนำทางเจ้านายสาว จนกระทั่งออกสู่ปากแม่น้ำเปิด หล่อนมีเรือด่วนสปีดโบ๊ทสองเครื่องยนต์ที่บอดี้การ์ดมาเฟียจัดเตรียมสตาร์ทเครื่องไว้รออยู่ รัญชิดาและซายากะกระโดดขึ้นเรือด่วนบิดคันเร่งแล่นตัดกระแสน้ำฟองขาวฟุ้งหลบหนีออกจากอ่าวปารีสมุ่งหน้าสู่น่านน้ำสากลทันทีในค่ำคืนควันปืน หล่อนทิ้งคฤหาสน์ที่พังถล่มไว้เบื้องหลัง เสียงเครื่องยนต์เรือดุดันผสานเสียงลมพัดแรงสาดน้ำใส่ใบหน้า

จากแม่น้ำเปิด ทั้งคู่แอบขึ้นเฮลิคอปเตอร์ทหารรับจ้างไซบีเรียที่ดิมิทรีทิ้งรหัสประสานงานไว้ให้ บินต่ำหลบเลี่ยงเรดาร์ข้ามประเทศฝรั่งเศสและเปลี่ยนเครื่องเป็นเฮลิคอปเตอร์อีกลำกึ่งกลางเทือกเขาแอลป์ของสวิตเซอร์แลนด์ที่มีหิมะขาวโพลนต้องแสงจันทร์สลัว เพื่อลบชื่อไฟล์การบินออกทั้งหมด ก่อนจะมาลงจอดที่ท่าเรือลับส่วนตัวในเมืองแชร์บูร์ก (Cherbourg) ท่ามกลางกระแสคลื่นทะเลที่บ้าคลั่ง ทั้งคู่ลอบขึ้นเรือขนส่งสินค้าสากลขนาดมหึมานาม "เอส.เอส. แคริบเบียน สตาร์" (S.S. Caribbean Star) ที่ลอยลำเคว้งคว้างกึ่งกลางน่านน้ำสากลของทะเลแคริบเบียนอันกว้างขวางและมืดมิด ท้องฟ้าด้านบนมีหมู่ดาวดารดาษตัดกับผืนน้ำสีเข้ม ลมทะเลชื้นกลิ่นเกลือพัดปะทะใบหน้า รัญชิดายืนเกาะราวเหล็กดาดฟ้าเรือด้วยเนื้อตัวสะบักสะบอมและเหนื่อยล้าเต็มที เสื้อผ้าไหมสีกุหลาบของหล่อนขาดรุ่งริ่งมีรอยเปื้อนควันระเบิด ผิวเนื้อขาวผ่องเนียนนุ่มมีรอยถลอกจางๆ จากเศษหิน ซายากะยืนประคองอยู่ข้างกายคอยเช็ดรอยเปื้อนให้เจ้านายอย่างจงรักภักดี

ทว่า ความเงียบสงัดของทะเลแคริบเบียนพลันถูกทำลายด้วยเสียงหัวเราะทุ้มต่ำและกลิ่นควันซิการ์ราคาแพง กัปตันเรือขนส่งสินค้าสากล ชายวัยกลางคนชาวโปรตุเกสร่างใหญ่หนาอ้วนท้วน ผิวเข้มกร้านแดดและลมทะเล แววตากระหายราคะและเจ้าเล่ห์ ก้าวเดินออกมากำพวงมาลัยหน้าห้องกัปตันที่มีแผนที่เดินเรือและตะเกียงทองเหลืองแขวนสั่นไหวตามแรงคลื่น กลิ่นปลาเค็มและเหล้ารัมโชยเตะจมูก เขาพ่นควันซิการ์หนาทึบจ้องมองเรือนร่างของรัญชิดาและซายากะอย่างกระหายกามารมณ์ป่าเถื่อนไร้กฎหมาย กัปตันก้าวเข้ามาใกล้ ดึงปลายคางของรัญชิดาหันไปมาเหมือนการตรวจดูฟันสัตว์ป่าอย่างหยาบโลน แววตาของเขาลุกโชนเมื่อมองเห็นคอเสื้อที่ฉีกขาดของรัญชิดา

"อยากให้เรือของฉันแล่นไปส่งที่เกาะบาฮามาส... เพื่อขึ้นฝั่งไปคุมระบบคาสิโนเครือข่ายฟอกเงินของพวกดอน คาร์ลอสใช่ไหมคนสวย? เคยเป็นราชินีอยู่ในฝรั่งเศสแต่ตอนนี้เป็นเพียงผู้ลี้ภัยซุกหัวนอนในเรือสินค้าของฉัน..." กัปตันเรือเอ่ยเสียงเรียบพลางสาวเท้าเข้ามาประชิดตัวรัญชิดาช้าๆ มืออวบหนาและหยาบกร้านเอื้อมออกไปบีบสะโพกกลมกลึงของรัญชิดาแน่นผ่านเนื้อผ้าที่ขาดวิ่น "แต่ตั๋วเรือน่านน้ำสากลราคามันแพงนะ... ค่าตั๋วเรือแลกกับการส่งฝั่งปลอดภัยคืนนี้... ต้องใช้ร่างกายซีดๆ ขาวๆ และบทนวดสีกายของเธอจ่ายคืนนี้คาห้องนอนกัปตันนะ รัญชิดา... นังหนูสายลับอีกคนก็ต้องเข้ามาเป็นของเล่นร่วมวงปรนเปรอฉันด้วยพร้อมกัน!"

กัปตันแสยะยิ้มชั่วร้าย แววตาเต็มไปด้วยกิเลสตัณหาอันน่าเกลียดสะท้อนความป่าเถื่อนของทะเลแคริบเบียน เขาถือไพ่เหนือกว่าเนื่องจากอยู่กึ่งกลางน่านน้ำสากลที่ไม่มีกฎหมายใดเอื้อมถึง หากรัญชิดาปฏิเสธ เขาพร้อมจะสั่งลูกเรือปืนโหดโยนพวกหล่อนทั้งสองลงทะเลให้ปลาฉลามกินทันทีในความมืดสนิทก้นสมุทร

"คุณกัปตันรู้ไหมคะ... ว่าคนที่คิดจะยึดครองสีกายของฉันโดยที่ไม่มีระดับ มักจะจบไม่สวยและต้องคุกเข่าอ้อนวอนแทบเท้าฉันเสมอ..." รัญชิดากล่าวเบาๆ พลางส่งเสียงหัวเราะเย็นยะเยือกในลำคอ หล่อนเอื้อมมือลูบไล้ไปบนแผงอกหนาที่เต็มไปด้วยขนดกของกัปตันพลางบีบเน้นเบาๆ ท่ามกลางกระแสคลื่นซัดกระแทกตัวเรือโคลลงเคลงไปมา

"ฮ่าๆๆ! บนเรือลำนี้ฉันคือกฎหมายและพระเจ้า! เธอไม่มีสิทธิ์ต่อรอง รัญชิดา! ห้องนอนของฉันกว้างขวางพอที่จะจัดบทเรียนรักให้พวกเธอข้ามคืน" กัปตันระเบิดเสียงหัวเราะอย่างมั่นใจในพละกำลังและปืนของบอดี้การ์ดบนเรือพลางชี้มือไปที่ประตูไม้โอ๊กเก่าของห้องพักกัปตันที่มีเตียงนอนหนานุ่มปูด้วยผ้าคลุมสีแดงหยาบๆ

รัญชิดาจ้องมองแววตากระหายกามของกัปตันเรืออย่างนิ่งสงบ แววตาของหล่อนไม่ฉายแววเกรงกลัวแม้แต่น้อย แต่กลับคำนวณแผนการยึดครองอำนาจบนเรือสินค้าในใจช้าๆ หล่อนยิ้มร้ายมุมปากยอมรับชะตากรรมสีกายเพื่อชัยชนะขั้นสุดท้ายและการลี้ภัย หล่อนสูดหายใจลึกๆ เอื้อมมือปลดปมเสื้อคลุมสีเข้มปล่อยให้ร่วงหล่นลงพื้น เผยให้เห็นเรือนร่างเปลือยเปล่าอวบอัดเนียนลื่นขาวผ่องและทรวงอก E ใหญ่ชูชันสะท้านสายตากัปตันเรืออย่างท้าทายตัณหากามารมณ์ ซายากะขยับตัวเข้ามายืนเคียงข้าง หล่อนโค้งคำนับศีรษะยอมรับชะตากรรมตามความประสงค์ของเจ้านายสาวของเธออย่างภักดี

"ตกลงค่ะกัปตันเรือ... ฉันยินดีจ่ายค่าตั๋วเรือเดินทางคืนนี้ด้วยสีกายและศาสตร์นวดของฉัน... หวังว่าคุณจะเตรียมตัวรับน้ำหนักพิษสงของอสรพิษตัวนี้ได้ตลอดรอดฝั่งแคริบเบียนนะคะ" รัญชิดากล่าวด้วยน้ำเสียงยั่วยวนพรากสติสัมปชัญญะของกัปตันให้อันตรธานสิ้นเชิงชั่วนิรันดร์! หล่อนพร้อมแล้วที่จะใช้ร่างกายงดงามนี้พันธนาการกิเลสของเขาและดึงเขาลงสู่นรกกามารมณ์ที่ควบคุมโดยหล่อนเพื่อก้าวขึ้นสู่เกาะบาฮามาสอย่างอหังการ! เพื่อรอต้อนรับศัตรูชานนท์และมะปรางด้วยคาสิโนปิดสากลที่มีกติการ้อนแรงกว่าเดิมหลายเท่า! เกมหมากนี้จะจบลงอย่างไร รัญชิดาจะสยบกัปตันเรือสินค้าได้หรือไม่ ติดตามตอนต่อไปในองก์ที่ 4 เครือข่ายคาสิโนและแผนดักจับกรงเล็บ - แคริบเบียน ในตอนที่ 91 - ท้องทะเลแห่งบาฮามาส และวิถีคาสิโนราคะดอน คาร์ลอส! เส้นทางรักสีดำของรัญชิดาจะเป็นอย่างไรต่อไปบนกระดานบาคาร่าสุดเร่าร้อนในทะเลแคริบเบียนและคาสิโนปิดปิดปิด!