ทั้งหมด 50 บาทค่ะ
เสี่ยว์ซานหยิบแบงด์ร้อยที่คุณลุงให้ยื่นให้พนักงาน แล้วรับตังค์ทอนก่อนจะเดินออกจากร้าน สะดวกซื้อ
หางตาเหลือกไปเห็น เด็กอายุประมาณ 5 ขวบเดินไปที่ถนนด้วยแววตาไร้เดียสา ส่วนพ่อแม่เด็กกำลังทะเลาะถกเถียงกันอยู่โดยไม่สนใจลูก
รถกระบะสีขาวขับมาด้วยความรวดเร็ว ใก้ลปะทะเข้ากับร่างเด็กน้อย เธอรีบวิ่งไปด้วยความตื่นตนก
มือเรียวยาว คว้าแขนเด็กน้อยแล้วพลักไปที่ปลอดรถ แววตาซีดขาวฉายแววความเด็ดเดี่ยว
ก่อนที่ร่างของเธอจะปะทะกับรถกระบะขาว
ตู้มมม! เสียงรถกระบะชนเข้ากับร่างเสี่ยว์ซาน ร่างบางปลิวลอยไปไกล 10 เมตร หนังสือปกดำ แผ่นเคลือบปกกระจายอยู่ข้างๆร่างเธอที่เต็มไปด้วยเื แขน ขา ผิดรูป
สิ่งที่เธอรับรู้ มีแค่แรงพุ่งตัวกับท้องฟ้าที่สว่างสดใส แต่กลับไม่รู้สึกเจ็บ เหมือนทุกอย่างมันเชื่องช้าไปหมด ดวงตาเลื่อนลอย
เสียงเด็กร้องให้ดังลั่น ภาพคนขับรถกระบะกดโทรศัพท์เรียกรถฉุกเฉินด้วยใบหน้าซีดขาว ร้อนรน
เธอยกยิ้มมุมปากด้วยความโล่งใจ
หลังจากนั้นก็ไม่รับรู้อะไรอีกเลย
จนได้สติขึ้นมา ในวินาทีนี้ สิ่งเดียวที่เธอรู้ชัดคือเธอยังมีชีวิตอยู่ สามารถหายใจได้ ถึงแม้ซี่โครงจะหัก เธอสามารถสัมผ้สถึงการไหลเวียนของเืทั่วร่าง
ด้วยความเ็ปทั่วร่างทำให้เธอรู้ว่าเธอยังมีชีวิตอยู่
เสื้อผ้าที่ห่อหุ้มร่างกาย ทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่รอบๆตัว กำลังบอกว่าที่นี้ไม่ใช่โลกที่ตนคุ้นเคย
หรือเธออยู่อีกมิติหนึ่ง ข้ามมิติ?
"เฮอะ"
รอยยิ้มสดใสผุดขึ้นมาที่มุมปาก เผยให้เห็น ฟันขาวเป็ระเบียบ
มือทั้งคู่ออกแรงดันพื้น ใช้แรงนี้ยันตัวลุกขึ้นไม่สนใจความเ็ปที่่อก เธอรีบก้าวยาวๆไปข้างหน้า
เธอเดิมไปที่ริมลำธาร ด้วยร่างที่แทบจะทนความเ็ปไม่ไหว
เธอก้มมองเงาในลำธาร สะท้อนภาพหญิงสาววัยเยาว์อายุราวๆ14-15 เสื้อคลุมยาวสีแดงเป็ประกายราวกับเปลวเพลิง ผมเงาดำสยายลงมาถึงกลางเอว ปิ่นปักหยกสีเืเข้ากับใบหน้าขาวราวหิมะ งดงามสะดุดตา
เธอตะลึงกับรูปโฉมใหม่ที่เธอได้รับมา "งาม งาม ยิ่งนัก " พลันเอามือจับใบหน้าขาวราวหิมะอย่างเคลิ้มๆ
"โอ้ย.... ซี้ด ทำไมปวดหัวเช่นนี้." เธอทุบหัวราวกับคนบ้า
สติที่มีก็เริ่มจะหายไป พร้อมกับดวงตาที่ปิดลง
ร่างบางล้มลงนอนข้ามริมลำธาร ด้วยใบซีดขาว
75
