ท่ามกลางซากปรักหักพังของเสาพลังงานาที่เคยค้ำจุนมหาภพ... เปลวเพลิงสีชาดวูบไหวขึ้นในแววตาของชายหนุ่มผู้หนึ่ง เขาลืมตาขึ้นช้า ๆ ท่ามกลางเสียงอสนีบาตที่ร่ำร้องราวกับจะประกาศการกลับมาของตัวตนที่โลกเคยหวาดกลัว!
"หมื่นปีแล้วสินะ..." เสียงพึมพำนั้นแ่เบาแต่กลับทำให้มวลอากาศสั่นะเื
ร่างกายนี้ช่างอ่อนแอนัก... แต่ิญญาของเขายังคงบรรจุไว้ด้วยเคล็ดวิชาที่เคยสยบจักรวาล 'กลืนกินดารา'! บัดนี้บัลลังก์ที่เคยถูกพราก เกียรติยศที่ถูกทรยศ ข้าจะเป็คนทวงคืนเอง!
ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนัก ๆ หลายคู่ดังใกล้เข้ามา พร้อมกับเสียงหัวเราะเย้ยหยัน
"ดูนั่นสิ! เ้าขยะนั่นยังไม่ตายอีกหรือ? ตกลงมาจากเสาพลังงานสูงขนาดนั้น ดวงแข็งชะมัด!"
กลุ่มชายฉกรรจ์ในชุดสำนักท้องถิ่นเดินตรงเข้ามา หัวหน้าของพวกมันคือ 'นายน้อยรองตระกูลหลิน' ผู้ที่วางแผนทำร้ายเ้าของร่างเดิมจนมาสิ้นใจที่นี่ มันมองดูพระเอกด้วยสายตาดูแคลน
"ในเมื่อเ้ายังไม่ตาย ข้าก็จะสงเคราะห์ให้เ้าไปลงนรกซะเดี๋ยวนี้!" มันเงื้อกระบี่ขึ้น พลังปราณสีเขียวจาง ๆ ห่อหุ้มคมอาวุธไว้
พระเอกยังคงนั่งนิ่ง แววตาสีชาดจ้องมองลึกเข้าไปในดวงตาของนายน้อยผู้นั้น มุมปากเหยียดยิ้มเ็าที่ชวนให้สันหลังวาบ
"มดปลวก... กล้าลองดีกับข้าเชียวหรือ?"
"เ้าว่าอะไรนะ! ตายซะ!" นายน้อยหลินตวาดลั่น พุ่งกระบี่เข้าใส่กลางอกพระเอกด้วยความเร็ว
วูบ!
เพียงแค่กระบี่จะถึงตัว มือที่ดูซูบผอมของพระเอกกลับคว้าจับใบกระบี่ไว้ได้อย่างแม่นยำด้วยมือเปล่า! ไม่เพียงเท่านั้น พลังงานสีดำทมิฬดุจหลุมดำเริ่มแผ่ออกมาจากฝ่ามือของเขา
"วิชากลืนกินดารา... ขั้นที่หนึ่ง : สูบโลหิตดึงิญญา!"
"อ๊ากกกกกก!!!" นายน้อยหลินกรีดร้องอย่างโหยหวน ร่างกายของมันสั่นเทา พลังปราณและเรี่ยวแรงทั้งหมดถูกสูบหายเข้าไปในฝ่ามือของพระเอกอย่างรวดเร็ว ิัที่เคยเต่งตึงกลับเหี่ยวแห้งลงต่อหน้าต่อตาพวกพ้องของมัน!
พริบตาเดียว นายน้อยหลินล้มลงกลายเป็ร่างไร้ิญญาที่ผอมแห้งประหนึ่งมัมมี่ พระเอกลุกขึ้นยืนช้า ๆ รู้สึกถึงพลังปราณสายเล็ก ๆ ที่เริ่มไหลเวียนในเส้นชีพจรที่เคยตีบตัน
ลูกน้องที่เหลือหน้าซีดเผือด แข้งขาอ่อนแรงจนล้มลงกับพื้น "ปะ... ปีศาจ! แกมันปีศาจ!"
พระเอกก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างมั่นคง แสงจันทร์สาดส่องกระทบใบหน้าที่เ็าเขาจ้องมองไปยังทิศทางของเมืองหลวงที่อยู่ห่างออกไปไกลโพ้น
"นี่เป็เพียงจุดเริ่มต้น..."
ทันใดนั้นเอง พื้นดินกลับสั่นะเือย่างรุนแรง! ท้องฟ้าเหนือซากปรักหักพังกลายเป็สีม่วงเข้ม พร้อมกับดวงตาขนาดั์ที่ปรากฏขึ้นบนก้อนเมฆ จ้องมองลงมาที่พระเอกด้วยจิตสังหารอันมหาศาล
"นั่นมัน... จิตััของพวกเบื้องบน! พวกมันรู้ตัวเร็วขนาดนี้เชียวหรือ!?"
พระเอกขมวดคิ้วแน่น แม้พลังจะยังกลับมาไม่ถึงหนึ่งส่วนร้อย แต่ศัตรูระดับพระเ้ากำลังส่งสมุนข้ามมิติมาล่าเขาเสียแล้ว! แสงสว่างจ้าพุ่งลงมาจากดวงตาคู่นั้นตรงมายังจุดที่เขายืนอยู่!