บทที่ 3 ััพิเศษบำบัดรัก และลีลาหัวเบนซ์สะท้านปฐี (NC)
หยาดน้ำใสไหลเยิ้มชุ่มโชกออกมาจากร่องรักของซ่งรั่วซีทันทีที่ปากเป็ดไม้ไผ่ประดิษฐ์เองของหมอเซียวถูกถอดถอนออกมา ความเสียวซ่านแปลกใหม่ที่เพิ่งพัดผ่านไปทำเอาคุณหนูรองแห่งจวนขุนนางซ่งถึงกับนอนหอบหายใจระทวยอยู่บนเตียงตรวจขาหยั่ง ใบหน้างดงามแดงซ่านลามไปถึงลำคอ ั์ตากลมโตที่เคยเต็มไปด้วยความหวาดกลัว บัดนี้กลับฉ่ำเยิ้มไปด้วยหยาดน้ำตาแห่งความสุขสมที่เธอเองก็ไม่เข้าใจว่ามันเกิดขึ้นได้อย่างไร อาการปวดเกร็งที่ท้องน้อยราวกับถูกเข็มทิ่มแทงเมื่อครู่นี้ มลายหายไปราวกับปลิดทิ้ง!
เซียวเฉินโยนปากเป็ดไม้ไผ่ลงในอ่างน้ำร้อนเพื่อฆ่าเชื้อ ก่อนจะหันกลับมามองคนไข้สาวแสนสวยที่นอนแยกเรียวขาอยู่บนเตียง ภาพกลีบเนื้อสีชมพูระเรื่อที่กำลังขมิบตุบๆ และมีน้ำหวานไหลรินออกมาจนแฉะเปียกเยิ้มอาบง่ามขานั้น ทำเอาสัญชาตญาณดิบของหมอหนุ่มวัย 29 ปีแทบจะะเิออกมา
"อาการปวดมดลูกเย็นเกร็งของท่านทุเลาลงแล้วใช่ไหมครับคุณหนูซ่ง" เซียวเฉินเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำแหบพร่า พยายามรักษามาดคุณหมอผู้ทรงเกียรติเอาไว้สุดฤทธิ์ แม้ว่าในใจจะอยากกระโจนเข้าไปขย้ำกระต่ายน้อยตัวนี้เต็มแก่แล้วก็ตาม
"ข้า... ข้ารู้สึกดีขึ้นมากเลยท่านหมอ อาการปวดหายไปแล้ว... แต่มันกลับมีความรู้สึก... เอ่อ... วาบหวิวแปลกๆ เข้ามาแทนที่ ข้ารู้สึกร้อนรุ่มไปหมดเลย" ซ่งรั่วซีตอบเสียงสั่น สองมือเล็กจิกผ้าปูเตียงแน่น ขาเรียวขาวเนียนที่พาดอยู่บนขาหยั่งไม้ไผ่ขยับเบียดเข้าหากันด้วยความขวยเขินตามสัญชาตญาณ
"นั่นคือผลข้างเคียงจากการเปิดเส้นลมปราณที่อุดตันครับ" เซียวเฉินเริ่มงัดเอาวาทศิลป์ขั้นเทพออกมาใช้อีกครั้ง เขาเดินเข้าไปใกล้เตียงตรวจ วางฝ่ามือหนาที่ร้อนผ่าวลงบนหน้าท้องแบนราบของหญิงสาว ลูบคลึงเบาๆ อย่างมีศิลปะ "มดลูกของท่านเย็นเฉียบเกินไป การใช้ปากเป็ดไม้ไผ่เบิกทางเมื่อครู่เป็เพียงแค่การปฐมพยาบาลเบื้องต้นเท่านั้น หาก้ารักษาให้หายขาด ไม่ให้อาการปวดกลับมากำเริบอีก เราจำเป็ต้องทำการ 'บำบัดด้วยพลังหยางบริสุทธิ์' เพื่อถ่ายเทความอบอุ่นเข้าไปสลายความเย็นในช่องท้องของท่านครับ"
ซ่งรั่วซีเบิกตากว้าง "บำบัดด้วยพลังหยางบริสุทธิ์? ข้าต้องกินยาสมุนไพรรสขมอีกแล้วหรือ ท่านหมอ ข้าเกลียดการกินยาที่สุดเลย..."
"ไม่ต้องกินยาครับคุณหนู การบำบัดวิธีนี้ใช้เวลาไม่นาน และ... ให้ความรู้สึกดีกว่าการกินยาหลายร้อยเท่า" เซียวเฉินยิ้มมุมปากอย่างเ้าเล่ห์ ั์ตาสีเข้มทอประกายวิบวับ "แต่วิธีนี้ต้องอาศัยความยินยอมพร้อมใจจากท่าน หากท่านปฏิเสธ ข้าก็จะไม่ฝืนใจ แต่ท่านอาจจะต้องทนทรมานกับอาการมดลูกเย็นเกร็งไปตลอดชีวิต ท่านพร้อมที่จะรับการรักษาขั้นเด็ดขาดนี้หรือไม่?"
ด้วยความที่ซ่งรั่วซีเพิ่งรอดพ้นจากความเ็ปเจียนตายมาหมาดๆ และความเชื่อใจที่เธอมีต่อ 'หมอเทวดา' รูปงามตรงหน้าที่สามารถเสกให้ความเ็ปหายไปได้ในพริบตา เธอจึงพยักหน้าตอบรับอย่างว่าง่ายโดยไม่รู้เลยว่าการรักษาขั้นต่อไปนั้นคืออะไร "ข้ายินยอม... ขอเพียงไม่ต้องกลับไปเ็ปทรมานเช่นนั้นอีก ท่านหมอเซียวโปรดทำการรักษาข้าเถิด ข้าเชื่อใจท่าน"
"เป็คนไข้ที่น่ารักที่สุดเท่าที่ผม... เอ่อ ข้าเคยเจอมาเลยครับ"
เมื่อได้รับคำอนุญาต เซียวเฉินก็ไม่รอช้า เขาปลดเข็มขัดกางเกงสแล็กของตนเองออกอย่างรวดเร็ว รูดซิปลง และปลดปล่อย 'สุดยอดเครื่องมือแพทย์ประจำตัว' ออกมาสู่สายตาชาวโลกโบราณทันที!
ท่อนเอ็นขนาดมหึมาที่อัดแน่นไปด้วยเส้นเืปูดโปน ผงาดง้ำชูชันชี้หน้าซ่งรั่วซีอย่างดุดัน ความใหญ่โตของมันเหนือกว่ามาตรฐานชายชาตรีทั่วไปไปไกลลิบ และที่สะดุดตาที่สุดคือ 'มุกหยกแท้ 8 เม็ด' ที่ฝังเรียงรายอยู่รอบลำเอ็นอย่างเป็ระเบียบ นูนเด่นขึ้นมาใต้ิัอย่างชัดเจน ปิดท้ายด้วยส่วนปลายที่ถูกตกแต่งศัลยกรรมมาอย่างประณีตให้บานออกเล็กน้อยเป็รูปทรง 'หัวเบนซ์' อันเป็เอกลักษณ์เฉพาะตัว!
"ว้ายยยย!" ซ่งรั่วซีกรีดร้องออกมาเบาๆ ยกมือขึ้นปิดหน้าด้วยความใสุดขีด แต่ช่องว่างระหว่างนิ้วกลับกว้างพอให้ดวงตากลมโตจ้องมองสิ่งประหลาดนั้นอย่างไม่วางตา "ทะ... ท่านหมอ! นั่นมันตัวประหลาดอันใดกัน ทำไมมันถึงได้ใหญ่โตน่ากลัวเยี่ยงนี้ แล้ว... แล้วตุ่มนูนๆ รอบๆ นั่นมันคืออะไร ข้าไม่เคยเห็นของบุรุษใดมีหน้าตาเช่นนี้มาก่อน!"
เซียวเฉินหัวเราะร่วนในลำคอด้วยความภาคภูมิใจ "ใจเย็นๆ ครับคุณหนู นี่ไม่ใช่ตัวประหลาด แต่เป็ 'เข็มหยางทะลวงปราณ' อุปกรณ์การแพทย์พิเศษที่ข้าคิดค้นและดัดแปลงขึ้นมาด้วยตัวเอง ตุ่มนูนๆ ทั้ง 8 เม็ดนี้คือ 'มุกหยกฝังเข็ม' ที่จะทำหน้าที่นวดกดจุดสะท้อนภายในร่องรักของท่าน เพื่อกระตุ้นการไหลเวียนของเื ส่วนปลายที่บานออกนี้ก็เพื่อเพิ่มพื้นที่ััในการถ่ายเทความร้อน... สรุปสั้นๆ คือ มันถูกออกแบบมาเพื่อรักษาอาการมดลูกเย็นของท่านโดยเฉพาะครับ"
คำอธิบายที่ฟังดูเป็วิชาการ (แบบมั่วๆ) ผสมผสานกับน้ำเสียงที่หนักแน่นและน่าเชื่อถือ ทำเอาคุณหนูรองแห่งจวนซ่งถึงกับอึ้งไป เธอไม่เข้าใจศัพท์เทคนิคเ่าั้เลยสักนิด แต่เมื่อมองเห็นความมั่นใจของหมอเทวดาตรงหน้า เธอก็ได้แต่พยักหน้าหงึกหงัก ยอมรับการรักษาอย่างเต็มใจ แม้ในใจจะแอบหวั่นวิตกกับขนาดของเครื่องมือแพทย์ชิ้นนี้ก็ตาม
เซียวเฉินใช้นิ้วปาดขี้ผึ้งหล่อลื่นสูตรพิเศษที่เหลืออยู่ ชโลมลงบนแก่นกายฝังมุกของตนเองจนทั่ว ความเย็นของขี้ผึ้งปะทะกับความร้อนผ่าวของท่อนเอ็นยิ่งกระตุ้นความตื่นตัวให้พุ่งทะยานถึงขีดสุด เขาเดินเข้าไปแทรกตัวอยู่ระหว่างเรียวขาขาวเนียนของหญิงสาว โน้มใบหน้าหล่อเหลาลงไปใกล้จนปลายจมูกแทบจะชนกัน
"มองหน้าข้าไว้ครับ หายใจเข้าลึกๆ ผ่อนคลายกล้ามเนื้อ ข้าจะเริ่มสอดแทรกเข็มหยางทะลวงปราณแล้วนะ"
"อื้อ... ท่านหมอ ข้ากลัวมันจะเจ็บ..." เธอครางเสียงแ่เบา สบตากับั์ตาทรงเสน่ห์ของหมอหนุ่ม
"เชื่อมือหมอนะครับ หมอมือเบามาก"
พูดจบ เซียวเฉินก็จับส่วนปลายหัวเบนซ์ที่ชุ่มไปด้วยขี้ผึ้ง จ่อเข้าที่ปากทางรักสีสดที่กำลังขมิบเชื้อเชิญ เขาค่อยๆ กดสะโพกสอบดันแก่นกายเข้าไปอย่างเชื่องช้า ความคับแน่นของช่องทางรักที่ไม่เคยผ่านการใช้งานมาก่อน บีบรัดท่อนเอ็นของเขาแน่นจนเซียวเฉินต้องสูดปากด้วยความเสียวซ่าน
"อ๊า... แน่นมาก... ผ่อนคลายหน่อยครับคนดี ค่อยๆ หายใจออก"
เซียวเฉินใช้ความเชี่ยวชาญด้านสรีระวิทยา ค่อยๆ ปรับองศาและดันแก่นกายเข้าไปทีละนิด จนกระทั่งส่วนปลายหัวเบนซ์ทะลวงผ่านเยื่อบางๆ เข้าไปเบิกทางลมปราณได้สำเร็จ เืหยดเล็กๆ ไหลซึมออกมาผสมกับหยาดน้ำหวาน ซ่งรั่วซีสะดุ้งสุดตัว น้ำตาปริ่มหางตาด้วยความเ็ประคนวาบหวิว แต่เซียวเฉินไม่ได้หยุดแค่นั้น เขาค่อยๆ ดันลำเอ็นเข้าไปลึกขึ้น จนกระทั่ง 'มุกหยกเม็ดแรก' ครูดผ่านปากทางรักเข้าไป
"อ๊างงง!" ซ่งรั่วซีกรีดร้องครางลั่น เมื่อััขรุขระของมุกหยกบดบี้กับผนังเนื้ออ่อนนุ่มภายในรูสวาท ความเ็ปถูกแทนที่ด้วยความเสียวซ่านแปลกใหม่ที่รุนแรงจนสมองขาวโพลน
เซียวเฉินขบกรามแน่น ดันแก่นกายเข้าไปจนสุดความยาว มุกหยกทั้ง 8 เม็ดครูดผ่านผนังเนื้อเข้าไปจนหมดลำ หน้าท้องแบนราบของทั้งคู่แนบชิดติดกัน เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องในกระท่อมซอมซ่อ
"อา... ลึกสุดใจเลย เป็ยังไงบ้างครับ รู้สึกถึงพลังหยางที่แผ่ซ่านเข้าไปในท้องน้อยหรือยัง" เซียวเฉินกระซิบถามข้างใบหูเล็กงับติ่งหูเบาๆ เพื่อกระตุ้นอารมณ์
"อ๊ะ... อื้อ... ท่านหมอ... มันแน่นไปหมดเลย ข้ารู้สึก... อ๊า... ข้ารู้สึกแปลกๆ ขนลุกซู่ไปทั้งตัวเลย..." ซ่งรั่วซีส่ายหน้าไปมาบนหมอน ใบหน้าหวานเยิ้มไปด้วยแรงปรารถนา สองมือเล็กยกขึ้นคล้องคอสอบของหมอหนุ่มโดยอัตโนมัติ
"ถ้าอย่างนั้น ข้าจะเริ่มเดินลมปราณแล้วนะครับ"
สิ้นคำประกาศ เซียวเฉินก็เริ่มขยับสะโพกสอบดึงแก่นกายถอยร่นออกมาจนเกือบหลุด แล้วกระแทกสวนกลับเข้าไปจนสุดแรง!
พั่บ!
"อ๊ายยยย!"
การเคลื่อนไหวที่ดุดันและจังหวะที่แม่นยำ ทำเอามุกหยกทั้ง 8 เม็ดครูดเสียดสีกับจุดกระสันภายในร่องสวาทของหญิงสาวอย่างจัง ซ่งรั่วซีดิ้นพล่านด้วยความเสียวซ่านขั้นสุด ร่างกายบิดเร่าราวกระแสน้ำ น้ำหวานไหลทะลักออกมาไม่ขาดสาย เซียวเฉินเร่งจังหวะการซอยสะโพกให้เร็วและแรงขึ้น ท่วงท่าบำบัดรักษาดำเนินไปอย่างเร่าร้อนและบ้าคลั่ง
"ซี้ดดด... รัดแน่นมาก กลีบเนื้อของท่านตอดรัดเข็มหยางของข้าดีเหลือเกิน คุณหนูซ่ง ท่านช่างเป็คนไข้ที่ยอดเยี่ยมที่สุด" เซียวเฉินครางกระหึ่ม งัดเอา 'ลีลาหัวเบนซ์สะท้านปฐี' ออกมาใช้แบบจัดเต็ม ทุกครั้งที่เขากระแทกกระทั้น ส่วนปลายหัวเบนซ์จะบดขยี้จุดลึกสุดของช่องทางรัก ในขณะที่มุกหยกทั้ง 8 เม็ดก็ทำหน้าที่นวดคลึงผนังเนื้อด้านข้างอย่างพร้อมเพรียงกัน
ป้าบ! ป้าบ! ป้าบ!
เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังประสานกับเสียงครางหวานหูของซ่งรั่วซี บรรยากาศภายในโรงหมอโบราณเต็มไปด้วยความสุขนิยมและกลิ่นอายของการรักษาที่เปี่ยมไปด้วยความยินยอมพร้อมใจ ซ่งรั่วซีหลงลืมความอับอายและจารีตประเพณีไปจนหมดสิ้น เธอตอบรับทุกการกระแทกด้วยการแอ่นสะโพกสู้ ขมิบรูสวาทตอดรัดท่อนเอ็นใหญ่ั์ระรัวด้วยความสยิวกาย
"ท่านหมอ... อ๊ะ... อ๊างงง! ข้าเสียว... ข้าเสียวเหลือเกิน... ลึกอีก... กระแทกเข้ามาแรงๆ เลยท่านหมอ ข้าทนไม่ไหวแล้ว!" คุณหนูรองผู้สูงศักดิ์ร้องขอการบำบัดอย่างไม่อาย
"จัดให้ตามคำขอครับคนดี รับพลังหยางของหมอไปให้เต็มที่เลย!"
เซียวเฉินรวบเอวบางไว้แน่น โหมกระหน่ำซอยสะโพกด้วยความเร็วสูง ร่างของซ่งรั่วซีสั่นสะท้านไปตามแรงกระแทกกระชั้นระรัว ความสุขสมพุ่งทะยานใกล้จะถึงจุดสูงสุดเต็มที หญิงสาวจิกเล็บลงบนแผ่นหลังกว้าง หอบหายใจถี่กระชั้น ดวงตาพร่ามัว กล้ามเนื้อภายในช่องทางรักตอดรัดแก่นกายฝังมุกอย่างบ้าคลั่ง สัญญาณแห่งการถึงจุดสุดยอดกำลังจะะเิออกมาในไม่ช้า!
ทว่า... ในเสี้ยววินาทีที่์ชั้นเจ็ดกำลังจะเปิดรับทั้งสองคน จู่ๆ โชคชะตาก็เล่นตลก!
ปัง! ปัง! ปัง!
เสียงทุบประตูดังสนั่นหวั่นไหวราวกับจะพังโรงหมอให้ราบเป็หน้ากลอง ตามมาด้วยเสียงฝีเท้าหนักๆ ของคนหลายคนที่วิ่งเข้ามาล้อมกระท่อมเอาไว้!
"เปิดประตูเดี๋ยวนี้! มีใครอยู่ข้างในหรือไม่! พวกเราคือองครักษ์จากจวนขุนนางซ่ง ตามหาตัวคุณหนูรอง! หากไม่เปิด ข้าจะพังประตูเข้าไปเดี๋ยวนี้!"
เสียงะโดุดันดังลั่นมาจากด้านนอก ทำเอาเซียวเฉินและซ่งรั่วซีที่กำลังเข้าด้ายเข้าเข็มและกำลังจะแตะขอบ์ถึงกับเบิกตากว้าง ร่างกายแข็งทื่อค้างอยู่ในท่าบำบัดรักที่ลึกซึ้งที่สุด!
โปรดติดตามตอนต่อไป