เช้าแรกของการตื่นนอนเพราะได้ยินเสียงไก่ขันกมลาลุกลงจากเตียงเพื่อเปิดหน้าต่างรับลมเย็น จากนั้นรวบเก็บมุ้งกลมที่แขวนบนเพดานผ้านวมใยฝ้ายถูกนำมาพาดบนราวไม้ข้างหน้าต่างให้แดดเช้าไล่ความชื้นบนผ้ารวมไปถึงที่นอนซึ่งถูกดึงผ้าปูจนเรียบตึง
‘อิเจ้เ้าระเบียบ เรียบตึงอย่างกับเตียงโรงแรมไม่สมกับหน้ายับๆของเจ้เลยอะ’
ลูกน้องที่อยู่ด้วยกันเคยพูดแบบนี้มันเป็ความเคยชินที่ทำั้แ่วันแรกๆ ของการเช่าห้องอยู่ถึงตอนนั้นมีแค่ฟูกนอนพับสามตอนการจัดเก็บที่นอนรวมถึงผ้าห่มหมอนมุ้งให้เป็ระเบียบเพื่อเพิ่มพื้นที่ใช้สอยในห้องพักเล็กๆจึงกลายเป็นิสัยติดตัวไปด้วย
สราญมีบ้านในฝันแต่เขามีปัญญาแค่อยู่ห้องเช่าหรือบ้านเช่าแบ่งกันอยู่หลายคนกับเพื่อนหรือลูกน้องในร้านก็เลยพยายามทำให้ห้องนอนของตัวเองดูดีเท่าที่จะดีได้ตามสภาพเงินในกระเป๋า
มันเป็ความเชื่อส่วนตัวด้วยแหละว่าถ้าห้องไม่รกเทพเ้าแห่งโชคลาภจะเดินเข้ามาหาเขาสะดวกขึ้น
แต่ทางสะดวกที่ว่าต้องใช้เวลามากแค่ไหนตอนนี้มันไม่จำเป็ต้องรู้หรือรอแล้ว
เพราะวันนี้ฝันของเขาในร่างกมลาได้เกิดขึ้นจริงกมลามีบ้านมีห้องนอนในแบบเคยเห็นในละครย้อนยุค ฉะนั้นความสมปรารถนานี้จะต้องรักษาให้คงอยู่นานที่สุด
กมลาจัดเสื้อผ้าชุดใหม่กับผ้าเช็ดตัวใส่ตะกร้าใบย่อมหิ้วเดินลงมาเข้าห้องอาบน้ำชั้นล่างทุกเช้าลุงมิ่งจะโยกน้ำบาดาลมาเติมจนเต็มตุ่ม ส้วมยังเป็แบบนั่งยองแต่อีกไม่นานเธอจะเปลี่ยนมันเป็ชักโครก และจะต่อเติมห้องน้ำชั้นบนในสักวันด้วยเหมือนกัน
กมลาไม่ใช่คนแรกที่ตื่นป้าเข็มกับป้าเลื่อนง่วนอยู่ในครัว ไม่ต่างจากลุงมิ่งที่ออกไปดูเป็ดไก่ในเล้าั้แ่ตะวันยังไม่ขึ้นเช้าวันเสาร์กุลกับป้องไม่ต้องรีบตื่น เธอจึงปล่อยให้สองหนุ่มนอนี้เีไปถึงแปดโมงโน่น
หลังกินข้าวเช้าหญิงสาวที่อีกไม่กี่เดือนก็จะอายุสิบเก้าก็เริ่มเดินสำรวจที่ดินของตัวเองบ้านหนึ่งหลัง พืชสวนครัวอย่างละสองสามต้น รวมถึงแปลงผักหมุนเวียนพอได้เก็บกินเป็ดไก่ที่เลี้ยงไว้ ขนมนางเล็ดที่ป้าเข็มกับป้าเลื่อนช่วยกันทำไปฝากขายรายได้แค่นี้มองอย่างไรก็ไม่พอที่จะส่งณกุลเรียนต่อและมีชีวิต่มหา’ลัยแบบไม่ต้องห่วงหน้าพะวงหลังว่าคนทางบ้านจะส่งเสียไหวหรือเปล่า
การมีชีวิตพออยู่พอกินไม่มีหนี้สินเป็เื่ดีแต่กมลาอยากมีมากกว่านี้ เริ่มจากลงทุนกับมรดกสิบไร่ที่มีอยู่นี่แหละ
กมลาเดินทอดน่องมาหยุดยืนอยู่ตรงรั้วไม้ไผ่หน้าบ้านมีถนนดินลูกรังกว้างประมาณสองเมตรนำสายตาไปจนสุดตรงเนินขึ้นถนนใหญ่ จากถนนเส้นนี้เดินทางราวสิบกิโลเมตรก็ถึงย่านตัวเมืองที่มีความเจริญและผู้คนพลุกพล่าน
ฝั่งขวาของถนนหน้าบ้านกมลาเป็ที่ดินของยายฉัตรตรงข้ามเป็ที่ดินรกร้างเ้าของย้ายไปอยู่จังหวัดอื่น แว่วว่าฝากยายฉัตรบอกขายหากมีใครสนใจก็ให้ติดต่อนัดแนะกันอีกที
อักษรซีดจางสีขาว‘บ้านกรณ์สกุล’ ปรากฎบนแผ่นไม้ที่แขวนบนรั้ว
กมลาเบ้ปากตัวก็ไม่ได้อยู่ ที่ดินก็ไม่ได้เป็เ้าของ ไหงคำบนแผ่นไม้ยังหลงเหลือความเกี่ยวข้องกับผู้ชายซังกะบ๊วยคนนั้นอีก
เ้าของดวงตากลมโตไล่มองไปตามแนวรั้วที่มีเครือใบตำลึงและวัชพืชขึ้นหนาเป็บางจุดจนสะดุดเข้ากับต้นไทรใหญ่สูงราวสิบเมตรที่ขึ้นชิดกับรั้วห่างจากประตูทางเข้าเขตบ้านประมาณยี่สิบเมตร
มันเหมือนกับต้นที่เธอเคยเห็นตรงทางเข้าหมู่บ้านที่โลกเดิมเปี๊ยบ!
กมลาสาวเท้าเร็วๆไปยืนอยู่ใต้ร่มเงาของไม้ใหญ่ รากไทรห้อยระย้าให้ความรู้สึกอ่อนหวานและเย็นชื่นมากกว่าความน่ากลัว
“คุณไซ...คุณไซใช่คุณไซมี่หรือเปล่า”
สิ้นคำเรียกสุดท้ายเ้าของชื่อก็ปรากฏตัวขึ้นทันใดหนนี้คุณไซมี่มากับชุดเสื้อยืดดำกางเกงยาวขากว้างสีครีมแบบลำลองคลุมทับด้วยเบลเซอร์สีเืหมู
“ว้าว...สายแฟชั่นสุดๆ” กมลาทักทาย ยิ้มแฉ่งดีใจเมื่อเจอคนคุ้นเคย
“รู้ด้วยว่าอยู่ตรงนี้”
“ต้นไทรใบงามสวยเด่นขนาดนี้แก้วจำได้ดีเลยอยู่บ้านใกล้เรือนเคียง ถ้ามีอะไรอยากปรึกษาแก้วจะได้วิ่งปรู๊ดมาหาคุณไซมี่”
“แล้วเรียกนี่อยากทักทายกันเฉยๆเหรอ เวลามีจำกัดนะ พอดีมีนัด”
“กับแฟนเหรอคะ”กมลาถามด้วยความตื่นเต้นอยากรู้จริงจัง
“เดี๋ยวโดน”เทพไทรงามที่สมยอมกับชื่อไซมี่ไปแล้วค้อนตาคว่ำ
รอให้น้ำท่วมหลังเป็ดก่อนเถอะเขากับยัยใบโพถึงจะเป็แฟนกันน่ะ!
“แก้วเห็นคู่มือกับกระเป๋าห้างสารพันพาณิชย์แล้วขอบคุณนะคะ”
“ให้”คุณไซมี่ยื่นห่อผ้ากำมะหยี่สีทองที่จู่ๆ ก็ปรากฏกลางฝ่ามือมาตรงหน้าเธอ “โบนัสพิเศษที่หากันเจอเผื่ออยากซื้อของ แล้วอย่าลืมบริหารให้มันงอกเงยด้วยละ อยากรวยเร็วๆ ไม่ใช่เหรอ”
กมลารับห่อผ้ามาเปิดดูข้างในเป็ธนบัตรใบสีแดงหนึ่งปึก
ค่าเงินในโลกนี้นับเป็บาทไม่ต่างจากโลกเดิมค่ามากสุดก็คือธนบัตรใบสีม่วงมูลค่าห้าร้อย
“เงินตั้งหมื่นคุณไซมี่ใจดีที่สุดเลย ขอบคุณค่ะ” ผู้ใหญ่ให้ของต้องรับไว้อย่าอิดออดหญิงสาวยิ้มเต็มแก้ม
“มันแน่อยู่แล้วถ้าไม่มีธุระฉันไปนะ” จบประโยคเ้าของร่างสูงที่ฉายออร่าอย่างซูเปอร์สตาร์ก็แวบหายหลงเหลือไว้เพียงกลิ่นหอมเย็นจางๆ
ถูกรับขวัญชีวิตใหม่ด้วยเงินเต็มกระเป๋ากมลาฮัมเพลงอารมณ์ดีเดินเข้าบ้านสักเดี๋ยวจะเริ่มช่วยป้าเข็มกับป้าเลื่อนทำขนมนางเล็ด นอกจากฝากขายร้านในตัวเมืองพรุ่งนี้พวกเธอจะเอาขนมอีกหลายอย่างพร้อมผักกับของในสวนไปขายที่ตลาดใหญ่ด้วย ถึงมีแค่รถจักรยานยนต์พ่วงข้างคันเก่าแต่มันก็ขนของได้มากพอควร เธอขับพาน้องชายไปช่วยขายได้เงินแล้วค่อยซื้อของจำเป็กลับมาบ้าน
ลางสังหรณ์บอกว่าอีกไม่นานเธอจะรวยต้องมีรถกระบะสักคันได้แน่นอน ฟันธง!
อิ่มข้าวเที่ยงก็ถึงเวลาลงมือทอดขนมนางเล็ดข้าวเหนียวนึ่งคลุกน้ำใบเตยปรุงรสด้วยเกลือนิดหน่อยแล้วตากจนแห้งเมื่อสามวันก่อนค่อยๆถูกหย่อนลงกระทะน้ำมันร้อนได้ที่ งานส่วนนี้เป็หน้าที่ของป้าเลื่อน กมลาช่วยเคี่ยวน้ำตาลมะพร้าวแล้วโรยหน้าวนเป็ขดหลังกินมื้อค่ำพวกเธอจะทำครองแครงกรอบและนึ่งขนมกล้วยเพิ่มอีกสองถาดไว้ตัดขาย
่แดดร่มลมเย็นสองหนุ่มทำรายงานและการบ้านเสร็จเรียบร้อยจึงลงมาช่วยลุงมิ่งในสวนผัก และเลือกเก็บของที่จะเอาไปขายกมลาใช้จังหวะนี้เดินสำรวจรอบที่ดินของตัวเองอย่างละเอียด
แปลงผักกับพืชสวนครัวใกล้บ้านคงต้องสั่งเมล็ดพันธุ์อื่นๆมาปลูกเพิ่ม อากาศเย็นดีไม่ร้อนเลย เธอคิดว่าน่าจะปลูกผักกินหัวหรือผักเมืองหนาวอื่นๆลดความจำเจจากผักบุ้ง คะน้า ผักกาดพื้นเมืองที่เก็บกินแทบจะทุกวัน อาจเพิ่มแปลงผักแนวตั้งเพื่อเพิ่มผลผลิตไว้เผื่อขายในอนาคตด้วย
ไกลออกไปเป็ร่องสวนที่ปลูกกล้วยปลูกมะพร้าวไว้คั้นกะทิบ้างประปราย เดี๋ยวเธอจะเข้าห้างสารพันพาณิชย์หาพันธุ์มะพร้าวน้ำหอมหรือไม้ยืนต้นไว้กินผลอื่นๆมาลง อย่างเช่นส้ม ฝรั่ง พุทรา เงาะ ลำไย แก้วั กล้วยหอมกล้วยไข่ก็น่าปลูก ชมพู่พันธุ์ดีน้อยหน่า มะม่วงซึ่งหากินไม่ได้ที่จังหวัดศรีพนา ปลูกอย่างละสี่ห้าต้น ดูแลดีๆคงได้ผลไว้ขายหมุนเวียนไม่พักมือแต่ทั้งนี้ทั้งนั้นจะต้องลงทุนกับเื่แรงงานที่จะมาช่วยนอกจากพึ่งลุงมิ่งกับหลานเขยป้าเลื่อน
มีผลไม้ยืนต้นแล้วที่ขาดไม่ได้ก็คือพืชไร่อย่างแตงโมสับปะรด พริกแปลงใหญ่ก็น่าสน ดาวเรืองร้อยมาลัยก็น่าลอง ที่ดินตรงนี้แต่ก่อนคุณตาของเธอปล่อยให้คนต่างด้าวเช่าปลูกผักขาย
บ้านเธอเลี้ยงไก่เป็ดเอามาทำอาหารซื้อเฉพาะหมูหรือของทะเลบ้างนานที ส่วนปลา หอย กุ้งมีให้จับที่แม่น้ำท้ายบ้าน ทุกวันพุธจะมีเรือขายของแห้งของสดรวมถึงสารพัดของใช้จิปาถะราวกับร้านชำลอยน้ำแวะมาจอดตรงท่าน้ำแต่ละบ้านตามเวลาที่นัดไว้ทำให้หลายบ้านริมน้ำไม่ต้องเสียเวลาไปซื้อของถึงตลาดใหญ่
คิดแล้วก็อยากกินบาบีคิวแต่ราคาเนื้อวัวค่อนข้างแพง ถ้าจู่ๆ เอาเงินจากคุณไซมี่ซื้อเลยคงจะผิดสังเกต เงินก้อนนี้คงต้องกระมิดกระเมี้ยนใช้จ่ายหรือต้องหาเหตุผลของการมีขึ้นมาเสียก่อนถ้าบอกเงินมันหล่นจากฟ้าหรือได้จากคุณต้นไทรหน้าบ้าน ใครจะเชื่อคำพูดเธอ
กมลาไม่ได้อยู่ดูละครหลังข่าวกับสองป้าเธอแยกตัวเข้าห้อง ปิดประตูลงกลอนอย่างดีเพื่อเปิดดูของในห้างสารพันพาณิชย์ ของอย่างแรกที่เธอจ่ายด้วยเงินจากคุณไซมี่ก็คือการสั่งทำป้ายแขวนหน้าบ้านอันใหม่
รอสามวันป้ายไม้แบบเซาะร่องลงสีขาวคำว่า‘บ้านเสกสราญ’ ตกแต่งด้วยปีกนกท้ายชื่อก็ถูกคุณพนักงานข้ามมิติของห้างสารพันพาณิชย์นำมาส่ง
“แก้วใช้เงินเก็บสั่งทำ หลายวันก่อนตอนไปส่งขนมร้านหน้าโรงเรียนเจอร้านทำป้ายเปิดใหม่เขาขับรถโฆษณาผ่านพอดีได้ราคาพิเศษด้วยแหละ สราญก็คือสำราญ ต่อไปบ้านเราจะมีแต่ความสุขสำราญราวกับเสกได้ป้าเข็มว่าดีไหม”
ก่อนจะเป็นังรินนี่เขาก็เคยชื่อเล่นว่าไอ้เสกมาก่อนละนะ
“ดีสิดี ตามใจน้องแก้วเถอะ”
ขอบคุณ์ที่บอกเล่าอะไรสมาชิกในบ้านก็ไม่สงสัยซักความเพิ่มเลยชีวิตแบบนี้มันช่างดี๊ดี
5K
