ยัยตัวร้ายของนายซุปเปอร์สตาร์

    เดินทาง

    ฉันกับรีนกลับมาถึงห้องก็เก็บของและจัดกระเป๋าเรียบร้อยเตรียมความพร้อมสำหรับการไปเกาะพรุ่งนี้ นางอารมณ์ดีมากร้องเพลงไปพลางเก็บของไปพลาง ต่างกับฉันที่ไม่ค่อยจะรู้สึกตื่นเต้นซักเท่าไหร่


    ‘’ นี้แก แกรู้ไหมตอนเขาประกาศคู่สุดท้ายอ้ะ ฉันนี้ลุ้นแทบแย่แนะ’’


    ‘’ รู้’’


    ‘’โชคดีที่แกมาเป็๲เพื่อนไม่อย่างนั้นไม่ได้เข้ารอบแน่’’


    ‘’ยังไง?’’ ฉันทำหน้างงกับคำพูดของนาง


    ‘’ อ้าวก็แกกินเก่งไง นี้ตอนแข่งนะแกนะกินเร็วมาก ฉันนี้ตะลึงไปเลย’’


    ‘’ ช่วยไม่ได้ ก็ฉันชอบกินนิ’’


    ‘’ นั้นนะสิเนอะ ฉันตื่นเต้นจังพรุ่งนี้ที่จะไปจะเป็๲แบบไหนกันนะ’’


    ‘’ นอนเถอะ เดี่ยวพรุ่งนี้ก็รู้’’


    ‘’อืม ฝันดี’’


    ‘’ ฝันดี’’


    กริ๊งๆๆๆ เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้นตอนห้าโมงเช้า และนี้ก็ไม่ใช่ใครที่ไหนตั้งก็นางนั้นแหละเอ้อ ไม่รู้จะรีบตื่นไปไหนกัน ฉันที่พึ่งจะลุกขึ้นมาปิดเสียงนาฬิกาปลุก ก็หันไปเห็นรีนที่ตอนนี้อาบน้ำแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยแล้ว


    ‘’ เอ้ย รีน นี่มันยังไม่เช้าเลยนะจะรีบไปไหน’’


    ‘’ ก็คนมันตื่นเต้นนี่’’


    ‘’ ฉันละยอมแกจริงๆ’’


    ‘’รีบๆลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวเลย’’


    ‘’ นอนต่ออีกนิดไม่ได้เหรอ’’


    ‘’ไม่ได้! ไปเดี่ยวนี้เลย’’


    ‘’ไปก็ได้ ชิ’’


    ฉันเข้าไปอาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็หกโมงกว่าๆ รีนกับฉันก็นั่งรถมายังสถานที่ที่พี่เขานัดไว้ ตอนนี้ทุกคนเองก็มาพร้อมกันที่นี้หมดแล้ว แล้วพวกเราทั้งหมดก็ขึ้นรถเพื่อเตรียมไปยังท่าเรือเพื่อที่จะตรงไปยังเกาะที่เขาเตรียมสถานที่ไว้


    ‘’ นี่ๆ เธอชื่ออะไรเหรอ’’ มีผู้หญิงคนนึงทักทายกับรีน เธอดูน่ารักและสวยมากเลยทีเดียวซึ่งต่างกับเรา หรือง่ายๆว่าทั้งคันรถนี่สวยหมดยกเว้นฉัน ฮ่าๆๆ ที่ชนะมาได้ก็เพราะกินเก่งเท่านั้นแหละ


    ‘’ ฉันชื่อ รีนนะ แล้วเธอละ’’


    ‘’ ฉันชื่อบีส่วนนี้คู่ของฉันชื่อน้ำ’’


    ‘’ ออ ยินดีที่ได้รู้จักนะ’’ ทุกคนในรถต่างเม้ามอยและพูดคุยกันอย่างสนุกสนานยกเว้นฉันละนะที่หลับๆตื่นๆตลอดทางสาเหตุก็มาว่าฉันเป็๲คนจำพวกเมารถนะสิ เวรกรรมแท้ๆ นั้งรถมาก็ประมาณครึ่งวันก็มาถึงท่าเรือ รีนปลุกฉันให้ตื่นแล้วลงไปหาอะไรกินก่อนจะลงเรือไปยังเกาะ


    ‘’ กินอิ่มแล้วใช่ไหม’’


    ‘’อื้ม อิ่มมาก’’


    ‘’ งั้นไปรอที่ท่าเรือกันอีกไปกี่นาทีเรือก็จะออกแล้ว’’


    ‘’ อื้มไปดิ แต่ก่อนไปขอซื้อเสบียงพกติดตัวไปสักหน่อย’’


    ‘’ เชื่อแกเลยจริงๆเ๱ื่๵๹กินนี่’’ ฉันหยิบซื้อขนมต่างๆแล้วยัดใส่กระเป๋าไว้สำหรับไปกินที่เกาะ เรือแล่นออกจากฝั่งได้ประมาณสองถึงสามชั่วโมงเราก็ถึงที่หมาย