ณ ตระกูลจ้าว
สมาชิกทุกคนถูกเรียกมารวมตัวกันที่ห้องโถง ทุกคนต่างยืนประจำที่รอผู้นำตระกูลเดินทางมา จ้าวเว่ยเองก็ยืนอยู่ข้างๆพ่อของตน จ้าวฉี ลูกชายคนที่สองของจ้าวเฉียว ผู้นำตระกูลคนปัจจุบัน
ประตูห้องโถงถูกเปิดออก จ้าวเฉียวเดินนำหน้าเข้ามา เขาเดินไปนั่งที่เก้าอี้ไม้ด้านใน เมื่อเห็นว่าทุกคนมาพร้อมแล้ว จ้าวฉีไม่รอช้ารีบกล่าวจุดประสงค์ในการเรียกรวมตัวครั้งนี้ออกไป
“ที่เรียกรวมตัวกระทันหันแบบนี้ ต้องขออภัยจริงๆนะครับ แต่เพราะมีเื่ด่วนและสำคัญมากจริงๆ หวังว่าทุกคนจะให้อภัย”
จ้าวฉีพูดออกไปด้วยท่าทีที่แสดงถึงความรู้สึกผิด แต่ในใจหาได้เป็เช่นนั้นไม่ หลักจากที่รู้ข่าวจ้าวเว่ยประมูลวัตถุดิบแห่งชีวิตมาได้ จ้าวฉีก็มีแผนในใจทันที
“มีอะไรสำคัญถึงต้องเรียกรวมตัวกระทันหันแบบนี้?”
เป็เสียงของบุคคลที่ยืนอยู่ด้านขวามือของจ้าวเฉียว ที่มีหน้าตาละม้ายคล้ายกับจ้าวเฉียว ลูกชายคนโตของตระกูลจ้าว จ้าวฉิง จ้าวฉีหันกลับไปหาจ้าวเว่ยพร้อมกับทำพยักหน้าสัญญาณบอก
จ้าวเว่ยเดินออกมายืนด้านหน้าของจ้าวเฉียวและยืนกล่องใสที่บรรจุผักบุ้งไว้ออกไปให้ จ้าวฉิงเป็คนรับไว้และส่งต่อไปให้จ้าวเฉียว เมื่อจ้าวเฉียวเปิดฝากล่องออก ร่างกายก็หยุดนิ่งไป สายตาจ้องมองไปยังผักบุ้งในกล่องแทบไม่กระพริบ
“คุณปู่ นี่คือวัตถุดิบแห่งชีวิตครับ”
“เปรี้ยง”
ราวกับโดนสายฟ้าฟาดใส่ ประสาทััทั้งห้าของจ้าวเฉียวหายไปชั่วขณะ จ้าวฉิงเห็นพ่อตัวเองนิ่งไปนานก็รีบเรียกสติกลับมา
“พ่อ พ่อ”
จ้าวเฉียวถูกเรียกอยู่นานกว่าจะได้สติกลับมา เขาเงยหน้าขึ้นมามองไปยังจ้าวเว่ยสลับกับมองไปยังกล่อง จ้าวฉีที่รอจังหวะอยู่ก็ยกมือคำนับขึ้น
“ยินดีกับท่านผู้นำ”
คนอื่นๆที่เห็นท่าทีของจ้าวฉี ก็รีบทำตามอวยพรให้กับจ้าวเฉียว ไม่เว้นแม้แต่จ้าวฉิง
“ยินดีด้วยครับพ่อ”
“ยินดีกับท่านผู้นำตระกูล”
เสียงแสดงความยินดีดำเนินไปครู่ใหญ่จึงสงบลง ต่างเป็ที่รู้ดีในตระกูลใหญ่ถึงสรรพคุณของวัตถุดิบแห่งชีวิต จ้าวเฉียวในวัยชราเปรียบเสมือนไม้ใกล้ฝั่ง เข้ามีปัญหาจากสุขภาพมากมาย เป็เวลาหลายปีที่เขาตามหาวัตถุดิบแห่งชีวิต แต่ก็ต้องพบกับความผิดหวังนับครั้งไม่ถ้วน
หลายครั้งที่มีข่าวเกี่ยวกับวัตถุดิบแห่งชีวิต เขาไม่เคยพลาดที่จะไปค้นหาตามสถานที่ที่ได้ข่าว แต่ก็ต้องพบกับความผิดหวังเรื่อยมา ไม่คิดว่าจู่ๆวัตถุดิบแห่งชีวิตจะโผล่มา และที่สำคัญตอนนี้มันอยู่ในมือเขาแล้ว
จ้าวเฉียวมั่นใจว่าหากรับประทานเข้าไปแล้ว ถึงจะไม่สามารถทำให้ร่างกายเขากลับมาเหมือนเดิมได้ แต่อย่างน้อยก็สามารถรักษาได้ไม่น้อยเป็แน่
“ดี ดี ดีมากหลานปู่”
“ขอให้คุณปู่สุขภาพแข็งแรง”
“ยินดีด้วยนะครับพ่อ”
คู่พ่อลูกจ้าวฉีจ้าวเว่ยรีบเอ่ยคำอวยพรออกมา ทุกๆการกระทำล้วนมีคนชื่นชอบและรังเกียจ จ้าวฉิน ลูกชายคนโตของจ้าวฉิงกำลังยินดีกับปู่ของตนแต่อีกใจก็รังเกียจลูกพี่ลูกน้องของตน เขารังเกียจที่ว่าทำไมคนแบบจ้าวเว่ยถึงเป็คนที่โชคดีได้รับวัตถุดิบแห่งชีวิตกลับมา จ้าวฉินแสดงอาการออกมาอย่างเห็นได้ชัด แต่ก็ได้มีมือเรียวงามมาจับที่ไหล่ของเขาเอาไว้เสียก่อน
“พี่ชาย ใจเย็นๆไว้”
เป็จ้าวซูเจินลูกสาวคนรองของจ้าวฉิง น้องสาวของจ้าวฉิน เธอเป็คนที่มีหน้าตาสวยงาม ที่สำคัญจ้าวซูเจินเป็คนที่มีความเฉลียวฉลาดอย่างมาก จุดนี้ทำให้จ้าวเฉียวนั้นเอ็นดูเธอมากกว่าหลานคนอื่นๆ จ้าวฉิงสงบจิตใจได้ก็ยืนดูสถานการณ์ต่อไป
จ้าวเฉียวยิ้มออกมาอย่างพึงพอใจ ออกคำสั่งกับพ่อครัวนำผักบุ้งไปปรุงอาหารเป็มื้อเย็น และสั่งให้จ้าวฉิงโอนเงินให้จ้าวเว่ยจำนวนยี่สิบล้านหยวนและให้โอนกรรมสิทธิ์วิลล่าริมทะเลสาปให้กับจ้าวฉีอีกด้วย
ได้ยินแบบนั้นทั้งจ้าวฉีจ้าวเว่ยก็ยิ้มออกมาด้วยความดีใจ เงินสดยี่สิบล้านกับวิลล่ามูลค่าเกือบสามสิบล้าน รวมๆเป็จำนวนกว่าห้าสิบล้าน จ้าวเว่ยลงทุนได้ถูกที่ถูกเวลาจริงๆ
“ขอบคุณครับคุณปู่”
“ขอบคุณครับคุณพ่อ”
เมื่อจัดการงานต่างๆเรียบร้อยแล้ว จ้าวเฉียวก็เลิกการรวมตัว เขากลับไปพักผ่อนที่ห้องของตน สมาชิกคนอื่นๆต่างก็แยกย้ายกลับไปทำงาน จ้าวเว่ยและจ้าวฉีกำลังเดินออกไป เมื่อเดินมาถึงตรงที่จ้าวฉินกับจ้าวซูเจินอยู่ จ้าวเว่ยก็หันไปมองด้วยสายตาแบบผู้ชนะ
“เฮ้อ แข่งเรือแข่งพายก็แข่งกันได้ แต่แข่งบุญวาสนานี่มันแข่งกันไม่ได้จริงๆ”
“จ้าวเว่ย ให้มันน้อยๆหน่อย”
“ขอโทษด้วยนะพี่ชายพี่สาว ที่ทำให้รู้สึกไม่ดี”
จ้าวเว่ยพูดเยาะเย้ยก่อนที่จะเดินออกจากห้องไป จ้าวฉินก็รู้สึกโกรธเป็อย่างมาก ส่วนจ้าวซูเจินไม่ได้แสดงท่าทีอะไรออกมา แต่ภายในใจของเธอได้มีแผนการเอาไว้เรียบร้อยแล้ว
“พี่ เราออกไปกันเถอะ”
หลังจากกลับจากงานประมูล หลินตงตรงกลับไปยังห้องพักโดยแท็กซี่ เมื่อกลับเข้ามาภายในห้องแล้ว เขายังรู้สึกตื่นเต้นกับเหตุการณ์ที่งานประมูลอยู่ นั่งมองดูยอดเงินในบัญชีอยู่นานสองนาน เมื่อไม่กี่วันก่อนตัวเลขในบัญชีมีเพียงสี่หลัก แต่ในตอนนี้ตัวเลขกลับมีถึงสิบล้าน หลังจากที่จ้องมองมือถืออยู่นาน หลินตงก็กดมือถือครู่หนึ่งแล้วจึงโทรไปหาแม่ก่อนเป็อันดับแรก
“ตื๊ด…ตื๊ด…ตื๊ด…”
“ฮัลโหลแม่”
“ว่าไงลูก มีอะไรหรือเปล่า”
“ผมโอนเงินไปให้แล้วนะครับ”
“ขอบใจมากนะลูก เดี่ยวพรุ่งนี้แม่จะพาน้องไปซื้อชุดเลย”
“ครับแม่ แม่ก็อย่าลืมซื้อของอร่อยๆกินกันด้วยล่ะ”
“ได้ๆลูก เดี่ยวจะซื้อไก่ทอดมากินกัน น้องบ่นอยากกินหลายวันแล้ว”
“ปีใหม่ลูกจะกลับมาบ้านไหม? น้องอยากเจอลูกมาก”
“ปีใหม่ผมกลับแน่นอน ไว้เจอกันนะครับ”
“งั้นแค่นี้ก่อนนะครับ ไว้ผมจะโทรหาใหม่”
“จ๊ะลูก”
หลังวางสายจากแม่ไปแล้ว หลินตงล้มตัวลงนอนพักบนฟูกเก่าๆ เขานอนคิดย้อนกลับไปเมื่อตอนงานประมูล ถึงเขาจะดีใจที่สามารถทำเงินจากการประมูลได้เยอะ แต่คิดเท่าไรก็ไม่สามารถเข้าใจได้อยู่ดี ทำไมคนถึงยอมจ่ายเงินขนาดนั้นเพื่อผักของเขา ยังไม่เข้าใจความหมายของคำว่าวัตถุดิบแห่งชีวิต ไม่รอช้าหลินตงกดมือถือค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับ *วัตถุดิบแห่งชีวิต*ทันที
*วัตถุดิบแห่งชีวิต*
เป็วัตถุดิบที่มีพลังชีวิตแฝงอยู่ สาเหตุที่ทำให้เกิดขึ้นยังไม่แน่ชัด มีโอกาสเกิดขึ้นได้กับวัตถุดิบทุกประเภท ไม่ว่าจะเป็ สัตว์ พืชผักหรือผลไม้ เนื่องจากวัตถุดิบแห่งชีวิตเป็สิ่งที่หายากและมีสรรพคุณที่พิเศษ จึงทำให้เป็ที่้าและมีราคาสูง
หลินตงอ่านมาถึงตรงนี้ก็พอที่จะเข้าใจเหตุผลขึ้นมาบ้าง แต่เดิมเขาเองไม่รู้ด้วยซ้ำว่าผักของเขาคือวัตถุดิบแห่งชีวิต เขาอ่านบทความจบจน ด้านล่างของบทความมีข้อความที่น่าสนใจหลินตงจึงกดเข้าไปอ่านเพิ่มเติม
*วัตถุดิบแห่งชีวิตที่เคยปรากฏใน่50ปี*
-ปลาั ค้นพบเมื่อ20ปีที่แล้ว บริเวณทะเลสาปทางตอนใต้ของจีน ผู้ค้นพบ ไม่ปรากฏ
-เห็ดหลินจือสีชาด ค้นพบเมื่อ47ปีที่แล้ว พบบนูเากูเหนียงซาน ผู้ค้นพบ ซีเวิน
-ไก่ดำ ค้นพบเมื่อ33ปีที่แล้ว พบบริเวณหมู่บ้านชิวน่าท่ง ผู้ค้นพบ ไม่ปรากฏ
-อสรพิษเกล็ดเงิน ค้นพบเมื่อ5ปีที่แล้ว พบที่ป่าไผ่ลี้ลับ ผู้ค้นพบ ไม่ปรากฏ
***********************************************
“จบแล้วหรอ?”
หลินตงกำลังอ่านบทความเพลินๆก็ต้องสะดุดหยุดลง เมื่อบทความดังกล่าวจบลงเพียงเท่านี้ เขาลองหาข้อมูลอื่นๆต่อแต่ก็ไม่พบอะไรเพิ่มเติมมากนัก ด้วยความเพลียจึงกะจะนอนพักเอาแรงก่อน ค่อยลุกมาอาบน้ำตอนดึกๆ ในขณะที่กำลังกึ่งหลับกึ่งตื่น หลินตงก็ต้องสะดุ้งลุกขึ้นมาเพราะเสียงเรียกเข้าจากมือถือ
“ครับแม่!!มีอะไรอีกหรือเปล่า?”
“หลินตงลูกโอนเงินมาให้แม่เท่าไร?”
“ห้าแสนหยวนไงครับ”
“ลูกไปเอาเงินมาจากไหนเยอะแยะ”
“อ่อ………”
หลินตงไม่รู้จะตอบคำถามของแม่เช่นไรดี เขาเองยังไม่อยากให้ใครรู้เกี่ยวกับเื่ระบบ คิดอยู่ครู่หนึ่งจึงได้คำตอบที่้า
“แม่รู้จักคริปโตไหม ่นี้ผมลงทุนได้กำไรมาเยอะเลย”
“อ่อๆ ฮิบโปหรอ แม่ได้ยินเพื่อนแม่พูดอยู่เหมือนกัน ว่าลูกเขาก็ทำอะไรเกี่ยวกับฮิปๆโปๆนี่แหละ”
“เขาเรียกว่าคริปโตครับแม่ ไม่ใช่ฮิปโป”
“นั่นแหละๆ ยังไงก็ระวังๆด้วยละลูก อะไรที่ได้มาง่ายๆก็จะเสียไปง่ายๆเช่นกัน”
“ครับ ผมจะระวัง เอ่อแม่ ซื้อมือถือด้วยนะ ซื้อให้หลินซูด้วยคนละเครื่อง”
“ได้ๆ พรุ่งนี้แม่จะพาน้องไปซื้อทีเดียวเลย”
“แม่มีอะไรอีกไหมครับ ผมว่าจะนอนแล้ว”
“ไม่มีแล้ว งั้นลูกพักผ่อนเถอะ แม่ไม่กวนแล้ว”
“ครับแม่ ไว้คุยกันพรุ่งนี้ครับ”
อาจมีอะไรที่ไม่สมเหตุสมผลบ้าง ต้องขออภัยด้วยนะครับ ติชมแนะนำกันได้ครับ พร้อมรับฟังและนำไปปรับปรุงต่อไปครับ ***สิ้นเดือนนี้ผมลาออกงานมาเขียนนิยายแล้ว พร้อมลุยกันยาวๆ555ฝากตัวด้วยนะครับ***
578
