หลังจากที่พ่อรัชดาให้รัชดาเป็ประธานบริษัทและดูแลบริษัทแทนตนเองก็มาอยู่พักผ่อนที่บ้าน ในบ่ายวันหนึ่ง ขณะที่พ่อของรัชดากำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ห้องก็วูบลงบนโต๊ะ ปากาและกล่องสิ่งของที่อยู่บนตก ก็ตกลงมาทำให้แม่บ้านได้ยินเสียงจึงเข้ามาดู นายท่านอะไรตกคะ ให้ช่วยเก็บไหมคะ แต่ไม่ได้ยินเสียงตอบรับจึงเข้ามาดู นายท่าน นายท่านฟื้นสิ นายท่านเป็อะไรไปหรอคะ แม่บ้านจึงรีบโทรหารถโรงพยาบาลแล้วโทรหารัชดา ในขณะที่รัชดาและมณฑลกำลังจะไปทานอาหารกลางวัน
ก็ได้ยินเสียงแม่บ้านโทรมา จึงรีบตามไปโรงพยาบาล ทันที หลังจากไม่กี่ชั่วโมงคุณพ่อรัชดาก็ฟื้น รัชดาก็ร้องไห้ คุณพ่อทำหนํใหมดเลย ดีขึ้นหรือยังคะ คุณพ่ออย่าเป็อะไรนะ สักพักคุณพ่อเรียก มณฑลมาคุยให้รัชดาออกไปก่อน นายมานี่สิ นายชอบลูกสาวฉันไหม นายจะตอบว่าไม่ก็ได้แต่ฉันเห็นว่านายดูแลลูกฉันได้ ฉันไม่้าว่านายรวยมีเงิน แต่ฉันในฐานะเป็พ่อ แค่อยากเห็นลูกสาวตัวเอง เจอคนที่ดี คนที่รักดูแลลูกฉันได้ ฉันก็ตายตาหลับแล้ว
นายตอบว่ายังไงถ้าฉันยก รัชดาให้นายดูแล
มณฑลที่ดูเกรงๆกล้าๆกลัวๆ สักพักก็ตอบว่า ชอบครับ แต่ไม่รู้ว่ารัชดาคิดยังไงกับผม
พ่อของรัชดาจึงเรียกรัชดาเข้ามา
หลังจากรัชดาเข้ามา พ่อก็เอามือทั้งสองจับกันวางบนมือพ่อแล้วพูดขึ้นมา
รัชดาลูกฟังพ่อนะ เงินทองฐานะสำหรับพ่อไม่สำคัญแล้ว แค่เห็นลูกมีความสุขเจอคนที่รักดูแลลูกได้พ่อก็สบายใจ ถ้าลูกชอบเขา
พ่อก็สนับสนุนลูกนะ พ่อหวังว่า ลูกทั้งสองจะช่วยเหลือกันดูแลกันและกันได้
หลังจากพ่อพูดเสร็จ รัชดาและมณฑลต่างสงสัยและมองหน้ากัน
หลังจากนั้นไม่กี่วันพ่อของรัชดาก็ออกจากโรงพยาบาล จึงให้มณฑลมาพูดคุยถึงอนาคต โดยไม่ต้องบอกรัชดา
รัชดาซึ่งตามหาว่ามณฑลไปไหน พนักงานจึงบอกว่า มณฑลขอตัวกลับบ้านก่อนมีธุระด่วน หลังจากที่พ่อคุยกับมณฑลเสร็จ
ไม่กี่วัน มณฑลก็มาถามรัชดา รัชดาจึงพูดขึ้นมาว่า นายชอบฉันหรอ ั้แ่เมื่อไหร่
มณฑลจึงตอบด้วยความเขินไปว่า ั้แ่เจอครั้งแรกแล้ว แต่เห็นว่ามากับ มณฑลยังพูดไม่จบ รัชดาพูดแทรกขึ้นมา มากับชายชราผมขาวใส่ชุดสูทใช่ไหม มณฑลที่กำลังเขินก็เปลี่ยนสีหน้าด้วยความผิด
ทั้งสองพูดคุยกันสักพัก แม่บ้านจึงได้พูดว่า
เห็นแหละ ว่าคุณหนูก็ชอบคุณ คำพูดนั้นทำให้รัชดาเขินและเดินหนีไป ปล่อยให้แม่บ้านและมณฑลพูดคุยกันสองคน
222
