ในเวลาเดียวกันริวและพวกกิ่งกิ่าัเริงระบำก็ได้เดินทางมาเข้าไปในป่าลึกที่มีขนาดใหญ่มาก หากไม่มีกิ่งก่าัเริงระบำนำทางเขาคงจะหลงทางอย่างแน่นอน
รอบๆตัวของริวเต็มไปด้วยต้นไม้และพืชพรรณนานาชนิดที่อุดมสมบูรณ์เต็มไปด้วยพลังงานธาตุไม้ ยิ่งเดินลึกเข้าไปเท่าไหรก็ยิ่งััได้ถึงพลังงานธาตุไม้ที่มากขึ้นเท่านั้น
จนในที่สุดริวก็ได้เห็นต้นไม้ที่มีขนาดใหญ่และสูงมากราวกับป้อมปราการ มันมีลำต้นที่ใหญ่และหนามาก ใบไม้สีเขียวชอุ่มบนกิ่งไม้นอกจากจะเต็มไปด้วยพลังธาตุพืชแล้วยังเต็มไปด้วยพลังชีวิตมหาศาลอีกด้วย
“ นี่มัน ต้นไม้แห่งชีวิต ”
ต้นไม้แห่งชีวิต ตามชื่อของมัน มันเต็มไปด้วยพลังงานชีวิตจำนวนมหาศาลซึ่งส่งผลทำให้สิ่งมีชีวิตและบริเวณโดยรอบเต็มไปด้วยพลังชีวิตและความอุดมสมบูรณ์
หากเขาให้สัตว์อสูรฝึกฝนบริเวณต้นไม้แห่งชีวิตพวกเขาจะพัฒนาได้เร็วกว่าเดิมหลายเท่าโดยเฉพาะสัตว์อสูรธาตุพืชและไม้ เรียกได้ว่าเป็์สำหรับพวกเขาเลยทีเดียว
นอกจากนี้ใบไม้แห่งชีวิต บนต้นไม้แห่งชีวิตนั้นยังมีพลังฟื้นฟูที่ยอดเยี่ยมมาก หากสัตว์อสูรหรือแม้แต่มนุษย์ก็ตามได้ดูดซับเข้าไป พวกเขาจะรักษาอาการาเ็ได้ทันทีภายในเวลาไม่กี่นาทีแม้อาการาเ็จะปางตายก็ตาม
“ ไม่นึกเลยว่าจะเจอต้นไม้แห่งชีวิตที่นี่ ฉันโชคดีมาก! ”
“ ว่ากันว่าต้นไม้แห่งชีวิตเคยถูกพบเจอในป่าแห่งดวงดาวบริเวณใจกลางหลักของป่าเท่านั้น นอกจากนั้นก็ยังไม่เคยถูกค้นพบที่ไหนอีกเลย ” ริวพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นอย่างมาก
ป่าแห่งดวงดาวเป็หนึ่งในป่าที่มีขนาดใหญ่และอันตรายที่สุดในโลก แบ่งออกเป็3บริเวณได้แก่่ บริเวณชั้นนอก ชั้นใน และ ชั้นกลาง
ตอนนี้มนุษย์สามารถสำรวจได้ถึงบริเวณชั้นในเท่านั้น เพราะยิ่งเข้าไปลึกเท่าไหร่สัตว์อสูรที่เจอยิ่งแข็งแกร่งมากขึ้นเท่านั้น
บริเวณชั้นนอกเต็มไปด้วยสัตว์อสูรั้แ่ระดับต่ำถึงระดับหัวหน้า ส่วนบริเวณชั้นในเต็มไปด้วยสัตว์อสูรระดับอิลิทจนไปถึงระดับผู้นำ
นอกจากนี้สัตว์อสูรที่อยู่ป่าแห่งดาวดวงต่างแข็งแกร่งกว่าสัตว์อสูรปกติอย่างมาก เนื่องจากสภาพแวดล้อมที่นั่นเต็มไปด้วยการแข่งขันและการล่าเหยื่อ
สัตว์อสูรที่อ่อนแอเป็ได้แค่เหยื่อที่ถูกล่าโดยสัตว์อสูรที่แข็งแกร่งกว่าเท่านั้น ดังนั้นเป็ไปไม่ได้เลยที่จะมีสัตว์อสูรอ่อนแออยู่ในป่าแห่งดวงดาว
ส่วนบริเวณใจกลางหลักนั้นยังไม่มีการสำรวจ ไม่สิ! เรียกได้ว่าสำรวจไม่ได้มากกว่า ว่ากันว่าในบริเวณนั้นมีสัตว์อสูรระดับตำนานและเทพอาศัยอยู่
เพราะฉะนั้นพวกเขาไม่กล้าเข้าไปสำรวจ หรือ บางทีคนที่เข้าไปสำรวจไม่มีใครเคยรอดกลับมา
ดังนั้นจึงไม่มีข้อมูลเกี่ยวกับบริเวณใจกลางของป่าแห่งดวงดาวเลย พวกเขาสามารถเห็นต้นไม้แห่งชีวิตที่สูงตระหง่าจนไปถึงท้องฟ้าได้จากบริเวณภายนอกได้เท่านั้น
ถึงต้นไม้แห่งชีวิตที่นี่จะด้อยกว่าต้นไม้แห่งชีวิตในป่าดวงดาวมาก แต่มันก็ยังคงเป็ต้นไม้แห่งชีวิตซึ่งไม่สามารถประเมินค่าได้และสามารถกระตุ้นสหพันธ์โลกอสูรให้เคลื่อนไหวได้
“ ไม่แปลกใจเลยที่อาณาจักรลับแห่งนี้จะเต็มพลังงานธาตุพืชและธาตุไม้ที่อุดมสมบูรณ์ขนาดนี้ เื่นี้คงหนีไม่พ้นต้นไม้แห่งชีวิตอย่างแน่นอน สมกับเป็แกนกลางของอาณาจักรลับจริงๆ ”
“ ฉันต้องทำควบคุมอาณาจักรลับให้ได้เร็วที่สุด ไม่งั้นหากมีใครค้นพบเข้าจะยุ่งยากมาก ”
ริวรีบเร่งเดินไปต้นไม้แห่งชีวิตทันที ไม่นานเข้าก็มาถึงอาณาเขตของเผ่ากิ่งก่าัเริงระบำที่อยู่ใกล้ต้นไม้แห่งชีวิต เนื่องจากที่นี่ใกล้ต้นไม้แห่งชีวิตซึ่งเป็แกนกลางของอาณาจักรลับ เผ่าพันธุ์กิ่งก่าัเริงระบำจึงเลือกตั้งถิ่นฐานอยู่ที่นี่
ในขณะเดียวกันเผ่าพันธุ์เต่าัไม้ก็ตั้งถิ่นฐานอยู่ใกล้ๆที่นี่เช่นกัน ดังนั้นความขัดแย้งของสองเผ่าพันธุ์จึงเป็สิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้
เผ่ากิ่งก่าัเริงระบำสร้างรังบนต้นไม้ใหญ่ในป่าซึ่งเป็ต้นไม้โบราณที่มีขนาดใหญ่และแข็งแรงมาก เหมาะกับเป็ที่อยู่อาศัยและเหมาะกับพวกกิ่งก่าัเริงระบำที่ชอบเคลื่อนไหวะโตามต้นไม้อย่างมาก
มีกิ้งก่าัเริงระบำจำนวนมากที่ออกมา จากนั้นก็มองริวด้วยความสงสัย
“ เก้งก่า ”
าากิ้งก่าัเริงระบำส่งเสียงคุยกับพวกของมันชั่วครู่ ก่อนจะส่งสัญญาณให้ริวตามมาโดยมีกิ้งก่าัเริงระบำจำนวนมากตามไปด้วย
“ ทำไมถึงให้พวกกิ่งก่าเริงระบำจำนวนมากตามมาด้วย พวกมันจะไปก่อาหรือไง? ” ริวคิดในใจอย่างสงสัยขณะเดินตามไป
เพียงชั่วครู่พวกเขาก็มาต้นไม้แห่งชีวิตแล้ว ลำต้นมันมีขนาดใหญ่กว่าที่เขามองระยะไกลมากพร้อมปลดปล่อยกลิ่นอายพลังชีวิตที่สดชื่นและอ่อนโยนราวกับมารดาของโลก
พลังชีวิตละอองสีเขียวจำนวนมากล่องลอยเข้าสู่ร่างกายของริวทำให้เขารู้สึกผ่อนคลายและสบายอย่างมากราวกับอยู่บน์
นอกจากนี้มันยังช่วยพัฒนาและซ่อมแซมอาการาเ็ส่วนลึกของร่างกายเขาอีกด้วย ในขณะเดียวกับพื้นที่จิติญญาของเขาก็ดูดซับพลังชีวิตอย่างบ้าคลั่ง
เขาััได้ว่าต้นไม้พืชพรรณในพื้นที่จิติญญากำลังเติบโตขึ้นและเต็มไปด้วยพลังชีวิต
“ หากฉันฝึกฝนตรงนี้พื้นที่จิติญญาของฉันคงพัฒนาเร็วขึ้นหลายเท่า แต่น่าเสียดายฉันต้องทำเป้าหมายของฉันให้เร็วที่สุดก่อน ”
ริวระงับความคิดในการฝึกฝนแล้วเดินเข้าหาต้นไม้แห่งชีวิตทันที แต่ในขณะนั้นเองก็มีลำแสงสีเขียวพุ่งมาหาเขา
“ ตู้ม! ”
ริวรีบหลบหลีกทันที ก่อนจะหันไปเจอเข้ากับสัตว์อสูรสีเขียวเข้มจำนวนมากที่มีร่างกายเหมือนเต่าแต่หัวเหมือนั ดวงตาของมันจ้องมองริวและพวกกิ่งก่าัเริงระบำอย่างดุร้าย
“ เต่าัไม้! ” ริวอุทานขึ้นมาและมองไปที่เต่าัไม้ด้วยความระมัดระวัง
เผ่ากิ้งก่าัเริงระบำที่อยู่ด้านหลังก็ปล่อยใบมีดสีเขียวออกมาและจ้องไปที่พวกเขาด้วยแววตาดุร้ายและเต็มไปด้วยจิติญญาแห่งการต่อสู้
ริวมองสถานการณ์รอบๆด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ดูเหมือนเผ่าเต่าัไม้ไม่้าให้เขาเข้าใกล้ต้นไม้แห่งชีวิตและนอกจากนี้ยังมีความขัดแย้งระหว่างเผ่ากิ้งก่าัเริงระบำกับเผ่าเต่าัไม้ด้วย
ในขณะที่กิ่งก่าัเริงระบำและเต่าัไม้กำลังจะต่อสู้กันก็มีเสียงของริวเข้ามาขัดก่อน
“ เดี๋ยวก่อน! ”
เสียงของริวดึงดูดความสนใจทำให้พวกมันมองมาที่เขา
“ าากิ้งก่าัเริงระบำ..นายช่วยบอกเต่าัไม้เกี่ยวกับสถานการณ์ที่มนุษย์เข้ามาในอาณาจักรหน่อย ” ริวหันไปพูดกับาากิ้งก่าัเริงระบำ
ตอนนี้ไม่ใช่สถานการณ์ที่จะมาต่อสู้กัน ถึงแม้ริวจะสามารถสู้กับเต่าัไม้ได้แต่ต้องใช้เวลาพอสมควร ในอีกไม่นานอาณาจักรนี้ก็จะปิดตัวลงแล้ว
เขาไม่รู้ว่าต้องใช้เวลานานเท่าไหร่ในการหลอมรวมแกนกลางของอาณาจักรลับเพราะฉะนั้นเขาต้องเร่งรีบให้เร็วที่สุด
เขาไม่สามารถมาเสียเวลาตรงนี้ได้!
าากิ้งก่าัเริงระบำขมวดคิ้วเล็กน้อยเห็นได้ชัดว่ามันไม่้าสื่อสารกับเต่าัไม้ แต่ในที่สุดมันก็ตัดสินใจก้าวไปข้างหน้าอย่างช้าๆซึ่งทำให้พวกเต่าัไม้หวาดระแวง
“ เก้งก่า! ”
าากิ้งก่าัเริงระบำบอกเล่าเกี่ยวกับสถานการณ์เหมือนที่ริวบอกพวกเขา เมื่อพวกเต่าัไม้ได้ยินคำพูดของาากิ้งก่าัเริงระบำ พวกมันก็มีสีหน้าย่ำแย่ลงเรื่อยๆ
“ เต่าัไม้! อย่างที่าากิ้งก่าัเริงระบำบอกหากเป็แบบนี้ต่อไปมนุษย์จากโลกภายนอกจะมาจับพวกนาย ฉันรู้ว่ามีความขัดแย้งระหว่างพวกนายแต่ในสถานการณ์ตอนนี้พวกเราต้องร่วมมือกัน ”
“ ฉันสามารถควบคุมอาณาจักรลับแห่งนี้ให้ปิดตัวลงได้และขับไล่มนุษย์เ่าั้ให้ออกไปได้เพราะฉะนั้นฉันหวังว่าพวกนายจะให้ความร่วมมือกับเรา ” ริวพูดออกมาด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
แน่นอนว่าเขาจะไม่บอกว่าอาณาจักรลับใกล้ปิดตัวแล้วไม่งั้นเขาจะขอความร่วมมือจากเต่าัไม้ได้ยังไง
เต่าัไม้ตัวหนึ่งที่ดูเหมือนจะเป็หัวหน้าของเผ่าพันธุ์มีสีหน้าเคร่งขรึมขึ้นและทำท่าครุ่นคิด แต่ดวงตาของเขาแสดงให้เห็นชัดเจนเลยว่าไม่ไว้ใจพวกริว
“ ฉันรู้ว่าพวกนายไม่ไว้ใจพวกเรา แต่สิ่งที่เราพูดเป็ความจริง มนุษย์จากโลกภายนอกแข็งแกร่งกว่าพวกนายมาก ฉันสู้กับาาัเริงระบำไปแล้วและฉันเป็ผู้ชนะ ”
“ นายมีความแข็งแกร่งเท่าาากิ้งก่าัเริงระบำเพราะฉะนั้นนายสู้กับมนุษย์จากโลกภายนอกที่แข็งแกร่งกว่าฉันไม่ได้แน่นอน ” ริวจ้องมองไปที่หัวหน้าเต่าัไม้ด้วยสีหน้าจริงจัง
“ เก้งก่า ”
าาักิ้งก่าเริงระบำพยักหน้าด้วยสีหน้าอย่างไม่เต็มใจเล็กน้อย มันไม่้ายอมรับว่ามันแพ้ริว
หัวหน้าเต่าัไม้ที่ได้ยินก็มีท่าทีผ่อนคลายลงเล็กน้อยแต่สายตาของมันก็ยังแสดงความหวาดระแวงอยู่
ริวเมื่อเห็นพวกเต่าัไม้ยังหวาดระแวงอยู่ก็หยิบอาหารระดับกลางขึ้นมา
“ ถ้านายให้ความร่วมมือ ฉันจะให้อาหารเหล่านี้แก่พวกนาย ”
กลิ่นอาหารที่หอมหวานทำให้พวกเต่าัไม้หิวกระหายอย่างมาก หัวหน้าเต่าัไม้จ้องมองอาหารด้วยแววตาหิวกระหายเล็กน้อย แต่มันก็พยายามยับยั้งชั่งใจตัวเอง
เมื่อเห็นหัวหน้าเต่าัไม้ยังไม่ยอมตกลง ริวก็หยิบอาหารระดับสูงขึ้นมา กลิ่นหอมที่กระตุ้นความหิวกระหายพุ่งขึ้นมากว่าเดิมหลายเท่า จนในที่สุดพวกเต่าัไม้ก็ทนไม่ไหว
หัวหน้าเต่าัไม้พยักหน้าอย่างรวดเร็วทันทีพร้อมจ้องมองที่อาหารอย่างน้ำลายไหล
ริวที่เห็นหัวหน้าเต่าัไม้ตกลงแล้วก็ยิ้มขึ้นมาและมอบอาหารให้แก่พวกเต่าัไม้
“ ง่ำๆ ”
พวกเต่าัไม้เข้ามากินอาหารอย่างรวดเร็วด้วยท่าทีมูมมาม
“ พวกนายรออยู่ที่นี่แหละ.. เดี๋ยวฉันจะเข้าไปดูต้นไม้แห่งชีวิตเอง " ริวหันไปหาพวกกิ้งก่าัเริงระบำที่กำลังน้ำลายไหลอยู่เช่นกันและมอบอาหารให้แก่พวกเขา
พวกกิ้งก่าัเริงระบำพยักหน้าอย่างรวดเร็วและรีบกินอาหารอย่างมูมมามทันที แน่นอนว่าอาหารของริวนอกจะอร่อยมากแล้วยังส่งผลดีต่อร่างกายพวกเขาอีกด้วย
หลังจากที่ไม่มีอะไรมาขวางแล้ว ริวก็เดินเข้าไปใกล้ต้นไม้แห่งชีวิตในระยะที่ยื่นมือไปััได้
“ แล้วฉันควรต้องทำยังไงต่อไป!? ”
99
