ทาคาโกะใจหายวาบ แม้ตระหนักแก่ใจแต่แรกว่าหัวหน้าโจรสลัดผู้เหวี่ยงโยนเชือกติดตะขอ จู่โจมองครักษ์เฒ่าคาโต้ต้องมีพลังฝีมือไม่ต่ำทราม แต่ไหนเลยคาดคิดว่าคนผู้นี้สามารถฟาดฝ่ามือไร้สุ้มเสียง ลอบจู่โจมใส่นางโดยไม่รู้ตัว
ยามนั้น กระแสลมปราณรุนแรงมหาศาล ผลักกระแสอากาศกดดันเข้าใส่กระทั่งนางแทบหายใจไม่ออก ไฉนในเหล่าโจรสลัดปรากฏผู้มีพลังฝีมือสูงเยี่ยมเพียงนี้!
ทว่าศัตรูยิ่งกล้าแข็ง ทาคาโกะยิ่งสงบเยือกเย็น นางกู่ร้องเสียงเจื้อยแจ้วโคจรลมปราณพุ่งแผ่พลังกระบี่ ปลายแขนเสื้อโบกกระพือ พลิ้วไหวดุจร่ายรำประกายเจิดจ้าพุ่งวาบ จู่โจมใส่พลังฝ่ามืออย่างหักโหม
สภาวะกระบี่ปะทะลมปราณฝ่ามือ บังเกิดเสียงตึบทึบ หนักสะท้านห้วงน้ำร่างทาคาโกะลอยละลิ่วถอยกรูด เ้าของพลังฝ่ามือรุนแรงมหาศาลผู้นี้มีพลังการฝึกปรือเหนือล้ำกว่านาง!
ทาคาโกะอาศัยการพลิ้วร่าง ละลิ่วกลับหลัง ทอนความรุนแรงสลายพลังฝ่ามือจนสิ้น จังหวะนั้นก่อนร่างถอยถึงที่สุด กระบี่ในมือกลับจี้ออกดีดร่างพุ่งทะลวงไปเบื้องหน้า
ปลายกระบี่พลิ้วไหวไม่หยุดยั้ง พุ่งแผ่ลมปราณกระบี่คมกริบทั้งคุ้มครองป้องกัน มิให้อีกฝ่ายฉวยโอกาสซ้ำเติม ทั้งหาทางใช้ลมปราณกระบี่จี้ทะลวงใส่จุดเส้น บนฝ่ามือฝ่ายตรงข้าม
มิคาด ปลายกระบี่เมื่อัั กระทบกลางฝ่ามืออีกฝ่าย กลับบังเกิดสุ้มเสียงคล้ายดั่งโลหะกระทบกัน!
วูบนั้น นางค่อยได้คิดว่าโจรสลัดผู้นี้ ย่อมต้องสวมเกราะป้องกันมืออันใด
กระบี่ในมือขยับวูบ พลิกแพลงกระบวนท่าเพลงกระบี่กราดเกรี้ยวเปลี่ยนเป้าหมาย ตวัดปลายกระบี่เฉียงขึ้นทุกกระบี่มุ่งจู่โจมศีรษะฝ่ายตรงข้าม
ปลายกระบี่เพิ่งตวัดเฉียงจี้ออก กระแสลมปราณหนักหน่วง ดุจมหาบรรพตทลายพุ่งแผ่จากเบื้องหน้า ประชิดติดปลายกระบี่ก่อนแล้ว ทาคาโกะพลิกแพลงกระบวนท่ากลางคันอีกครั้ง บิดเอวสืบเท้าเปลี่ยนท่วงท่า
ร่างสูงเปรียว เอี้ยวตัววูบหลบพลังฝ่ามือ กระบี่ในมือพลิกสะบัดเฉียง ๆประกายกระบี่ดั่งหยาดพิรุณ จู่โจมใส่หัวหน้าโจรสลัดอีกครั้ง!
หัวหน้าโจรสลัดผู้นั้น มิคาดว่าในสภาพเช่นนี้ นางยังฉวยโอกาสตีโต้ได้อดอุทานอย่างตื่นตะลึงมิได้ หนึ่งฝ่ามือฟาดออกปิดป้อง อีกหนึ่งฝ่ามือพุ่งแผ่กระแสลมปราณกล้าแข็ง สะกดมิให้อีกฝ่ายใช้กระบวนท่าตามติดทั้งอาศัยจังหวะนี้ทะยานร่าง ออกห่างหลาย่ตัว
บัดนั้น กลุ่มควันทะมึน เบาบางจางลงมากแล้ว...
ทาคาโกะเห็นชัดถนัดตา เบื้องหน้านางเป็ชายสูงวัย อายุราวห้าสิบกว่าปีรูปร่างสันทัด เสื้อผ้าทั้งชุดเก่าคร่ำคร่า ผมเผ้ายาวรุงรัง ถูกรวบไว้อย่างลวก ๆหนวดเคราครึ้มเต็มใบหน้า ประกายตาแวววาวเจิดจ้า ฉายแววเหี้ยมเกรียมดุดัน
ใบหน้านั้น บ่งบอกชัดว่าเป็ชาวจงหยวน สองมือสวมถุงมือสีเงินแวววาวคล้ายถักทอด้วยเส้นใยโลหะเงิน มองปราดก็ทราบว่า เป็อาวุธพิสดารนอกสารบบถุงมือใยโลหะคู่นี้เอง ต้านปะทะกระบี่ของนางไว้
หัวหน้าโจรสลัดผู้นั้น แค่นเสียงเฮอะในลำคอ กวาดตามองทาคาโกะหัวจรดเท้าคล้ายไม่ยอมเชื่อว่า ดรุณีอายุไม่ถึงยี่สิบปีนางหนึ่งสามารถต้านรับพลังฝ่ามือของมัน ทั้งยังฉกฉวยจังหวะตีโต้กลับได้
ดวงตาขมึงทึงจ้องเขม็ง สุ้มเสียงกราดเกรี้ยว ตวาดถาม
“เ้าเป็ชาวจงหยวน! หรือชาวอาทิตย์อุทัย! อาจารย์ของเ้าคือผู้ใด!”
ทาคาโกะแค่นเสียงเฮอะ ไม่ตอบคำ กระบี่ในมือคงสภาวะท่วงท่าไม่ผ่อนคลาย
หัวหน้าโจรสลัด เห็นปฏิกิริยาเช่นนั้น ถึงกับเดือดดาลยิ่ง ตวาดกราดเกรี้ยว
“ช่างไม่มีสัมมาคารวะ! เฮอะ แต่เราสูงวัยปูนนี้แล้วไหนเลยถือสาเด็กน้อยอย่างเ้า เรามีฉายา ‘หัตถ์อัสนีทลายฟ้า’ จดจำไว้ให้ดีจะได้รายงานยมทูตถูกว่า ตายใต้ฝ่ามือผู้ใด!”
ขาดคำ สองมือมันสะบัดวูบ กระแสลมปราณกล้าแข็งพุ่งจู่โจมประกายสีเงินละลานตาจากฝ่ามือทั้งคู่ ครอบฟ้าคลุมดินในบัดดล
กระบวนท่าไม่เพียงรวดเร็วฉับไว ทั้งยังกราดเกรี้ยวดุดันพลังฝ่ามือกล้าแข็งทั้งฟาดออก ทั้งสอดแทรกลีลาปาด ฟัน ทิ่มแทงพลิกผันแยบยลยากต้านทาน
พลังการฝึกปรือของทาคาโกะ เป็รองชายสูงวัย นางย่อมไม่กล้าปะทะลมปราณตรง ๆ
ยามนั้น อาศัยท่าร่างอันรวดเร็วแ่พลิ้ว ทั้งหลบหลีกทั้งถอยร่นลมปราณกระบี่แม้ยังแผ่พุ่ง จี้เข้าใส่ฝ่ามือฝ่ายตรงข้ามไม่หยุดยั้งทว่ายามนี้ทำได้เพียงต้านยัน ไม่อาจชิงตีโต้กลับได้อีกแล้ว
วูบนั้น ความคิดหนึ่งแวบเข้ามา ในห้วงความคิดของนาง
‘โจรสลัดกลุ่มนี้ ้าดาบหงส์ฟ้า!’
เป็ไปไม่ได้ที่โจรสลัดจงหยวน ผู้มีฝีมือสูงเยี่ยมปานนี้บุกจู่โจมเรือท่านหญิงเพราะคิดว่า เป็เรือพ่อค้าวานิชพวกมันต้องทราบภารกิจครั้งนี้ ทั้งยังมาดักรอล่วงหน้านี่มิใช่การพบเจอโดยบังเอิญกลางห้วงน้ำ!
ความหนาวเยือกกระแสหนึ่ง พุ่งจู่โจมจิตใจนาง เนื่องเพราะแผนการครั้งนี้รับรู้จำกัดอย่างยิ่ง ฝ่ายตระกูลมิโยชิรับทราบแผนการเฉพาะคนสนิทของท่านมิโยชิไม่กี่คน
ส่วนตระกูลโยชิโอกะ ทราบเื่เฉพาะ ท่านพ่อบุญธรรมกับโยชิอิเท่านั้นกระทั่งนางก็เพิ่งทราบ เมื่อท่านพ่อบุญธรรมให้นางมาช่วยเหลือเพียงไม่กี่ชั่วยามก่อนหน้านี้
‘เช่นนั้น...ใครกันคือผู้ทรยศ!’
ทันทีเมื่อเสียสมาธิเพียงวูบ พลังฝ่ามือกล้าแข็งฉกฉวยช่องว่างถุงมือใยโลหะกระแทกคมกระบี่เบี่ยงเบน ลมปราณปานขุนเขาถล่มฟาดจี้ตามติดแทบพุ่งปะทะร่าง!
ทว่าทันใด ปรากฏเงาร่างบุรุษผู้หนึ่ง โผทะยานวูบจากด้านข้างพุ่งเข้าขวางตรงกึ่งกลาง ระหว่างนางกับหัตถ์อัสนีทลายฟ้า
่เสี้ยวพริบตา ประกายดาบยาว วาววับสีเงิน วูบขึ้นดั่งสายอสนีบาตฟาด!
รวดเร็ว! รวดเร็วอย่างยิ่ง! ประกายดาบเพียงวูบขึ้น พลันสลายวับ!
รังสีสภาวะดาบ เย็นเยียบกล้าแข็ง พุ่งแผ่ในชั่วพริบตา กระแทกพลังฝ่ามือหนักหน่วงรุนแรงเบี่ยงเบนสิ้น
ไม่เพียงเท่านั้น กระบวนท่าต่อเนื่องของหัตถ์อัสนีทลายฟ้า กลับมิอาจใช้ออกมันจำต้องยั้งท่าร่างกลางอากาศ อาศัยพลังฝ่ามือที่ฟาดออก แปรเปลี่ยนลมปราณพุ่งร่างหลบเลี่ยงคมดาบสังหาร หลบรอดอย่างหวุดหวิด
เป็ดาบที่รวดเร็ว รวดเร็วอย่างยิ่ง รวดเร็วจนไม่อาจเห็นวิถีดาบ!
นี่เป็ดาบของผู้ใด เงาร่างซึ่งเข้ามาขวางกั้นกลางระหว่างทาคาโกะกับหัตถ์อัสนีทลายฟ้าคือผู้ใด
นั่นเป็เงาร่างของบุรุษหนุ่ม นามนาคามูระ โยชิอิ...
สุ้มเสียงราบเรียบของโยชิอิ เอ่ยขึ้น
“เ้ากลับขึ้นเรือไปก่อน คุ้มครองท่านหญิงด้วย คนผู้นี้มอบให้ข้า…”
วูบนั้น แววตาบุรุษหนุ่ม อดชำเลืองไปยังห้องประทุนเรือด้วยความห่วงใยยิ่งมิได้...
วูบนั้น สายตาของทาคาโกะ ไหนเลยไม่ทราบ ถึงความรู้สึกนั้นของบุรุษหนุ่ม...
นอกจากท่านหญิงโทโมเอะ โยชิอิไม่เคยมองผู้ใด ด้วยสายตาเยี่ยงนั้น...
บางที...ผู้เต็มใจรับภารกิจครั้งนี้ที่สุด คงเป็โยชิอิกระมัง...
ทาคาโกะฝืนยิ้ม พยักหน้ารับคำอืม ทะยานร่างกลับไปยังเรือท่านหญิงทันที
สถานการณ์บนเรือท่านหญิงขณะนี้ บรรดาองครักษ์และหน่วยรักษาการณ์ตีโต้รุกไล่ เหล่าโจรสลัดเริ่มล่าถอยหลบหนีแทบควบคุมสถานการณ์ไว้ได้ทั้งหมด
เหล่าสมุนโจรแม้มีจำนวนมากกว่า เกือบสามเท่าตัวทว่าทั้งหมดล้วนพลังฝีมือสามัญ มิใช่คู่มือเหล่าองครักษ์ และหน่วยรักษาการณ์อีกประการสำคัญคือ พวกมันต้องกลับไปป้องกันเรือตนเอง!
เนื่องเพราะเวลานี้ คาโต้ มูซาชิ พ่อลูกตระกูลนิวะ และอาเคชิ เค็นจิต่างทะยานร่างบุกขึ้น บนเรืออีกสี่ลำของเหล่าโจรสลัด ด้วยทั้งหมดเห็นแล้วว่ายุทธวิธีบุกทะลวงจู่โจม ขึ้นบนเรือโจรสลัดของทาคาโกะ สร้างความปั่นป่วนวุ่นวายพลิกสถานการณ์ได้ในพริบตา
เหล่าโจรสลัดเริ่มระส่ำระสาย ต่างละล้าละลัง มือเกาทัณฑ์ของพวกมันเริ่มไม่ทราบควรยิงโจมตี หรือควรยิงสกัดป้องกันเรือตนเอง
บรรดาสมุนโจรที่เตรียมบุกขึ้นเรือ ก็ไม่ทราบควรบุกต่อไปหรือควรถอยมาป้องกันเรือของตน เหล่าโจรคุมขบวนกันไม่ติดเช่นนี้ยิ่งต้องสังเวยชีวิตใต้คมหอก คมดาบของหน่วยรักษาการณ์ และเหล่าองครักษ์
หลังวิเคราะห์สถานการณ์เบื้องหน้า ทาคาโกะรู้แน่แก่ใจอีกเื่หนึ่ง...
เหล่าหัวหน้าโจรสลัด ผู้ประจำบนเรือแต่ละลำ แท้จริงมิ้าเปิดเผยโฉมหน้า
หากสถานการณ์ไม่คับขันจวนตัว หรือไม่สบโอกาสสังหาร ยอดฝีมือของท่านหญิงพวกมันจะไม่เผยโฉมลงมือ เนื่องเพราะหากพวกมันยินยอมลงมือแต่แรกสถานการณ์ของเหล่าสมุนโจร คงไม่ย่ำแย่ปานนี้...
เช่นนี้ย่อมแสดงชัด หัวหน้าโจรสลัดบนเรือแต่ละลำ มิใช่โจรสลัดแท้จริงหากเป็ยอดฝีมือจงหยวน พวกมันรวมตัวกันเพื่อชิงดาบหงส์ฟ้า!
ไฉนดาบของท่านโยชิสึเนะ จึงล้ำค่าปานนี้พวกมันที่แท้มีจุดประสงค์อะไรกันแน่!
ทาคาโกะสืบเท้า ยืนด้านข้างห้องประทุนเรือ สุ้มเสียงแ่เบากล่าวอย่างนอบน้อม
“มาเอดะ ทาคาโกะเ้าค่ะ ข้าจะคุ้มครองท่านหญิงเอง”
ท่านหญิงโทโมเอะรับคำอืม กล่าวแ่เบา
“สถานการณ์ด้านนอก เป็อย่างไรบ้าง”
ทาคาโกะคำนับท่านหญิง หันมองสภาพการณ์รอบ ๆ ตัว เพ่งมองไปบนเรือโจรแต่ละลำค่อยทราบว่าข้อสันนิษฐานของนางถูกต้อง
องครักษ์เฒ่าคาโต้ พ่อลูกตระกูลนิวะ และอาเคชิ เค็นจิบุกทะลวงสังหารเหล่าสมุนโจร ล้มตายกลาดเกลื่อนขณะนี้ต่างกำลังต่อสู้กับยอดฝีมือจงหยวน คาดว่าเป็เหล่าหัวหน้าโจรบนเรือแต่ละลำ
เหล่าหัวหน้าโจรสลัด เมื่อเห็นองครักษ์มือดีของท่านมิโยชิบุกขึ้นเรือฟาดฟันสังหารเหล่าสมุนโจร ล้มตายราวใบไม้ร่วง พวกมันย่อมไม่อาจนิ่งดูดายอีกต่อไป
ผู้เป็หัวหน้าโจรควบคุมเรือแต่ละลำ ล้วนต้องออกหน้ารับศึกสถานการณ์ต่อสู้บนเรือทั้งสี่ลำ เวลานี้กำลังดุเดือดก้ำกึ่งสูสีอย่างยิ่ง
แม้เป็ยามค่ำคืน แสงสลัวเลือนราง หากด้วยยอดวิชาประจำตระกูลผสานพลังการฝึกปรือ ทาคาโกะสามารถมองเห็น ทุกการเคลื่อนไหวทุกผู้กระจ่างชัดโสตประสาทจับทุกกระแสเสียงโดยไม่ผิดพลาด ประสาทััยิ่งปราดเปรียวฉับไว
นางเพ่งมองไปยังเรือโจรสลัด ลำซึ่งอยู่ทางด้านกราบขวา…
องครักษ์เฒ่าคาโต้ มูซาชิ กำลังรับมือชายผู้ใช้ง้าวนิลกาฬ
หัวหน้าโจรผู้นี้เป็ชายฉกรรจ์ ร่างสูงใหญ่บึกบึน ศีรษะล้านเลี่ยนอายุควรราวสามสิบเศษ ใบหน้าแดงฉานปานอัคคี ดวงตาโปนกลมโต ฉายแววดุร้ายอำมหิตสวมชุดหนังเสือดาวคลุมร่าง ทั่วตัวประดับทั้งเขี้ยว ทั้งเล็บเสือรุงรังรุ่มร่าม
ง้าวใหญ่นิลกาฬในมือมัน ตวัดฟันกราดฟาด ท่วงท่าเพลงง้าวคล่องแคล่วปราดเปรียว กระบวนท่าลีลาพลิกแพลงฉับไว พลังทำลายยิ่งกราดเกรี้ยวรุนแรง
ร่างสูงใหญ่เคลื่อนฝีเท้า หนักแน่นแต่รวดเร็ว ง้าวในมือตวัดพลิกผันกระบวนท่าแยบคาย ทั้งรุกรับไร้ช่องโหว่ให้ฉกฉวย คมง้าววาดผ่าอากาศแต่ละครั้งบังเกิดกระแสลมหมุนอื้ออึงรุนแรง
ฝ่ายคาโต้ มูซาชิแม้สูงวัย อายุกว่าหกสิบปีแล้วทว่าพละกำลังยังสมบูรณ์เปี่ยมล้น แววตาคมกริบประดุจเหยี่ยวร้ายสงบนิ่งไม่มีเค้ารอยวิตกหนักใจ
ท่วงท่าสภาวะดาบ ไม่เพียงเยือกเย็นหนักแน่น ทั้งยังกล้าแข็งกราดเกรี้ยวรังสีดาบเย็นเยียบรุนแรง พุ่งแผ่ต้านทานกระแสอากาศ อันเกิดจากพลังเหวี่ยงฟาดง้าวใหญ่โดยไม่เป็รอง
ทาคาโกะเพิ่งเคยเห็น พลังฝีมือแท้จริง ขององครักษ์เฒ่าในครานี้เอง...
หลายสิบปีก่อน เมื่อครั้งที่ท่านมิโยชิ โชเค ลุงของท่านหญิงเริ่มสร้างฐานอำนาจในเกียวโต
เวลานั้นต้องเผชิญทั้งศึกในตระกูล ทั้งต้องต่อสู้กับตระกูลอื่น ๆซึ่งกำลังมีอำนาจอยู่ในเกียวโต การเมืองในเกียวโตพลิกผันหลายครั้งจากมิตรกลายเป็ศัตรู จากศัตรูแปรเปลี่ยนเป็มิตร สลับขั้วหลายต่อหลายคราการแย่งชิงอำนาจย่อมใช้ทั้งกำลังทหารเข้าประหัตปะา และต้องใช้การลอบสังหาร...
กว่าท่านมิโยชิ จะกุมอำนาจปกครองเกียวโตควบคุมท่านโชกุนตระกูลอาชิคางะไว้เป็หุ่นเชิด ขจัดบรรดาขุนนางฝ่ายตรงข้ามจนสิ้นไม่ทราบใน่สิบกว่าปีนั้น ต้องเผชิญการลอบสังหารกี่สิบครั้งแต่แผนลอบสังหารทั้งมวลต้องล้มเหลว เพราะพลังฝีมือองครักษ์เฒ่าคาโต้ผู้นี้เอง...
บัดนั้น หัวหน้าโจรศีรษะล้านตวาดก้อง ปรับเปลี่ยนกระบวนท่าลีลา สืบเท้าก้าวโหมบุกจู่โจมราวพายุบุแคมง้าวนิลกาฬหมุนควง รวดเร็วปานจักรผัน บังเกิดเงาทะมึนคลุมรัศมีร่วมห้าวาตวัดฟันรุกไล่บุกตะลุย
กระบวนท่าสังหาร เร่งเร้าใช้ออกไม่หยุดยั้ง คมง้าวใหญ่วาดกรีดผ่าอากาศฟาดฟันออกทุกสารทิศ เงาง้าวคล้ายสามารถจู่โจมออกทุกทิศทาง สะกดทุกทางถอยของคาโต้มูซาชิ
หัวหน้าโจรสลัดศีรษะล้าน หัวร่ออย่างได้ใจ กู่คำรามสุ้มเสียงกังวานดีดร่างสูงใหญ่โผทะยาน ขึ้นเหนือฟากฟ้า ตวัดง้าวนิลกาฬกระหน่ำฟันนับสิบครั้งในคราเดียว!
กระแสลมอันเกิดจากพลังง้าวโถมทับกดใส่ร่างองครักษ์เฒ่า กระทั่งมิอาจขยับหลบหลีก ง้าวนิลกาฬฉวยจังหวะพลิกคมวูบตวัดฟันเฉียง ๆ หมายตัดร่างชราให้ขาดสะพายแล่ง!
1K
