สุดยอดลูกเขยไร้เทียมทาน

บทที่ 42 ผมไม่ดื่ม

เซียวเฉินรู้สึกหดหู่มาก เรื่องแบบนี้ดันเกิดขึ้นกับเขาได้ ต้องบอกเลยว่าเขานี่ชีวิตอาภัพจริง ๆ

เมื่อมองแขกเหรื่อที่เดินผ่านไปมา ก็รู้สึกว่าตัวเองถูกหลอกแล้ว

ตอนนี้เขาหันไปมองหลินโหรว สีหน้าไม่ค่อยดีนัก

“คุณหลอกผม”

เซียวเฉินทำหน้าบึ้ง พูดกับหลินโหรว

เห็นเขาเป็นแบบนี้ จริง ๆ หลินโหรวก็รู้สึกเกรงใจอยู่บ้าง

“ขอโทษนะ ฉันไม่ได้ตั้งใจจะหลอกคุณ”

จริง ๆ หลินโหรว ไม่จำเป็นต้องอธิบายอะไรกับเขา แต่เธอกลับรู้สึกว่าควรจะอธิบายให้เซียวเฉินเข้าใจจะดีกว่า

เพียงแต่ตอนนี้ เซียวเฉินกลับขมวดคิ้วเล็กน้อย มองไปที่หลินโหรว

“ผมรู้ แต่สิ่งที่ผมจะพูด ไม่ใช่เรื่องนี้”

ตอนที่เขาพูด ดวงตาสวยของหลินโหรวก็เบิกกว้างขึ้น มองมาที่เขาโดยไม่รู้ตัว

หลินโหรวรู้สึกสงสัย พูดกับเซียวเฉินตรงหน้าว่า “ถ้างั้นคุณหมายความว่ายังไง?”

เมื่อเห็นหลินโหรวเป็นแบบนี้ เขาก็ขยับเข้าไปใกล้ ๆ หูเธอแล้วพูดเบา ๆ ว่า “คุณระวังตัวหน่อยก็ดี ที่นี่อันตราย”

ตอนที่เซียวเฉินพูดจบ หลินโหรวก็เงยหน้าขึ้นมองไปข้างหน้า

สำหรับเขาแล้ว หลินโหรวไม่มีทางสงสัยแน่นอน

แต่ปัญหาคือ หลินโหรวคิดอยู่นานก็คิดไม่ออกว่าที่ไหนมีปัญหา

“ไม่เป็นไรหรอก ยังไงที่นี่ก็มีคุณอยู่ ใครจะกล้าทำอะไรฉัน คุณต้องช่วยฉันอยู่แล้ว!”

หลินโหรวยิ้มหวาน และเดินออกไป

เซียวเฉินรู้สึกจนใจ ในเมื่อหลินโหรวไม่ฟังที่เขาพูด งั้นเขาก็ต้องคอยดูแลหลินโหรวให้ดีที่สุดก็พอ

ในใจเซียวเฉินยังคงครุ่นคิดเรื่องนี้อยู่ จู่ ๆ ก็มีผู้หญิงคนหนึ่งหน้าตาธรรมดา ๆ เดินเข้ามาหาเขา

ใบหน้าของเธอแต่งหน้าหนามาก ดูเหมือนโบกปูนซีเมนต์ยังไงอย่างงั้น

ยิ่งไปกว่านั้น เขารู้สึกว่าเธออายุน่าจะสี่สิบกว่า ๆ แล้ว

ผู้หญิงแบบนี้ เขายิ่งไม่ชอบ

“หนุ่มหล่อ มาดื่มกันเถอะ!”

เซี่ยซินฟางมองไปที่เซียวเฉิน ดวงตาวาววับ ตอนที่มองเขาน้ำเสียงก็อ่อนโยนขึ้น

ก่อนหน้านี้ เซี่ยซินฟางไม่ได้สวยขนาดนี้ แต่หลัง ๆ เธอเก็บเงินก้อนใหญ่ไปทำศัลยกรรม จนในที่สุดก็ทำให้ตัวเองสวยขึ้น

จากนั้นก็ไปเป็นเมียน้อยเศรษฐี พอเล่นสนุกจนพอใจแล้ว ก็ไปหาเศรษฐีอีกคนเพื่อแต่งงานด้วย

สุดท้ายเศรษฐีคนนั้นก็ตาย เธอจึงได้รับมรดกก้อนโต

แต่เซี่ยซินฟางก็ไม่ได้รู้สึกแบบนี้นานแล้ว เธอจึงอยากลองดู

เซียวเฉินเงยหน้าขึ้นมองเซี่ยซินฟาง แม้จะไม่รู้ว่าเธอเป็นใคร แต่เขาก็ไม่มีเหตุผลที่จะไปสนใจเธอ

“ขอโทษนะ ผมไม่ดื่มเหล้า!”

เขาโบกมือ พูดอย่างไม่ใส่ใจ

เมื่อได้ยินเซียวเฉินพูดแบบนี้ เซี่ยซินฟางก็ยังไม่ละความพยายาม

หนุ่มหล่อขนาดนี้ ถ้าไม่ได้เขามาครอบครอง ก็คงไม่ยอมง่าย ๆ แน่

“ถ้านายไม่ดื่มเหล้า งั้นดื่มน้ำผลไม้ก็ได้นี่”

เซี่ยซินฟางรับน้ำผลไม้ที่บริกรยกมา ยื่นให้กับเซียวเฉิน

เพียงแต่ตอนนี้ เขากลับไอเบา ๆ สองสามที

“ขอโทษนะ วันนี้เจ็บคอ ไม่ดื่มอะไรทั้งนั้น!”

ตอนที่เซียวเฉินพูดจบ เซี่ยซินฟางที่อยู่ตรงหน้าก็ทำสีหน้าไม่พอใจ

โดยปกติแล้วเธอไม่เคยทำแบบนี้กับผู้ชายคนอื่น

แต่ตอนนี้ เขากลับทำแบบนี้ ทำให้เธอโกรธมาก

เซี่ยซินฟางเงยหน้าขึ้นมองเซียวเฉิน พูดกับเขา

“หยุดนะ!”

เซียวเฉินยืนอยู่ที่เดิม หันหลังกลับมามองเซี่ยซินฟาง

“มีอะไร?”

เมื่อเขาพูดจบ เซี่ยซินฟางก็แสดงสีหน้าเย้ยหยัน

“เท่าไหร่?”

เซี่ยซินฟางจ้องมาที่เขาและพูดขึ้น

เธอพูดจาตรงไปตรงมา เพราะในสายตาของเซี่ยซินฟาง เธอมีเงินเยอะ ถ้าเขาว่าน้อยก็หนึ่งล้าน ถ้ายังน้อยอีกก็เพิ่มให้ อีกอย่างเธอก็ไม่ได้แคร์อยู่แล้ว

เซี่ยซินฟางมีเงินใช้ไม่หมด สิ่งที่เธออยากได้มากที่สุดตอนนี้คือความสุข

เซียวเฉินรู้สึกขบขัน คนเราแค่ดูดีหน่อยก็ต้องเจอเรื่องแบบนี้งั้นเหรอ

แต่ว่า ผู้หญิงคนนี้ดูถูกเขาไปหน่อย เขาดูเป็นคนขาดแคลนเงินขนาดนั้นเลยเหรอ!

“เป็นไง สนใจไหม แค่นายปรนนิบัติฉันให้ดี รับรองว่าฉันไม่ผิดสัญญากับนายแน่”

เซี่ยซินฟางมองเซียวเฉินแล้วยิ้มเย็นชา

แต่หลังจากเซี่ยซินฟางพูดจบ เซียวเฉินก็เงยหน้าขึ้นมองเธอ

เขาก็พูดตรง ๆ ว่า “ขอโทษนะครับ คุณมีเงินนั่นเรื่องของคุณ แต่จะตกลงหรือไม่ตกลง เป็นเรื่องของผม อีกอย่าง ป้าครับ ป้าแต่งหน้าเสร็จแล้วค่อยมาใหม่ก็ได้นะครับ เครื่องสำอางป้าใกล้หลุดแล้ว”

“เงินของคุณซื้อผมไม่ได้หรอก ผู้หญิงของผมต้องเก่งกว่าคุณสิบเท่า ร้อยเท่า หรือพันเท่า!”

เซียวเฉินรู้สึกว่าไม่ควรเสียเวลาแบบนี้ต่อไป

ดังนั้น ตอนนี้เขาควรพูดเรื่องนี้ออกไปให้ชัดเจนจะดีกว่า

เซี่ยซินฟางไม่เชื่อ ว่าจะมีผู้หญิงแบบที่เขาบอก ที่เก่งกว่าเธอได้ถึงสิบเท่า ร้อยเท่า หรือพันเท่า

ตอนนี้เซี่ยซินฟางอยากจะเห็นเป็นบุญตา

คิดได้ดังนั้น เซี่ยซินฟางจึงเงยหน้าขึ้นมองเซียวเฉิน พูดอย่างเยาะเย้ยว่า “ในเมื่อผู้หญิงของนายเก่งขนาดนั้น งั้นก็เรียกเธอออกมาให้ฉันดูหน่อยสิ”

เซี่ยซินฟางพูดจบ ชายหนุ่มก็มองไปรอบ

เมื่อครู่ หลินโหรวยังอยู่ตรงนี้ ทำไมถึงหายไปแล้ว?

แบบนี้แย่แล้ว เขาต้องลากใครสักคนมายืนยันงั้นเหรอ...

ถึงแม้เซียวเฉินจะมีความมั่นใจว่าทำได้ แต่เขาก็ยังรู้สึกว่าควรจะตามหาหลินโหรวก่อนจะดีกว่า

เพราะในงานเลี้ยงนี้หลินโหรวโดดเด่นที่สุด ยิ่งไปกว่านั้นเธอยังเป็นคู่หมั้นของเขา เขาไม่มีทางไปหาคนอื่นแน่นอน

เมื่อเห็นเซียวเฉินเป็นแบบนี้ เซี่ยซินฟางก็รู้สึกดีใจมาก “เฮอะ ๆ ไม่มีหรอกใช่ไหมล่ะ! คนแบบนายฉันเจอมาเยอะ คงพูดอะไรสักสองสามคำให้ฉันยอมจ่ายเงินเพิ่มนั่นแหละ บอกราคามาตรง ๆ เท่าไหร่ถึงจะยอมเชื่อฟังฉัน!”

เซี่ยซินฟางหยิ่งยโสมาก ในเมื่อพูดเรื่องนี้แล้ว เธอจะไม่มีทางยอมแพ้ง่าย ๆ แน่นอน

แต่หลังจากเซี่ยซินฟางพูดจบ จู่ ๆ ก็มีเสียงหวานใสดังขึ้นไม่ไกล

“เท่าไหร่ ถึงจะทำให้ป้าแก่ ๆ แบบนี้ยอมไสก้นไปสักที ป้าบอกราคาสิ!”

ยิ่งไปกว่านั้นตอนที่คนพวกนั้นเห็นร่างนั้น ทุกคนก็พากันสูดหายใจเข้าลึก ๆ

ทุกคนที่นี่ต่างรู้จักผู้หญิงคนนี้ เธอยังเป็นคนที่โดดเด่นที่สุดในงาน

ผู้หญิงคนนี้ก็คือ หลินโหรว!

“เธอ...คือผู้หญิงของผม!”