เช้าวันจันทร์ ไนร่าที่กำลังเดินเข้าประตูโรงเรียนอย่างเชื่องช้าเธอหยิบมือถือขึ้นมาดูเวลา เจ็ดโมงตรงก็พบว่ายังไม่สายมากหลังจากเมื่อวานที่กลับมาจากเที่ยวทะเล เธอก็หลับยาวั้แ่หัวค่ำจนถึงเช้าของอีกวัน เธอเดินมุ่งตรงไปที่โต๊ะประจำและมองหาเพื่อนแต่ก็พบกับความว่างเปล่า เธอวางกระเป๋า และโน้มตัวลงนั่ง อยู่ๆ เสียงแจ้งเตือนจากไลน์ก็ดังขึ้น
“ตั้งใจเรียนนะครับ”
“ค่ะ” เธอตอบกลับพร้อมส่งสติกเกอร์ยิ้ม
“เย็นนี้ไนร่าว่างไหมครับ?”
“ว่างค่ะพี่คิม”
“ทำไมหรอคะ?”
“พี่ว่าจะชวนไปหาอะไรกินนิดๆหน่อยๆ”
“ไนร่าสะดวกหรือเปล่าครับชวนเพื่อนไปด้วยก็ได้นะ”
“สะดวกค่ะ”
“งั้นตอนเย็นพี่ไปรับที่โรงเรียนนะ”
“ค่ะ”
ไนร่าตอบกลับคิมอย่างไม่ลังเลอย่างน้อยเธอก็ควรเปิดโอกาสให้เขาเข้าหาบ้าง และเธอเองก็อยากให้โอกาสตัวเองในการเปิดใจให้เขาด้วย
“คุยกับหมอนั่นหรอ? ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เลยนะ” สกายที่เดินมานั่งข้างๆ
“มาแอบดูได้ยังไง!” เธอพูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่พอใจเขาเท่าไหร่
“พี่ยืมมือถือหน่อยสิ”
“จะเอาไปทำไม”
“เอาน่าแปบเดียวยืมโทรหาเพื่อนหน่อย”
ไนร่าพูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่พอใจแต่มือก็ยื่นมือถือให้เขาแต่โดยดี
“อ่ะคืน”
“ไหนบอกจะโทรไม่เห็นโทรเลย”
“พี่เมมเบอร์ใหม่ให้แล้วนะอย่าบล็อกไลน์กันอีกละ” เขาทำหน้าทะเล้นใส่เธอ ก่อนที่จะลุกขึ้นและหยิบของบางอย่างออกจากกระเป๋า
“พี่ให้”เขายื่นดอกกุหลาบสีแดงให้เธอ
“ทำอะไรเนี่ยคนอื่นมอง” เธอดุเขา เมื่อมีสายตาจากโต๊ะข้างๆ หันมามอง พร้อมเสียงซุบซิบ
“พี่ชอบไนร่านะ”เขายังคงพูดต่อใบหน้าของเขาที่เต็มไปความเขินเพราะเขาองก็ไม่เคยทำแบบนี้กับใคร
“ทำแบบนี้เดี๋ยวคนอื่นก็เข้าใจผิดกันหมดหรอก”
“พี่ไม่สนใจคนอื่นหรอกพี่สนใจแค่ไนร่าคนเดียว”
“ไปได้แล้ว” เธอยื่นมือไปหยิบดอกกุหลาบและรีบไล่เขาเพราะความเขิน
“ไม่ตอบรับพี่หน่อยหรอ?”เด็กหนุ่มเริ่มทำหน้างอ
“หมอนั่นมาบอกพี่ว่าจะจีบไนร่า” เขาพูดและเปลี่ยนเป็น้ำเสียงที่จริงจังขึ้น
ประโยคนี้ทำให้ไนร่าอึ้งเพราะเธอเองก็ไม่รู้ว่าสองคนนี้แอบไปคุยกันั้แ่เมื่อไหร่
“แต่รอบนี้พี่จะไม่ยอมเสียไนร่าให้ใคร”
“เตรียมใจรับรักพี่ไว้ให้ดีด้วยละพี่จะทำให้ไนร่าตกหลุมรักพี่อีกรอบ” สกายยิ้มให้เธออีกก่อนที่จะเดินไป
ไนร่าก้มมองดอกกุหลาบในมือก่อนจะมีความคิดหนึ่งแวบเข้ามาในหัว ลึก ๆ ในใจ เธอก็กลัวว่าเขาจะกลับไปเป็เหมือนเดิม
“ฮั่นแน่ใครให้กุหลาบ”กัสวางกระเป๋าแล้วะโไปนั่งข้างๆ ไนร่า
“ไม่บอกหรอก” เธอหัวเราะกลบเกลื่อน
“เอ๊ะ!หรือว่าพี่คิมน้า”
“พี่สกาย”
กัสถึงกับเงียบเมื่อได้ยินชื่อสกายเป็จังหวะเดียวกับที่หวานเดินมาพอดี
“ง่วงนอนเป็บ้าเลย” เด็กสาวผมเปียพูดแล้วหาวประกอบท่าทาง ก่อนจะจ้องไปที่เพื่อนทั้งสองที่เงียบแปลกๆ
“อ้าวเป็อะไรกัน”
“พี่สกายให้ดอกไม้ไนร่า” กัสพูดแล้วหันไปมองดอกกุหลาบสีแดงในมือเพื่อน
“ไหนเล่าสิ” หวานหันไปมองที่ไนร่า
ไนร่าถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนที่จะเล่าให้ฟังและพูดไปจนถึงเื่ที่คิมชวนไปนั่งเล่นตอนเย็น
“แล้วเธอจะเอายังไงไนร่าคนเก่าก็กลับมาจีบ ไหนจะคนใหม่อีก” หวานพูดด้วยความสงสัย
“ไม่รู้สิก็ต้องปล่อยไปตามธรรมชาติแหละ”
“ว่าแต่เย็นนี้จะไปด้วยมั้ย?”
“ไม่หรอกไม่อยากเป็ กขคง” หวานหัวเราะขึ้นเพราะอดขำกับความทะเล้นของกัสไม่ได้
“ไปกันสองคนเลยจะได้รู้ว่าพี่เค้าเป็ยังไงบ้าง”
“ใช่ลองดูก่อนไม่เห็นเสียหายเลย ส่วนพี่สกายนั่นเอาไว้ก่อน”กัสยังคงพูดต่อ
เมื่อเสียงออดเข้าเรียนดังขึ้นทุกคนก็แยกย้ายเหมือนมดที่แตกรังไปคนละทิศคนละทาง
ตอนเย็นหน้าโรงเรียน
“ไนร่าให้อยู่รอพี่คิมเป็เพื่อนเปล่า?” หวานหันไปถามไนร่า
“ไม่เป็ไรพี่คิมบอกใกล้ถึงแล้ว”
“งั้นพวกเรากลับก่อนนะไว้ตอนเย็นๆ จะโทรหา”
“ขอให้สนุกน้าแม่สาวฮอต” กัสแซวเพื่อนก่อนจะโบกมือทักทาย
ไนร่ามองดูเพื่อนที่กำลังเดินขึ้นรถเธอหยิบมือถือขึ้นมาดูเมื่อมีแจ้งเตือนจากไลน์ของคิมว่าอีกห้านาทีจะมาถึงเธอจึงเดินไปนั่งรอที่โต๊ะหน้าโรงเรียน ก่อนจะมีเสียงคุ้นเคยที่กำลังเดินมาดังขึ้น
“พี่ไปส่งเปล่า”
“ไม่ค่ะรอพี่คิมมารับ”
สกายเริ่มแสดงสีหน้าไม่พอใจแต่เขาก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะตอนนี้เขาไม่สามารถแสดงอาการหึงหวงเกินขอบเขตได้
รถซีวิคสีขาวคันคุ้นตาเคลื่อนตัวเข้ามาจอดข้างฟุตพาท ชายร่างสูงก้าวลงจากรถก่อนจะเดินเข้ามาแทรกบทสนทนาระหว่างทั้งคู่
“ไนร่าหิวหรือยังครับขอโทษทีนะ”
“เริ่มหิวแล้วค่ะ”
“งั้นไปกันครับ”คิมหันไปมองที่สกายและยิ้มแบบผู้ชนะ
“พี่รักไนร่านะครับคนดีของพี่” สกายะโบอกไนร่าที่กำลังจะก้าวขาขึ้นรถทำให้เธอขึงตาใส่ และหันไปมองที่คิม เขายักคิ้วกลับเหมือนพยายามบอกว่าเขาเองก็ไม้เป็รองใครเช่นกัน