คิดเมนูอาหารขาย
"เอาล่ะ พวกเ้าห้ามบอกเื่มิติกับใครมันอันตรายนักถ้าคนอื่นรู้"เสิ่นจางเหว่ยหน้าจริงจังเพราะเป็ห่วงลูกน้อย เเม้ว่า์จะให้สิ่งวิเศษเช่นนี้มาก็เถอะ หากคนอื่นรู้เห็นจะต้องเอาเสิ่นเยว่ซินไปใช้ประโยชน์ในทางที่ไม่ดีเเน่ ทุกคนพยักหน้ารับฟังเมื่อเสิ่นจางเหว่ยพูด
"ซินซินเคยเข้าไปดูมิติทุกซอกทุกมุมมันมีของทุกอย่างไม่ว่าเนื้อสัตว์ ผัก ผลไม้ เสื้อผ้า เครื่องทำครัว หยิบเท่าไรก็ไม่มีวันหมดด้วยเ้าค่ะ ซินซินเลยอยากจะทำการค้า ท่านพ่อท่านเเม่เห็นว่าอย่างไรเ้าค่ะ"เสิ่นเยว่ซินมองท่านพ่อท่านเเม่ตาเเป๋ว
"ซินซินไม่อยากให้ท่านพ่อกับพี่ใหญ่ออกไปทำงานข้างนอกเเล้วได้เงินเพียงไม่กี่อีเเปะ ซินซินอยากให้ครอบครัวมีการค้าเป็ของตัวเอง"ทุกวันนี้นางเห็นท่านพ่อกับพี่ใหญ่ไปทำงานรับจ้างก่อสร้างในเมืองตั้งเเต่เช้ากลับอีกทีก็ค่ำๆได้เงินเพียง20อีแปะ พี่ใหญ่ยังเด็กก็โดนกดราคาเหลือครึ่งหนึ่งทำงานหนักเพียงนี้ยังเเทบไม่พอกินเลย บ้านที่อยู่ก็โทรมมีรูอีกต่างหากไม่ต้องพูดถึงฝนตกมันจะปลิวไปรึเปล่าก็ไม่รู้
"เเล้วจะทำอะไรขายล่ะลูก"จินเหลียนคิดไม่ออกเพราะนางไม่เคยทำการค้ามาก่อนเห็นเสิ่นเยว่ซินอยากทำ นางก็จะเป็เเม่ที่สนับสนุนลูกเอง
"ซินซินอยากทำโหยวเถียว*กับน้ำเต้าหู้ขายในตอนเช้า"
"โหยวเถียวคืออันใดหรอลูก"เสิ่นจางเหว่ยไม่ค่อยเข้าใจเพราะเนื่องจากไม่เคยเห็นเเละได้ยินมาก่อน
"โหยวเถียวทำมาจากเเป้งเ้าคะปั้นเป็รูปทรงที่้าใช้น้ำมันทอด ส่วนน้ำเต้าหู้ทำมาจากถั่วเหลือง"
"ทอดด้วยน้ำมันเลยรึ น้ำมันมันเเพงนะซินเอ๋อร์"เสิ่นจางิทำหน้าตื่น น้ำมันมีเฉพาะคนที่รวยได้ใช้กินกันชาวบ้านเเบบพวกเขาน้อยนักที่จะได้กินอาหารที่ทอดด้วยน้ำมัน
"พี่ใหญ่ลืมไปเเล้วหรือเ้าคะ ว่าซินซินมีของในมิติเป็ตัวช่วย"ว่าเเล้วเสิ่นเยว่ซินก็ทำหน้าเ้าเล่ห์ หยักคิ้วไหวไหล่
"นั่นสินะพี่ใหญ่ลืมไปเสียสนิท"เสิ่นจางิยิ้มเขินหร้อมหัวเราะ
"พรุ่งนี้ซินเอ๋อร์จะทำให้กินนะเ้าค่ะวันนี้ต้องเตรียมของก่อน"
"งั้นพ่อกับพี่ใหญ่เ้ายังจะทำงานในเมืองต่ออีกนะ คนอื่นจะได้ไม่สงสัยว่าพวกเราเอาเงินทุนมาจากที่ใด"เสิ่นจางเหว่ยกลัวคนสงสัยยิ่งจึงทำทุกอย่างให้ปกติเหมือนเดิม
"เ้าค่ะ ซินเอ๋อร์จะไปเตรียมของเเล้ว"เสิ่นเยว่ซินวิ่งปรู๊ดไปที่ห้องครัว จินเหลียนก็เดินตามไปด้วยซินซินเข้าไปเอาของในมิติออกมาจำนวนหนึ่งมีถั่วเหลือง ถั่วเเดง ลูกเดือย เม็ดเเมงลัก ถั่วลิสง (ใช้ทำน้ำเต้าหู้) เเป้งอเนประสงค์ ยีสต์ ผงฟู น้ำมันพืช ที่ร่อนเเป้ง(ทำโหยวเถียว)
"ทำโหยวเถียวก่อนก็เเล้วกัน"เสิ่นเยว่ซินเอาเก้าอี้ตัวเล็กปีนให้ถึงโต๊ะจัดการเช็ดให้สะอาด ก่อนเอาชาม 2 ใบมาวางไว้ใส่เเป้งอเนประสงค์ลงในชามแรกเเละเอาที่ร่อนเเป้งมาวางในชามอีกใบ จัดการเอาชามที่ใส่เเป้งมาร่อนลงไปในตะเเกรงซ้ำๆจนเนื้อเเป้งละเอียด ใส่ผงฟูกับยีสต์คลุกเคล้าให้เข้ากันพักไว้ เอาชามมาใส่น้ำตาล เกลือ ไข่ น้ำเปล่าคนให้เข้ากัน เอาเเป้งที่พักไว้มาผสมรวมกับของเหลวที่ทำไว้นวดจนมันเข้ากันดีพักให้เเป้งฟู 1คืน
ต่อมาน้ำเต้าหู้เอาถั่วเหลืองเเละถั่วลิสงเเช่น้ำประมาณ 5ชั่วยาม "เอ๊ะ เครื่องบดไม่มีนี่นา"เสิ่นเยว่ซินเดินลงจากเก้าอี้ตัวเล็กเดินไปหาท่านเเม่ที่ช่วยหยิบจับของอยู่ "ท่านเเม่ ท่านเเม่เ้าคะบ้านเรามีเครื่องบดหรือไม่ซินซินจะเอาไปบดถั่วเหลืองกับถั่วลิสง"
"ไม่มีหรอกจ้ะ เดี๋ยวพรุ่งนี้เเม่ไปยืมท่านยายเฉาให้นะลูก"นางพยักหน้ารับคำก่อนจะบอกท่านเเม่ให้ไปเข้านอนกัน นางเตรียมของเสร็จเเล้ว
ยามเหม่า(05:00-06:59)
เสิ่นเยว่ซินเดินโซซัดโซเซมายังห้องครัว จินเหลียนออกไปยืมเครื่องบดให้ตั้งเเต่เช้า เสิ่นเยว่ซินเลยไปเเปรงฟันล้างหน้าที่หลังบ้าน เเล้วค่อยเดินมาเข้าครัว นางทำน้ำเต้าหู้ก่อน เริ่มจากการเตรียมเครื่องต้มถั่วเหลือง ถั่วเเดง ลูกเดือย ในน้ำเดือดที่นางก่อไฟเองด้วยความยากลำบากหน้าตาดำปี๋ไปด้วยเขม่าไฟ เเช่เม็ดเเมงลักในน้ำให้พองตัว เอาถั่วลิสงที่เเช่ไว้ลอกเปลือกออกเเละถั่วเหลืองมาบดกับเครื่องบดที่ท่านเเม่ล้างให้เเล้ว จนได้น้ำออกมาเอากากถั่วที่เหลือเอามาบดอีกรอบ ใส่น้ำที่ได้มาในหม้อไปต้มใช้ไฟปานกลางคนเรื่อยๆจนเริ่มร้อนจากนั้นยกลงเตาได้ เสิ่นเยว่ซินให้ท่านเเม่ช่วยยกลงมาพักไว้ ก่อนที่นางจะไปหยิบเเป้งที่พักไว้เมื่อคืนมาทำการนวดอีกครั้ง หั่นเเป้งตามขนาดเล็กปั้นเป็รูปทรงซาลาเปาเเละปั้นให้ติดกันตรงกลาง นางก็วิ่งไปหาท่านเเม่ที่ตั้งกะทะบนเตาเเล้ว ท่านเเม่จะช่วยนางทอดเพราะกลัวนางจะตกลงไปในกะทะ
"ท่านเเม่เ้าคะใส่น้ำมันลงไปเลยเ้าคะ"จินเหลียนหยิบน้ำมันที่เสิ่นเยว่ซินหยิบออกมาเมื่อวานใส่ในกระทะตามที่เ้าตัวน้อยบอก รอจนน้ำมันเดือดได้ที่
"ใส่โหยวเถียวเลยเ้าคะ ถ้ามันสุกจะลอยขึ้นมาเหนือน้ำมันเอง"ระหว่างนั้นโหยวเถียวลอยตัวขึ้นนางก็ใช้ตะเกียบพลิกกลับไปกลับมาก่อนให้ท่านเเม่ตักมาพักไว้
"สองคนเเม่ลูกทำอะไรกันอยู่"เสิ่นจางเหว่ยออกมาดูเพราะได้กลิ่นหอมมาจากในครัว
"โหยวเถียวเสร็จเเล้วเ้าค่าา"เ้าตัวน้อยรีบเเบ่งโหยวเถียวให้ท่านพ่อ พี่ใหญ่ในจานเเบ่ง ส่วนนางกับท่านเเม่ชิมไปตอนที่ทอดเสร็จเเล้ว เสิ่นเยว่ซินนึกขึ้นได้มันต้องกินกับน้ำเต้าหู้จะได้อุ่นท้อง
"เดี๋ยวซินซินจะไปเอาน้ำเต้าหู้ให้ท่านพ่อกับพี่ใหญ่นะเ้าคะ"เสิ่นจางิวางจานลงพร้อมกับไปช่วยน้องน้อยยกน้ำเต้าหู้
"พี่จะยกไปให้เ้าเอง"เสิ่นเยว่ซินพยักหน้าตักน้ำเต้าหู้ทรงเครื่องใส่ถ้วยให้พี่ใหญ่ถือเเละวิ่งไปหาท่านพ่อแทน
"เป็อย่างไรบ้างเ้าคะทุกคน รสชาตินี้พอขายได้หรือไม่"
"ยิ่งกว่าขายได้เสียอีกซินเอ๋อร์เเบบนี้ต้องขายดีจนคนเเห่มาซื้อเเน่นอน"พี่ใหญ่กัดโหยวเถียวซาลาเปาไปพร้อมซดน้ำเต้าหู้ด้วย
"มันอุ่นท้องดี ขายตอนเช้าน่าจะขายดีอยู่นะลูก"เสิ่นจางเหว่ยคิดเช่นนั้นจริงๆ น้ำเต้าหู้หอม หวาน อร่อยเช่นนี้ไม่มีใครซื้อก็ไม่รู้จะว่าอย่างไรเเล้ว
"ซินเอ๋อร์จะขายเท่าไรเล่า"จินเหลียนถาม
"ซินเอ๋อร์จะขายโหยวเถียวตัวล่ะ 2 อีเเปะเ้าค่ะ ส่วนน้ำเต้าหู้ทรงถ้วยล่ะ 3 อีเเปะ ถ้าไม่ใส่เครื่อง 2 อีเเปะเ้าค่ะ"นางคิดคำนวณต้นทุนไว้เเล้วราคานี้ไม่เเพงสำหรับคนอยู่ในอำเภอด้วยซ้ำ อีกทั้งยังไม่มีคนขายต้องฉวยโอกาสนี้ไว้ก่อนล่ะ
"จะขายวันพรุ่งนี้เลยไหมลูก ตอนเย็นพ่อกับพี่ใหญ่เ้ากลับมาจะได้ช่วยกัน"
"ที่บ้านพอดีรถลากหรือไม่เ้าค่ะ ถ้ามีก็ขายได้เลย เเต่ถ้าไม่มีคงต้องรอเวลาก่อน"เสิ่นเยว่ซินคิดถึงเื่การเดินทางเเล้วนั่นมีรถลากสะดวกกว่าเพราะต้องเอาของไปขายในอำเภอเดินเท้าก็ใช้เวลา 1 ชั่วยามยังไงรถลากก็ดีกว่าของเยอะขนาดนั้น
"มีนะลูกพ่อเคยสั่งทำไว้นานเเล้ว มันยังใช้ได้อยู่ถึงเเม้จะเก่าไปบ้างก็ตาม"
"งั้นพรุ่งนี้ซินซินจะทำไปขายในอำเภอก่อนเ้าค่ะ"นางมีความคิดที่จะทำน้ำเต้าหู้ โหยวเถียวไปลองตลาดก่อนดูว่าผู้คนชื่นชอบมากน้อยเเค่ไหนเเล้วค่อยเพิ่มจำนวนตามความ้าของลูกค้า
โหยวเถียว = ปาท่องโก๋