จุ๊บฉันสิ เดี๋ยวมีรักเอง

บ้านอาจารย์หวัง

ผมชื่อว่า หวัง มีอาชีพดูดวง ทำงานนี้มาได้สองปี การดูดวงของผมก็แม่นอยู่นะ แต่มีคนหนึ่งที่ผมดูดวงให้เธอไม่แม่นเลย คือ ชามีน ผมถูกไอ้โจมินจ้างหาแฟนให้พี่ชายของมัน

ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าเพื่อนผมไปแอบถ่ายรูปเธอมา๻ั้๹แ๻่ตอนไหน เอามาให้ผมแล้วบอกว่า ผู้หญิงคนนี้ช่วยดูดวงจับคู่กับพี่ชายของเธอ

แผนของโจมิน คือ ให้เธอไปคอยตามเรย์ และให้เธอหลอกเรย์จุ๊บให้ได้ หรือตัวเองต้องเป็๞ฝ่ายจุ๊บเรย์เองและเธอจะมีแฟนเอง

สิ่งที่ผมบอกเธอไป เธอก็นำไปทำจริงๆด้วย และได้เป็๲แฟนกับเรย์จริง ซึ่งผมลองกลับมาดูดวงของเธออีกครั้ง ในดวงก็บอกว่าเธอจะได้ผู้ชายที่มีฐานะ จะคอยช่วยเหลือเธอทุกอย่าง และก็อย่างที่ดวงบอกไว้อีกด้วย

อันที่จริงงานดูดวงของผมควรจบไปได้แล้ว แต่ ชามีน ยังคงติดต่อผมมาขอดูดวงเรื่อย ๆ ผมต้องเปิดบ้านให้คนมาดูดวง เพื่อให้ดูเนียนว่าผมเป็๞หมอดูจริงๆ

เธอนัดผมดูไว้ประมาณสิบโมงเช้า เดี๋ยวเธอก็คงมาแล้วล่ะ

"สวัสวดี ฉันมาดูดวงที่นัดไว้ค่ะ"

เธอมาเร็วกว่าที่ผมคิดไว้อีก "คิวว่างพอดีเลยครับ เธอมานั่งก่อนสิครับ"

"ค่ะ" ฉันพิมพ์บอกเขาแล้วว่า ดวงของฉันกับเรย์เราเหมาะเป็๞คู่รักกันได้ไหม

"เริ่มเลยนะครับ"

"ค่ะ" ฉันยื่นมือทั้งสองข้างให้หมอดู

สามสิบนาทีผ่านไป

ฉันดูดวงเสร็จแล้ว รีบกลับไปหาเรย์ที่คอนโด เห็นเขาบ่นว่าเจ็บคอ ปวดหัว ฉันต้องรีบกลับไปดูแลเขาที่นั่น

ส่วนผลการดูดวงคือ อาจารย์หวังบอกว่า ดวงของฉันดีอยู่แล้วไม่ต้องปรับแก้อะไร ส่วนความรักเราอาจจะมีเลิกกันในเร็วๆนี้ ให้ฉันทำใจ ... ฉันคิดแล้วเชียวว่าจะต้องมีโอกาสได้เลิกกับเรย์ เพราะ๰่๥๹นี้ โดนัท เธอมาหาเรย์ที่คอนโดบ่อยมาก จนบางครั้งฉันต้องเป็๲ฝ่ายถอยกลับไปเอง

คิดแล้วก็เหนื่อยใจ

มาถึงคอนโดเรย์ซะที เขาเป็๲ไงบ้างนะ เดินเข้าไปหาเขาในห้องซะหน่อย

"เรย์ กินยาหรือยัง"

"ยังเลย เธอไปธุระมาเสร็จแล้วเหรอ"

"ใช่แล้ว งั้นเดี๋ยวฉันไปอุ่นโจ๊กให้นะ"

"ผมยังไม่หิวน่ะ เธอไปพักผ่อนเถอะ"

"ฉันไปนั่งเล่นหน้าทีวีนะคะ"

"อืม "

หนึ่งสัปดาห์ต่อมา

ผมกลับมาจากทำงานทีไร ต้องเจอแต่หน้าโดนัท เพราะเธอนั่งรอที่โซฟาตัวเดิมเหมือนทุกๆวัน

วันที่สอง เธอก็มาอีก

วันที่สาม โดนัทเธอก็ยังมาอีก

วันที่สี่ ผมไม่ได้กลับมาคอนโดตัวเองแต่ไปหา ชามีนถึงคอนโดด้วยตัวเอง

ผมกดออดหน้าห้อง รอเธอมาเปิดประตู

"เรย์ นายไม่ได้กลับคอนโดนายเหรอ"

"เธอไม่ไปหาฉัน เพราะโดนัทใช่ไหม"

"ใช่น่ะสิ เธอเห็นฉันทีไร เธอร้องไห้ต่อหน้าฉัน ตลอดเวลาที่เห็นหน้าฉัน"

"เฮ้ออ ผมไม่รู้ว่าจะทำยังไงกับเธอแล้วสินะ"

"ไม่เป็๞ไรหรอกค่ะ นายค่อยๆไปคุยกับเธอนะ"

"คืนนี้ฉันนอนด้วยได้ไหม ชามีน"

"หือ เอ่ออ..คือว่า " ตายแน่ๆ ห้องฉันยังไม่ได้จัดเก็บให้เรียบร้อย

"ได้สิ แต่นายรอฉันที่ห้องนั่งเล่นไปนะ ฉันไปเก็บห้องนอนก่อน " ฉันวิ่งไปเก็บข้าวของอย่างรวดเร็ว

"ห้องนอนหรือเนี่ย" ผมเดินเข้าห้องมาเพื่อแซวเธอ

"กรี๊ดดดดด นายออกไปก่อนได้ไหม"

"ไม่เป็๞ไรเลย มาเดี๋ยวช่วย "

"ไม่ได้" ฉันไม่ให้เขาช่วย เพราะมีเสื้อในกองอยู่ริมนู้นอ่ะสิ

" เธอไปเก็บผั่งนู้น ฉันเก็บฝั่งนี้โอเคไหม"

"ค่ะ " เหมือนเขารู้ทันความคิดฉันเลยนะ

--

โจมิน กับ หมอดูหวัง

ผมควรได้รับรางวัลนักแสดงดีเด่น ตอนผมเจอเธอที่งานผมแกล้งทำเป็๞ถามถึงโดนัท ทั้งๆที่รู้ว่าพี่ชายผมมากับ ชามีน เธอนี่สเปคผมเลยล่ะ แต่ผมไม่กล้าจีบเธอหรอกด้วยอายุเราสองคนต่างกัน ผมชอบผู้หญิงอายุรุ่นราวคราวเดียวกับผม

"ให้ฉันปิดสำนักได้ยังวะ" มันเรียกให้ผมมาหาที่ร้านอาหาร

"แล้วแต่เลย นายได้เงินไปแล้ว อยากทำอะไรก็เชิญ"

"ฉันว่าดูดวงก็สนุกดีนะ รายได้ดีด้วย"

"เอ้า ไอ้นี่ ไหนบอกอยากปิดสำนัก"

"เออ เออ ขอคิดดูก่อน"

"เมาไหม เบียร์หรือคอกเทล"

"ไวน์ มีมะ"

"แปบ เดี๋ยวสั่งลูกน้องให้ "

"โห สาวสวยเพียบเลยว่ะ"

"อย่าไปมองเลย พวกเธอมีแฟนกันทั้งนั้น ฉันนั่งเซ็งเป็ดอยู่เนี่ย"

"ฮ่าๆๆ ...ชนแก้ว"

"คืนนี้ฉันไปส่งเอง" โจมินกล่าว

..

โดนัท

ทำไม เรย์ ยังไม่กลับมาสักทีนะ วันนี้เขาเลิกงานเร็วนะ..หรือว่าเขาไปผู้หญิงคนนั้น

เวลาล่วงเลยมาถึงห้าทุ่ม เรย์ ก็ยังไม่กลับ ทำให้โดนัท ตัดสินใจกลับบ้าน เธอคิดว่าเรย์คงไม่ได้อยากกลับมาหาเธออีกแน่นอน แต่ในใจเธอก็ไม่ได้คิดจะยอมแพ้ ...เธอกลับบ้านไปคิดแผนสอง เพื่อให้ผู้ชายที่ชื่อว่า เรย์ กลับคืนมา

--

คอนโดของชามีน

"เย้ๆๆ จัดห้องเสร็จแล้ว เหนื่อยจังเลย"

"เธอพอมีชุดนอนให้ฉันเปลี่ยนบ้างไหม"

"อ่อมีสิ ฮ่าๆ สีชมพู นายใส่ได้ไหม"

"ห๊ะ สีน้ำตาล ไม่มีเลยเหรอ"

"ไม่มี คอนโดฉันส่วนมากมีแต่ยัยเมษามานอนค้างด้วย"

"ได้ๆ เอามาสิ"

"ชามีน แน่ใจนะให้ผมใส่ชุดนอน ลายมีหมีแครแบร์น่ะ "

"นะคะ ใส่ไปก่อน ส่วนชุดทำงานเดี๋ยวฉันเอาไปใส่เครื่องปั่นให้"

"ไม่เป็๲ไรครับ ฉันไปใส่เครื่องซักเอง"

"ฉันไปต้มมาม่าให้นายกิน ฉันทำเป็๞เมนูเดียวน่ะ"

"อิอิ ได้ครับ ต้มมาม่าให้อร่อยนะครับ"

"ค่ะ"

--

แฟนโดนัท

ผมทำหน้าที่สามีไม่ดีตรงไหน ทำไมโดนัท ถึงพยายามกลับไปหาเขา และเขาก็กำลังคบหากับผู้หญิงคนใหม่ เธอจะไปทำให้เขาแตกแยกกันทำไม

เ๹ื่๪๫การเงิน ๰่๭๫นี้ผมสามารถจัดการได้หมดแล้ว มีเงินใช้ตลอดทั้งชาติแน่นอน

"โดนัท เธอไปไหนมา ผมโทรหาคุณๆก็ไม่รับสาย"

"ฉันไปธุระมาน่ะ"

"อืม เธอขึ้นไปนอนพักก่อน พรุ่งนี้เราค่อยคุยกันใหม่"

"เกม ฉันว่าเราแยกกันอยู่สักพักไหม"

"ทำไม เงินใช่ไหม ที่ทำให้เธอเปลี่ยนไป"

"ไม่ใช่ ฉันรักเรย์"

"เรย์ล่ะ เขารักเธอไหม " ผมกลับไม่รู้สึกหึงหวงเธอกับเรย์เลย เพราะผมรู้ว่าเรย์ไม่ได้รักเธอนานแล้ว

"ยังไงเขาก็รักฉันอยู่แล้ว"

"เธอนี่ ยังหลอกตัวเองเสมอเลยนะโดนัท"

"ฉันไปนอนก่อนนะ เหนื่อยมากวันนี้ "

---

ชามีน

มีคนดื้อหนึ่งอัตรา ฉันบอกให้เขาไปนอนที่โซฟาเขาก็ไม่ยอม มาทนนอนเบียดบนเตียงสามจุดห้าฟุต...โอ๊ย..จะบ้าตาย หัวใจฉันทำงานหนักกว่าเดิมอีก .. ยิ่งมองเขาใส่ชุดนอนหมีแคร์แบร์ยิ่งทำให้ฉันอดขำไม่ได้อีกต่างหาก..อิอิ

"นอนเบียดกันแบบนี้แหละ อบอุ่นดี"

"อบอุ่นจนร้อนน่ะสิ ไม่ว่า "

"หน้าแดงเลยนะ"

"หลับตาไปได้แล้ว ฝันดีค่ะ"

"ฝันดีครับ"