ตอนที่14
<ฟิ้วว ฟิ้ว ตู้ม ตู้มมม> ฟิลิบปล่อยพลังเวทย์โจมตีโกเลม แต่เวทย์โจมตีเสียการควบคุม ทำให้โกเลมสามารถหลบเวทมนตร์ได้อย่างง่ายดาย
“ไฟบอล” <ฟิ้วว> ฟิลิบร่ายเวทย์ลูกไฟขนาดเท่ากำปั้นโจมตีโกเลมอีกครั้ง
<ตู้ม> แต่รอบนี้โจมตีโดนโกเลม โดนเสื้อเกราะมีรอยเขม่าดำจุดที่โดนเวทย์ของฟิลิบ
“หลบเวทมนตร์ยากเอาเื่เลย จะหลบเวทมนตร์คงแทบจะเป็ไปไม่ได้ ถ้าไก่แจ้ไม่พลาดเองคงจะโดนทุกเวทย์โจมตีแน่ๆ” กายพยายามหาจุดอ่อนของโกเลมเรื่อยๆ
“ลองอีกครั้ง” กายให้ฟิลิบโจมตีอีกครั้ง โกเลมพุ่งเข้าไปหาฟิลิบตรงๆ
“ไฟบอล” <ตู้มม>โจมตีโดนโกเลมแต่ไม่สามารถหยุดโกเลมได้ ยังเคลื่อนที่เข้าหาฟิลิบด้วยความเร็วที่ไม่ช้าและไม่เร็ว
“หึ ไฟบอล ไฟบอล ไฟบอล ไฟบอล ไฟบอล ไฟบอล”ฟิลิบส่งลูกไฟไปหกลูก
<ตู้มม ตู้มมม ตู้มมมมๆๆ>ลูกไฟปะทะกับโกเลมเสียงะเิดังก้องพร้อมฝุ่นฟุ้งกระจายทำให้ไม่สามารถมองเห็นหรือรู้ว่าสภาพของโกเลมเป็ยังไง
“ไก่แจ้ก็เอาเื่เหมือนกัน”ปีเตอร์ออกปากชมฟิลิบเมื่อสามารถโจมตีโกเลมเหมือนได้แก้แค้นให้ตน
“อืม อืม”ดราฟพยักหน้าอย่างเห็นด้วย
<ตึก ตึก> เสียงฝีเทาเดินออกมาจากกลุ่มฝุ่นควันเป็โกเลมหมายเลขสิบ เดินออกมาสภาพเสียหายเสื้อเกราะหลอมละลายหายไปเกินครึ่งเผยให้เห็นผิวดินหลังชุดเกราะโดนเผาไหม้ไปด้วยและแขนซ้ายหายไปข้างหนึ่ง
<ตึก ตึก ตึก>โกเลมหมายเลขสิบวิ่งออกมาอีกครั้ง เริ่มพุ่งเข้าหาฟิลิบที่ยืนดูไม่ห่าง
“เฮ้ย!! สภาพอุบาทแบบนั้นยังจะพุ่งเข้ามาได้อีกนะ เ้าเสือเ้าอยากให้โกเลมอ่อนแอๆของเ้าพังรึยังไง อยากเจอแบบเมื่อกี้อีกใช่ไหม ครั้งนี้จะยิงให้ร่วงเหมือนมะม่วงข้างบ้านเลย”ฟิลิบ ใที่โกเลมยังจะเข้ามาโจมตีอีกครั้งด้วยสภาพที่เสียหาย
“ข้าแค่อยากจะทดสอบขีดจำกัดของโกเลมหมายเลขสิบเท่านั้นเอง มาต่อกันดีกว่า ไปเลยหมายเลขสิบไปทุบให้ร่วงให้ไปคุยกับลูกมะม่วงที่มันยิงร่วงเลย”กายสั่งให้โกเลมวิ่งเต็มกำลัง
“ในเมื่ออยากโดนนัก เดี๋ยวจัดให้เ้าโกเลมพิการ”ฟิลิบเริ่มร่ายเวทมนตร์อีกครั้ง
“ไฟบอล….หืมมม?ทำไมไม่ออกมากัน?”ปีเตอร์ร่ายเวทย์จบแต่ไฟบอลไม่ปรากฏออกมาเหมือนอย่างเคย
“ไฟบอล!!!....”ฟิลิบลองอีกครั้ง
“หืม เป็อะไรไป”กายเห็นว่าฟิลิบไม่โจมตีเลยก็สงสัย แต่ไม่ได้หยุดการโจมตี
“เดี๋ยวๆ หยุดก่อน ขอเวลานอ…ก”แต่พูดยังไม่ทันขาดคำ พอฟิลิบเงยหน้ามองอีกที โกเลมก็อยู่ตรงหน้าพร้อมโจมตีแล้ว
<ผัวะ> <ตู้มมม>โกเลมหมายเลขสิบทุบไปที่หัวของฟิลิบจนหัวปักพื้นและ
“อั๊ค” ฟิลิบก็ไม่เคลื่อนไหวนอนแน่นิ่งไปเลย
“ข้าว่าเ้าเสือมันตั้งใจ เ้าคิดว่าไง”ปีเตอร์ที่ยืนดูอยู่ก็สกิดดราฟที่ยืนอยู่ด้านข้าง
<อึก> “อืม ข้าขอไม่ออกความคิดเห็น”ดราฟกลืนน้ำลายก่อนที่จะพยักหน้า
“ไม่ออกความคิดเห็น แต่พยักหน้าเพื่อ?”ปีเตอร์รู้สึกตลกกับท่าทางของดราฟ
“ว่าแต่เราจะไปดูอาการไก่แจ้หน่อยไหม เห็นนอนไม่ขยับั้แ่เมื่อกี้แล้ว”ดราฟไปดูอาการฟิลิบที่นอนเป็ผัก กายและปีเตอร์เดินไปดูอาการฟิลิบ
“ดูเหมือนว่าจะหลับไปแล้ว และหัวบวมนิดหน่อย”ดราฟดูอาการาเ็ชองฟิลิบ
“แต่ที่บ้านข้าเขาเรียกว่าโดนตีแบบล้มทั้งยืน ได้ของแถมเป็หัวบวมนิดหน่อย”ปีเตอร์พูดแย้งดราฟ
“ใครได้พกยามาบ้าง”กายดูอาการฟิลิบแล้วหันไปถามดราฟและปีเตอร์
“ข้ามีอยู่แต่เป็แบบกิน แล้วจะให้ไก่แจ้กินยังไงดีละ”ปีเตอร์นำเม็ดยาออกมา หนึ่งเม็ดเป็ยาสีดำทรงกลมขนาดเล็ก
“ยารักษากายระดับ1งั้นรึ”กายถามออกไป
ยารักษามีการแบ่ง ยารักษากาย ยารักษาจิต ยารักษาศักดิ์สิทธิ์ และแบ่งระดับ1-6 ระดับ1ต่ำสุดและระดับ6คือระดับสูงสุด
“ใช่ ยาที่ข้าขอมาจากพ่อแต่ได้แค่ยารักษากายระดับ1 แต่ช่างเื่นั้นก่อนเถอะ แล้วเราจะใช้ยายังไงดี”ปีเตอร์ถามขึ้น
“ไม่เห็นจะยากเลย ข้าจะแสดงให้ดูถึงวิธีการรักษาคนที่หมดสติ”กาย้าแสดงวิธีการช่วยเหลือคนที่ถูกต้อง
กายจับฟิลิบนอนหงายหลังจากนั้นนำยาจากปีเตอร์ถือไว้ในมือ
“เหมือนจะฝันร้ายนะ สีหน้าดูไม่ค่อยดีเลย ต้องรีบช่วยแล้ว”กายรีบเร่งมือ
“ข้าว่าน่าจะฝันว่าโดนตีหัวแน่ๆ”ปีเตอร์พึมพัม
<เพียะ เพียะ> มีเสียงตบ
“หืม!!! เดี๋ยวก่อนเ้าทำร้ายไก่แจ้อีกทำไมกัน”ปีเตอร์ใที่กายตบหน้าฟิลิบอีก
“วิธีรักษาโดยการป้อนยา”กายตอบสั้นๆ
<เพียะ เพียะ>
“ยังจะตบหน้าต่ออีกเรอะ!!” เมื่อปีเตอร์ยังเห็นว่ากายยังตบหน้าฟิลิบต่อก็รู้สึกว่าช่วยไม่ได้เลยนั่งดูอยู่ข้างๆ
“เ้าอย่ามัวแต่นั่งดูสิมาช่วยกันหน่อยเร็ว”กายเรียกปีเตอร์ให้ช่วยปลุกฟิลิบ
“ได้ แล้วข้าต้องทำไง”ปีเตอร์ขยับเข้าไปใกล้ๆ
“ปลุกให้ตื่นมากินยาแล้วกัน ข้าจะคอยป้อนยารักษาให้ไก่แจ้เอง”กายขยับตัวออกไป
“ได้ แล้วข้าต้องทำยังไงบ้าง”ปีเตอร์ขยับเข้าไปใกล้ๆ
“เ้าปลุกให้ไก่แจ้ตื่นขึ้นมากินยารักษาพอ”พูดเสร็จกายก็ขยับตัวออกไป
“ไก่แจ้!! ตื่นได้แล้วโว้ย เ้าหัวไก่ตื่นขึ้นมาเลยมาสะ ตื่นๆ ไฟไหม้แล้ว ไฟไหม้!!”ปีเตอร์พยายามปลุกแล้วแต่ฟิลิบทั้งเรียกและเขย่าแต่ฟิลิบก็ยังไม่รู้สึกตัว
<เพียะ>เสียงตบดังขึ้นมาอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ปีเตอร์เป็คนตบปลุกฟิลิบ
“อึก อ๊ากก เจ็บๆ เจ็บโว้ย”ฟิลิบลืมตาตื่นขึ้นก็ร้องดังลั่น
“ตื่นได้สักที เอานี่กินยารักษาก่อน”กายป้อนยาเข้าไปในปากของฟิลิบ
“อึก อึก”
“พักสักหน่อยคงดีขึ้น ข้าจะไปดูโกเลมนิดหน่อย”กายเดินไปดูสภาพโกเลม
“เกราะเหล็กบาง ถูกหลอมด้วยความร้อนจากเวทย์ไฟและถูกทำลายด้วยแรงะเิ ดูเหมือนข้าจะต้องลองใช้วัตถุดิบและวัสดุกันความร้อนผสมแล้วตีขึ้นมาใหม่ดู แต่เงินที่เ้าให้มามันไม่พอนะ มันจำเป็ต้องใช้วัตถุดิบสำคัญ”ดราฟที่เดินตามกายมาสังเกตเกราะที่ตนเองทำขึ้นมีความเสียหายหนักมากทำให้รู้สึกเหมือนพ่ายแพ้ ตนอยากสร้างขึ้นมาใหม่เดี๋ยวนี้เลย อยากสร้างให้แข็งแกร่งมากกว่าเดิม สามารถปกป้องได้ให้สมกับที่เรียกว่าเกราะป้องกัน
“ได้ ข้าจะหามาให้เ้าให้เร็วที่สุด ฝากด้วยนะ”กายรู้สึกว่าดราฟแปลกไปเล็กน้อย แต่กายก็ไม่ได้สนใจมาก กลับมาตรวจสภาพโกเลมต่อ
“สภาพดูไม่จืดเลยนะเ้าหมายเลขสิบ แขนหายไปข้างหนึ่งแล้วยังมีรอยแตกร้าวและรอยเผาไหม้จากเวทย์ไฟ ปัญหาคือร่างกายที่ถูกสร้างมาจากดินไม่ทนต่อแรงะเิ ต้องทดลองหาวิธีอัพเกรดร่างกายให้แข็งกว่านี้ให้ได้ก่อนที่จะออกจากบ้าน”กายเหลือเวลาอีกไม่ถึง3ปีแล้วที่จะออกไปผจญภัย
“มีเื่ให้ทำเยอะแยะเต็มไปหมด เฮ้ออ”กายถอนหายใจ
เวลาผ่านไปสักพักฟิลิบหายาเ็กลับมาเป็ปกติแล้ว ทั้ง4คนรวมตัวกัน
“มาคุยกันเื่อนาคตเลยดีกว่า อีก2ปีกว่าข้าและเ้าเสือจะเข้าโรงเรียนนักผจญภัยเื่นี้ข้าบอกพวกเ้าไปแล้ว แล้วพวกเ้าจะเอาด้วยไหม”ปีเตอร์ถามฟิลิบและดราฟ
“ข้าเอาด้วย”ฟิลิบอยากออกผจญภัยไปพร้อมกับทุกคน จึงตอบด้วยความตื่นเต้น
“ข้าเอาด้วย แต่ข้าต้องสร้างอุปกรณ์เวทย์หรืออาวุธเวทย์ให้ได้อย่างน้อย1ชิ้นก่อน ถึงทางบ้านจะอนุญาตให้ออกไปได้”ที่บ้านของดราฟตั้งเงื่อนไขที่ต้องทำให้ได้ก่อนถึงให้ออกไปผจญภัยเหมือนกาย
“สร้างอุปกรณ์เวทย์!!”ทั้งสามคนใ
45K
