ตระกูลเซราเซียครูซ เป็ตระกูลชื่อดังที่สุดในประเทศไทย ด้วยความที่ต้นตระกูลเป็คนอังกฤษมันเลยทำให้พวกเขามีเื่หลอนๆ อยู่ตลอดเวลาและความเชื่อของพวกเขาก็มักจะมีเื่ราวของปีศาจแม่มด และที่ตระกูลนี้ยังร่ำลือกันมาช้านานในเื่ของหล่อยังกับแวมไพ และที่สำคัญไม่มีใครกล้าที่จะมีเื่กับตระกูลเซราเซียครูซ เรียกได้ว่าแค่ได้ยินชื่อทุกคนต่างพากันกลัว ทำให้พี่น้องตระกูลนี้มักไม่ค่อยมีเพื่อนสักเท่าไหร่
“แม่เมื่อไหร่เอลล่าจะโตเหมือนเพื่อนคนอื่นๆสักที”เอลล่าพูดพลางน้ำตาไหล เธอน้อยเนื้อต่ำใจว่าทำไหมเธออายุอย่าง18 แล้วแต่ร่างกายของเธอยังดูเหมือนเด็ก 8 ขวบ
“ใจเย็นๆนะเอลล่า แม่กำลังหาวิธีแก้อยู่”เซียร่าคนเป็แม่ได้แต่พูดให้ลูกสาวตนนั้นใจเย็นอย่าพึ่งรีบร้อน
“แม่ต้องรีบหาทางออกให้เอลล่านะคะ พี่สมุทรด้วยรายนั้นั้แ่โดนคำสาปเข้าไปไม่กล้าออกจากห้องเลย”คนเป็แม่ฟังคำพูดของลูกสาวก็ได้แต่ครุ่นคิดเพราะว่าเป็เื่จริง ั้แ่สมุทรโดนคำสาปเขาแทบจะไม่ออกจากห้องเลย
“พี่เทรซิสก็เหมือนกันรายนั้นถ้าไม่ลงมาทานข้าวเอลล่าก็แทบไม่เห็นเขาเลย”เอลล่าพูดด้วยท่าทางที่หงุดหงิด
“บ่นอะไร”โอกิพี่ชายคนรองของตระกูลเดินลงมาด้วยท่าทางและสีหน้าที่กวนอยู่ไม่น้อย
“พี่รองหยุดเลย พี่อะสบายสุดไม่โดนคำสาปอยู่คนเดียว”เอลล่าพูดด้วยสีหน้าที่งอนพี่ชายตนเองไม่น้อย
“ตารองหยุดแกล้งน้องแล้วรีบไปทำงานซะ อย่าไปเถลไถลไปที่ไหนอีกหละ ฉันี้เีจะตามเช็ดขี้เช็ดเยี่ยวให้แกแล้ว”แม่ของเขาพูดพร้อมกลับดึงเอลล่าเข้ามากอด
“คับ แม่ไม่ต้องห่วงหรอกครับผมจะไม่ทำให้แม่เดือดร้อนอีก”โฮกิพูดพร้อมกับเดินออกจากบ้านทันที
“แม่ก็เป็แบบนี้อยู่เรื่อย”โฮกิพูดด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ เพราะเขาเป็คนเดียวที่ไม่ได้โดนคำสาป ทำให้เขาโดนดุ อยู่บ่อยๆ เซียร่ามักจะดุโฮกิอยู่บ่อยครั้งและงานทุกอย่างก็ตกไปอยู่ที่โฮกิทั้งหมด
เซียร่าได้กลับมายังห้องตัวเองและนั่งมองกระดาษแผ่นนึง เป็กระดาษสีดำที่มีตัวอักษรสีทองเขียนอยู่ เธอนั่งมองมันสักพักก่อนที่จะจะพยักหน้าและหยิบมันเดินออกจากห้องมา
“คุณพ่อคะ เซียร่าตัดสินใจแล้วค่ะเซียร่าจะทำตามที่คุณพ่อแนะนำ”เธอเดินเข้าไปบอกพ่อของเธอที่กำลังนั่งอ่านหนังและบนตักของครูซพ่อของเธอมีแมวดำโกนจาตา2สีนั่งอยู่บนตักเป็แมวประจำตัวของครูซ ชื่อ ฟูจิ ฟูจิเป็แมวตัวเดียวของตระกูล ฟูจิมีนิสัยที่รักสงบฟูจิอยู่แต่กับครูซ ครูซอยู่ที่ไหนฟูจิอยู่ที่นั้น
“อืม แกควรจะทำอย่างที่ฉันพูดตั้งนานแล้ว”
ตกเย็นทุกคนในตระกูลต่างมานั่งกินข้าวกันที่โต๊ะอาหารยกเว้นไนอา ที่เอาแต่อยู่ในห้อง
“ไปตามเ้าไนอามา”ครูซได้พูดขึ้น
“เออ...คุณท่านค่ะแต่”สาป้าแม่บ้านได้ทำหน้าตาเหมือนกับไม่อยากจะขึ้นไปตามไนอาสักเท่าไหร่
“คุณตาก็รู้ว่าไม่มีใครกล้าเข้าไปยุ่งกับพี่ไนอาหรอก”เอลล่าหลานคนเล็กได้พูดขึ้น
“เอลล่าไม่เอาน่า”เทรซิสพี่ใหญ่สุดหันมาดุน้องสาวคนเล็กด้วยความเอ็นดู
“เดียวผมไปตามเองครับคุณตา”โอกิพูดก่อนที่จะลุกขึ้นแต่โดนคนเป็ตาห้ามเอาไว้
“หยุดเลย แกไปตามก็มีเื่กับน้องมันพอดี เทรซิสไปตามไนอาลงมากินข้าวบอกว่าตามีเื่จะคุยด้วย”โฮกิที่กำลังจะเดินขึ้นไปถึงกับหน้าเสียทันที
“เดียวพี่ไปตามเอง”เทรซิสพูดกับโฮกิ ก่อนที่จะเดินขึ้นไปชั้น 2 ห้องของไนอาอยู่ชั้น 2 ติดกับของโฮกิ
ก๊อกๆ เสียงเคาะประตูจากเทรซิส
“ไนอาเปิดประตูให้พี่หน่อย”
“ไม่”
“ไนอาคุณตาบอกให้ไปทานข้าว”
“ไม่”
“แต่คุณตามีเื่จะคุยด้วย”
“ก็บอกว่าไม่ไง!!! พูดไม่รู้เื่เหรอวะ!!!!”เสียงะโออกมาอย่างไม่พอใจจากห้องไนอา
“ไนอาพี่ขอเถอะออกมาคุยกันหน่อยคุณตาเขามีเื่ที่จะต้องคุย และมันอาจจะทำให้ทุกอย่างดีขึ้นก็ได้นะ ”เสียงโวยวายได้เงียบลง และมีเสียงเปิดประตูดังขึ้น
“กี่ครั้งแล้วที่เราทำมันแต่คำสาปบ้าๆพวกนี้ก็ยังไม่หายสักที”ถึงจะได้ยินเสียงบ่น แต่เ้าตัวก็ยอมออกมาแต่โดยดี
“ไปเถอะเราเองก็ไม่เคยลองวิธีคุณตาเลยสักครั้งนะ”เทรซิสพูดกับไนอา หลายๆครั้งที่ทุกคนแนะนำว่าคนนู้นดีคนนี้ดี ทุกคนก็ต่างพากันไปทำและแก้คำสาป โดยที่วิธีที่คุณตาของพวกเขาแนะนำคือ การเลี้ยงแมว ซึ้งทุกคนต่างพากันไม่เห็นด้วยกับเื่นี้ ทุกคนคิดว่ามันเป็เื่ที่แปลกเพราะคุณตาชอบแมวเลยคิดว่าการเลี้ยงแมวจะทำให้คำสาปหลุดพ้นได้
เทรซิสลงมาพร้อมกับไนอาที่ทำสีหน้าที่บูดเบี้ยว เขาไม่ชอบคนเยอะเกิดมากจากเพราะคำสาปของเขา โดยปกติแล้วไนอาจะเป็คนร่าเริงมากๆ
“มาครบกันแล้วใช่ไหม”ครูซพูดขึ้น เพราะเห็นหลานๆมากันครบแล้ว
“พรุ่งนี้ตาจะพาไปร้านเพื่อนของตา”
“หึ ไอ่ร้านขายแมวนั้นเหรอ”สมุทรพูดขึ้น
“มันจะช่วยได้จริงๆเหรอ”
“ใช่ ก็ตาชอบแมวนิ ก็เอาแต่แมวแมวเมวแล้วก็แมว”ทุกคนรู้ว่าครูซ คุณตาของพวกเขารักแมวมาก อะไรๆก็แมวบ้างครั้งทุกคนก็คิดว่าครูซสติไม่ดีไปแล้วเพราะวันๆอยู่แต่กับแมวของเขา
“แมวเนี่ยนะจะช่วยได้”
“ใช่แมวเนี่ยนะ”ครูซตอบอย่างมั่นใจ
“ช่ายยๆ”
“ผมไม่คิดว่ามันจะช่วยพวกเราได้นะครับคุณตา”
พี่น้องทั้ง8คนยกเว้นโฮกิ ต่างพูดกัน เพราะพวกเขาเชื่อว่ายังไงแมวก็ไม่สามารถทำให้เขาหายจากคำสาปเหล่านี้ได้
“หยุด!!!! ทุกคนหยุดได้แล้ว”เซียร่าคนเป็แม่เริ่มทนไม่ไหว เพราะตลอดมาลูกเธอไม่เชื่อฟังพ่อของเธอเลยแถมเธอตามใจพวกเขาจนพวกเขาแทบจะไม่เชื่อฟังครูซพ่อของเธอแล้ว
“คุณแม่!!!!”ส่วนเอลล่าเธอเป็น้องเล็กสุดเลยถูกสปอยที่สุด เธอเป็เด็กที่ถูกตามใจมากที่สุด
“เอลล่า!!!!”
“ทุกคนหยุด”คนเป็แม่ถึงกับทนไม่ไหว เขาสบถออกมาพร้อมกับสีหน้าที่ไม่พอใจพฤติกรรมของเหล่าลูกๆของตัวเองเท่าไหร่
เหล่าบรรดาพี่น้องต่างพากันอึ้งกับสิ่งที่คนเป็แม่พูดขึ้น เพราะเขาไม่เคยเห็นว่าแม่ของเขาดุขนาดไหน เพราะปกติเซียร่าจะไม่ดุลูกๆของตัวเองเลย ออกจะตามใจและสปอยเหล่าลูกๆของตัวเองด้วยซ้ำ
“ครั้งนี้แม่จะยอมเชื่อคุณตา และแม่ขอร้องให้พวกแกหยุดว่าคุณตาได้แล้วว”เซียร่าเธอพูดเพราะว่าเธอคิดว่าลูกของพวกเธอไม่คิดที่จะเคารพพ่อของเธอเลยแต่ครั้งนี้เธอจะไม่ยอมอีกแล้ว
“พ่อคะ เริ่มเลยค่ะ”
ครูซพยักหน้ารับและเริ่มอธิบายเื่ราวเกี่ยวสิ่งที่เขาแนะนำ สิ่งที่เขาแนะนำคือ
แก้คำสาปโดยการเลี้ยงแมว ครูซพยายามจะบอกบรรดาหลานๆ ของตัวเองว่าวิธีนี้เป็มันได้ผล แต่ไม่มีใครเห็นด้วย อีกอย่างพวกเขายังคิดว่ามันเื่ไร้สาระอีก
“พี่ว่าเราลองอีกสักครั้งเถอะ”โอกิพูดขึ้น
“ฮึ พูดได้หนิพี่เป็คนเดียวหนิที่ไม่โดนคำสาป”เอลล่าพูดขึ้น ส่วนคนที่ได้ยินอย่างโฮกิถึงกับหน้าถอดสีทันที
“เอลล่า!!!!”เทรซิสหันไปดุเธอก่อนที่จะโดนแม่หันมามองอย่างไม่พอใจ
“แล้วเราจะไปกันวันไหนคุณตา”วาแลนเอ่ยถาม
“คืนนี้......”
14K
![ซากเทวะ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1727668145_30143215.webp)
