ขณะที่กำลังทำงานง่วนอยู่นั้นจู่ๆก็มีไอ้โม่งเข้ามายืนอยู่ข้างหลังหล่อน
มันจู่โจมเข้ามาปิดปากหล่อนไว้แล้วเอามีดจ่อคอของหล่อนพร้อมกับขู่ด้วยน้ำเสียงแปร่งๆปร่าๆว่า“เงียบๆ! อย่าร้องอย่าดิ้นนะ ถ้าร้องจะเชือดทิ้งซะเลย”
สาวน้อยกลัวมากกลัวว่ามันจะเชือดคอจริงๆ หล่อนจึงไม่กล้าร้อง ได้แต่ร่ำร้องอยู่ในใจ ช่วยด้วย! ตายแล้ว! ตายแน่ๆ โจรเข้าบ้าน คุณเจสันก็ไม่อยู่ ตายแน่ๆเลยอีน้อยเอ้ย!
ไอ้โม่งพอเห็นสาวน้อยยืนนิ่งไม่กล้าร้องตามที่มันขู่มันจึงปล่อยมือซึ่งสวมถุงมือปกปิดมิดชิดจากปากของหล่อน แต่ยังเอามีดจ่อคอเอาไว้ แล้วมันก็ล้วงกุญแจมือออกมาจากกระเป๋ากางเกงของมันแล้วส่งให้กับหล่อนพร้อมกับสั่งว่า“ใส่กุญแจมือซะ!”
“พี่อย่าทำอะไรหนูเลยนะจะเอาอะไรก็เอาไปแต่อย่าฆ่าหนูเลยนะ” น้อยบอกกับไอ้โม่งร้องขอชีวิตด้วยความกลัว
ไอ้โม่งจึงกดคมมีดลงบนคอขาวๆพลางขู่ตะคอกว่า “รีบๆใส่กุญแจมือซะถ้ายังไม่อยากตาย!”
“ใส่แล้วจ๊ะใส่แล้ว” น้อยระล่ำระลักบอกพร้อมกับรีบรับกุญแจมือมาสวมฉับๆลงบนข้อมือตัวเอง
พอสาวน้อยใส่กุญแจมือแล้วไอ้โม่งก็ล้วงเอาผ้ามามัดปากและปิดตาหล่อนเอาไว้หลังจากนั้นมันก็จับหล่อนอุ้มพาดบ่า
น้อยดิ้นทันทีได้แต่ร้องอู้อี้ๆ
ไอ้โม่งจึงขู่ว่า“หยุดดิ้น! ถ้ายังไม่หยุดจะแทงให้พรุนเลย!”
น้อยหยุดดิ้นทันควัน! หล่อนได้แต่สวดภาวนาอยู่ในใจ คุณพระคุณเ้าช่วยลูกด้วย ขออย่าให้มันทำอะไรลูกเล้ย...สาธุ
หล่อนมองไม่เห็นอะไรเลยแต่รู้สึกได้ว่าไอ้โม่งมันกำลังอุ้มหล่อนเดินขึ้นบันไดไปข้างบนหล่อนได้ยินเสียงเปิดประตูดังแก๊กตามด้วยเสียงปิดประตู
หล่อนได้แต่สงสัยว่ามันพาหล่อนขึ้นมาข้างบนทำไม?
แล้วไอ้โม่งก็โยนหล่อนลงบนเตียง
น้อยจะพลิกตัวลุกขึ้นแต่ถูกมันผลักให้นอนหงายลงบนเตียงนุ่มๆ แล้วมันก็เอากุญแจมือไปมัดไว้กับหัวเตียง
หล่อนร้องอู้อี้ๆมันจึงขู่หล่อนว่า “นอนอยู่เฉยๆนะ ไม่งั้นจะเอามีดแทงซะเลย!”
น้อยกลัวมันมากจึงหยุดร้องทันควัน!ได้แต่นอนตะแคงตัวนิ่งๆอยู่บนเตียง
แล้วหล่อนก็ได้ยินเสียงไอ้โม่งเดินวนไปวนมารื้อๆค้นๆก็อกๆแก๊กๆอยู่ครู่ใหญ่หลังจากนั้นหล่อนก็รู้สึกว่าไอ้โม่งมันเข้ามานั่งอยู่ตรงปลายเท้าของหล่อน มันจับขาข้างนึงของหล่อนไว้
น้อยสะดุ้งสุดตัวขยับหนีแต่มันก็ตามมาจับขาหล่อนไว้แน่นแล้วลากให้หล่อนเหยียดขาออก
หลังจากนั้นหล่อนก็รู้สึกว่าข้อเท้าของตัวเองถูกมัดขาอีกข้างที่ยังเป็อิสระจึงถีบสะเปสะปะ หล่อนร้องอู้อี้ๆด้วยความกลัวใจก็ภาวนาว่า พ่อจ๋าแม่จ๋าช่วยลูกด้วย...
แล้วไอ้โม่งก็จับขาอีกข้างของหล่อนไปมัดเอาไว้สภาพของหล่อนในตอนนี้จึงมีสภาพถูกขึงพืดอยู่บนเตียง
พอมันมัดขาหล่อนเสร็จมันก็เดินมาแกะผ้าที่ปิดตาออก
ครั้นพอผ้าหลุดออกน้อยก็รีบมองไปรอบๆทันที จึงเห็นว่าขณะนี้ตัวเองอยู่ในห้องนอนของเ้านาย
แล้วไอ้โม่งก็เข้ามานั่งข้างๆหล่อนมันชูกรรไกรโชว์ให้หล่อนดูพร้อมกับบอกว่า “อย่าดิ้นนะถ้ายังไม่อยากเจ็บตัว!”
น้อยมองกรรไกรอย่างงงๆมันเอากรรไกรมาทำไมฟะ? แล้วมันจะทำอะไรเราหว่า?
หล่อนมองเลยตัวมันไปทางปลายเตียงหล่อนเห็นกล้องถ่ายวีดีโอของเ้านายตั้งเด่นอยู่ ไฟสีแดงวิบๆบนกล้องบอกสถานะว่ากำลังทำงานอยู่
ดวงตากลมโตเบิกกว้างตายแล้ว! มีกล้องด้วย นี่มันจะทำอะไรเราเนี่ย?
แล้วไอ้โม่งก็ไม่รอช้ามันลงมือค่อยๆตัดเสื้อยืดสีขาวที่สาวน้อยใส่อยู่
น้อยสะดุ้ง! ดิ้นหนีสุดฤทธิ์ “อื้อๆๆ...”
“อย่าดิ้นซิเดี๋ยวก็เจ็บตัวหรอก” ไอ้โม่งบอกพร้อมกับกดตัวสาวน้อยไว้แน่น
เสื้อยืดสีขาวถูกตัดเป็ชิ้นๆแล้วมันก็ดึงออกจากตัวสาวน้อย เผยให้เห็นผิวขาวเนียนละเอียด
มันจ้องมองอกอวบใต้บราสีขาวอย่างพออกพอใจ
น้อยน้ำตาไหลพรากเพราะั้แ่เกิดมายังไม่เคยมีผู้ชายคนไหนได้เห็นเลย
แต่ดูเหมือนว่าแค่นี้จะยังไม่พอเพราะไอ้โม่งมันสอดมือเข้าไปใต้บราสีขาวแล้วมันก็เอากรรไกรตัดฉับๆ บราสีขาวจึงกลายสภาพเป็ชิ้นๆ
แน่นอนว่าน้อยดิ้นสุดชีวิตแต่ติดที่ถูกมัดจนขยับเขยื้อนไปไหนไม่ได้
หล่อนร้องไห้น้ำตานองหน้าส่งเสียงอู้อี้ๆด่ามันใหญ่
แล้วไอ้โม่งก็หยิบบราที่ถูกตัดเป็ชิ้นๆทิ้งลงข้างเตียงมันจ้องมองอกอวบขาวตาเป็มัน หัวนมสีชมพูตั้งเด่ ท้าสายตายิ่งนักมันเอื้อมมือที่สวมถุงมือไปััหัวนมเล่นอย่างหยอกล้อ
น้อยสะดุ้ง! พยายามงอตัวหนี แต่สภาพของหล่อนจะหนีไปไหนได้
แล้วไอ้โม่งก็เลื่อนมือไปที่กางเกงขาสั้นสีดำที่สาวน้อยสวมใส่
และแล้วกางเกงขาสั้นสีดำก็มีสภาพไม่ต่างจากเสื้อยืดและบราเซีย
สาวน้อยเหลือเพียงกางเกงในตัวจิ๋วปกปิดของสงวนเอาไว้
แต่น้อยรู้ดีว่าอีกเดี๋ยวเ้ากางเกงในตัวจิ๋วก็จะต้องถูกตัดฉับๆแน่นอน
ไอ้โรคจิต!หล่อนก่นด่ามันอู้อี้ๆ
ไอ้โม่งมองเรือนร่างขาวผ่องไล่ั้แ่อกอวบผ่านหน้าท้องแบนราบไร้ไขมันเรื่อยไปจนถึงเนินสามเหลี่ยมโหนกนูนใต้กางเกงในสีดำ
แล้วมันก็ลงมือตัดฉับ! กางเกงในสีดำตัวจิ๋วก็ถูกดึงออกไปอย่างง่ายดาย มันจ้องมองตาไม่กระพริบ
แล้วมันก็ค่อยๆแตะััเนิน์อย่างแ่เบา
น้อยพยายามขยับตัวหนีไม่ให้มันแตะต้องได้แต่สภาพที่ถูกขึงพืดอยู่อย่างนี้ทำให้หล่อนขยับหนีได้เพียงเล็กน้อยเส้นขนบนเนินถูกดึงเล่นเบาๆหล่อนสะดุ้ง!ส่งเสียงอู้อี้ๆ น้ำตารินไหลเป็ทาง
ไอ้โม่งดึงขนเล่นอยู่พักนึงแล้วมันก็ละสายตาจากเนิน์อันงดงาม
มันโยนกรรไกรทิ้งลงข้างเตียงรวมอยู่กับกองเศษผ้าแล้วมันก็หันไปหยิบผ้ามาผูกปิดตาสาวน้อยเอาไว้
พอปิดตาเสร็จมันก็เลื่อนมือมาแกะผ้าที่ปิดปากออกเมื่อปากบางเป็อิสระเสียงหวานก็ด่ามันปนร้องไห้ว่า “ฮือๆๆๆ ไอ้โรคจิต ไอ้บ้ากามฮือๆๆๆ ไอ้โจรห้าร้อย”
“หยุดด่าเดี๋ยวนี้นะถ้ายังไม่อยากตาย!” ไอ้โม่งตะคอกใส่
น้อยหยุดด่าฉับ!หล่อนกลัวมากจึงได้แต่ร้องไห้โฮ “ฮือๆๆ...”
“หยุดร้องไห้ด้วยน่ารำคาญเดี๋ยวก็ฆ่าทิ้งซะเลย!” ไอ้โม่งตะคอกอีก
น้อยกลัวมันจับใจหล่อนพยายามหยุดร้องไห้ แต่ถึงแม้หล่อนจะไม่ร้องไห้โฮๆแล้วแต่ก็ยังเหลือเสียงสะอื้นฮือๆน้ำตาไหลพรากอย่างกลั้นไม่อยู่
ไอ้โม่งก้มหน้าลงไปพูดปลอบข้างหูว่า“อย่าร้องไห้เลยนะ ชั้นไม่ฆ่าเธอหรอก”
น้ำเสียงปร่าๆพูดจานุ่มนวลคล้ายๆ จะเคยได้ยินที่ไหนมาก่อนทำให้น้อยหยุดร้องไห้ และเชื่อว่าไอ้โม่งจะไม่ฆ่าหล่อนอย่างที่มันพูด
พอน้อยหยุดร้องไห้แล้วไอ้โม่งจึงค่อยๆถอดถุงมือออกเผยให้เห็นผิวขาวขนแขนเป็สีทองสะท้อนแสงไฟพอถอดถุงมือเสร็จไอ้โม่งก็ถอดหมวกที่คลุมหัวออก
โอ้...มายก็อด!ที่แท้ไอ้โม่งไม่ใช่ใครที่ไหนแต่เป็เจสันเ้านายของน้อยนั่นเอง
เจสันหลงรักน้อยั้แ่แรกเห็นเขาตกลงรับหล่อนเป็แม่บ้านพาร์ทไทม์ั้แ่วันแรกที่บริษัทจัดหางานส่งตัวสาวน้อยมาให้เขาสัมภาษณ์หล่อน
แต่เพราะเขากลัวว่าน้อยจะเหมือนกับผู้หญิงคนอื่นๆที่รายล้อมอยู่รอบตัวเขาซึ่งคอยแต่จ้องจะจับเขาเพราะเห็นว่าเขารวย
ทำให้เขาไม่กล้าที่จะบอกความรู้สึกของตัวเองกับน้อยได้แต่เก็บเอาไว้เรื่อยมา
จนกระทั่งวันนี้เขาเห็นน้อยกอดจูบและรับเงินจากหนุ่มคนไทยที่ขับรถมาส่งหล่อนหน้าบ้านของเขาทำให้เขาคิดว่าน้อยก็คงเป็เหมือนผู้หญิงคนอื่นๆที่เห็นแก่เงิน อารมณ์หึงหวงทำให้เขาแทบคลั่งจนต้องหาทางระบายออกและคนที่เขาควรจะระบายอารมณ์ใส่ก็ควรจะเป็แม่สาวน้อยที่ทำให้เขาเป็แบบนี้
เขาจึงคิดแผนที่จะแก้แค้นด้วยการบอกน้อยว่าเขาต้องไปต่างจังหวัดด่วนไม่อยู่บ้าน
แล้วเขาก็ทำทีจัดกระเป๋าเดินทางแล้วก็ขับรถออกจากบ้านไป
เขาขับรถไปจอดไว้ที่ห้างสรรพสินค้าใกล้ๆบ้านแล้วก็นั่งแท๊กซี่ย้อนกลับมา ซึ่งภายในบ้านติดกล้องวงจรปิดออนไลน์เอาไว้ทำให้เขาหาโอกาสย่องเข้าบ้านได้อย่างง่ายดายและรอจังหวะที่น้อยเผลอเขาก็จู่โจมทันที
และด้วยเครื่องแปลงเสียงทำให้น้อยจำเสียงเขาไม่ได้แผนไอ้โม่งปล้นสวาทจึงสำเร็จอย่างงดงาม
ใช่...งดงามจริงๆด้วยเรือนร่างบางอรชรอ้อนแอ้น ผิวขาวเนียนละเอียดนุ่มมือ อกอวบขาวงอนงามขนาดกำลังพอดีหน้าท้องแบนราบ เรียวขาเพรียวยาวสมส่วน เนิน์นูนเด่นยิ่งกว่าหลังเต่า กลุ่มขนดำขลับตัดกับผิวขาวนวล
พอตวัดสายตากลับขึ้นไปมองใบหน้าดวงตากลมโตดำขลับใต้คิ้วโก้งเรียวดั่งคันศรที่ถึงแม้ขณะนี้จะไม่เห็นเพราะถูกปิดตาเอาไว้ แต่เขาก็จำได้จนติดอยู่ในดวงใจ
จมูกโด่งเชิดที่เขาอยากจะดึงรั้งให้เจ็บๆเวลาที่เ้าหล่อนดื้อดึงไม่ฟังคำสั่งของเขาริมฝีปากบางแดงระเรื่อที่เขาอยากจะบดขยี้ให้เจ่อไปเลยยามที่หล่อนขยับปากเถียงเขาฉอดๆ
แก้มเนียนใสอมชมพูที่เขาอยากจะหอมให้ช้ำกันไปข้างหนึ่งเลย ซึ่งขณะนี้มันก็รออยู่ตรงหน้าให้เขาได้ทำอย่างที่ใจ้า
เจสันไม่รอช้าเขาขยับเข้าไปนั่งข้างๆหล่อนแล้วจับใบหน้าหวานๆรูปไข่ให้อยู่นิ่งๆก่อนจะค่อยๆโน้มตัวลงไปจรดริมฝีปากกับปากบางแดงระเรื่อ
น้อยดิ้นหนีทันที“จะทำอะไรน่ะ? อย่านะ หนูขอร้องนะคะอย่าทำอะไรหนูเลยนะ”
ฝ่ามือใหญ่อุ่นๆนุ่มๆตรึงใบหน้าหล่อนเอาไว้แน่นทำให้หล่อนหันหน้าหนีไม่ได้ พอรู้สึกว่ามีริมฝีปากมาประกบกับปากของหล่อน หล่อนจึงเม้มปากแน่นไม่ยอมให้ถูกล่วงล้ำได้ง่ายๆ
แต่เจสันก็ใช้ความช่ำชองของเขาค่อยๆโลมเล้าจนปากบางเผยอออกแล้วเขาก็ได้ลิ้มลองรสชาติความหวานจนได้ ลิ้นร้อนสอดกระหวัดไปทั่วปากบางจนน้อยค่อยๆอ่อนระทวย
พอลิ้มรสจนพอใจแล้วริมฝีปากหนาก็ค่อยๆเลื่อนไปทั่วใบหน้ารูปไข่แล้วก็ค่อยๆไล่ไปตามลำคอระหงฝ่ามือใหญ่เลื่อนไปกอบกุมอกอวบทั้งสองข้าง
น้อยสะดุ้ง! พยายามงอตัวหนี “อุ้ย! อย่าจับนะ! ได้โปรดเถอะ”
แต่พอนิ้วโป้งและนิ้วชี้วนรอบหัวนมไปมาอกอวบก็แข็งชูชันสู้มือ
“อ้าหยุดเถอะนะ อู้ว! ได้โปรดเถอะ อย่าทำอย่างนี้กับหนูเลย โอ้ว!”
ปากบอกให้หยุดแต่กายกลับแอ่นอกสู้
เจสันจึงยิ่งขยี้ขยำอย่างเมามัน“โอ้ว! นมเธอสวยจริงๆ”
แล้วเขาก็ประกบปากกับยอดอกขบเม้มหัวนมดูดเลียจนร่างบางสั่นสะท้านครวญครางลั่นห้อง
“อ้า! อย่าดูด โอ้ว! หยุดเถอะหนูทนไม่ไหวแล้ว อู้ว!” ร่างบางเกร็งตัวถึงจุดสุดยอดเป็ครั้งแรกในชีวิต
ยิ่งน้อยร้องครางลั่นห้องเจสันก็ยิ่งระรัวลิ้นใส่ไม่ยั้ง มืออีกข้างก็ขยำลูบไล้กอบกุมอกอวบอีกข้างเอาไว้ นิ้วยาววนรอบไล่ขยี้ขยำหัวนมชูชันอย่างมันมือ
“โอ้ว! หยุดเถอะ อย่าดูดอย่างนี้ อ้า!”น้อยร้องห้ามงอตัวหนี
เจสันก็ยิ่งเฟ้นฟอนอย่างถึงอกถึงใจเขาสลับข้างเลียดูดหัวนมสีชมพูอย่างไม่ให้น้อยหน้าจนสาวน้อยได้แต่ร้องครางสั่นสะท้านเสียวไปทั้งตัว
ครั้นพออิ่มเอมกับอกสวยแล้วเจสันก็ค่อยๆเลื่อนลงไปหาหน้าท้องแบนราบเขาคลุกเคล้าใบหน้ากับหน้าท้องเนียนเรียบโดยที่สองมือยังเฟ้นฟอนอยู่ที่อกอวบใหญ่
แล้วเขาก็เลื่อนมือข้างหนึ่งลงไปลูบไล้เรียวขาเพรียวสวย
น้อยพยายามยกขาหนีแต่ติดเชือกที่มัดตรึงข้อเท้าทั้งสองข้างของหล่อนเอาไว้ปากก็ร้องห้าม “อย่าลูบอย่าจับนะ!”
เจสันไม่ฟังเสียงห้ามเขาลูบไล้ไปทั่วอย่างเมามัน พอมือลูบจนพอใจเขาก็ใช้ริมฝีปากสำรวจตามสร้างความสยิวเสียวสะท้านจนสาวน้อยครางลั่น“อ้าห์! อู้ว! โอ้ว!”
แล้วมือใหญ่นุ่มก็ค่อยๆเลื่อนไปยังเนิน์โหนกนูน
น้อยงอตัวหนี“อุ้ย! อย่าจับตรงนั้น อย่าแตะต้องมันนะ!”
แต่มือใหญ่ก็ยังตามไปอย่างไม่ลดละนิ้วเรียวยาวสอดแทรกไปกับกลุ่มขนสีดำ ส่วนนิ้วโป้งก็แทรกลงไประหว่างกลีบเนื้อนวลค่อยๆแทรกตัวลงไปคลึงติ่งเสียวตามร่องรูเต็มไปด้วยน้ำเสียวจนเปียกแฉะ
น้อยร้องห้ามน้ำตาไหลพรากเมื่อของสงวนถูกรุกราน“เอามือออกไปนะ!”
หล่อนพยายามดิ้นหนีสุดแรงพลางขอร้องน้ำตานอง“พี่จ๋าอย่าทำหนูเลย หนูขอร้อง จะให้หนูกราบหนูก็ยอม”
แต่เจสันก็ไม่สนใจเขายังคลึงติ่งเสียวของหล่อนจนสาวน้อยดิ้นพราด “อ้า! หยุดนะอู้ว! อย่านะ”
มือใหญ่ลูบขยำเนิน์ไม่ยั้งนิ้วโป้งยังคงบดคลึงติ่งเสียวจนร่างบางเกร็งสะท้านถึงจุดสุดยอดอีกหน “โอ้ว! อู้ว...”
เจสันยิ้มกริ่มที่ทำให้สาวน้อยถึง์อีกครั้ง“หึๆๆ เสร็จไวจริงนะแม่สาวน้อย”
โคกเนินเต็มไปด้วยน้ำเจิ่งนองเขาปาดนิ้วขึ้นมาชิมรส “อืมห์ รสชาติดี กลิ่นก็หอมน่ากินเชียว”
กลิ่นสาบสาวหอมหวลชวนให้ลิ้มลองเขาจึงประกบปากกับเนินสีสวยร่างบางสะดุ้งสุดตัว “อุ้ย! จะทำอะไรน่ะ หยุดนะ!”
ใบหน้าหล่อเหลาพยายามแทรกลงไปแต่เพราะขาถูกเชือกมัดอยู่จึงทำให้เขาจับขาหล่อนถ่างออกได้ไม่มากนัก
เขาผละจากกลีบเนื้อนวลไปแก้เชือกที่ข้อเท้าทั้งสองข้างออก
น้อยรีบชักขาหนีพยายามหนีบขาตัวเองแน่น
เจสันตะปบข้อเท้าเรียวเล็กแล้วก็จับเรียวขางามถ่างออก
“ปล่อยนะ! ไอ้บ้ากามแกจะทำอะไรอีกห๊า!” น้อยตวาดลั่น
หล่อนดิ้นหนีพยายามจะหุบขาตัวเองเข้าหากันแต่แรงของสาวน้อยตัวเล็กๆหรือจะสู้เขาได้
พอขาเรียวถ่างอ้าออกเจสันก็จ้องมองเนิน์ตาไม่กระพริบเขาใช้นิ้วแหวกกลุ่มขนดำขลับออก
เสียงหวานตวาดลั่น“ไอ้บ้า เอามือของแกออกไปนะ!”
เจสันจ้องมองกลีบแคมสีชมพูแดงแจ๋อวบอูมปิดสนิทน้ำเสียวไหลนองจนเลอะผ้าปูที่นอนเป็วงกว้าง
“โหยังเป็สีชมพูอยู่เลย นี่แสดงว่าเธอไม่ค่อยได้ยุ่งกะแฟนล่ะซิ” เขาคาดเดา
น้อยหน้าแดงเถือกพลางด่าปนห้าม“ไอ้บ้า! อย่าดูนะ”
หล่อนพยายามจะหุบขา
แต่เจสันก็จับต้นขาเพรียวไว้มั่นแล้วนิ้วเรียวยาวก็แหวกกลีบแคมสีชมพูออกจนเห็นติ่งเสียวและร่องรู์
เสียงหวานร้องลั่นพยายามดิ้นหนี“อย่าแหกซิ มันเจ็บนะ”
เจสันจ้องมองอยู่นานชนิดให้จำติดตาทุกรายละเอียดแล้วเขาก็ประกบปากเข้ากับติ่งเสียวแดงแจ๋
น้อยสะดุ้งสุดตัวดิ้นพรวด! “ว๊าย! ไอ้บ้าแกทำบ้าอะไรห๊า!หยุดเดี๋ยวนี้นะไอ้โรคจิต!”
ลิ้นร้อนเลียเนิน์ั้แ่ปากรูขึ้นมาจนถึงติ่งเสียว
น้อยดิ้นพราด! “ไอ้บ้า! ไอ้โรคจิต!อย่าเลียของชั้น!” หล่อนด่าลั่น
เจสันใช้ศอกกดต้นขาเพรียวไว้แน่นพร้อมกับใช้สองมือแหวกกลีบแคมสีชมพูออกจนแบะอ้าซ่าเขาละเลงลิ้นใส่อย่างเมามัน ดูดกินน้ำเสียวอย่างหิวกระหาย
สาวน้อยดิ้นพราดๆร้องลั่น“หยุดนะ อย่าเลียอย่างนี้ อ้า!”
แต่ยิ่งดูดยิ่งเลียน้ำเสียวก็ไม่แห้งเหือดกลับยิ่งไหลนองจนใบหน้าหล่อเหลาเปรอะน้ำเสียวเต็มไปหมด
จากเสียงร้องห้ามเปลี่ยนเป็ครวญครางกระเส่า“อ้า! อู้ว! อ้า! อู้ว! โอ้ว! ใจจะขาดแล้ว”
เจสันส่งเสียงงึมงำรับแล้วฉกลิ้นใส่ติ่งเสียวไม่ยั้ง
ขาเรียวสวยที่เคยพยายามจะหุบเข้ากลับยิ่งถ่างออกกว้างให้ใบหน้าหล่อเหลาซุกไซ้ได้เต็มที่
“อู้วเสียวแทบจะขาดใจแล้ว อ้า! ทำไมมันเสียวอย่างนี้? อู้ว!” เสียงหวานครางลั่น
เจสันยิ่งละเลงลิ้นใส่ไม่ยั้งทั้งเลีย ดูด ขบเม้ม อย่างไม่กลัวติ่งเสียวขาดติดปาก
นิ้วเรียวยาวแหวกกลีบดอกไม้อ้าออกสุดหล้าแล้วเขาก็ฉกลิ้นใส่รู์ไปพร้อมๆกับเลียติ่งเสียวจนสาวน้อยสั่นระริกถึง์รำไร“โอ้ว...”
แต่เจสันก็ยังไม่หยุดเขายังคงเลียดูดต่อไป
น้อยครวญครางตัวสั่นระริกๆจนเสียงแหบแห้ง“อ้า! อู้ว!”
เจสันฉกลิ้นใส่รู์สลับกับดูดเม้มติ่งเสียวแดงแจ๋บางครั้งเขาก็ตวัดลิ้นลากยาวั้แ่ปากรูขึ้นมาจนสุดเนิน เขาทำสลับกันไปจนสาวน้อยถึง์อีกหน“อู้ว! โอ้ว...”
เจสันหยุดละเลงลิ้นก่อนจะผละออก เขายังแกล้งกัดเม้มติ่งเสียวแรงๆจนสาวน้อยสะดุ้งเฮือก “อุ้ย!”
ใบหน้าหล่อเหลาเงยหน้าขึ้นมองหน้าหวานๆของน้อยอย่างพออกพอใจและเพราะสาวน้อยเสร็จติดๆกันหลายครั้งทำให้หล่อนผล็อยหลับไปทันที
พอเห็นน้อยสลบไปด้วยความเหนื่อยล้าเจสันก็ชะโงกหน้าไปพูดกระซิบข้างหูหล่อนว่า“น้อย นี่แค่เริ่มต้นนะ”
เขารู้ดีว่าหล่อนไม่ได้ยินที่เขาพูดแน่ๆเขาพยายามข่มอารมณ์ปรารถนาปล่อยให้หล่อนได้พักผ่อน
เขาผละจากร่างบางรีบเก็บกล้องวีดีโอและไขกุญแจมือออกจากข้อมือเรียวเล็กแล้วเขาก็ช้อนร่างบางอุ้มขึ้นมาพลางตลบผ้าห่มออกแล้ววางร่างบางลงบนเตียง พอจัดท่าจัดทางให้หล่อนนอนสบายๆแล้วเขาก็ตวัดผ้าห่มมาคลุมให้แล้วเขาก็ลุกออกไปจากห้องนอน
Donate
เชิญบริจาคให้ไรท์ได้ทาง บัญชี ธ.กสิกรไทย
เลขบัญชี 084-3-79715-6
ชื่อบัญชี น.ส.แสงแข ช้วนใย
หรือทาง True Money wallet :098-651-1489
จะบริจาค 1 บาท 2 บาทก็ได้ค่ะ
ติดตามข่าวสารและพูดคุยกับไรท์เตอร์ได้ทาง
เพจ readfree.in ค่ะ
https://www.facebook.com/readfree.in/
ทางเว็บไซต์ www.readclub.in ค่ะ
และทาง Line Official Account : @www.readclub.in
ขอบคุณรีดเดอร์ทุกท่านที่เข้ามาอ่านค่ะ
718
![[จบ] คุณแม่ที่รัก [Dear Mother]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1699935766_83711266.webp)
